Recenzje

𝐌𝐨𝐣𝐚 𝐨𝐜𝐞𝐧𝐚: 5⭐️/5 [recenzja]☾⋆𐙚₊˚⊹ ᡣ𐭩 Jest to drugi tom opowiadający o życiu River, która mieszka z czterema ojcami, chodzi do pierwszej klasy liceum, ma paczkę przyjaciół i cudownego chłopaka. Czytając pierwszy tom, już wtedy byłam zachwycona twórczością autorki i tu, przy drugim jest tak samo. Charakter pisma jest ekstra, a fabuła naprawdę bardzo wciągająca. Jest mnóstwo humoru, śmiesznych momentów, ale też tych bardziej smutnych. River jest bohaterką, którą uwielbiam i nie mogę się doczekać, aż przeczytam jej dalsze losy. Zdecydowanie wszystkim mogę polecić tę książkę.

Powrót do historii River okazał się dla mnie intensywny. Nie spodziewałam się, że drugi tom aż tak bardzo zaboli i że wszystko się w nim posypie. River w tej części przeszła przez piekło. Brzmi to dosyć dramatycznie, ale naprawdę tak było. Całe jej życie zaczęło się walić. Weszła w konflikty z najbliższymi, jej związek zaczął się psuć, a do tego jej stosunki z ojcami stały się bardzo napięte. Do tego powróciła jeszcze przeszłość, która postanowiła upomnieć je o swoje. Postać, która wróciła do jej życia, wniosła za sobą kompletny chaos, przez który wszystko obróciło się o 180 stopni. Autorka już od pierwszych stron pokazała emocje bohaterów i to było rewelacyjne. Oprócz tego nie przeskakiwała przez trudne momenty, tylko pokazywała je w całości. Nie było to w stylu: jest kłótnia, a stronę później już wszystko jest okej. Nie. Pokazywała wszystko od samego początku do końca, przez co historia przybrała na autentyczności, a ja sama chciałam poznawać ją jeszcze bardziej. River to postać, która zyskała u mnie ogromny szacunek i uznanie. Ma ogromne serce, ale jednocześnie przechodzi przez najcięższe chwile w jej życiu. Bardzo poruszyło mnie to, że jej intencje były dobre, ale nie zawsze każdy je tak odbierał. Miałam wtedy ochotę ją przytulić i pocieszyć. Często przepraszała za rzeczy, których nie zrobiła, ale mimo to nie poddawała się. Jeśli chodzi o Russele'a i jego relację z River, to była ona najmocniejszym punktem tej książki. Ich związek nie był wyidealizowany, nie był bajkowy. Był ludzki, pełen sprzeczności, kłótni, pełen kryzysów. Naprawdę bardzo mnie poruszył, pokazał realia zwyczajnego świata. Ich relacja może i nie rozwijała się powoli, to mimo wszystko nie została opisana chaotycznie. Finał książki był naprawdę wow. Nie spodziewałam się, że autorka tak bardzo mnie zaskoczy. Teraz z niecierpliwością czekam na trzeci tom. Bo to, co tam się wydarzyło, jest niepojęte. Historia dostaje ode mnie 4 gwiazdki, bo mimo wszystko nie czuję, żeby była to książka, której mogłabym dać 5. Polecam 🖤

Cześć! Jak tam u was? Przychodze dzisiaj do was z recenzją drugiego tomu "Czterech ojców River Conway". 𝐂𝐳𝐭𝐞𝐫𝐞𝐜𝐡 𝐨𝐣𝐜𝐨𝐰 𝐑𝐢𝐯𝐞𝐫 𝐂𝐨𝐧𝐰𝐚𝐲 𝟐 5/5⭐ Historie Ojców i River poznałam już rok temu i bardzo pamiętnie ją zapamiętałam. Nie mogłam sie doczekać 2 tomu, bylam pewna że bedzie on jeszcze lepszy. Nie myliłam się. Pokochałam ich jeszcze bardziej, wciągnęłam się tak że caly dzien byłam nie obecna, bo czytałam. Jest to bardzo ciepła i komfortowa historia. Relacje w niej zawarte, są przecudownie opisane. Uwielbiam pismo Mileny, oraz ją jako osobę. River dojrzewa, podejmuje trudne decyzje i stopniowo odkrywa, że każda prawda ma swoją cenę. W tle tych wydarzeń toczy się codzienność - czasem zabawna, czasem wzruszająca, ale zawsze szczera. Postacie - nie tylko River, ale i jej ojcowie - są wyraziste, z charakterem. Czuć, że to rodzina z krwi i kości, nawet jeśli nie łączy ich typowa historia. Ojcowie to 4 różne charaktery. 4 różne osoby, ale i tak razem tworza jedna całość ktora jest największym wsparciem dla Rzeki. W tej części relacja River i Russella mnie jeszcze bardziej rozczulała, to że praktycznie cały czas przy niej był pomimo tych kilometrów, NIE BAŁ SIĘ OJCÓW. Same plusy, minusów nie widać haha. Życzę każdemu takiego Szczeniaka w życiu. Niektóre sceny wydają się trochę pospieszne, jakby nie do końca rozwinięte, ale nie przeszkadza to w ogólnym odbiorze - to wciąż historia, która trzyma emocjonalnie i daje do myślenia. W podsumowaniu chce powiedzieć, że polecam każdemu aby zapoznał się z tą historia. Finałowy tom tuż przed nami..

