Recenzje

❤️ Tytuł :” Dziennik Baby Girl „ ❤️Auror : Katarzyna Mak „ ❤️Wydawnictwo : Editiored "Przepłakałam wiele nocy, wycierpiałam jeszcze więcej dni. Aż pewnego razu powiedziałam : dość!” 🔸Rok 2021 Maddie jej życie to pasmo złudzeń i porażek doprowadzona przez męża na skraj wytrzymałości postanawia uciec i się z nim rozwieść. Jedynym miejscem gdzie może się schronic jest dom jej dziadka w, który mieszka jej przyszywana babcia Bonnie. I choć kobiety nie miały ze sobą kontaktu, babcia postanawia pomoc złamanej kobiecie i tak rozpoczyna się jej nowe być może lepsze życie. 🔸Rok 1984 nastolatka wychowywana przez brata, musi zmierzyć się z problemami, które sprowadził na nią jak i na siebie mężczyzna. Zagubiona i nie wiedzącą co zrobić wpada w ramiona byłego przyjaciele brata Marcus, czy ich uczucia sprowadza na nich jeszcze większe problemy? Czy wydarzenia z przeszłości mogą mieć wpływ na teraźniejszość? Co powiecie na książkę, w której mamy dwie perspektywy czasowe? Rok 2021 i 1984, obie historie pełne emocji i zwrotów akcji, dzieli je czas, miejsce akcji ale łączy tak wiele, że aż trudno w to uwierzyć.. „Dziennik Baby Girl „to książka, która porywała mnie od pierwszych stron i totalnie mnie zaskoczyła. Mamy tu dwie perspektywy czasowe , które dzieją się jednocześnie co było super doświadczeniem bo nigdy nie spotkałam się z taką książka. Dwie kobiety, dwóch mężczyzn i historie, które porywają serce, ich zakończenie cóż to było dopiero zaskoczenie, które totalnie się nie spodziewałam. Cała książka jest przepełniona emocjami zaskakująca, pełna miłości i wzruszeń, bólu i trudnych wyborów, które niosą za sobą konsekwencje. Idealnie wykreowani bohaterowie i cóż trzeba przyznać że Marcus skradł moje serducho, cała fabuła jest genialna te przeplatane czasu jest czymś niezwykłym i nie spotykanym w książkach co zachwyciło i zaskoczyło, kilka rzeczy mi się nie zgadzało czułam się w pewnych momentach zdezorientowana, ale Kasia z kolejnymi stronami rozwiewała moje wątpliwości i sprawiała, że jeszcze bardzo chciałam zagłębić się w te historie. Styl pisania autorki jest niesamowicie lekki, przyjemny i bardzo prosto napisany, nie ma tu przekombinowania czy męczących opisów. Ja z piórem Kasi miałam styczność po raz pierwszy, ale nie ostatni zachwyciła mnie do tego stopnia, że na pewno sięgnę po kolejne jej propozycje. Jeżeli macie ochotę przeżyć niesamowite historie, poznać coś nowego i niezwykłego to sięgniecie po „Dziennik Baby Girl „. Moją ocena 5/5. ❤️

Kathreen Bennett w swojej powieści „Kim jesteś?” przedstawia poruszającą historię rodzeństwa, które musi zmierzyć się z konsekwencjami nieprzemyślanych decyzji i niebezpiecznych zobowiązań. Amelia Meyer, główna bohaterka, to młoda kobieta, która po śmierci rodziców stara się zapewnić stabilność sobie i swojemu młodszemu bratu, Mike’owi. Jej życie komplikuje się, gdy Mike zaciąga długi u niebezpiecznych ludzi, narażając ich oboje na poważne niebezpieczeństwo. Narracja prowadzona jest w krótkich, dynamicznych rozdziałach, co nadaje książce tempa i sprawia, że czyta się ją z zapartym tchem. Autorka umiejętnie buduje napięcie, wprowadzając niespodziewane zwroty akcji, które trzymają czytelnika w niepewności do ostatnich stron. Jednym z elementów, który może budzić mieszane uczucia, są rozdziały przedstawione z perspektywy Oliviera. Choć miały one na celu pogłębienie fabuły i ukazanie wydarzeń z innego punktu widzenia, dla niektórych czytelników mogą wydawać się zbędne i rozpraszające główny wątek. Postacie są wiarygodnie skonstruowane, a ich motywacje i działania dobrze umotywowane. Amelia to bohaterka, z którą łatwo