Recenzje

A gdyby tak znów być nastolatką? Przeżywać pierwszą miłość, mierzyć się z trudnościami relacji rówieśniczych, chodzić do szkoły, odnajdywać prawdę o sobie, uczyć się życia? Ten okres, jak i każdy inny ma wiele wzlotów i upadków, ale wydaje się jednym z najbardziej bogatym w emocje i na długo pozostaje w pamięci. Jeśli kusi Was, aby jeszcze raz poczuć się jak nastolatka, albo poszukujecie wciągającej, nieoczywistej powieści dla swoich nastolatek to zwróćcie uwagę ku „Czterem ojcom River Conway”. Milena Grabowska stworzyła powieść silnie wpisującą się w obecne trendy w literaturze młodzieżowej - osadziła akcję za granicą, nadała postaciom zagraniczne imiona, wykreowała nierzeczywistą sytuację rodzinną. Czterech mężczyzn i jedna nastolatka - ta konfiguracja nasuwa oczywiste skojarzenia z Rodziną M. Ale uwierzcie mi na słowo (a wiem co mówię, bo przez pierwszy tom tamtego „arcydzieła” przedarłam się z bólem), że niewiele ma z nią wspólnego. W rodzinie River relacje są dużo zdrowsze, sama zaś River jest postacią charakterną, myślącą i odczuwającą szeroką paletę emocji. Autorka w drugim tomie powieści wprowadziła w życie głównej bohaterki sporo zamieszania. Możecie spodziewać się zwrotów akcji i nieoczywistych sytuacji. Będzie sporo zagrożenia, bohaterką będą targać skrajne emocje i przyjdzie jej podjąć kilka ważnych, silnie oddziałujących na jej dalsze życie decyzji. Autorka żongluje trudnymi tematami, przeplata je z prozą nastoletniego życia i euforyczną wręcz pierwszą miłością. Trzeba przyznać, że mocno ją romantyzuje kreując Russella na chłopaka idealnego, którego z piedestału nie strąca nawet niewyjaśniona relacja z jej przyjaciółką. Jest w tym sporo nastoletniej naiwności, ale czyż to też nie jest urocze? Trochę drażnił mnie niemal synchroniczny sposób poruszania trudnych tematów, które następowały jeden po drugim: problem - rozwiązanie - kolejny problem - rozwiązanie. Życie nie układa się jak kostki domina, jest raczej splątanym kłębkiem wełny, więc takie opisywanie problemów podkreśla jedynie nierealność historii. Ale czy nierealność jest zła? W końcu to ma być dobra rozrywka i z pewnością nią jest. A ja z ciekawością zajrzę do kolejnego tomu.

Życie pewnej Gruzinki wywraca się do góry nogami, kiedy na jej drodze staje pewny chłopak o imieniu David. Dziewczyna ma surowych rodziców, nigdy nie wyjeżdżała za granicę i pilnie się uczyła. W każdej wolnej chwili Greta pracowała w restauracji rodziców i tam również spędzała każde ferie, czy też wakacje. Jej znajomi w tym czasie podróżowali, czego dziewczyna zawsze im zazdrościła. Cała relacja Davida i Grety była dla mnie.. dziwna. Ten chłopak ewidentnie do niej nie pasował, co innego jego brat - Sebastian. Od samego początku shipowałam tę dwójkę i zawiodłam się ogromnie, kiedy to Greta związała się z Davidem. W tej historii pojawia się wątek mafii, więc jeżeli lubicie takie klimaty, to myślę, że jest to całkiem ciekawa książka pod tym względem. Aczkolwiek jak dla mnie akcja działa się za szybko. Czasami nie mogłam się połapać, czy między wydarzeniami minął jeden dzień, tydzień, czy miesiąc. Końcówka książki miło mnie zaskoczyła i w sumie to z chęcią sięgnę po kolejny tom.

