Recenzje

„Bad Decisions” to powieść, która od pierwszych stron całkowicie mnie zaskoczyła - pozytywnie. Mimo że wcześniej słyszałam o niej wiele różnych opinii, finalnie moje doświadczenie z lekturą było wyjątkowo satysfakcjonujące. To książka, która porusza trudne i momentami bardzo bolesne tematy, dlatego nie każdemu czytelnikowi przypadnie do gustu. Mimo to uważam, że Zuzanna Kulik w niezwykle dojrzały i przemyślany sposób opisuje emocjonalne zawirowania swoich bohaterów, trafiając prosto w serce. Od samego początku wciągnęłam się w historię Alison i Dominica. Ich relacja pełna jest napięcia, niedopowiedzeń, bólu, ale i głębokiego przyciągania. To właśnie ta mieszanka emocji sprawia, że książkę czyta się niemal jednym tchem. Gdyby nie krótkie przerwy, które robiłam w trakcie czytania, jestem przekonana, że przeczytałabym ją w jeden dzień. Ogromną zaletą tej powieści jest styl autorki - lekki, ale bardzo trafny. Zuzanna Kulik potrafi zbudować napięcie, wzruszyć i zaskoczyć. Czytając, czułam się jak na emocjonalnym rollercoasterze - od gniewu i frustracji po zachwyt, wzruszenie i radość. To jedna z tych książek, które naprawdę „się czuje” - razem z bohaterami przeżywamy ich wzloty i upadki. Jeśli miałabym się do czegoś przyczepić, to jedynie do drobnego błędu fabularnego związanego z okresem zatrudnienia głównej bohaterki. Sama zapewne nie zwróciłabym na to uwagi, ale po głębszej analizie można dostrzec pewną nieścisłość. Nie wpływa to jednak na ogólny odbiór książki. Podsumowując - „Bad Decisions” wywarło na mnie bardzo pozytywne wrażenie. To emocjonalna, dojrzała i wciągająca opowieść o miłości, błędach przeszłości i próbie zrozumienia siebie nawzajem. Z każdą stroną chciałam wiedzieć, co wydarzy się dalej. Gwarantuję, że ta książka porwie niejednego czytelnika - mnie już porwała. I nie ukrywam, że z niecierpliwością czekam na kontynuację.

"W harmonii z cyklem" to bardzo praktyczny poradnik dotyczący kobiet - dla kobiet, ale i dla facetów (a przynajmniej tak przedstawia to autorka). Mimo to, autorka kieruje się raczej do kobiet, używając żeńskiej formy. Dużym atutem książki jest jej wygląd - przejrzysta, estetyczna, z tabelkami, wypunktowaniami itp. Bardzo ładna, ułatwiająca czytanie i skupienie. Jest to poradnik popularnonaukowy - bardzo prosty styl wypowiedzi, edukacyjny charakter. Dość... internetowy styl, lekki. Dla mnie momentami za swobodny jak na książkę, przypomina to bardziej profil na social mediach. Widać, że książkę napisała influencerka z po prostu wiedzą w swojej dziedzinie, nie specjalista-naukowiec - co nie jest zarzutem, po prostu obserwacją. Podejrzewam, że dla wielu osób to atut, taka lekkość. Książka przekazuje podstawową wiedzę z zakresu zdrowia kobiecego, hormonów, menstruacji - dla mnie jako psychologa nic nowego, ale dla laika na pewno to dużo otwiera w głowie. Polecam z czystym sercem!

Nie mam problemów z kwasem moczowym. Przynajmniej tak mi się wydaje. Ale mam jedną zasadę: jeśli coś może mi pomóc lepiej zrozumieć własne ciało, to czytam. Poradniki zdrowotne są dla mnie istotne: może dziś ich nie potrzebuję, ale kto wie, gdzie zaprowadzi mnie życie za kilka lat? Książka „Obniż poziom kwasu moczowego” przyciągnęła mnie nie tyle alarmującym tytułem, co ciekawością. Co takiego skrywa ten niepozorny związek chemiczny, że ktoś napisał o nim całą książkę? Okazało się, że całkiem sporo. Autor ma dar opowiadania o złożonych procesach w sposób naprawdę przystępny. Nie straszy, nie moralizuje, po prostu pokazuje, jak podwyższony poziom kwasu moczowego może wpływać na nasze zdrowie, nawet jeśli na co dzień nic nas nie boli. I to było w tym wszystkim najbardziej zaskakujące. Czytanie tego poradnika nie wymaga żadnego medycznego przygotowania. Czyta się go jak rozmowę z kimś, kto naprawdę zna się na rzeczy, ale potrafi mówić językiem zwykłego człowieka. Zamiast skomplikowanych teorii otrzymujemy konkretne przykłady, praktyczne porady i... sporo momentów typu: „O, tego nie wiedziałam!”. Ciekawym elementem była też tzw. dieta LUV i 21-dniowy program obniżania poziomu kwasu moczowego. Brzmi jak coś trudnego, ale nic z tych rzeczy. To raczej zaproszenie do świadomego życia, nie rygorystyczna rewolucja. Czy ta książka zmieniła moje życie? Nie. Ale dała mi do myślenia. I kto wie, może kiedyś to właśnie dzięki niej uniknę kłopotów, zanim się pojawią? Polecam każdemu, kto tak jak ja, lubi być o krok przed swoim zdrowiem.

