Recenzje

W literackim świecie pojawia się wiele książek opartych na powielonych schematach. Znaleźć takie, które wyróżniają się spośród tłumu jest naprawdę trudno. Dlatego tym, którzy nie mają ochoty na poszukiwania zdecydowanie polecam autorski duet Penelope Ward oraz Vi Keeland. Obie panie mają swój własny, wypracowany warsztat oraz niewątpliwy talent literacki. Łącząc siły serwują nam zatem historie pełne ekscytujących momentów, silnych emocji oraz bohaterów, których losy ani przez moment nie są nam obojętne. "Dziewczyna na jedną noc" jest trzecią odsłoną serii Nie pasujemy do siebie, która za każdym razem przybliża nam inną parę bohaterów. Możecie więc czytać poszczególne tytuły dowolnie, ale jeśli Waszą domeną są romantyczne opowieści - polecam wgryźć się w temat od samego początku. Autorki piszą bardzo plastycznie, płynnie przeplatają wątki i stawiają na dużą realność zdarzeń, więc całość od razu angażuje w rozgrywaną przygodę. Owen uratował dziewczynę z opresji i jednocześnie zadurzył się po uszy. Od początku miał przeczucie, że są sobie pisanie. Ona jednak nie była łatwym celem. Najpierw wygarnęła mu w twarz co myśli, później zaprosiła na drinka a dalej już wszystko jakoś samo się potoczyło. Jednak jak się okazało jedna noc niewiele znaczyła. Devyn zniknęła na dłuższy czas, by zaskoczyć go w najmniej spodziewanym momencie. Wówczas okazało się, że jej historia nie należy do najprzyjemniejszych. To nie banalny romans o wzlotach i upadkach zwykłej pary a historia z przesłaniem, mająca coś do powiedzenia. Autorki zbudowały konkretne tło, poruszyły ważne motywy, nawiązały do spraw codziennych, których nie dostrzegamy a o których powinno się głośno mówić. Dopiero później obserwujemy chemię pomiędzy bohaterami, powoli kiełkujące uczucie, które jest wynikiem słuchania i zrozumienia, nie burzy hormonów. Wraz z Devyn i Owenem będziemy musieli pokonać wiele barier, zderzymy się z murem trudnych rodzinnych relacji, potrzebą akceptacji, zrozumienia a także poszukiwania własnego miejsca w świecie mimo świadomości, że nie należy się nam ten komfort. Ale o tym przeczytacie już sami w historii zaskakująco głębokiej, inteligentnej, dającej do myślenia. "Dziewczyna na jedną noc" to książka, która wyróżnia się z tłumu za sprawą nieoczywistej treści. Penelope Ward i Vi Keeland po raz kolejny udowodniły, że łącząc siły potrafią stworzyć coś niebywałego. Całość czyta się bowiem z rosnącym zaangażowaniem, nowe fakty odkrywane na kolejnych stronach przywołują wiele silnych emocji a bohaterowie szybko łapią z nami wspólny kontakt, by za rękę prowadzić przez własne problemy, wraz z nimi wyciągać konkretne wnioski, być może nauczyć się czegoś na przyszłość. Coś niebywałego!