Recenzja książki „Lost” - Ligia Sobór Na początku nie byłam do końca przekonana do tej książki. Ponieważ rozdziały czytało mi się dość opornie i ciężko było mi się wciągnąć w historię. Wydawało mi się że akcja długo się rozwijała przez co nie mogłam się w nią wkręcić. Ale później fabuła zaczęła się rozkręcać, wszystko stawało się ciekawsze i bardziej zrozumiałe. Zaczęły powstawać relacje między bohaterami co automatycznie sprawiło że książka zaczęła robić się ciekawa. Gdy już wciągnęłam się w tą historię, czytało mi się naprawdę dobrze. Książką zawierała dużo niewiadomych i ciekawych intryg przez co zapragnęłam czytać ją dalej aby dowiedzieć się co tam się stanie i jak potoczą się relacje bohaterów gdyż naprawdę było tam duże zamieszanie, ale w pozytywny sposób bo przyciągało uwagę i wkręcała w fabułę. Tak że chodź na początku nie byłam pewna co do niej i miałam mieszane uczucia to cieszę się że jednak czytałam ją dalej bo dzięki temu mogłam poznać ciekawą historię osiemnastoletniej Jenny która mieszka ze swoim ojcem, gdyż jej mama odeszła a brat wyjechał na studia. Pewnego wieczoru wybiera się z przyjaciółką na imprezę do kluba nieświadoma, że to wydarzenie odmieni jej życie. Tam poznaje chłopaka który jest arogancki i negatywnie nastawiony. Odpycha dziewczynę od siebie i każe trzymać z daleko. Ale pomimo tego cos między nimi zaczyna się tworzyć. Jenny coraz bardziej zaczyna się zadawać z Harrym odkrywając jego mroczną stroną jaką są nielegalne walki. Gdy do rodzinnego domu wraca jej brat, wychodzą kłamstwa jaki chłopak karmił swoją siostrę oraz okazuje się że Harry też skrywa tajemnice. Okazuje się że brat naszej bohaterki również ma powiązania z nielegalnymi walkami. Gdy Jenny odkryje prawdę skrywana przez jej bliskich stanie przed trudnym wyborem, który może mieć wpływ na jej dalsze relacje z nowo poznanym chłopakiem jak i jej własnym bratem. Co wybierze dziewczyna? I jak potoczą się jej losy? O tym musicie przekonać się już sami czytając tę książkę. Podsumowujący gdy już zakończyłam czytać tę książkę z czystym sumieniem mogę ją wam polecić bo naprawdę okazała się super książka, którą uważam że warto przeczytać i zapoznać się z jej treścią oraz bohaterami. Chodź tak jak mówiłam bałam się że mi się nie spodoba teraz śmiało powiem że zakończenie totalnie zmiotło mnie z planszy i liczę na to że pojawią się kolejne części, bo to jak zakończyła się tak historia nie daje mi spokoju. Bardzo chciała bym poznać dalsze losy bohaterów i mam nadzieję że niedługo będzie mi to dane, bo inaczej będę cały czas myśleć o tym co mogło dziać się dalej. Moim zdaniem książka zasługuje na 4,5 gwiazdki ponieważ początek był mniej ciekawy ale akcja, która rozgrywała się potem wszystko rekompensuje. Więc śmiało mogę zaliczyć tą książkę do udanych, lubianych i polecanych przeze mnie. Tak że warto dać jej szansę.

