Recenzje
Czterech ojców River Conway. Tom 2
ocena: ✩✩✩✩, 5 / 5 „Wizja utraty potrafi zmusić człowieka do największego kłamstwa”. Mimo długiego okresu oczekiwania na drugi tom, tak wspaniale było wrócić do historii River. Bardzo szybko ponownie wkręciłam się w fabułę i utonęłam w tej książce. Jest ona wypełniona bardzo komfortowym klimatem, który sprawia, że nie chce się tej książki kończyć. Drugi tom podobał mi się równie bardzo co poprzedni, czytało się go wspaniale. Absolutnie uwielbiam tę rodzinę, którą tworzy River wraz z ojcami oraz jej przyjaciółmi ze szkoły. Wszyscy mają tak bliską więź, a przez to główna bohaterka jest otoczona miłością z każdej strony. Zostało to wszystko przepięknie napisane, autorka idealnie oddała te emocje i uczucia, którymi darzą się bohaterowie. Podobnie jak poprzednio, moją ulubioną częścią tej książki jest relacja River i Russella. W pierwszej części dopiero się poznawali i zbliżali do siebie, a tutaj są już w związku, który jest oparty na mocnych fundamentach. Jest między nimi takie piękne zaufanie i szacunek. Powoli przekraczają kolejne granice i no nic nie mogłam poradzić na uśmiech na mojej twarzy. Uwielbiam ich przeokropnie i jest to jedna z najlepiej przedstawionych pierwszych miłości opisanych w książkach. River w tym tomie między się z kolejnymi problemami. Uwielbiam to, że wraz z dorastaniem bohaterki poznajemy wszystkie jej przemyślenia, niepewności i obawy, które z biegiem fabuły stara się odkryć lub rozwiązać. To wszystko totalnie pogłębiło poziom komfortu jakim emanuje ta historia. Jest niczym ogromny, puchaty, ciepły kocyk, którym można się otulić. Ogromnie czekam na kolejny tom. Uwielbiam tę serię i jestem pod wielkim wrażeniem warsztatu pisarskiego autorki, takiej wrażliwości, którą czuć na kartach powieści. Jest to naprawdę wyjątkowa historia, która zasługuje, aby poznało ją wiele osób. Ja bawiłam się na niej przecudownie i będę ją wspominać z uśmiechem.
Czterech ojców River Conway. Tom 2
Pierwszy tom był dla mnie naprawdę dużym pozytywnym zaskoczeniem, bo nie sądziłam, że ta książka będzie tak komfortowa, ale i pod pewnym względem oryginalna. Z tego też względu wyczekiwałam naprawdę długo na drugi tom… Książka jest bezpośrednia kontynuacją pierwszej części, gdzie możemy zobaczyć jak River i jej ojcowie dość poważnie dyskutują na temat jej relacji z chłopakiem, pojawiają się kłótnie, za którymi stoi też strach przed pojawieniem się w życiu młodej dziewczyny jej matki. Bardzo mi się podoba, że wszystkie wątki są tutaj wyważone, romans nie przytłacza fabuły, widzimy tutaj zarówno problemy z którymi zmagają się przyjaciele River, które potrafią złamać serce, a zarazem dzięki temu być świadkiem naprawdę silnej przyjaźni, która często przechodzi wiele zawirowań. Styl pisania autorki jest lekki, a sama kreacja bohaterów nie jest dziecinna: pomimo tego, że River ma szesnaście lat, jej decyzje są nad wyraz odpowiedzialne i poważne, widać że dziewczyna stara się być dla każdego oparciem i choć sama w pewnym momencie uważa, że tylko bierze, jest postacią, która wzbudza same pozytywne emocje, choć nie będę oszukiwać moje serce zostało zdominowane przez Charlie’go i Russella. Ten pierwszy pomimo wielu przykrości, był tak radosnym chłopakiem, który potrafił poprawić humor i jeszcze bardziej scalić ludzi. Drugi natomiast to przykład chłopaka, który jest wyrozumiały, stały w uczuciach, ale i dla miłości potrafi zrobić naprawdę wiele. Mamy tutaj czterech ojców, którzy różnią się pod każdym względem, lecz razem tworzą naprawdę niesamowitą całość, pojawia się kilka momentów z ich punktu widzenia (choć jest to narracja trzecioosobowa), który były naprawdę potrzebne dla kontekstu całej historii, ale i mamy moment na który liczyłam już w pierwszej części: Vincent w końcu się na coś zdecydował. Ich przyjaźń jest naznaczona wieloma wybojami, lecz oni nadal trwają przy swoich bokach, stają za sobą murem i razem decydują się działać. Świetnie się bawiłam podczas czytania tego tomu, uśmiech na mojej twarzy pojawiał się dość często, gdy dochodziło do jakiś interakcji romantycznych pomiędzy River i Russellem, bo tutaj ich uczucie jest bardziej widoczne, pojawiał się gdy widziałam przyjaźń tego starszego jak i młodszego pokolenia.
