Recenzje

Greta to młoda dziewczyna, która niedługo będzie pełnoletnia jednak jej młodzieńcze życie jest bardzo ukrócone przez jej rodziców. Na każdym kroku spotyka twarde zasady mimo iż ma bardzo dobry kontakt z rodzicami. Jej ojciec jak się po czasie okazuje wyjeżdża co jakiś czas na połów, a wtedy dziewczyna zostaje sama z mama i pomaga w rodzinnej restauracji. Spędza tam praktycznie każdą wolną chwilę, a o wyjeździe na wakacje może pomarzyć. Będąc w ostatniej klasie poznaje Davida, który namawia ją do łamania zakazów i buntu wobec rodziców. Gdy pojawia się na jednej z imprez jej przyjaciele są w szoku. W pewnym momencie pojawia się w jej życiu również Sebastian, który jak się okazuje jest bratem Davida. Nie mówią oni o sobie zbyt wiele ale Greta dowiaduje się sama wielu cennych informacji, które zmieniają jej punkt widzenia. Nie była to bardzo kiepska książka bo nie spowodowała u mnie zastoju jednak wszystko działo się zbyt szybko. Główna bohaterka była bardzo niezdecydowana jeśli chodzi o swoje uczucia oraz czasem je zachowanie nie było dla mnie do końca zrozumiałe. Mogłabym powiedzieć, że kręciła i korzystała z okazji z każdym chłopakiem, który jej odpowiadał. Nie zawsze były to odpowiednie wybory bo jak się okazało wszystko było związane z braćmi. Sytuacje z przeszłości miały konsekwencje właśnie w tym czasie. Wiele się zdarzyło w tej części i przyznam, że jestem ciekawa jak to się dalej potoczy więc czekam niecierpliwie na kolejną część. Mam nadzieję, że autorka zmieni trochę zachowanie dziewczyny. Nie mogę pojąć również zachowania rodziców bo nie puszczali jej na imprezy czy miała godzinę policyjną ale gdy chciała lecieć na drugi koniec świata na studia to nie było problemu. Nie do końca jest to dla mnie pojęte. Sama treść jak i styl pisania autorki bardzo mi odpowiadał nie nudził mnie wcale. Jednak niektóre rzeczy działy się tak nagle. Ktoś był i nagle znikał. Cieszę się, że udało się wpleść w niektórych momentach dawkę humoru w postaci przekomarzania się między postaciami, które pokazywały na fajną relację między nimi. Stwierdziłabym nawet, że ta książka zawiera ukryty przekaz jak nie należy oceniać kogoś pochopnie. Wygląd oraz pozycja w danej grupie nie świadczy o tym jakim ktoś jest człowiekiem. Greta co prawda sama wkopała się w większość kłopotów ale nie ma tutaj opisanych akcji takich typowo mafijnych. Jest parę szczątków zawierających różne informacje w tym temacie ale nie wiele. Jak na takiego grubasa sama jestem w szoku, że tak szybko udało mi się z nią polecieć. Właśnie! Bym zapomniała! Rzecz, która bardzo mi nie odpowiada w tej książce to okładka! Dokładniej mówiąc wykonanie. Jejku jak ja nie lubię takich na których widać każdego palca. Mimo iż sięgając po nią mam czyste ręce to zostają na niej za każdym razem nowe ślady. I już nie jest taka cudowna jak od razu po wyjęciu z paczki. Szkoda. Mimo wszystko czekam na kolejną część.

📖 RECENZJA | „Kim jesteś?” - Kathreen Bennett Czy jeden wybór może zniszczyć wszystko, co próbujesz chronić? „Kim jesteś?” to nie tylko thriller - to emocjonalna petarda z duszą. Historia Amelii, która rzuca wszystko, by ratować młodszego brata, wciąga jak wir. Gdy Mike znika z długami u bardzo nieodpowiednich ludzi, Amelia musi wejść do świata, którego nigdy nie chciała poznać. A tam czeka on - tajemniczy Oliver. Pomocnik czy zagrożenie? 💥 To książka o tym, jak daleko można się posunąć z miłości. O tym, jak trudne decyzje zmieniają nas na zawsze. I o tym, że czasem największym wrogiem jesteśmy my sami. ✨ Moje ulubione cytaty: „Kiedy jeden zły wybór może kosztować cię wszystko...” „Kim jesteś, kiedy świat każe ci stać się kimś innym?” ❤ Dlaczego warto przeczytać? Wciąga od pierwszej strony Porusza tematy siostrzeństwa, walki o rodzinę, przemocy i granic moralnych Łączy thriller psychologiczny z nutą romansu - niebanalnie 🌟 Ocena: 8,5/10 - idealna, jeśli szukasz emocji, napięcia i historii, która nie pozwala zasnąć. 💬 Daj znać w komentarzu: Jak daleko ty byłbyś w stanie się posunąć, żeby uratować kogoś bliskiego? 