Romans biurowy, który czyta się sam. Od pierwszych stron wciąga, wywołuje uśmiech, wzrusza i zostawia miejsce na refleksję. To lekka opowieść pełna uroku, ciepła i humoru. Bawi, zaskakuje i rozgrzewa serce. Astra po przyłapaniu narzeczonego na zdradzie czuje się rozbita. Szuka ukojenia w barze, gdzie spotyka przystojnego nieznajomego, który - jak się okazuje - też ma za sobą trudny dzień. Iskra pojawia się od razu. Noc, którą spędzają razem, miała być jednorazowym zapomnieniem… ale Astra znika. Nie chce się znów angażować, choć nie potrafi przestać o nim myśleć. Kilka tygodni później los robi jej niespodziankę: jest w ciąży, a ten nieznajomy okazuje się... jej nowym szefem. Jest tylko jeden problem - on jej w ogóle nie pamięta. I cóż to był za romans! Pełen emocji, zabawnych sytuacji, napięcia, które sprawia, że nie sposób się oderwać. Historia Astry i Thanea rozwija się stopniowo - oboje nie potrafią przyznać się do uczuć, które coraz bardziej ich do siebie zbliżają. Wątek nieplanowanej ciąży nie dominuje fabuły, ale wnosi do niej dojrzałość i prawdziwe emocje: strach, niepewność, trudne decyzje, a nie tylko zachwyt nad brzuszkiem. Autorka stworzyła bohaterów, których łatwo polubić - prawdziwych, trochę zagubionych, ale autentycznych. Thane na początku zdystansowany i gburowaty, stopniowo pokazuje swoją czułość i troskę. Astra to kobieta silna, zdeterminowana i odważna - nie ucieka przed problemami, tylko stawia im czoła. To książka, przez którą się płynie. Wzrusza, bawi i daje nadzieję na szczęśliwe zakończenie. Pokazuje codzienność, biurowe realia i życie, które nie zawsze toczy się według planu. To nie tylko lekka rozrywka, ale też przypomnienie, co w życiu naprawdę ważne - marzenia, odwaga i miłość. Jeśli macie ochotę na uroczy, słodki, zabawny i pełen emocji romans - z różnicą wieku, nieplanowaną ciążą, wkurzającym byłym i z mnóstwem momentów do śmiechu, łez i rumieńców - bardzo polecam! To jedna z tych historii, która przypomina, że szczęśliwe zakończenie czeka... nawet jeśli w nie nie wierzymy 💖

Czy to był przypadek czy zrządzenie losu? Kiedy Astra opijała smutki po zdradzie narzeczonego nie przypuszczała, że spędzi upojną noc z przypadkowym nieznajomym, do tego 2 m-ce później będzie z nim w ciąży, on okaże się jej nowym przełożonym, a żeby tego było mało, nie będzie jej pamiętał... "Forget me not" to miał być romans biurowy, tymczasem okazał się być dla mnie czymś więcej. To nie jest tylko romans z akcją w miejscu pracy, to nie tylko historia z motywem gbura i słoneczka, czy sekretną ciążą. To niezwykle ujmująca, piękna, bajkowa wręcz historia o miłości, która za nic ma wszelkie przeszkody, która odnajdzie się wbrew wszystkiemu. Kiedy Ludka zaczęła publikować rozdziały "Forget me not" na wattpadzie, nawet się nie wahałam aby je czytać, mimo że byłam świadoma, iż nie wszystkie zostaną tam wrzucone. Jednak te 20 rozdziałów które tam przeczytałam wystarczyły abym zakochała się w tej historii, w bohaterach i abym miała wielki apetyt na ciąg dalszy. Historia Thane'a i Astry z jednej strony jest lekka, z drugiej zaś skomplikowana, a ich droga do finału opiewa w wiele zarówno zabawnych, uroczych, jak i przejmujący zdarzeń. Mimo, że ta dwójka zaczyna od wspólnie spędzonej nocy, to ich późniejsza relacja wcale nie układa się tak jak można by zakładać, wręcz przeciwnie. Czytelnik dostał możliwość wnikliwego obserwowania jak rozwija się ta znajomość, jak krok po kroku Thane zbliża się do Astry, jak powoli buduję się między nimi zaufanie, bliskość, napięcie. Z całą pewnością sytuacji nie poprawiała przypadłość z jaką zmagał się nasz gbur Thane. Muszę Wam powiedzieć, że pierwszy raz spotkałam się z tym schorzeniem, nie miałam wcześniej o nim pojęcia (co to takiego, i czym się objawia, to już musicie sami odkryć) Dzięki temu "Forget me not" nie był klasycznym, banalnym i przewidywalnym romansem. Bohaterów nie da się nie kochać. Thane może i jest gburem, ale jest też typem mężczyzny opiekuńczego, który nieba by przychylił swojej wybrance, jak już pokocha to bez opamiętania, do tego w najlepszych momentach potrafi z niego wyjść zaborczy zazdrośnik, albo przeciwnie słodziak do tulenia 🤭 No ja uwielbiam te jego wszystkie odsłony. Każdej kobiecie życzyłabym takiego Thane'a. Astra natomiast to kobieta o pięknej duszy, introwertyczna, spokojna, taka z którą z miejsca mogłabym się zaprzyjaźnić, no i do tego dostałabym ją w pakiecie