Recenzje
Czterech ojców River Conway. Tom 2
Chyba nikogo nie zdziwi, że w tym tytule, tak samo jak w pierwszej części jestem zakochana. Dostałam wszystko czego oczekiwałam, a wręcz nawet więcej. Ta historia jest po prostu Rollercosterem emocji, ale zarazem mamy bardzo dobrą fabułę, bardzo dobrych bohaterów i jednocześnie dużo wartości. Poruszane sà bardzo ciężkie tematy, ale jednocześnie są one przeprowadzone w bardzo dobry sposób. Styl pisania Mileny był dla mnie zawsze ten komfortowym i tym przyjemnym, więc nigdy nie miałam problemu z szybkim przeczytaniem książki. Pochłonęłam go w jeden wieczór i absolutnie nie żałuję, bo to jak bardzo wciągnęła mnie ta historia jest po prostu rzadkie. Jest to oczywiście pięć gwiazdek, moje ostatnie najnowsze zaskoczenie i naprawdę przyjemna odskocznia. Tutaj nasza główna bohaterka ma dużo więcej problemów, ale jednocześnie ojcowie pozwalają jej na dużo więcej. Rozbudowuje też swoją relację z chłopakiem, ale zaczynają się też zazdrości i problemy w przyjaźni. Dodatkowo w jej życiu na nowo pojawia się matka, która wszystko psuje i sprawia, że River ma jeszcze większe problemy. Wszystko to było naprawdę świetnie napisane, w taki typowy dla Mileny przyjemny, komfortowy sposób. Ja jestem zakochana, bo zaskoczyło mnie to pozytywnie i jak wspomniałam dostałam więcej niż oczekiwałam. Totalnie polecam i nie mogę doczekać się trzeciego tomu, który mam nadzieję wyjdzie już niedługo.
Forget me not
"Ten facet zranił mnie jak żaden inny. Poprzedni zazwyczaj poprostu o mnie zapominali, ghostowali mnie albo rzucali, gdy im się znudziłam. Nigdy wcześniej nie zostałam zdradzona." Czasami życie nie zawsze jest piękne i kolorowe, a związki idealne. Rysy pojawiają się w najmniej niespodziewanym momencie. Dzień w którym Astra odkryła zdradę narzeczonego stał się początkiem jej niepowodzeń. Co więcej nie poczuwający się do winy Patrick, robi wszystko, by oczernić w oczach innych Astrę, uprzednio pozbawiając ją mieszkania. Załamana kobieta trafia do jednego z pobliskich barów, by w alkoholu dać ujście emocjom. Owe użalanie się przerywa pojawienie się pewnego mężczyzny, który podobnie jak ona potrzebuje chwilowego zapomnienia. Pełna anonimowość i atmosfera jaka zapanowała między nimi, sprawiają, iż oboje kończą w pokoju hotelowym. To miała być jednorazowa noc z nieznajomym, bez imion i bez emocji. Za to jak się później okaże z poważnymi konsekwencjami, bowiem owy nieznajomy to Thane Lennox, który nie tylko namiesza jej w życiu prywatnym ale i w zawodowym. Co więcej on jej nie pamięta... Zdecydowanie za szybko kończą się tego typu książki. Może to banalne ale od samego początku dałam się wciągnąć w tę historię. Faceci typu Patricka to dla mnie dupki do kwadratu. Astra już dawno powinna go kopnąć w... 🤭. Mimo świństw jakich się dopuszczał pożal się Boże jej narzeczony, okazała się silną kobietą, która musiała przejść swój największy życiowy test jakim jest... Ha, nic wam nie zdradzę 🤣. Natomiast Thane, uwielbiam faceta, choć przyznam, że go zanim poznałam, miałam wrażenie, że ma dwubiegunówkę. Serio, podobnie jak Astra gubiłam się w jego zachowaniu. Ale w końcowym rozrachunku i tak zyskał moją sympatię. Jeżeli lubicie nieoczywiste romanse biurowe to "Forget me not" jest dla was idealną lekturą.