"Remind me of our memories" jest niezwykłą i wyjątkową powieścią. Pełna miłości i dobra, ale też pokazująca ogrom trudności, które spadają na nas w naszym życiu. Przekonałam się już nie raz, że każda z książek wnosi coś do naszego życia, ale bardzo rzadko zdarza się, by jakaś historia wniosła, aż tyle dobra i ciepła. Już od pierwszych stron zakochałam się w bohaterach i piórze autorki. Do ostatniego słowa czytałam z zapartym tchem czekając na rozwój sytuacji. Jest to jedna z tych książek do których trzeba dojrzeć, by zrozumieć jej przekaz. Dlatego ja bardzo często zatrzymywałam się na scenach i rozmyślałam, zarówno o bohaterach jak i o moich własnych doświadczeniach. Główna Bohaterka - Brittan - przeżyła w swoim życiu naprawdę wiele i gdy wreszcie może się wyrwać z tej trudnej dla niej rzeczywistości, musi opuścić swojego najlepszego przyjaciela, Nathaniela. Niestety jej wyjazd popsuje wszystko co razem zbudowali. Chłopak był zawsze, gdy w sercu Britt szalał huragan, dlatego nagły jego brak w jej życiu okazał się ogromnym ciosem. Kiedy Britt wraca do rodzinnego miasta okazuje się, że Nathaniel nie jest już tym samym chłopcem co 6 lat temu, gdy opuszczała rodzinne miasto. Ta dwójka będzie próbowała odbudować swoją przyjaźń i zaufanie, ale niestety nie będzie to takie proste jak może się wydawać. Mogę śmiało stwierdzić, że jest to książka warta waszej uwagi, bo jestem pewna, że może was ona naprawdę bardzo wiele nauczyć i oczarować swoim pięknym klimatem

Nigdy nie byłam na Śląsku - a jeśli już, to jedynie przejazdem, bez możliwości zatrzymania się, przyjrzenia się bliżej, poznania tego miejsca od środka. Śląsk jednak od dawna mnie intrygował. Kojarzył się z przemysłem, z górniczymi tradycjami, z czymś surowym, ale zarazem autentycznym i pełnym charakteru. To region o bogatej, wielowarstwowej tożsamości i - jak wiele innych miejsc w Polsce - o trudnej, nierzadko bolesnej historii. Właśnie o tym opowiada Kamil Iwanicki w książce „Śląsk, którego nie ma” - publikacji, która jest nie tylko zapisem dziejów architektury regionu, ale także próbą ocalenia pamięci o przestrzeniach i miejscach, które zniknęły z krajobrazu, choć nie powinny były. Autor w sposób niezwykle przystępny i emocjonalny prowadzi czytelnika przez kolejne etapy przemian urbanistycznych Śląska, zatrzymując się na tym, co dla niego najcenniejsze - na detalach, które umykają spojrzeniu przypadkowego przechodnia, ale składają się na tożsamość regionu. Dużo miejsca poświęca architekturze przemysłowej, koloniom robotniczym i - jak sam zaznacza - ukochanym przez siebie familokom, czyli ceglanym budynkom wielorodzinnym, które przez dziesięciolecia stanowiły centrum życia śląskich rodzin. Z pasją pisze także o kopalniach i hutach, które niegdyś tętniły życiem, a dziś często istnieją już tylko we wspomnieniach i na starych fotografiach. Cennym elementem książki jest wątek walki aktywistów i społeczników o zachowanie ważnych budynków - tych, które mogłyby nadal pełnić funkcje społeczne lub kulturalne, gdyby nie zostały bezrefleksyjnie wyburzone. To pokazuje, że historia architektury to nie tylko opowieść o murach, ale też o ludziach, emocjach i wspólnotowej pamięci. Dla osób mniej obeznanych z historią Śląska, autor oferuje przystępne i bardzo ciekawe wprowadzenie do kwestii niemieckiego dziedzictwa regionu - tłumaczy skąd wzięła się „niemieckość” w nazwach, architekturze czy kulturze, i robi to z ogromnym wyczuciem oraz szacunkiem dla złożonej przeszłości. Całość uzupełniają piękne, archiwalne fotografie - czarno-białe kadry miejsc, których już nie ma, ale które dzięki tej książce mają szansę przetrwać w zbiorowej pamięci. To one - razem z refleksyjnym tonem autora - sprawiają, że lektura staje się nie tylko edukacyjna, ale i poruszająca. „Śląsk, którego nie ma” to książka dla każdego, kto interesuje się historią miast, architekturą z duszą i miejscami, które - choć zniknęły - pozostawiły po sobie ślad. To także zaproszenie do spojrzenia na Śląsk inaczej - z czułością, z uważnością i z wdzięcznością dla przeszłości.