się utożsamić - jej determinacja, odwaga i poświęcenie dla rodziny budzą podziw. Mike, choć często podejmuje błędne decyzje, jest postacią złożoną, której działania wynikają z młodzieńczej naiwności i braku doświadczenia. Zakończenie powieści jest satysfakcjonujące, choć niepozbawione dramatyzmu. Autorka pozostawia czytelnika z refleksją nad konsekwencjami naszych wyborów i siłą więzi rodzinnych. ⸻ Podsumowanie: „Kim jesteś?” to wciągająca i emocjonująca opowieść o miłości, lojalności i walce o przetrwanie w obliczu zagrożenia. Krótkie rozdziały i dynamiczna akcja sprawiają, że trudno się od niej oderwać. Choć niektóre elementy narracji mogą budzić kontrowersje, całość stanowi solidną propozycję dla miłośników thrillerów psychologicznych i dramatów rodzinnych. Ocena: 8/10

Mars zawsze budził emocje. I dalej budzi, bo w przeciwieństwie do Wenus wciąż jest atrakcyjną “destynacją” przyszłych podróży międzyplanetarnych. Uważa się, że podróż załogowa na Marsa jest prostym, liniowym przedłużeniem podboju Księżyca sprzed ponad 50 lat. Dlaczego tak nie jest próbuje wyjaśnić Andrew May w książce “Mars. Nowa Ziemia. Historia eksploracji i plany podboju Czerwonej Planety”. To trzecia książka o Marsie wydana w ostatnich latach, po „Mars. W poszukiwaniu życia” - Davida A. Weintrauba (2019) i „Wielkiej księdze Marsa. Wszystkie obsesje na punkcie Czerwonej Planety” - Marka Hartzmana (2022). Na fali fascynacji Marsem powstał film „Marsjanin” Ridleya Scotta, którego scenariusz oparto na książce Andy’ego Weira (warto przeczytać, jest co najmniej tak dobra jak film) pod tym samym tytułem. Streszczenie fabuły tego filmu stanowi przedmowę do omawianej książki. Autor stara się podejść do tematu podboju Marsa chłodno i obiektywnie. Nie zniechęca, ale też nie snuje niemożliwych do realizacji wizji. Jeszcze 150 lat temu Mars jawił się nam jako „druga Ziemia”, a poważni astronomowie, jak Giovanni Schiaparelli, wykorzystując rzadką okazję zbliżenia się Ziemi i Marsa dawali się ponieść fantazji. Marsjańskie „kanały” odkryte przez Schiaparelliego znalazły poważnych zwolenników. I nic to, że włoskie słowo canali może oznaczać zarówno „kanały” jak i „koryta”, sugerujące zwykłe bruzdy. Francuz (też astronom) Camille Flammarion znalazł w nich potwierdzenie swojej Idée fixe pielęgnowanej od lat. Percival Lovell, amerykański biznesmen, matematyk i astronom amator, fundator Obserwatorium Lovella i inicjator poszukiwań kosmicznych zwieńczonych odkryciem Plutona, stworzył nawet mapę tych kanałów. I nic to, że w 1909, za sprawą dokładnych map utworzonych podczas kolejnej wielkiej opozycji Marsa, idea kanałów marsjańskich rozwiała się jak sen. Fascynacja pozostała i stała się inspiracją dla pokoleń pisarzy s-f: H.G. Wellsa („Wojna światów”), Edgara Rice’a Burroughsa („Księżniczka Marsa”), Arthura C. Clarke’a („Piaski Marsa”) i wielu innych. Nie ma wątpliwości, że Mars rzucił na nas urok. Ale skończmy już z tym romantyzmem i skupmy się na faktach, czyli fizyce, rakietach, astronomii, mechanice, czyli wszystkim tym, co romantyzmu nie posiada za grosz, ale za to twardą ręką rządzi światem podróży kosmicznych. Środkowa część książki, następująca zaraz po przedstawieniu historii obserwacji Marsa i fantazjowania na jego temat, zaczyna się mocnym akcentem: autor omawia prawa ruchu Newtona i zasadę zachowania pędu, przyprawione fundamentalnym „rakietowym” wzorem Ciołkowskiego. Nie brakuje też delta-v, podstawowej wielkości, bez której nie ma co się wybierać w Kosmos. Wlaśnie techniczna możliwość osiągnięcia właściwego delta-v determinuje, dokąd możemy dolecieć. To, „kiedy” dolecimy jest naprawdę