Recenzje

Pierwszy tom powieści „Czterech ojców River Conway” mnie zachwycił na tyle, że z ogromną niecierpliwością wyczekiwałam kontynuacji! Jestem bardzo szczęśliwa, że w końcu udało mi się ją poznać i liczę na kolejne tomy. River wraca do domu po wyjeździe. Wyjeździe o którym jej ojcowie nie wiedzieli. Dziewczyna spodziewa się, że odzyskanie zaufania Logana, Raya, Vincenta i Isaaca będzie okropnie trudne. Ale jeden wypadek sprawia, że ich relacje od nowa się poprawiają… ale.. w życiu dziewczyny pojawia się jej matka. River jest rozdarta emocjonalnie. Z jednej strony chce poznać tę kobietę. Z drugiej strony ma jej za złe to, że oddala ją do domu dziecka. Co wygra tym razem? Czy River da jej szansę? Drugi tom powieści jest jeszcze ciekawszy i bardziej wciągający niż pierwszy! Chociaż zawsze przed kontynuacją jakiejś książki mam obawy, czy autor/autorka sprostają wymaganiom to tutaj były one zupełnie niepotrzebne! Pochłonęłam tę historię migiem! Nie mogłam się od lektury oderwać. Jest to historia o dojrzewaniu, a my jesteśmy wiernymi towarzyszami River w czasie pełnym emocjonalnych zawirowań! River Conway to bohaterka, którą polubiłam od razu kiedy tylko ją poznałam, a ta część utwierdziła mnie w tym. River to zwykła nastolatka, która chce żyć po swojemu. Z jednej strony chce być niezależna, co objawia się tym, że kłamie, popełnia błędy. Z drugiej strony potrzebuje miłości i bezpieczeństwa jakie dostaję od najbliższych jej osób. Relacje z jej ojcami są różne. Z jednej strony pełne miłości i czułości, ale też doprowadzające do napięć. Logan, Issac, Vincent i Ray to postaci z różnymi charakterami, każdy ma swoje zdanie na temat wychowania River. Jednak miłość każdego z nich jest do niej ogromna i są w stanie zrobić dla niej wszystko. Pojawienie się matki River doprowadza do spięć i dziewczyna przeżywa to, że ojcowie przestają z nią rozmawiać i spędzać razem czas. Szybko okazuje się, że mężczyźni boją się, iż River nawiążę z matką bliską relację, a oni zejdą na drugi plan. To wydarzenie i ich zachowanie pokazuje jak mocnym uczuciem darzą River i jak mocno im na niej zależy. Jeśli chodzi o styl pisarski autorki to go uwielbiam. Jest prosty, lekki i zrozumiały, ale jednocześnie bardzo emocjonalny, sprawiający, że tę książkę się pochłania! Jedyne czego troszkę mi brakowało to tego, że narracja nie jest pierwszoosobowa. Mimo wszystko tę powieść czyta się niezwykle szybko. Jest ona wciągającą i ciekawa. Nie zabraknie nam też różnych zaskakujących zwrotów akcji. Reasumując, „Czterech ojców River Conway” to powieść, którą z całego serca polecam wszystkim fanom ciekawych, niebanalnych, ale i wzruszających historii. To historia o dojrzewaniu, szukaniu siebie, staraniu się być niezależną, ale też o mocy i siłę ojcowskiej miłości! Jeszcze jednym bardzo ważnym elementem jest tutaj przyjaźń, która dobrze pielęgnowana może przetrwać wieki. Ta książka spodoba się nie tylko młodzieży, ale i tym starszym czytelnikom. Bardzo gorąco polecam!