Nie wiem czy ja w ogóle mogę opisać o czym jest ta książka nie martwiąc się o zbanowanie mojego profilu. Może, więc przejdę od razu do moich odczuć po lekturze "All over me" autorstwa @ Zaznaczę tylko na wstępie, że jest to 4 książka z serii "Prawda o Yarrow", ale dla mnie jest to pierwsze spotkanie zarówno z tym uniwersum jak i twórczością Ludki. Czy ostatnie? O tym przy końcu recenzji. Dlaczego wolę nie pisać o fabule? Ponieważ jak to w romansach (chociaż dla mnie to już bardziej spicy / er0tyk), kręci się ona wokół jednego. Z takim twistem, że tutaj bohaterka nie ma jednego chłopaka, a trzech... jej współlokatorów. Przyznam, że to moje pierwsze spotkanie z książką z motywem reverse harem, czy w ogóle harem. Jak na to, że nie jestem fanką spicy, pewnie bardzo Was zadziwia, że postanowiłam sięgnąć po tę książkę. Zdziwię Was, jeszcze bardziej - bawiłam się na niej całkiem dobrze. Mimo, że fabuła kręci się głównie wokół jednego (bo resztę można streścić w kilku zdaniach i jest raczej przewidywalna i niezbyt angażująca) to powiem Wam, że styl Ludki i zręczność z jaką opisuje te sceny jest ogromnym plusem. Na palcach jednej ręki mogę policzyć romanse, w których nie pomijałam żadnych scen zbliżeń, a wręcz śledziłam je z wypiekami na twarzy. Żadnego cringu i zażenowania mimo, że hello - przechodzimy tu przez szereg figur geometrycznych! Co do bohaterów, oczywiście, że nie lubię Josie i mnie ona irytowała. Ale to standard, że ja nie lubię bohaterek romansów (wyjątkiem jest Clemmie z mojego czerwcowego patronatu "Under your spell"). Ciągłe podkreślanie, że Josie jest aniołem działało mi na nerwy. Naprawdę zrozumiałam to za pierwszy razem nie trzeba było kolejnych dwudziestu. Poza tym miałam wrażenie, że czytam o dziecku - max 12 letnim, które nie radzi sobie z emocjami. Rozumiem traumy, ale jedno, że Josie całe życie spędziła na terapii u najlepszych specjalistów. Gorsze było to jak odnosili się do niej jej chłopcy. To jak gloryfikowali główną bohaterkę jest naprawdę niepokojące. Z jednej strony traktują jak dziecko, które trzeba chronić za wszelką cenę przed całym złem tego świata. Z drugiej jednak wszyscy o niej fantazjują i robią z nią wiadomo co. To zestawione z infantylnym obrazem Josie daje dość niepokojący obraz tej relacji. I żeby nie było, do samego układu ich związku nic nie mam. Po prostu uważam, że osobowość bohaterki w zestawieniu z fabułą wypada niezręcznie. Z kolei chłopaków polubiłam mimo, że ich osobowość można podsumować w max dwóch zdaniach. Nie zrozumcie mnie źle, książka mimo kilku wad mi się podobała. Większość przeczytałam na jednym posiedzeniu i naprawdę się wciągnęłam. Jak na spicy romans to wypada naprawdę dobrze, na tle podobnych książek, które miałam okazję czytać. Myślę, że w przyszłości chciałabym sięgnąć po poprzednie tomy i poznać losy też innych studentów. Jeżeli kochacie spicy romanse i szukacie powiewu świeżości to jestem przekonana, że ta książka Wam Go zapewni. A przy tym uśmiejecie się z fajnych bohaterów męskich i całkiem sprawnego warsztatu pisarskiego autorki. Na pewno nie jest to lektura dla każdego, ale jak widać można nie być super fanką spicy książek, a i tak bawić się na niej dobrze. Tego też Wam życzę 💖💖