𝟒,𝟕𝟓/𝟓 Do „TIME of lies” nie miałam żadnych konkretnych oczekiwań. Opis bardzo mnie zachęcił, a same motywy też były przekonywujące i właśnie dzięki temu, poznałam tą przecudowną książkę. Od pierwszych stron nie mogłam się wkręcić, jednak z czasem nie mogłam się oderwać. Styl pisania bardzo przyjemny, jedyne do czego mogę się doczepić to czasem pojawiające się dłuższe opisy. Jednak nawet one nie zabierały przyjemności z czytania, bo cała reszta nadrabiała. Cała reszta, czyli między innymi bohaterowie. Uwielbiam zarówno wykreowanie tych pierwszoplanowych jak i pobocznych. Jednak najbardziej zaintrygował mnie Jang i mam nadzieję że w kolejnej części będzie go jeszcze więcej. Same postacie są dosyć nietypowe, szczególnie te z stworzaszenia TIME, co swoją drogą jest bardzo interesującym wątkiem. Członkowie tej grupy są od siebie tak różni, każdy wyróżnia się czymś innym. Moje serce najbardziej skradł Elliot, on był tak uroczy🥹. Również mam nadzieję że w „TIME of reveals” będzie więcej sytuacji z nim w roli głównej. Jeśli chodzi o wątek romantyczny to O MÓJ BOŻE. Jest on przegenialny. Ta książka to dosłownie definicja enemies to lovers, a w dodatku ta chemia między bohaterami 😩 I’m in love. Co więcej, podczas czytania przeżywałam mnóstwo emocji. Bardzo często się śmiałam, bo humor bohaterów był zdecydowanie na moim poziomie. Oprócz tego, czasem przeżywałam też smutek czy strach o to, co stanie się dalej z Aurorą. Sama Aurora to bohaterka, o której nie umiem za dużo powiedzieć. Napewno darzę ją sympatią, jednak jest w niej coś takiego, że nie mogę określić jej słowami. Tak czy owak gwarantuję, że i wy się z nią polubicie. Oprócz tego że na „TIME of lies” można się bardzo dobrze bawić, można też wyciągnąć ważne refleksje. Książka porusza tematy marzeń, celów, stawiania dobra innych ponad siebie. Co więcej znajdziemy też tutaj wątek nieszczęśliwego związku oraz przemocy między rówieśnikami. Coś o czym jeszcze muszę wspomnieć to atmosfera która panuje w tej książce. Ta historia ma fajny vibe Kalifornii i elitarnego liceum. A wątek przebiegłej i niebezpiecznej grupki, nadaje z początku książce tajemniczego i trochę mrocznego klimatu. Tak jak wspominałam jest to dosyć nietypowy motyw, i właśnie dzięki temu byłam bardzo ciekawa jak dalej autorka poprowadzi akcję. A propos akcji, to nie było momentu podczas którego bym się nudziła. Cały czas coś się działo przez co nawet na sekundę nie mogłam odstawić książki na bok. Zbliżając się do końca, jeśli chodzi o zakończenie to potrzebuję kolejnego tomu na już. I mogę się założyć, że będzie on jeszcze lepszy niż pierwszy. Podsumowując, TOL to bardzo intrygująca pozycja, która trzyma w napięciu oraz opowiada ciekawą historię. Bardzo polecam!

Chris Whitaker po raz kolejny udowadnia, że jest mistrzem w budowaniu literackich światów, które nie tylko poruszają, ale wręcz pochłaniają czytelnika. „Wszystkie barwy mroku” to nie tyle klasyczny thriller, co emocjonalna podróż przez mrok, stratę, dojrzewanie. I choć powieść porusza, mnie osobiście czytało się ją momentami trudno - głównie ze względu na dużą liczbę szczegółów i bardzo rozbudowane opisy. To książka, która wymaga skupienia i cierpliwości. Jednak to właśnie te detale budują coś wyjątkowego - klimat małego amerykańskiego miasteczka lat 70. Autor fenomenalnie oddaje atmosferę tamtych czasów: pulsujące tłem wiadomości z Wietnamu, fascynację boksem, lokalne festyny, popękany asfalt pod dziecięcymi rowerami. Czuć ten kurz, lato, napięcie - i w tym wszystkim dorastające dzieci, które próbują zrozumieć świat, choć nikt ich do tego nie przygotował. Patch i Saint - dwoje trzynastolatków - to serce tej opowieści. Ich relacja jest pełna czułości i brutalnej prawdy, jakiej doświadcza się tylko w młodości. Gdy Patch zostaje porwany, Saint nie waha się, by go szukać - i ta desperacka lojalność staje się osią całej historii. Whitaker subtelnie splata ich losy, zderzając beztroskę dzieciństwa z przemocą i tajemnicą dorosłego świata. Narracja przeskakuje między czasami, a fabuła rozwija się powoli, ale z narastającym napięciem. To nie jest książka dla tych, którzy szukają szybkiej akcji - to powieść do zanurzenia się, do powolnego odkrywania i smakowania emocji, które rozlewają się z każdej strony. „Wszystkie barwy mroku” to książka o utracie, lojalności i ciemności, która czasem zapada w nas na zawsze. Trudna, gęsta od treści, ale poruszająca i niezwykle klimatyczna.