4/5 ⭐ 🌊Historia o nastolatce z trudną przeszłością, która zostaje adoptowana przez dobrze postawioną rodzinę Hammfordów, którzy mają zapewnić jej dobry start w dorosłym życiu. Mimo wątpliwości przed tą decyzją, Sophie pierwszy raz doznaje spokoju. Lizz i Andrew z entuzjazmem witają siedemnastolatkę w swojej rodzinie. Bajkowa otoczka nie trwa za długo, ponieważ ich syn, Ace otwarcie okazuje jej wrogość. Dziewczyna nie wie, że to nie jest ich pierwsze spotkanie, choć wydaje jej się, że gdzieś go już spotkała. To żadne zaskoczenie, Ace jest chłopakiem, za którym ugania się prawie całe miasto… 🌊Zaczynając tę historię miałam spore oczekiwania przez wiele polecajek, jednak trochę się zawiodłam, ale tylko trochę. Czytanie znacznej połowy strasznie mi się dłużyło. Styl autorki jest naprawdę przyjemny, co jest na duży plus, jednak mimo wszystko nie potrafiłam wystarczająco się wczuć w fabułę. Dostrzegałam w niej pojedyncze błędy, ale absolutnie nie mają one znacznego wpływu na moją ocenę. 🌊Podczas czytania miałam wrażenie, że bohaterowie w ogóle nie idą do przodu w rozwoju relacji… To moje indywidualne spostrzeżenie, więc każdy może interpretować relacje głównych bohaterów po swojemu! Mimo wszystko zdarzały się momenty, że wybuchałam śmiechem czy denerwowałam na ich głupie decyzje. Przez głowę przeszła mi nawet myśl, że nie zdołam dokończyć historii Sophie i Ace’a. Całe szczęście nastał kulminacyjny moment. Przełom dwusetnej strony wszystko odmienił i wciągnęłam się w fabułę pochłaniając resztę historii w godzinę. Ostatnie sto stron zawróciło mi w głowie i szczerze polubiłam się z głównym bohaterem, mimo wcześniejszych wątpliwości. 🌊Patrząc na to jakiś czas po przeczytaniu bez dwóch zdań mogę stwierdzić, że bawiłam się dobrze czytając „Past”, a ta historia znacznie umiliła mi czas! Z niecierpliwością czekam na kolejny tom, bo z tego co zdążyłam usłyszeć takowy ma powstać. Tyle ode mnie na dziś!🩷 

5/5⭐ ⏱ Aurora, czyli główna bohaterka to młoda lekkoatletka, która dzięki stypendium rozpoczyna naukę w prestiżowej szkole. Problemy z odnalezieniem się i brak znajomości zasad sprawiają, że już pierwszego dnia zadziera ze sławną w całym mieście tajemniczą czwórką chłopaków. Od tamtej pory nikt nie jest pewny ile dziewczyna wytrzyma w nowej rzeczywistości. Próbując zaznać spokoju zwraca na siebie jeszcze większą uwagę Timothy’ego, lidera stowarzyszenia TIME, który wprowadza do jej życia tajemnice i intrygi. Czwórka nieznajomych skutecznie zaprząta jej życie swoją coraz częstszą obecnością, a każda spędzona chwila w ich towarzystwie zbliża Aurorę do ciemności, z której ciężko się wydostać. Timothy nie da o sobie zapomnieć… A już na pewno nie w momencie, gdy sobie coś postanowił! ⏱ Styl pisania autorki po prostu wciąga czytelnika do swojego świata. Fabuła, która ani na moment nie nudzi sprawia, że przez historię Aurory się płynie! Poczułam się uzależniona od wszystkich przygód, a już szczególnie od bohaterów, przede wszystkim Timothy’ego i Ivana. Ta dwójka nawet teraz, kilka dni po przeczytaniu, zaprząta mi głowę. Ich zachowanie sprawiało, że piszczałam z ekscytacji, aby po chwili mieć ochotę wyrzucić książkę przez okno… ⏱ Akcja tak bardzo mnie zaciekawiła, że pragnę jeszcze więcej… Mam ochotę czytać historię o stowarzyszeniu TIME w nieskończoność! Ta książka jest po prostu niesamowita. Ciągle zachodzę w głowę z nadzieją na drugi tom. Naprawdę się uzależniłam… Zagadkowy świat totalnie mnie pochłonął. ⏱ Jeśli szukasz czegoś do przeczytania w jeden dzień to bez dwóch zdań książka dla ciebie! Ta fabuła wciągnie cię sprawiając, że nie będziesz w stanie odłożyć nawet na chwilę swojego egzemplarza. To idealna pozycja, aby zając skutecznie myśli życia codziennego. Tyle ode mnie na dziś!🩷 