mniej ważne. Jest też dość szczegółowo o rakietach wielostopniowych, różnicy między materiałem palnym (spalaniem paliwa) i materiałem pędnym (czyli tym, co nadaje przyspieszenie), a także o alternatywnych technikach napędu statków kosmicznych, w tym o silniku jonowym. Nota bene, silnik jonowy to nie jest żadna fantastyka ani teoretyczne gdybanie zwariowanych konstruktorów. W 1998 roku wystrzelono sondę Deep Space 1. Była to pierwsza misja, która zademonstrowała praktyczne działanie silnika jonowego jako głównego napędu statku kosmicznego w locie międzyplanetarnym. Od tego czasu kilka misji kosmicznych użyło silnika jonowego jako napędu głównego. Były to: sonda SMART-1 (ESA, 2003), która użyła silnika jonowego do lotu na orbitę Księżyca, sonda Dawn (NASA, 2007), która odwiedziła dwa obiekty pasa asteroid: Westę i Ceres. Dzięki silnikowi jonowemu mogła zmienić orbitę i odwiedzić więcej niż jedno ciało niebieskie - manewry bardzo trudne przy klasycznym napędzie chemicznym. Dużo uwagi autor poświęca przekazowi elementarnej wiedzy astronomicznej w takiej formie, która dopiero teraz otwiera nam oczy na pewne rzeczy. Na przykład o „oknach transferowych” na Marsa, które wcale nie otwierają się tak często. O orbicie transferowej Hohmanna (znanej w literaturze radzieckiej i rosyjskiej jako manewr transferowy Hohmanna-Wietczinkina), mającej 100 lat i używanej do dziś metodzie o optymalnej ekonomii zużycia paliwa. Także o rakietach wielostopniowych, które są niezbędne do osiągnięcia pierwszej prędkości kosmicznej. Przyznam, że nie czytałem ani jednej książki ani nie oglądałem filmu s-f, gdzie autor (reżyser) bawiłby się w takie drobiazgi jak rakieta wielostopniowa. Ot, po prostu, rakieta startuje, podnosi się i pooooszła w Kosmos. Jest o orbitach i komunikacji ograniczonej prędkością światła, nieuświadamianym przez wielu „drobiazgu”. Takie są prawa fizyki, których nieznajomość przyczynia się do tworzenia i pielęgnowania mitów o życiu pozaziemskim i kosmitach czających się za każdą gwiazdą (oczywiście neutronową). Jeden pełny rozdział poświęcono marsjańskim robotom, bo przecież ostatnie misje na Marsa byly ekstremalnie zrobotyzowane. Podsumowując, książka jest warta uwagi, stanowiąc mini-kompendium wiedzy o Marsie i lotach kosmicznych, szkoda tylko, że z faktografią sprzed kilku lat. Na koniec pozwolę sobie na refleksję osobistą. Jedną trzecią książki stanowią rozważania na temat planów „zdobywania” Marsa. Nawet nie chodzi o obszerną obecność wizji Elona Muska (cytowane jego wypowiedzi pochodzą z 2017 roku i są całkiem rzeczowe), ale w przypadku Kosmosu dalekosiężne plany bardzo często rozmijają się z rzeczywistością i lata stają się dziesięcioleciami. Już wolę „twardą” fantastykę, przynajmniej wiem, z czym mam do czynienia. Andrew May „Mars. Nowa Ziemia. Historia eksploracji i plany podboju Czerwonej Planety”, wydawnictwo Helion, 2025. Notka o autorze: Andrew May, absolwent Uniwersytetu w Cambridge, doktor astrofizyki z dyplomem zdobytym na Uniwersytecie w Manchesterze. Pracuje obecnie jako niezależny pisarz i konsultant, pisząc o technologii obronnej, historii i fizyce. Autor książek: Cosmic Impact: Understanding the Threat to Earth from Asteroids and Comets, Astrobiology: The Search for Life Elsewhere in the Universe, Pseudoscience and Science Fiction, The Space Business: From Hotels in Orbit to Mining the Moon - How Private Enterprise is Transforming Space, Eyes in the Sky: Space Telescopes from Hubble to Webb, How Space Physics Really Works, The Science of Music: How Technology has Shaped the Evolution of an Artform, The Telescopic Tourist’s Guide to the Moon.