Jak ogarnąć ADHD. Niezwykły przewodnik, jak pracować ze swoim mózgiem (a nie przeciwko niemu)
Ta książka to strzał w dziesiątkę dla osób z ADHD (albo takich, które podejrzewają u siebie ADHD) i dla wszystkich, którzy chcą lepiej zrozumieć, jak działa ten wyjątkowy mózg. Autor(ka) pisze prosto, konkretnie i z dużą dawką humoru — to nie jest kolejny „suchy poradnik”, który odkładasz po kilku stronach. 💡 Co mi się podobało? ✔️ Rady są praktyczne, do zastosowania od zaraz (np. jak ogarnąć bałagan, jak radzić sobie z prokrastynacją, jak lepiej planować dzień). ✔️ Dużo przykładów z życia, zero nadęcia. ✔️ Empatyczne podejście — zamiast „musisz się bardziej starać”, mamy „zobacz, jak możesz działać w zgodzie ze sobą”. 🌱 Dla kogo? Dla osób z ADHD, ale też dla bliskich, nauczycieli, terapeutów. Naprawdę pomaga lepiej zrozumieć, z czym na co dzień mierzy się osoba z ADHD. 📌 Ocena: 9/10 — warto przeczytać, niezależnie od wieku!
Kim jesteś?
“ - Widzisz, ja nie wybaczam błędów…”😏 🌹Kim jesteś od Kathreen Bennett to pozycja, po którą sięgnęłam zupełnie przez przypadek i to był rewelacyjny przypadek🥳. 👉🏼 Historia młodej Amelii, która niespodziewanie dowiaduje się, że jej brat ma długi nie jest tym, za kogo go miała🥺. Ludzie, którym Michael jest winny pieniądze, postanawiają, że to Amelia odrobi pieniądze. Wtedy na jej drodze staje ich szef, Oliver, który ma plan jak na dziewczynie dobrze zarobić💸. Nieoczekiwanie spędza z nią więcej czasu, a on zmienia swoje plany…😉 Czy Amelia i Oliver mają szansę na szczęśliwe zakończenie, pomimo burzliwego początku? 👉🏼 Książka już od pierwszych chwil trzyma w napięciu i wciąga tak, że ciężko ją odłożyć. Autorka nas zaskakuje niejeden raz😇. To jak prowadzi fabułę, jak rozwiązuje niektóre wątki bardzo mi się podobało😊. 👉🏼 Lubię bohaterów, którzy byli sobą. Amelia nie dała się stłamsić, podziwiałam jej odwagę😍. Oliver pokazał nam, że można oddzielić życie zawodowe od prywatnego😎. No wyszła z niego słodka klucha. Z początku tajemniczy, a później uroczy z sercem na dłoni❤️. 👉🏼 To moje pierwsze spotkanie z piórem tej autorki, ale bardzo podobał mi się jej styl pisania, język i sposób prowadzenia akcji. Fajnie, że różne wątki zostały rozwiązane, a nie pozostawione w domysłach🥳. 👉🏼 Ciekawie poruszony wątek pr0stytucji, który mnie zainteresował😏. Autorka zwraca uwagę, że wszystko jest zależne od ludzi i każdy ma na to inne spojrzenie. Bardzo zaimponowała mi postać Monique, takiej troskliwej mamy😉. 🔉 Bardzo serdecznie polecam wam tę historię, bo jest ekscytująca, trzyma w napięciu, powoduje łzy i zaskakuje😊. Mnie osobiście ona się podobała i jeśli lubicie rozwiązywać różne zagadki, kto za tym stoi, to będziecie się przy niej dobrze bawić🥳. 🔊Ja jestem nią oczarowana i nie spodziewałam się, że podbije moje serce❤️.❗️ Przeczytajcie, bo warto ale też nie jest to łatwa tematyka, dlatego jeśli nie lubicie pr0stytucji, z@bójstwa to dbając o swój komfort, omiń tę pozycję❗️. 🎈one house trope 🎈one bed trope 🎈age gap 🎈emotional scares 🎈forced proximity 🎈mafia 4.25/5⭐️
Szkarłatny arystokrata
4,75/5⭐ Muszę przyznać, że dawno nie czytałam książki, która aż tak mnie wciągnęła. Historia ta jest pełna magii, przygód, niebezpieczeństw, przeciwności losu i miłości, która nie miała prawda istnieć a do tego akcja umiejscowiona wiktoriańskiej Anglii dodaje niesamowitego klimatu. Jeśli chodzi o głównych bohaterów - Dragana i Cerelię są oni stworzeni naprawdę świetnie. Dragan - mroczny, tajemniczy, wredny, arogancki, odważny a jednocześnie troskliwy i kochający mężczyzna z koszmarnym dzieciństwem. Cerelia - odważna, arogancka, pewna siebie, odważna, kochająca i zawsze walcząca o to czego pragnie kobieta. Myślę, że książka zdecydowanie jest godna polecenia dla każdego fana fantastyki i nie tylko. MAŁY SPOJLER: Bardzo chciała bym dać tej historii 5 gwiazdek ale jako osoba która jest zdecydowanie fanką zakończeń z happy endem między głównymi bohaterami nie jestem w stanie. Jeśli chodzi o zakończenie to zależy jak się na to spojrzy bo z jednej strony ma ona happy end a z drugiej nie.