Forget me not
Dziś przedstawiam Wam tytuł, obok którego nie mogłam przejść obojętnie. Romans biurowy z różnicą wieku, grumpy x sunshine i ciążą niespodzianką? Tak, poproszę. A po lekturze chcę tylko więcej. “Forget Me Not “ to genialny pomysł na książkę, do tego świetnie wykonany. Astra jest uzdolnioną młodą programistką, która wpada w życiowy dołek: nakrywa narzeczonego z sekretarką, a później za jego sprawą traci reputację w swoim zespole w pracy. Zapijanie smutku i rozczarowania doprowadza ją do gorącej nocy u boku poznanego w barze nieznajomego. Za to ich kolejne spotkanie nie przebiega tak, jak oboje by tego chcieli… Mam teraz szczęście do motywu accidental pregnancy; to już druga książka z nim, jaką przeczytałam w ostatnich dniach - i druga będąca plasterkiem na serce, wzruszającym do łez. Uwielbiam w nim to, że pozwala na wyzwolenie w głównym bohaterze jego opiekuńczości. Uznajmy to za moje guilty pleasure. W przypadku tej książki zostało ono w 115% zaspokojone. Od pewnego momentu musiałam co kawałek odkładać książkę i brać parę głębokich wdechów, żeby przypadkiem nie zacząć wrzeszczeć z radości. Thane jest po prostu przekochany. Próbowałam nie płakać z rozczulenia, ale to była strasznie nierówna walka - ostatecznie przeze mnie przegrana. No bo… poważnie. Find yourself a man, który na wyjazd integracyjny zabiera dla ciebie słoik domowego rosołu, a do szafki w biurowej kuchni dostarcza ciągle nowe smaki herbat, bo widzi, że ci posmakowały. Poza tym: pokój dla dziecka? Łóżeczko dla fasolki?? Sama jego obecność i zaangażowanie??? Thane, chłopie... Rozpłynąć się można (co pewnie widać po moim słowotoku, przepraszam, to fangirl). A tych kilka rozdziałów/scen z jego perspektywy, było wzruszającą wisienką na torcie. Żeby nie było: trochę smuteczków też się nad tą rzeczką pojawiło - ale tylko w dobrym tego słowa znaczeniu. Kiedy cała sytuacja między Astrą vel Destiny a Thane'em się wyjaśniła, po pierwsze byłam w ogromnym szoku, a po drugie zrobiło mi się przykro. W czasie lektury nabrałam nawet przekonania, że w którymś momencie padnie: “Ha, pamiętam cię, wiem, że to byłaś ty!” itp. Zastanawiałam się: dlaczego on tak się zachowuje? Czy to po prostu gra? Ano… w tym cały szkopuł. Akurat na COŚ TAKIEGO nigdy bym nie wpadła. I nie mogę zdradzić, o co chodzi, bo na tym opiera się cały sens tej historii, cała tajemnica. Prawdę mówiąc, nadal jest mi trudno objąć to rozumem, bo wciąż brzmi to dla mnie abstrakcyjnie. Cieszę się jednak, że ten temat został tutaj poruszony, bo było to coś totalnie nowego, przez co wiem, że ta książka na długo zapadnie mi w pamięć. Ha. Jeśli Wy też lubicie romanse biurowe, to nie ma co się wahać, bo, kurczaczki, to jest takie dobre. Słodkie, trochę gburowate i emocjonalne. Może i udało mi się zawczasu przewidzieć to, o czym okazała się być końcowa drama, ale whatever, i tak bawiłam się wyśmienicie. Na dodatek to dobry przykład na to, że książki rzeczywiście i bawią, i uczą. Czytajcie, czytajcie, czytajcie. Ocena: 5/5
TIME of lies
Till the Last Breath
„-Smakujesz jak niebo - mruczy, ujmując moją twarz w swoje duże, szerokie dłonie. - Od teraz twoje usta są mój rajem, skarbie” Lucille, to młoda kobieta, która z dniem pochówku ojca, stała się marginesem społecznym. By przetrwać, jest zmuszana do kradzieży i kłamstw. Jej matka, otumaniona wiąże się z sektą i naraża własne dziecko na wielkie niebezpieczeństwo.. wszystko, dla magicznych tabletek. Gdy dziewiętnastolatka odkrywa, czym zajmuje się „wspólnota”, wpada w tarapaty i wie, że jedyne co może zrobić, to ucieczka. Thoren, to mężczyzna, który przez lata doświadczał manipulacji i przemocy, a traumatyczne przeżycia i wspomnienia, napędziły go do zemsty. Jest jednak obcy.. i sporo starszy! Lecz jego obecność sprawia, że jest łatwiej. Jego słowa, dotyk i pewność siebie, są jej bardzo potrzebne. Czy Lu, odnajdzie bezpieczne miejsce? Czy przystojny Wilk, okaże zrozumienie i podaruje jej wsparcie? Czy ta dwójka, odnajdzie wspólny cel, by pokonać mrok? Czy są wystarczająco silni, na walkę z wrogiem? TTLB to historia, mrożąca krew w żyłach. Zimna, mroczna i niebezpieczna. Niosąca na barkach krzywdę z przeszłości, podszyte zemstą i nienawiścią. Trudna, ciężka lecz bardzo wciągająca. Od pierwszej strony porywa czytelnika i nie daje mu spokoju.. do ostatniej strony (a te są wypełnione nowym zakończeniem, co bardzo mi się spodobało) Autorka, bardzo dobrze radzi sobie z motywem slow burn, co niejednokrotnie już udowodniła. Różnica wieku.. pestka. Wydobywanie głębokich emocji.. łatwizna. Poruszanie trudnych tematów.. luzik. Spójnie, porywająco i bardzo przyjemnie napisana książka, która została osadzona, zimnej Alasce. Zimnej jak fabuła i serce Thora. Jak długo? 🤫 Więc, nie pytajcie czy warto…