Recenzje

"Zraniona kobieta jest jak zranione zwierzę - walczy z każdym, kto się do niej zbliży. Nawet sama ze sobą." Ta mocna fraza otwierająca tylną okładkę świetnie oddaje ducha książki Katarzyny Mak - opowieści nasyconej emocjami, bólem, determinacją i siłą kobiecej walki o siebie. „Dziennik Baby Girl” to emocjonująca i poruszająca powieść, w której Katarzyna Mak splata losy dwóch kobiet z różnych czasów - roku 2021 i 1984. Główna bohaterka współczesnej części, Maddie Foster (a właściwie Hyde), ucieka od trudnego rozwodu i trafia do Chicago, gdzie odkrywa bolesną przeszłość swojej rodziny. Jej historia pełna jest napięcia, odkryć i prób odbudowania siebie. Równolegle poznajemy młodą dziewczynę z lat 80., której codzienność w Houston jest daleka od beztroskiej. Wychowywana przez brata i wciągnięta w dramatyczne wydarzenia, musi szybko dorosnąć, by przetrwać. Autorka wciąga czytelnika w dwie przejmujące narracje, pełne zwrotów akcji, emocjonalnych napięć i nieoczywistych powiązań między bohaterkami. To powieść o sile kobiet, rodzinnych tajemnicach i o tym, jak przeszłość potrafi kształtować naszą teraźniejszość. „Dziennik Baby Girl” to idealna lektura dla czytelniczek szukających czegoś więcej niż zwykły romans - znajdą tu głębię, emocje i historię, która zostaje w pamięci.

"Dziennik Baby Girl" Katarzyny Mak to dla mnie emocjonalny rollercoaster, który wciągnął mnie od pierwszej strony i nie pozwolił się oderwać. Oceniam tę książkę na 9/10 gwiazdek, doceniając jej głębię i autentyczność. Co mnie zachwyciło: Książka wyróżnia się płynnymi zmianami perspektyw bohaterów oraz przeplataniem dwóch osi czasowych (2021/2024 i 1984, uzupełnionymi fragmentami dziennika). To stworzyło dla mnie wielowymiarową i niesamowicie wciągającą opowieść. Styl pisania jest lekki i przystępny, dzięki czemu pochłonęłam ją w zawrotnym tempie. Fabuła jest pełna zwrotów akcji, niektóre były przewidywalne, ale inne naprawdę mnie zaskoczyły. Autorka ma niezwykłą zdolność do opisywania emocji, sprawiając, że współprzeżywałam radości i smutki bohaterów. Nie ukrywam, że zdarzyło mi się uronić łzę - to dowód na to, jak bardzo zżyłam się z postaciami. Bohaterowie są autentyczni i dopracowani, każdy wnosi coś unikalnego. Moje serce skradli Marcus i Bonnie Hyde. Książka skłoniła mnie do refleksji nad miłością i związkami, zwracając uwagę na delikatność kobiet i łatwość, z jaką można je zranić, co często prowadzi do wycofywania się z relacji. To doskonale ilustrują historie Babygirl z 1984 roku i Mad z 2021-2024. Polecam tę książkę osobom powyżej 18 roku życia, które szukają mocnych doznań emocjonalnych, cenią dark romance i sceny "spicy". To było moje pierwsze spotkanie z twórczością Katarzyny Mak. Muszę przyznać, że autorka zawiesiła poprzeczkę bardzo wysoko, co z pewnością zachęca mnie do sięgnięcia po inne jej książki.

🖋 𝑲𝒂𝒕𝒉𝒓𝒆𝒆𝒏 𝑩𝒆𝒏𝒏𝒆𝒕𝒕 📖 𝑲𝒊𝒎 𝒋𝒆𝒔𝒕𝒆ś? 🔢 𝟒/𝟓 𝑹𝒆𝒄𝒆𝒏𝒛𝒋𝒂: Nie sądziłam, że ta książka może mi się spodobać… Od jakiegoś czasu, ciągnie mnie do innych gatunków, niż Young adult. Dlatego nie wiedziałam, czy na pewno ta książka może mi się spodobać. Oczywiście jest to dość schematyczna książka, której główny zarys fabuły, jest przewidywalny do bólu, ale mimo wszystko była naprawdę dobra. Ja kocham motyw „enemies to lovers” i nie mogę przejść obojętnie obok książek, które go zawierają. Więc nic dziwnego, że opis „Kim jesteś?” mnie zaciekawił. Podczas czytania, niejeden raz zachowanie brata głównej bohaterki, doprowadzało mnie do szału… Przez jego głupie zachowanie, Amelia została porwana i zmuszona na odrobienia długów Michaela w najgorszy sposób. Ciałem… I w momencie, gdy Amelia przechodzi prawdziwe piekło, upokorzenia, kolejne zmiany zamieszkania, jej brat baluje w najlepsze i jeszcze tylko dokłada długów i problemów… Nigdy nie czułam tak wielkiej niechęci, jak do niego.. Na szczęście nasza główna bohaterka, znajduje się pod opieką Oliviera Lee. Co prawda jest to jej oprawca, ale jednak dba o nią bardziej, niż jej własny brat 😂 Jak łatwo się domyślić, Amelia szybko wpada w syndrom sztokholmski i zakochuje się w Olivierze. A ten no po prostu bajka. Czuły, wyrozumiały, od samego początku zadbał, żeby była „bezpieczna”. No myślę, że wszyscy wiedzą, jak to wygląda, więc chyba nie ma sensu tego rozdrabniać. Ale oprócz tej historii miłosnej, pojawiają się dość mroczne tajemnice z przeszłości. Nagle życie Amelii zmienia się drastycznie. W jej życiu pojawiają się osoby, które twierdzą, że są jej rodziną… Im więcej osób zaczyna interesować się dziewczyną, tym niebezpiecznej się staje… Kim tak naprawdę jest Amelia Amy Meyer? Jakie jest jej prawdziwe pochodzenie? Co jest prawdą, a co tylko wymysłem, który miał ją chronić przed złem? Oto jak jedno przypadkowe spotkanie, może wywołać lawinę zdarzeń…

