Recenzje

„Uwikłani w rodzinne schematy” Anny Paluszak i Jacka Rydlewskiego to książka, która przyszła do mnie w chwili, gdy najbardziej jej potrzebowałam. Nie jest to kolejny poradnik z serii „zmień swoje życie w tydzień”. To spokojna, mądra rozmowa o tym, jak dzieciństwo - nawet to pozornie „normalne” - potrafi zapuścić w nas korzenie głębiej, niż chcielibyśmy przyznać. To, co poruszyło mnie najbardziej, to forma: autentyczny dialog dwojga doświadczonych terapeutów, pozbawiony tonu wyższości i nadmiaru teorii. Zamiast popisywać się wiedzą, dzielą się doświadczeniem. Mówią konkretnie, ale z uważnością i empatią. Każda strona to zaproszenie do refleksji, nie wykład. Czułam, że to nie książka na jedno popołudnie. Czytałam ją powoli, z ołówkiem w ręku, wracając do fragmentów, które rezonowały z czymś głęboko we mnie. Czasem szeptałam w myślach: „to o mnie”. Sporo tu o rodzinnej lojalności - tej niewidzialnej, a jednak silnej jak lina, która trzyma nas w miejscu, choć wydaje się, że idziemy naprzód. O mechanizmach, które powielamy mimo najlepszych chęci, by żyć inaczej. Tematy nie są nowe, ale sposób, w jaki zostały ujęte - uczciwy, prosty, bez upiększeń - trafia prosto w sedno. Niektóre fragmenty były trudne. Nie dlatego, że napisane nieprzystępnie - przeciwnie. Były aż nazbyt celne. Dotykały miejsc, które zwykle omijam, bo łatwiej nie patrzeć. I właśnie za to jestem tej książce wdzięczna. Że nie pozwala udawać, że przeszłość nas nie dotyczy. Że daje słowa tam, gdzie dotąd było tylko poczucie ciężaru. Polecam ją wszystkim, którzy próbują zrozumieć, co ich zatrzymuje. Tym, którzy czują, że coś powraca, choć bardzo chcieliby już iść inną drogą. To książka nie o rewolucji, ale o świadomości. A czasem właśnie od niej wszystko się zaczyna.

Uwielbiam zapoznawać się z historiami, które wywierają na odbiorcy spore wrażenie. Ważne jest to, by móc zagłębić się w danym tytule od początku do końca bez chęci opuszczenia wyimaginowanego świata choć na moment. Taka właśnie jest pozycja ,,Kim jesteś?" Kathreen Bennett. To jedna z tych zajmujących książek, z którymi miałam okazję zapoznać się w ostatnim czasie. Już od początku wiedziałam, że będzie to ciekawa historia. Autorka skupiła się na pokazaniu życia Amelii i Michaela wychowywanych przez babcię. Kobieta pracowała, spłacała kredyt studencki. Jej brat za to zaciągnął dług u niewłaściwych osób. Z całą pewnością nie można narzekać na czytelniczą nudę. Bardzo często daję szansę nowym dla mnie twórcom. W przypadku tego wydania szczególnie zainteresowała mnie jego tematyka. ,,Kim jesteś?" Kathreen Bennett jest dość obszerną objętościowo lekturą i dodatkowo genialnie sprawdzi się w roli czytelniczego pewnika. Książka przeznaczona jest dla pełnoletnich odbiorców.

Są takie książki, które zostawiają w człowieku coś trwałego. Kiedy zaczynałam czytać Wszystkie barwy mroku, nie spodziewałam się, że ta historia tak mocno mnie poruszy. Myślałam, że dostanę dobry thriller z ciekawą fabułą i owszem, to też dostałam ale to, co znalazłam pomiędzy wierszami, przerosło moje oczekiwania. Ta książka to prawdziwa emocjonalna podróż, która wywróciła mnie na drugą stronę. Już od pierwszych stron wiedziałam, że nie będzie to łatwa lektura. Nie dlatego, że trudno się ją czyta wręcz przeciwnie, styl Whitakera jest piękny i płynny, momentami wręcz poetycki. Trudność polegała na tym, jak głęboko ta historia wchodzi pod skórę. Autor stworzył świat pełen bólu, tęsknoty, ale też czułości i nadziei. Wydarzenia i relacje między bohaterami są tak prawdziwe, tak ludzkie, że chwilami musiałam przerywać czytanie, żeby sobie wszystko poukładać. Bohaterowie... długo nie potrafiłam o nich przestać myśleć. Każdy z nich jest inny, każdy zbudowany z drobnych rys i pęknięć. Nikt nie jest do końca zły, nikt nie jest całkowicie dobry. I to właśnie mnie najbardziej poruszyło - ta szara strefa między tym, co „słuszne”, a tym, co „konieczne”. Autor pokazuje, że życie nie zawsze daje nam wybór między czernią a bielą. Czasem jesteśmy zmuszeni działać w odcieniach szarości, i to wcale nie czyni nas gorszymi ludźmi. Wręcz przeciwnie to właśnie te decyzje często świadczą o naszej sile i człowieczeństwie. Nie chcę zdradzać szczegółów fabularnych, bo ta historia zasługuje na to, by odkrywać ją powoli, samemu, z pełnym wachlarzem emocji. Powiem tylko tyle: ta książka opowiada o stracie i miłości, o przywiązaniu, winie i odkupieniu. O dzieciństwie, które nie zawsze jest bezpieczne. O dojrzewaniu w cieniu tajemnic i błędów, które często nie są nasze, ale i tak musimy za nie płacić. Po przeczytaniu długo nie mogłam dojść do siebie. Przewracałam ostatnią stronę z sercem w gardle, a potem przez długi czas po prostu siedziałam w ciszy. Wszystkie barwy mroku to książka, która nie tylko opowiada historię ona zostawia ślad. Zmienia sposób, w jaki patrzymy na innych ludzi. Uczy empatii, uczy nie oceniać pochopnie. Pokazuje, że każdy z nas niesie swój ciężar czasem ukryty głęboko, za uśmiechem albo ciszą. To jedna z tych książek, które czyta się sercem. I która zostaje w nim na długo. W moim została.