Prawda czasem bywa najokrutniejszym kłamstwem - „Time of Lies” to więcej niż książka. To przeżycie. Są takie historie, które czytasz jednym tchem, ale zostają z Tobą na zawsze. "Time of Lies" autorstwa Wiktorii Dalvy Jakubowskiej to właśnie jedna z nich — nie jest to powieść, którą się tylko czyta. To książka, którą się czuje, przeżywa i która z każdą kolejną stroną rozdziera duszę, by później poskładać ją na nowo — w innej formie. Nie spodziewałam się, że coś, co z pozoru zapowiada się na kolejną młodzieżową opowieść o elitarnej szkole, zamieni się w tak silny emocjonalnie rollercoaster. Time of Lies to brutalnie piękna historia o tym, jak łatwo zburzyć czyjś świat — i jak cholernie trudno go później odbudować. Aurora - główna bohaterka - nie jest tylko „dziewczyną z marzeniami”. Jest metaforą odwagi. Reprezentuje wszystkie te osoby, które kiedyś stanęły naprzeciw niesprawiedliwości i nie uciekły. Jej przyjazd do prestiżowej szkoły w Kalifornii miał być początkiem spełnionego snu — tymczasem stał się wejściem do świata, gdzie rządzi strach, tajemnice i przemoc skryta pod idealnie wyprasowanym mundurkiem. Gdy trafia na celownik grupy TIME, jej rzeczywistość pęka w szwach — ale nie ona. Bo Aurora się nie łamie. Ona płonie. Jeśli wydaje Ci się, że znasz schemat enemies to lovers — ta książka pokaże Ci, jak bardzo się mylisz. Relacja Aurory z Timothy'm to nie przekomarzanie się dla rozrywki. To napięcie, które pali każdą stronę, na której się pojawiają. To elektryczność, która przestaje być bezpieczna i staje się destrukcyjna. A jednocześnie, pod ich dynamicznymi starciami, kryje się coś tak cichego i kruchego, że czytelnik aż boi się to nazwać — bo może zniknie. TIME — tajemnicze stowarzyszenie — nie jest tylko rekwizytem fabularnym. To symbol władzy, znieczulicy i tego, jak daleko człowiek może się posunąć, by utrzymać pozory doskonałości. Każdy członek grupy został wykreowany z ogromną starannością, każdy niesie własny bagaż i żaden nie jest jednowymiarowy. Ale to właśnie w tej różnorodności tkwi siła książki — bo nie oferuje prostych odpowiedzi. Zamiast tego zadaje trudne pytania. I nie pozwala czytelnikowi ich zignorować. Jednak największą siłą Time of Lies jest coś więcej niż fabuła, postacie czy intryga. To atmosfera. Niepokojąca, mroczna, a momentami aż bolesna w swojej autentyczności. Każda scena — czy to pełna napięcia konfrontacja, czy ciche momenty samotności Aurory — pulsuje emocją. Czułam jej strach, złość, wstyd. I mimo że nie znam jej osobiście, miałam wrażenie, że trzymam jej rękę, gdy wszystko się waliło. Wiktoria Dalva Jakubowska pisze w sposób, który nie pozwala Ci zapomnieć, że każda historia ma swoją cenę. Jej styl jest surowy w emocjach, ale subtelny w formie — nie ucieka od trudnych tematów, nie pudruje ran bohaterów. Wręcz przeciwnie — pozwala im krwawić na oczach czytelnika, tylko po to, by pokazać, jak wygląda prawdziwe uzdrawianie. Nie chcę zdradzać nic więcej. Nie powiem, jak to się kończy. Nie opowiem o zwrotach akcji, które wyrwały mi serce z piersi. Bo ta książka nie zasługuje na streszczenie. Ona zasługuje na to, byś dał się jej pochłonąć. „Time of Lies” to nie tylko opowieść o zakazanej miłości, toksycznej hierarchii i walce o własne miejsce w świecie. To lustro. A gdy spojrzysz w nie wystarczająco długo, możesz zobaczyć w nim siebie.

Dawno nie czytałam tak dobrej pozycji, tak bardzo pozostającej w pamięci przez ogrom emocji, mroku, tragedii, traumie, miłości, przyjaźni, oddania. Moje serce doznało tak wielu emocji różnego rodzaju. Sama historia została tak dobrze napisana, że aż prosi się o nakręcenie filmu. Choć nie wiem czy jakiś reżyser oddałby właściwie jej treść. To bardzo trudne zadanie. To moja pierwsza pozycja tego autora dlatego rozumiem, że jest warta każdej nagrody. I wcale się nie dziwię, że jest bestsellerem New York Timesa. Jeśli lubicie czytać kryminały, thrillery, powieści, dramaty z nutą miłości to będzie to świetny wybór i na pewno Was zadowoli. Główny bohater Patch będzie zaskakiwał Was na każdym kroku. Choć nie tylko on jest dobrze wykreowaną postacią w tej książce. Każdy z bohaterów wnosi nową historię i nową osobowość. Dlatego oprócz tragedii mamy też ogrom emocji i nieoczekiwanych wydarzeń. Nic nie jest tu do przewidzenia. Musicie oddać się każdemu słowu autora i ponieść się tej historii od początku do końca. Mimo, iż sam początek może wydawać się taki zwyczajny i prosty. Zaznaczam, że to wymagająca pozycja, przy której konieczne jest skupienie. Jednak warto w ciszy i spokoju oddać się jej całym sercem. Zachęcam Was do przeczytania, bo to najlepsza pozycja jaką czytałam od wielu lat.