"All Over Me" to romantyczna i ciepła comfort story z nurtu new adult - najnowsza powieść Ludki Skrzydlewskiej i zarazem czwarty tom cyklu "Prawda o Yarrow" (można śmiało czytać bez znajomości poprzednich części). Yarrow to nazwa uczelni w niewielkim Chester, gdzie luźno splatają się losy wszystkich bohaterów. Tym razem poznamy rozważną i romantyczną Josie Maxwell-Spencer, z którą po kilku latach związku zrywa chłopak, jednocześnie pozbawiając ją dachu nad głową, a jak wiadomo na początku roku akademickiego trudno o sensowne lokum. Okazuje się, że Parker Lane, Vance Crawford i Weston Reyes mają wolny pokój i gotowi są odstąpić go dziewczynie. Problem w tym, że o przyszłych współlokatorach Josie opowiada się w Yarrow bardzo niepokojące rzeczy. Podobno lubią dzielić się dziewczynami… Poliamoria to główny, kontrowersyjny i naprawdę gorący motyw tego romansu. Sceny seksu obfitujące w różnego rodzaju figury geometryczne są mocno pikantne i dość odważne. I choć motyw ten moim zdaniem odgrywa nadrzędną rolę, to muszę wspomnieć o innego typu wątkach, które udało się autorce całkiem zmyślenie wpleść w fabułę. Mowa tu o potrzebie bliskości, przyjaźni i wsparcia. Autorka szczególnie podkreśla znaczenie zrozumienia, otwartości, akceptacji i tolerancji - wartości tak niezbędnych w dzisiejszych czasach. Ludka należy do nielicznych pisarek, po której książki sięgam w ciemno. Uwielbiam mix romansu z erotyką doprawione szczyptą podnoszącej adrenalinę sensacji, tak - bo maleńka intryga kryminalna jest jej znakiem szczególnym. Narracja z perspektywy czwórki bohaterów, fascynująca fabuła i niepozwalająca na nudę akcja sprawiają, że finał należy do tych niezmiernie satysfakcjonujących. PS. Ze względu na poruszone wątki książka zalecana jest osobom pełnoletnim 🔞.

W „Balladzie o czarnych srokach” pierwsze co rzuca się w oczy to ciepłe, nostalgiczne uczucie powrotu do baśni z dzieciństwa i nawiązanie do jednej z nich - Robin Hooda. Jest pisana w trzeciej osobie co dla mnie jest odrobinę minusem, ale nie można mieć wszystkiego, prawda? Wizualnie książka totalnie przemawia do mojego gustu, grafiki w środku są przepiękne. Jest to cegiełka ale na plus przemawia fakt, że świat ukazany w historii jest dopracowany. Podczas lektury poznajemy wyrazistych bohaterów szajki złodziei Czarnych Srok, główną rolą powieści zostaje Elaine. Gdzie ona, za nią pojawiają się intrygi, kłamstwa oraz tajemnice. Historia opowiada o pogoni za skradzionym pierścionkiem. Nic w tej historii nie dzieje się przypadkowo, można to porównać do efektu motyla, gdzie jedna rzecz prowadzi do drugiej - z różnym skutkiem. Znajdziemy tu motyw found family, wewnętrznych rozterek i uleczenia duszy. Czarne Sroki mają siebie nawzajem, mimo, że nie łączą ich więzy krwi. Lojalność to ich najcenniejsza cecha, pomimo nawiedzających ich zwątpień. Książka ta zawiera silną kobiecą postać, swoją postawą ukazuje ona nadzieję, wiarę na lepsze jutro. Wątek romantyczny nie zaćmiewa fabuły, jest subtelny i poprowadzony ze smakiem. Po mojej słabej książkowej passie, udało mi się trafić na fantastyczną (w przenośni i naprawdę) czytelniczą perełkę. Czy przekonuje was historia Elaine i jej przyjaciół?