Recenzje

Są książki, które wywołują emocje tak silne, że trudno je odłożyć, nawet jeśli nie zgadzamy się z ich przesłaniem. „Epic girl” autorstwa Klidahi to powieść, która balansuje na granicy moralnych niepokojów i literackiej hipnozy. To historia pełna kontrowersji, namiętności i decyzji, których konsekwencje potrafią zatrzymać oddech - nie dlatego, że są „dobre”, ale dlatego, że są do bólu prawdziwe w emocjach, które im towarzyszą.Milly Shelby to bohaterka, której trudno nie współczuć. Jedynaczka, pozbawiona stabilizacji i miłości, przestaje być bierna wobec chaosu, który funduje jej matka. Kiedy kobiety trafiają pod dach tajemniczego Milesa Prescota, Milly postanawia odpłacić matce pięknym za nadobne - wykorzystując to, co sama uznaje za swoją siłę. Relacja nastolatki z dużo starszym mężczyzną to temat, który w realnym życiu powinien budzić sprzeciw - i budzi go również we mnie jako czytelniczce. Jednak nie sposób nie docenić, z jaką precyzją autorka zbudowała napięcie, jak mocno trzymała mnie przy tej historii - od pierwszej do ostatniej strony.„Epic girl” to zdecydowanie tytuł z gatunku dark romance - trudny, intensywny, miejscami szokujący. Ale taka właśnie jest ta odmiana literatury: nie unika trudnych tematów, często pokazuje to, czego nie chcemy widzieć, zmuszając nas jednocześnie do refleksji. W tej powieści nie ma jednoznacznych bohaterów pozytywnych. Są ludzie złamani, zagubieni, próbujący odnaleźć siebie w wypaczonych relacjach. I choć jako dorosła czytelniczka potrafię rozróżnić fikcję od rzeczywistości, wiem, jak ważne jest, by jasno powiedzieć: jeśli coś podobnego wydarza się w realnym życiu - trzeba reagować.To nie jest lekka historia do poduszki. To książka, która budzi sprzeczne emocje, zmusza do dyskusji, zostaje z czytelnikiem na długo po zakończeniu. Czy polecam? Tak, ale z pełną świadomością, że to literatura dla dojrzałych odbiorców, potrafiących spojrzeć szerzej - zarówno na motywacje bohaterów, jak i na granice, które nigdy nie powinny być przekraczane w rzeczywistości.Klidahi stworzyła historię, która bez wątpienia wywoła szum - i to nie bez powodu.

Autorka należy do grona pisarek, po których książki sięgam z ogromną przyjemnością. Gdy tylko sięgnęłam po jej najnowszą powieść, byłam przekonana, że spędzę miło czas. Nie spodziewałam się jednak, że aż tak bardzo wciągnie mnie ta historia. Fabuła łączy w sobie kilka moich ulubionych motywów: romans biurowy, przypadkowo spędzoną noc z nieznajomym, dziesięcioletnią różnicę wieku oraz ciążę z zaskoczenia. Mieszanka dość wybuchowa, a jednak w tej historii wszystko zagrało doskonale. Nie mogłam się oderwać od lektury, a najbardziej intrygowało mnie, dlaczego główny bohater nie rozpoznaje dziewczyny, z którą spędził noc. Czekałam z niecierpliwością, aż autorka odkryje tę tajemnicę. Choć liczyłam na nieco bardziej szokujące rozwiązanie, to muszę przyznać, że pomysł okazał się naprawdę ciekawy i przemyślany. W powieści pojawia się wiele postaci, które bardzo polubiłam. Najbardziej jednak urzekł mnie główny bohater - opiekuńczy, lojalny, pełen ciepła. Jego humor i subtelna zaborczość sprawiły, że wiele scen wywoływało uśmiech na mojej twarzy. Były też postacie, które wzbudziły we mnie silne emocje - negatywne. Były narzeczony bohaterki to ktoś, kogo chętnie bym „rozszarpała”, szkoda, że jego wątek nie został dobitniej domknięty i nie pokazano, jakie konsekwencje go spotkały. Czytając tę książkę, dosłownie się w nią zanurzyłam. Nie zauważałam upływu czasu, a emocje bohaterów przeżywałam razem z nimi. Śmiałam się, złościłam, wzruszałam - pełen wachlarz emocji gwarantowany! Jeśli szukacie historii, która Was oczaruje i zapewni świetnie spędzony czas - ta lektura będzie idealnym wyborem!