Recenzja książki bardzo niezwykłej, można nawet powiedzieć, ze innej niż dotąd czytałam. Autor stworzył świat łączący fantastykę z polską rzeczywistością. Przenosimy się do życia mieszkańców Czerna, gdzie wątki fantasy idealnie łączą się z elementami detektywistycznymi i intrygującą fabułą. KTÓRA MNIE POCHŁONĘŁA! Język książki bardzo mi się podobał, czytało się ją lekko i przyjemnie. Wciągnęła mnie w swój świat od pierwszych stron. Wątki są dobrze napisane i stworzone, co sprawiło, że lektura była dla mnie jeszcze lepsza. Zdecydowanie nie zabrakło tu emocji. Sara to świetna bohaterka, mamy szansę dobrze ją poznać, zrozumieć jej motywacje i wczuć się w jej sytuację. Choć to debiut autora, uważam, że jest bardzo udany. Co jest super to to, ze książka zawiera nie tylko elementy fantasy, ale też kryminału i powieści obyczajowej. Porusza ważne tematy i zdecydowanie zasługuje na polecenie. Jeśli lubicie opowieści fantasy, ta książka jest zdecydowanie dla Was! Mi się podobała bardzo bardzo i ogromnie polecam !!

Małe miasteczko. Wielka tajemnica. I chłopiec, który miał odwagę szukać prawdy. Rok 1975. Podczas gdy Ameryka żyje ostatnimi chwilami wojny w Wietnamie i walką Muhammada Alego z Joe Frazierem, mieszkańcy miasteczka Monta Clare zdają się być odcięci od świata. Tutaj czas płynie inaczej, a wielka historia przemyka gdzieś bokiem. Ale nawet w tak sennym miejscu czai się zło. Zaczynają znikać dziewczyny. Bez śladu. Bez powodu. Aż któregoś dnia los wybiera inaczej. Bohater mimo wszystko Patch, chłopiec z przepaską na oku i głową pełną marzeń o pirackich przygodach, żyje w cieniu własnych słabości. Ale ma też wielkie serce i niesamowitą odwagę. Gdy pewnego dnia natrafia na dramatyczną scenę - atak na piękną i popularną Misty Meyer - nie waha się ani chwili. Ratuje ją. Ten jeden moment zmienia wszystko. Ale Patch jeszcze nie wie, że to dopiero początek mroku. Co ukrywa Monta Clare? Z czasem wydarzenia zaczynają się splatać. Kolejne dziewczyny znikają. Miasteczko pogrąża się w strachu i paranoi. A Patch - z pozoru zwykły chłopiec - zostaje wciągnięty w wir zdarzeń, które go przerosną. Odkryje, że granica między bohaterstwem a tragedią jest cienka jak ostrze brzytwy. A zło, które raz się pojawiło, nie znika tak łatwo. Mroczna opowieść o dorastaniu i ciemnej stronie ludzkiej natury „Wszystkie barwy mroku” to coś więcej niż thriller. To epicka, emocjonalna opowieść o pierwszej miłości, o poświęceniu i o tym, jak trauma kształtuje całe życie. Na przestrzeni kilku dekad śledzimy losy bohaterów, obserwujemy, jak dorastają, jak próbują żyć mimo cieni przeszłości, które nie chcą zgasnąć. Chris Whitaker - autor bestsellerowego „Zanim zniknęła” - powraca w wielkim stylu W swojej najnowszej powieści Whitaker łączy surową, realistyczną narrację z lirycznymi momentami czułości i światła. Pokazuje, jak łatwo zło zakorzenia się w społeczności, i jak trudno je wyrwać. Ale też przypomina, że zawsze jest nadzieja - nawet jeśli ma tylko jedno oko i nazywa się Patch. Dla kogo jest ta książka? - Dla fanów głębokich, wielowątkowych thrillerów, gdzie psychologia postaci gra pierwsze skrzypce. - Dla czytelników, którzy pokochali „My, dzieci z dworca ZOO”, „To” Stephena Kinga i „Zanim zniknęła”. - Dla tych, którzy wierzą, że nawet w najciemniejszych historiach można znaleźć promień światła. „Wszystkie barwy mroku” To powieść, która zostanie z tobą na długo. Pełna niepokoju, wzruszeń i brutalnej prawdy o dorastaniu w świecie, który nie zawsze daje wybór.