Czy aby na pewno wiesz wszystko o sobie? Czy twoja przeszłość jest Ci na tyle znana, że bez skrupułów możesz powiedzieć „kto jak kto, ale ja znam siebie najlepiej”? Czy na pewno wiesz, kim jesteś? „Kim jesteś” autorstwa Kathreen Bennett to książka, która nie pozwoli Ci o sobie zapomnieć. Z każdą kolejną stroną coraz trudniej się od niej oderwać! Amelia na pozór prowadzi zwyczajne życie, studiuje, pracuje, by spłacić kredyt studencki, mieszka z babcią i bratem. Wszystko wygląda normalnie, aż do chwili, gdy niezrozumiała przeszłość i przeznaczenie z impetem wparowują do jej świata. Dziewczyna w jednej chwili musi zostawić swoje stare życie i pod naciskiem niebezpiecznych ludzi, zostaje zmuszona do spłacenia długu jej młodszego brata Mike i to w najgorszy z możliwych sposobów. Amelia trafia do brutalnego świata mafii i prostytucji, gdzie stawką staje się nie tylko bezpieczeństwo jej bliskich, ale też jej własna godność i życie. Tajemniczy i niebezpieczny Pan Lee wprowadza jeszcze większy chaos w życie dziewczyny. Nie pozwala spuścić jej z oka nawet na chwilę. Czy ta znajomość będzie dla Amelii ratunkiem, czy kolejnym zagrożeniem? Czy uda jej się wyrwać z pułapki, w którą wplątał ją brat? Co odkryje o własnej przeszłości i o przeszłości samego Pana Lee? Emocje, jakie towarzyszyły mi podczas czytania tej książki są nie do opisania. Chociaż początkowo bałam się, że ta tematyka nie do końca będzie dla mnie, to wystarczyło chwilę poczekać, żeby całkowicie wkręcić się w historię Amelii. Książka mimo że opiera się na znanym schemacie, porusza w niezwykle umiejętny sposób trudne tematy, takie jak prostytucja czy przemoc. Autorka pozwala nam powoli poznawać bohaterów i ich sekrety, które okazują się dużo mroczniejsze, niż można się było spodziewać … Jeżeli masz skończone 18 lat to jak najbardziej mogę polecić Ci tę książkę!

Sięgając po powyższą lekturę spodziewałam się romansu, który zapewni mi kilka dobrze spędzonych wieczorów. Muszę jednak przyznać, że Chris Whitaker przeskoczył moje oczekiwania i zapewnił lawinę skrajnych emocji, które nie opuszczają mnie nawet po zamknięciu ostatniej strony. To książka pełna wrażeń, po brzegi wypełniona przenikającymi się motywami, które tworzą spójną całość. Autor manewruje między faktami, powoli zaznajamia nas z losami bohaterów, ukazuje zachodzące w nim zmiany na przestrzeni całej fabuły. Nie jest to romans, nie jest to też kryminał a bardziej mieszanka życiowych zdarzeń, która mogła przydarzyć się każdemu. Gatunkowy misz-masz w pełni kontrolowany przez Whitakera prowadzi nas wyboistą drogą przeciwności, pokazując siłę nieszablonowego bohatera oraz jego determinację, by w końcu wyjść z cienia. Jakie będą tego skutki? Zupełnie inne niż każdy przypuszczał. Akcja powieści rozpoczyna się w roku 1975 wyjawiając tajemnice małego miasteczka. Zatrzymamy się tu na chwilkę, by śledzić losy kluczowego bohatera, ale dalej, wraz z nim, podążać będziemy ku przyszłości. Autor rozłożył wydarzenia na ponad sześciuset stronach, sięgnął nie po lata a wręcz po dekady i nakreślił piękną, mroczną, pełną emocji wizję życia człowieka od samego początku skazanego na samotność. Jednooki Patch marzył, by jak pirat stawiać czoła nowym przygodom. Chciał też podbić serce Misty Meyer. Nie był jednak pewien czy to możliwe. Do czasu, gdy ocalił jej życie. Do czasu, gdy sam zmienił się nie do poznania. Głównym motywem jest przemiana Patch'a oraz jego postrzeganie świata. Jednak dookoła niego dzieje się wiele innych, fascynujących rzeczy, które również zasługują na pochwałę. Przeplatają się wątki, kłębią emocje, klimat napędza akcję a gęsta atmosfera dodaje wszystkiemu kolorytu. Trudno opisać co dokładnie dzieje się w tej historii, gdy myśli szaleją i wciąż wydają się niepoukładane w mojej głowie, ponieważ Whitaker nie odpowiada na niektóre zadane pytania pozostawiając nam pole do własnej interpretacji. Całość w pełni przemyślana skutecznie unika przegadanych momentów, zapewnia nawiązanie do współczesnych problemów i otwiera drogę do psychologicznej analizy postaci na bazie ich dzieciństwa oraz podejmowanych decyzji. Pole dla fantazji jest zatem ogromne, przerzucamy strony z zawrotną prędkością i nie możemy się nadziwić jak smaczne jest to wszystko, jak szokujące w labiryncie tajemnic i niedomówień a także jak silne emocjonalnie, po brzegi wypełnione mnogością wrażeń. "Wszystkie barwy mroku" to tytuł idealnie oddający to co zamknięte na kartach tej powieści. Chris Whitaker napisał nieprzewidywalną, niepokojącą książkę, zdecydowanie inną niż wszystkie. Jednocześnie spełnił wymagania nawet najbardziej trudnych czytelników, bowiem sięgnął po wszystko co niezbędne i zmiksował to w spójnej, przenikającej do krwi całości. W poszukiwaniu lektury angażującej, wpływającej na wyobraźnię czy zachęcającej do wewnętrznego monologu o tym co przeczytamy - zdecydowanie polecam. Możecie spodziewać się tutaj wyłącznie niespodziewanego.