Jak ogarnąć ADHD to coś więcej niż poradnik — to przewodnik, który pomaga zrozumieć mózg i przestać z nim walczyć 💥🧠 Autorka, Jessica McCabe (znana z How to ADHD), dzieli się swoimi doświadczeniami, praktycznymi wskazówkami i ogromną dawką empatii💛
Jeśli zmagasz się z chaosem, prokrastynacją albo nadmiarem bodźców — ta książka pokaże Ci, że można inaczej. I że ADHD nie musi być przeszkodą, a supermocą 🚀
Czyta się lekko, ale zostaje na długo💛

Macie marzenia, z których nigdy nie wyrośliście ? ᏰᎯllᎯᎴᎯ Ꮻ ᏣᏃᎯᖇᏁᎩᏣᏂ ᎦᖇᏫᏦᎯᏣᏂ ⭐⭐⭐⭐/⭐⭐⭐⭐⭐ [4,25/5] W dzieciństwie marzyło mi się trafić na przystojnego księcia, zresztą dużo dzieci wtedy o tym marzyła. Z tych naiwnych marzeń już wyrosłam, ale z miłości do schematycznych opowieści o książętach - niekoniecznie. Z takim właśnie wyobrażeniem sięgnęłam po „Balladę o czarnych srokach”. Spodziewałam się schematu, który dobrze znam i lubię, ale książka mnie zaskoczyła, zwłaszcza wątek księcia niekoniecznie wyrwanego z bajek. Przynudzać historia zaczęła po kilkuset stronach, bliżej końca niż początku. Tempo, które z początku było idealnie, zwolniło w dalszej części książki. Kontynuowałam czytanie z nadzieją, że to tylko chwilowy przestój. Na szczęście tak było - niespełna sto stron dalej historia powróciła do pierwotnego stanu. Rzadko spotykam się u bohaterów z połączeniem empatii, sprytu i walki o siebie. Elaina była dokładnie taka. Dawno nie czytałam o postaci kobiecej, która tak naturalnie łączyłaby te cechy. Gorzej wypadł William. Już od początku książki coś zaczęło mi w nim nie grać - zwróciłam uwagę na drobny szczegół z okładki, ale nie wyciągałam wniosków. Ostatecznie okazało się, że trafiłam z przeczuciem. Początkowo go polubiłam, lecz późniejsza, nagła przemiana wydawała się sztuczna. Niespodziewane pojawienie się Reigna również nie zgrzytało. Zdołał mnie trochę przekonać, ale było go zdecydowanie za mało, bym mogła wyciągnąć więcej wniosków. Najbardziej w całej książce zdziwiła mnie końcówka. Autorka używała prostych zdań sugerujących nieprzyjemny rozwój wydarzeń, ale mimo to byłam przekonana, że historia potoczy się w stronę klasycznego szczęśliwego zakończenia. Tak się jednak nie stało, skończyło się inaczej. Zaintrygowana przejrzałam inną książkę tej samej autorki — i bardzo możliwe, że po nią sięgnę, tym bardziej przez jej niską cenę.

Wszyscy wiemy, jak ważnym narządem w naszym ciele jest MÓZG 🧠 Jednak, czy zastanawialiście się kiedyś, jak mu pomóc w sprawnym funkcjonowaniu? Jak zadbać o to, żeby nasz głowa była zdrowa? Co to w ogóle znaczy "zdrowa głowa"? Tym zagadnieniem postanowiła się zająć Róża Hajkuś w książce "Co głowie wyjdzie na zdrowie? Mózg wie i o tym opowie" 📖 W pozycji tej znajdziecie kompendium wiedzy o tym, co dla naszego organizmu jest najważniejsze, o odpoczynku, o odnalezieniu złotego środka na samopoczucie. W końcu od głowy się wszystko zaczyna i jeśli zadbamy o zdrowie psychiczne i komfort mózgu, całe ciało poczuje się lepiej! W pozycji znajdziecie aż 9 rozdziałów dotyczących tego, co najbardziej i najlepiej wpływa na mózg człowieka. Każdy z rozdziałów omawia inny aspekt: wyjaśnienie, czym jest zdrowa głowa, jak na nią wpływa ruch, sen, natura, jedzenie, dlaczego telefon i ekrany są tak szkodliwe, jak działa na nas smutek czy strach, dlaczego tak ważne jest mieć obok siebie wartościowe osoby i dzięki czemu czujemy szczęście. Sami więc widzicie! Jedna książka, a tyle odpowiedzi na nurtujące nas pytanie! Jak sprawić, żeby mózg odnalazł spokój? 🧠💚 Co mi się podoba w tej książce? Przede wszystkim prosty język 📖 Autorka w bardzo ciekawy sposób podejmuje trudną tematykę. Dialogi prowadzone między nią a narządami sprawiają, że czytelnik jeszcze bardziej "wkręca" się w opowieść o swoim ciele. To książka nie tylko dla dzieci, ale i dla dorosłych, bo choć dorośli dbają o swoje dzieci, to w tym pędzie trudno zadbać o siebie i o swój dobrostan. I tak, jak napisała autorka, zmianę nawyków warto zacząć od małych kroczków, a osiągnięty cel będzie długofalowy. Oprócz wartościowej treści, książka zachwyca także ilustracjami 🎨 Podoba mi się to, że narządy, różne sytuacje przedstawione są w tak kreatywny sposób! Jedno jest pewne! Nie ma nudy w tej książce! Polecam❤️