z Cove, jej szaloną psiapsią. Swoją drogą wątek przyjaźni dziewczyn był dla mnie cudowny i wnosił do tej historii wiele barwnych momentów, i takich gdy bez skrępowania parskałkam śmiechem 😄 To kolejna świetna książka Ludki i kolejna gwarancja udanej lektury, dobrej zabawy, niesamowicie ciepłej i uroczej podróży. Podróży która dostarcza samych pozytywnych bodźców, podróży która swoim comfortem otula jak ciepły kocyk, podczas której czytelnik czuje emocje bohaterów, i przeżywa je wszystkie razem z nimi. To czysta przyjemność i prawdziwa gratka dla każdej romansiary, a ja Wam bardzo POLECAM zapoznać się z historią Astry i Thane'a. Ps. Jeśli nie lubicie rosołu, to po przeczytaniu tej książki, polubicie 😉

Przy wyborze tej książki do czytania kierowałam się jak zawsze okładką, ale również samą autorką, z której twórczością już miałam przyjemność się zetknąć. Książka to romans biurowy, z mocnym motywem nieplanowanej ciąży, ale też z bardzo interesującym wątkiem związanym z pamięcią. Lektura do gotowy scenariusz na komedię romantyczną. Astra jest zdolną programistką, a jej życie było poukładane i spokojne, jednak ten stan trwał do czasu, a właściwie do chwili odkrycia zdrady narzeczonego. Wraz z tym wydarzeniem za sprawą niewiernego mężczyzny traci mieszkanie, spokój, dobre imię, wsparcie kolegów i zmuszona jest do zmiany zespołu z którym pracuje. Załamana Astra ląduje w barze, gdzie poznaje mężczyznę równie zagubionego jak ona sama, oboje ulegają chwili i spędzają ze sobą noc, owocną w skutkach. Po kilku tygodniach para spotyka się ponownie, ona musi mierzyć się z konsekwencjami własnych wyborów, a Thane który okazuje się jej nowym szefem, zdaje się nie pamiętać wspólnie spędzonej nocy. W pierwszym wrażeniu można powiedzieć, że to historia jakich wiele, bo sam początek jest raczej oklepany, a konsekwencje tych wydarzeń łatwo przewidzieć, ale jak wspomniałam z tą przewidywalność jest tylko iluzją. Gdy para spotyka się ponownie dzieje się coś dziwnego, co we mnie wzbudziło zarówno frustrację jak i ciekawość co dalej. Miałam tu duży problem z bohaterami, spowodowany głównie ich zachowaniem. Byłam sceptycznie nastawiona do Thane, zastanawiałam się czy gość się zgrywa czy faktycznie nic nie pamięta, w mojej głowie pojawiły się też szalone teorie spiskowe, które mogłaby wyjaśnić jego zachowanie, ostatecznie prawda okazała się dla mnie totalnie zaskakująca. Jeżeli zaś chodzi o Astrę też nie do końca wiem jak ocenić jej zachowanie, w większym stopniu ją rozumiem, ale też troszkę czuję się rozczarowana, bo kobieta od samego początku nie walczy o siebie, poddaje się losowi, nie dementuje plotek, nie wyjaśnia całej sytuacji, choć jestem w stanie zrozumieć jej obawy, to jej postawa działała mi na nerwy. Fabuła jest lekka i bardzo przyjemnie się ją czyta. Autorka stworzyła bardzo ciekawą i nawet oryginalną historię, połączyła schematy z czymś nowym i świeżym, przez co lektura jest wciągająca i zajmująca. Ta książka w zasadzie czytała się sama, te ponad 400 stron zniknęło mi w mgnieniu oka. Choć książka ma zdecydowanie więcej mocnych stron to, to jednak muszę też zwrócić na te moim zdaniem słabsze. O bohaterach już co nieco wspominałam bo mnie irytowało ich zachowanie, ale też muszę ich określić jako takich niewyraźnych, no nie do końca się z nimi polubiłam. Kolejna sprawa to dość ogólnikowa fabuła, zabrakło mi tutaj takiego dopieszczenia, czegoś charakterystycznego, co pozwoliłoby żeby ta historia na dłużej została w mojej pamięci. Ostatnia rzecz to, to że nie potrafiłam zaangażować się w tę powieść emocjonalnie, zabrakło mi tych emocji, uczuć czy nawet dramy z prawdziwego zdarzenia, bo choć pojawiły się mniejsze aferki to raczej były one bez wyrazu. Ogólnie sama historia jest ciekawa, wzbudza ciekawość, a pomysł jest oryginalny. Autorka ma cudowanie lekki styl pisania, który sprawia że można zatopić się w fabule, i bardzo szybko ją przeczytać. To lektura idealna na lato, jako odskocznia po cięższych pozycjach, według mnie nadałaby się też świetnie na wyjście z zastoju czytelniczego, bo naprawdę czyta się ja z ogromną przyjemnością, jest lekko, zabawnie, trochę romantycznie, z lekkimi aferkami, które jeszcze bardziej napędzają fabułę. To książka, którą śmiało można przeczytać w parę godzin czy w jeden wieczór, ja osobiście przeczytałam za jednym zamachem. Podobało mi się i szczerze polecam, szczególnie fankom lekkich historii miłosnych.