Takiej książki to jeszcze nie widziałam. Bardzooo krótkie rozdziały, a cała książka ma ponad 600 stron. Dzięki długości rozdziałów czytało ją się w ekspresowym tempie (każdy chyba woli krótkie rozdziały). A przede wszystkim była to dla mnie nowość. Pierwszy raz się z takim czym spotkałam. Historia opowiada o porwaniu chłopca, dosyć nielubianego oraz jednookiego, przez co jest „inny” dla społeczeństwa. Początkowo to nie on miał być porwany, tylko dziewczyna, w której się on podkochiwał. Jednak ją uratował i poświęcił siebie. Tak naprawdę to tyle mogę zdradzić z fabuły, by było bez spojlerów. Ale za to mogę powiedzieć, że fabuła niesamowicie wciąga, a język jest po prostu piękny. Autor umie bardzo dobrze budować napięcie, a pod koniec książki myślałam, że nie wytrzymam z ciekawości poznania finału. Nie jest to tylko zwyczajny thriller. Pojawia się również wiele innych motywów: wątek romantyczny (piękny i nie taki banalny), traumy, prześladowanie, bieda, a przede wszystkim odwaga. Moja ocena: 8/10 ⭐

W zdrowym ciele zdrowy duch - mówi popularne powiedzenie. Jeśli zachodzicie w głowę czy tę zależność można odwrócić, to szczegółowej, konkretnej, popartej wiedzą i doświadczeniem odpowiedzi udziela Róża Hajkuś w swojej najnowszej książce „Co głowie wyjdzie na zdrowie? Mózg wie i o tym opowie”. Więc, żeby nie zaprzątać sobie dłużej głowy tymi rozważaniami warto szczegółowo zapoznać się z przepełnionymi wartościowymi informacjami dialogami pomiędzy Różą - lekarką, Mózgiem, Sercem i innymi narządami, które ze swojej perspektywy opowiedzą o tym, jak zdrowa głowa i działania na jej rzecz wpływają na dobrostan całego organizmu. Bo ludzkie ciało to system naczyń połączonych, które bez siebie nie mogą funkcjonować i wzajemnie na siebie oddziałują. Bez obaw, nie stracicie głowy poznając te zależności i kluczowe czynniki wpływające na stan ludzkiej głowy, bo autorka zaprezentowała je w bardzo oryginalny, przystępny i niezwykle interesujący sposób. W jej ujęciu ludzkie organy mają cechy typowo dziecięce: ciekawość, tendencję do zadawania pytań i drążenia zależności, poddawania pewnych rzeczy pod wątpliwość, przekomarzania się i przyjmowania wiedzy z dużym entuzjazmem. Poprzez to stają się bardzo bliscy potencjalnemu odbiorcy. O czym opowie Wam Mózg i Serce? Przede wszystkim o tym, jak na głowę wpływa: aktywność fizyczna, zdrowy sen, kontakt z naturą, dieta, korzystanie z urządzeń elektronicznych oraz relacje. Co ważne autorka mówi o głowie rozumianej w dwojaki sposób: o mózgu jako organie, a także o zdrowiu psychicznym. To niezwykle ważne ujęcie, zwłaszcza w czasach, gdy coraz więcej osób doświadcza kryzysów w tym obszarze. Książka napisana jest z dużą lekkością, czyta się ją z ogromną przyjemnością. A do tego ma nie tylko barwnych i nietuzinkowych bohaterów, ale także bardzo przyjemną dla oka szatę graficzną z ilustracjami Pawła Gierlińskiego. To prawdziwa kopalnia wiedzy, do której warto co jakiś czas wracać, by sobie odświeżyć informacje istotne dla naszego zdrowia fizycznego i psychicznego.