Recenzje

To już kolejna pozycja o AI, którą pochłonęłam (chyba zaczyna mi się z tego robić nowy ulubiony temat 😉). A Was też ten temat kręci tak bardzo jak mnie? Już na samym wstępie dostajemy świetne porównanie - AI to taki lew 🦁. I teraz pytanie: oswoić go czy się bać? Ja zdecydowanie wybieram opcję numer jeden - lepiej poznać, zrozumieć i korzystać, niż panikować i uciekać na drzewo. W dalszej części książki autor wprowadza nas w świat neuronów i sieci neuronowych (tych biologicznych i tych sztucznych). Spokojnie - nie trzeba mieć doktoratu z informatyki. Choć przy rozdziale o bramkach logicznych miałam mały powrót do czasów studenckich - analogi i cyfry wróciły jak bumerang 😅 Ale spokojnie, jeśli ogarniasz logikę z liceum, dasz sobie radę. Ciekawostka, która mnie naprawdę zaskoczyła? Perceptrony Adelaine i Madelaine - wytrenowane do redukcji szumów w rozmowach telefonicznych i… działają do dziś! Trochę jak AI-dinozaury, które wciąż mają się dobrze 😄 Książka nie ukrywa, że AI to nie była prosta droga - były wzloty, były bolesne upadki (czytaj: zbyt wolne procesory). Ale po 2000 roku wszystko przyspieszyło jak szalone. I tu zaczyna się ta ciekawsza część - trenowanie algorytmów, warstwowość, filtry, przykłady z życia. Autor potrafi wytłumaczyć to tak, że człowiek naprawdę zaczyna rozumieć, co ta sztuczna inteligencja kombinuje. W książce pięknie miesza się biologia, matematyka, logika i fizyka. Idealna mieszanka dla tych, którzy lubią trochę pogłówkować i dowiedzieć się „co tam w trawie piszczy” u AI. No i na koniec: czy algorytmy spiskują przeciwko nam? 🕵️‍♀️ Jeśli przeczytasz wcześniejsze rozdziały, wiesz już, że to tylko (i aż) algorytmy - inteligentne, ale bez świadomości. Czyli nie, nie szykują zamachu na Twoje poranne cappuccino. Ale warto się zastanowić, jak je wykorzystujemy - bo wiadomo, każdy kij ma dwa końce. Ja jestem bardzo ciekawa, co przyniesie przyszłość. A Wy? Dacie się wciągnąć w ten świat AI? Bo ja już przepadłam...

Zaskoczyło mnie, że to aż tak dobre. Myślałem, że to będzie kolejny typowy kryminał, a dostałem coś z charakterem. Mocna dziewiątka.

Czytało się szybko i z przyjemnością. Ciekawa intryga i dobrze poprowadzona narracja sprawiły, że nie mogłam się oderwać. Nie idealna, ale bardzo dobra – 8/10.

Dzisiaj o grubasku, ale takim którym należy się delektować, takim który mógłby nie mieć zakończenia tylko trwać w najlepsze, rozkochała mnie w sobie ta historia totalnie. Już sam tytuł jest piękny. „Wszystkie barwy mroku” brzmi tak intrygująco, że człowiek przystanie na takim tytułem i zastanowi się nad jego dojrzałością, nad tym jak bardzo jest głęboki. Trudno tak naprawdę określić o czym jest ta powieść, może po prostu o życiu? I może właśnie dlatego jest tak bardzo wyjątkowa i oryginalna, bo tak naprawdę jest o wszystkim, o tym co w każdym z nas najpiękniejsze i najbardziej mroczne, o tym że w życiu zazwyczaj niestety jest pod górkę, ale trzeba łapać garściami te szczęśliwe momenty. O tym jak wszystko bardzo jest ulotne i takie na chwilę. I chyba także o tym że jak już zgubimy szczęście to nie sposób znaleźć czegokolwiek co może nam to szczęście zastąpić, co jest chociaż trochę podobne. Najpierw nadmienię o piórze, takim niecodziennym, pełnym oryginalności i wrażliwości. Ta historia ma jedną z bardziej szerokich fabuł jaką kiedykolwiek czytałam, mnóstwo bohaterów i mnóstwo historii. To trochę thriller, trochę kryminał, a trochę romans, także literatura piękna. Pełna głębi, niepokojąca, klimatyczna i niesamowicie poruszająca. To opowieść, która toczy się przez wiele dekad, która opisuje dorastanie kilku osób, która kroczy niczym cień za ludźmi którzy poszukują, chociaż nie zawsze sami wiedzą czego dokładnie. Jeżeli szukacie powieści wyjątkowej, oryginalnej i takiej innej od wszystkich to zdecydowanie musicie sięgnąć po ten tytuł.

Wreszcie jest! Książka Oli Laudańskiej @aleksandra_lauda o menopauzie. Któż mógłby lepiej opisać górki i dołki transformacji menopauzalnej niż założycielka @mamenolife, @agefree_wolniodmetryki?! Frapuje mnie zwłaszcza część książki poświęcona tematowi „jak to drzewiej bywało, czyli #menopauza kiedyś- w starożytności, średniowieczu, renesansie…. czy kobiety dożywały w ogóle tego etapu?!?!?! No i ta okładka! Świetna! Wreszcie nie jakaś ckliwa pani Z kwiatkiem we włosach, tylko moc koloru! Gratuluję @aleksandra_lauda i @wydawnictwo_sensus Mam nadzieję, że jeszcze o tej książce porozmawiamy!