Dragan za dzieciaka był uznawany jako diabelski pomiot. Teraz, gdy jest dorosły już nie jest tym dzieciakiem, który był poniżany. Książę Islay ma okazywany należny mu szacunek. Jako magicae od lat próbuje dowiedzieć się o sobie więcej i pragnie znaleźć kogoś takiego samego jak on lub podobnego. Gdy w końcu mu się to udaje, wszystko się zmienia. Cerelia, młoda dziewczyna, głupiutka i lekko szalona. W swoim życiu nie miała nawet chłopaka, choć bardzo ciekawią ją relacje między kobietą, a mężczyzną. Szczególnie w towarzystwie Księcia Islay. Ma cięty język i bywa impulsywna, często dziecinna. Autorka już od pierwszych stron serwuje nam dużą dawkę bólu i cierpienia. Mały, niewinny chłopczyk, którego karano za śmierć matki przy porodzie. Czytając czułam ból I wszystkie towarzyszące mu emocje. Podobało mi się, że po dłuższym wstępie akcja nabiera tempa i nie zwalnia. Połączenie fantasy z romansem wyszło naprawdę dobrze - nie było jej ani za dużo ani za mało. Myślę, że dla kogoś to chciałby zacząć z fantastyką, nada się idealnie. Tylko tak jak napisałam wcześniej, Cerelia to głupiutka dziewczyna z dziecinnym zachowaniem. Złakniona miłości i nowych doznań. Na to jednak przymknęłam oko, zważywszy na jej młody wiek. Postać Dragana jak i fabuła bardzo mi się podobała. Jedynie nie mogę przeboleć, że sceny seksualne tak szybko się pojawiły ( już przy pierwszym spotkaniu). Stąd obniżona ocena. Jestem też pełna podziwu, za każdym razem, gdy przypominam sobie, że jest to debiut. Trzeba naprawdę mieć dużo w głowie, by coś takiego stworzyć. Dodając jeszcze sam fakt, że nienawidzę trzeciej narracji osobowej, a tu nie miałam z nią problemu. Naprawdę polecam i na pewno przeczytam drugi tom jeśli się pojawi 😊❤️ 

5/5 ⭐  Till the last breath to moje nowe odkrycie. Jest to książka pełna bólu , sekretów, koszmarów przeszłości, strachu i uczuć. Zaczynając ją czytać nie sądziłam, że spodoba mi się aż tak i będę o niej myśleć w każdej wolnej chwili. Historia opowiada o Lucielle , której życie nigdy nie było łatwe, a dodatkowo czai się na nią wielkie niebezpieczeństwo. Jednak na drodze dziewczyny pojawia się Thoren facet , który pragnie zemsty i sprawiedliwości. Co jeśli los właśnie tak miał ich połączyć? Na tej historii zdarzyło mi się wylać dość sporo łez , to co przeszli nasi bohaterowie i jak toczy się część ich życia bardzo zabolała. Oboje na to nie zasługiwali , nikt nie zasługuje na coś takiego. Nie zliczę ile razy serce biło mi szybciej podczas czytania , z niepewności, strachu ale też zbliżeń między głównymi bohaterami. Uczucie , które tak powoli rodziło się między tą dwójką sprawiało , że uśmiechałam ale na tych fragmentach. Nic nie działo się za szybko , emocje między nimi od razu dało się poczuć. Bohaterowie i sam pomysł na tą historię świetnie zaplanowany, dawno nic aż tak nie sprawiło , że przeczytałam książkę tak szybko. Dosłownie niecały jeden dzień a książka była skończona i chce więcej. Chciała bym jeszcze coś o nich przeczytać i znów wrócić do tej historii. Przy końcu książki bałam się coraz bardziej dotrzeć do końca bo nie wiedziałam czego spodziewać się po zakończeniu. Bardzo nie chciałam by mieli złe zakończenie przez co chwilę się zbierałam by ją skończyć. Jednak po skończeniu czuję się spełniona , to zakończenie było idealne w każdy możliwy sposób , pasowało tam. Jest to jedna z moich ulubionych książek , historia, o której długo nie zapomnę, której oddałam część serca. Jeśli szukacie czegoś od czego nie będziecie mogli się oderwać, pełnego tajemnic i mroku to musicie przeczytać "Till the last breath".