Dlaczego, pomimo szczerych intencji, powielamy zachowania, przed którymi chcieliśmy uciec? Dlaczego, mimo deklarowanej odmienności, wchodzimy w relacje naznaczone wzorcami znanymi z domu rodzinnego? Czy to jedynie przypadek, czy raczej zapisany głęboko w psychice schemat, którego nie jesteśmy do końca świadomi? Na te i wiele pokrewnych pytań próbuje odpowiedzieć książka „Uwikłani w rodzinne schematy. O tym, jak dzieciństwo wpływa na dorosłe życie” autorstwa dwojga doświadczonych terapeutów - Anny Paluszak i Jacka Rydlewskiego. To publikacja, która ukazuje mechanizmy rządzące dynamiką relacji rodzinnych, ze szczególnym uwzględnieniem ich wpływu na dorosłe funkcjonowanie jednostki. Autorzy opierają się na paradygmacie terapii systemowej, zgodnie z którym człowiek nie istnieje w izolacji - jego tożsamość, emocjonalność i schematy zachowań kształtowane są w relacyjnej sieci, najpierw w obrębie rodziny, a następnie przenoszone (często nieświadomie) do związków, przyjaźni, a nawet środowiska pracy. To oparta na rozmowie narracja, w której terapeuci dzielą się zarówno wiedzą teoretyczną, jak i doświadczeniami klinicznymi, pozwalając czytelnikowi zrozumieć złożoność rodzinnych zależności, zobaczyć konkretne przykłady pracy terapeutycznej oraz odnaleźć analogie do własnych przeżyć i rozpocząć proces samopoznania. Nie jest to lektura łatwa i przyjemna. Jej wartość polega na tym, że konfrontuje czytelnika z mechanizmami obronnymi, które mogły mu służyć w dzieciństwie, ale w dorosłości stają się źródłem cierpienia. Uświadamia, jak bardzo nasze emocjonalne reakcje, sposób wchodzenia w konflikty, wycofywania się z relacji czy nadmiernej potrzeby kontroli, mają swoje korzenie w przeszłości i jak trudno je zmienić bez głębokiej autorefleksji. Książka wskazuje kierunki, w jakich warto podążać, by zatrzymać dziedziczenie destrukcyjnych wzorców i zainicjować zmianę. Jednak autorzy wyraźnie zaznaczają, że transformacja nie dzieje się z dnia na dzień. To proces wymagający uważności, konsekwencji, a czasem również psychoterapeutycznego wsparcia. „Uwikłani w rodzinne schematy” to zaproszenie do przyjrzenia się własnym korzeniom. Nie po to, by szukać winnych, ale by odnaleźć zrozumienie, akceptację i możliwość zmiany. Polecam rodzicom, tym obecnym i przyszłym, którzy chcą wychowywać dzieci świadomie, nie będąc zakładnikami własnych doświadczeń oraz wszystkim, którzy czują, że pewne emocjonalne schematy dziedziczą wbrew swojej woli i chcieliby zrozumieć, jak przestać być ich nieświadomymi wykonawcami.