Recenzje

Każda wielka przygoda zaczyna się od pierwszego kroku, w tym przypadku kęsa. W Wielkich przygodach jedzonka wszystko rozpoczyna się w kuchni, podczas rodzinnej kolacji. Mama przygotowuje dla Tosi wyjątkową Kociokanapkę, a mali czytelnicy razem z nią wyruszają w fascynującą podróż przez przewód pokarmowy. Będzie ciekawie, zabawnie i bardzo edukacyjnie. Autorka, Róża Hajkuś - mama i lekarka pediatra - z ogromnym wyczuciem odkrywa przed dziećmi tajemnice ludzkiego ciała. W prosty i ciepły sposób wyjaśnia, jak działa układ pokarmowy oraz dlaczego warto dbać o zdrowie każdego dnia. Książka o układzie pokarmowym dla dzieci z niezwykłą bohaterką Po krótkim wstępie akcja przenosi się w… „usta” Kociokanapki. To właśnie ona zostaje przewodniczką po kolejnych etapach trawienia. I choć, jak pisze autorka, „…w prawdziwym życiu kanapka wygląda kanapkowo tylko przez kilka pierwszych chwil i szybko się zmienia w niezbyt szykowne kęsy”, nasza bohaterka zachowuje swój urok do samego końca, bo przecież „Opowieści dla dzieci mają swoje prawa”. Towarzyszy jej także Czarka Raku - bohaterka, która w różowych polach przekazuje dzieciom dodatkową wiedzę i ciekawostki. Dzięki temu mali czytelnicy z łatwością odróżniają opowieść od informacji edukacyjnych. Jak działa układ pokarmowy? Nauka przez opowieść Podróż prowadzi przez jamę ustną, gardło, przełyk, żołądek oraz jelito cienkie i grube. Na każdym etapie dzieci poznają kolejne narządy, ich zadania oraz znaczenie dla zdrowia. Już w jamie ustnej spotykamy język z kubkami smakowymi, podniebienie oraz zęby, które muszą poradzić sobie z Kociokanapką. Czarka Raku opowiada między innymi o ślinie, procesie trawienia i próchnicy. Następnie Migdałki zapraszają do gardła, a Kociokanapka wybiera właściwą drogę do przełyku, który prowadzi ją prosto do żołądka. Tam czekają już kolejni bohaterowie, radośnie pluskający się w sokach żołądkowych. Jeśli jesteście ciekawi dalszej drogi Kociokanapki i wszystkich niezwykłych postaci, które spotka po drodze, koniecznie sięgnijcie po tę książkę. Książka o zdrowym odżywianiu dla dzieci, która odpowiada na ważne pytania To wartościowa książka, która z szacunkiem do dziecka wyjaśnia, dlaczego warto jeść zdrowo i spokojnie. Bez unikania trudniejszych tematów, ale również bez niepotrzebnego straszenia. Dzieci znajdą w niej odpowiedzi między innymi na pytania: dlaczego nie należy się spieszyć podczas jedzenia, jakie zadanie pełni przewód pokarmowy, jak wygląda talerz zdrowego żywienia, która część układu pokarmowego jest najdłuższa, czym jest alergia, skąd biorą się zaparcia i na czym polegają zasady zdrowej kupy.Czy warto przeczytać Wielkie przygody jedzonka? Książka została bardzo starannie wydana. Laminowana okładka i lekko usztywnione strony sprawiają, że doskonale sprawdzi się nawet podczas wielokrotnego wspólnego czytania. To prawdziwie magiczna podróż - od buzi, przez brzuszek i jelita, aż do… finału, którego dzieci zwykle są najbardziej ciekawe. Jeśli ten temat Was zainteresuje, koniecznie zajrzyjcie również do mojego zestawienia książek o kupie dla dzieci - tam także czeka wiele wartościowych i zabawnych tytułów. Wielkie przygody jedzonka to znakomita edukacja zdrowotna dla najmłodszych. Buduje świadomość własnego ciała, pokazuje, jak wspierać organizm dobrym jedzeniem i zachęca do troski o zdrowie już od najmłodszych lat. Wszystko w ciepłym, pełnym humoru i bliskim dzieciom języku. Na zakończenie czeka jeszcze miła niespodzianka - ilustracja przedstawiająca drogę Kociokanapki do pokolorowania oraz miejsce na narysowanie własnej ulubionej kanapki. Jeśli lubicie książki, które w przystępny sposób tłumaczą dzieciom działanie organizmu i pomagają budować świadome podejście do zdrowia, zapraszam również do przeczytania mojej recenzji Co głowie wyjdzie na zdrowie? - jednej z najciekawszych książek dla dzieci o emocjach, mózgu i dobrostanie. Wielkie przygody jedzonka. Od buzi do żołądka (i dalej), Róża Hajkuś, wyd. Sensus, 104 strony, wiek 6+

To nie koniec nowości, które mieliśmy zaszczyt objąć mądroksiążkowym patronatem 🤓 Dziś prezentujemy Wam książkę, która przywraca blask jednej z największych ikon nauki! 🌟 „Pierwiastki Marii Skłodowskiej-Curie. Jak blask radu oświetlił drogę kobietom w świecie nauki” (tłum. Amata Jo Papaj) to opowieść o odwadze, pasji i przełamywaniu barier, które jeszcze niedawno wydawały się nie do pokonania. Dava Sobel pokazuje nie tylko niezwykłą drogę noblistki — pierwszej kobiety wyróżnionej Nagrodą Nobla i jedynej osoby nagrodzonej nią dwukrotnie w różnych dziedzinach — ale także historie badaczek, które dzięki niej mogły rozpocząć własne kariery

„Pierwiastki Marii Skłodowskiej-Curie. Jak blask radu oświetlił drogę kobietom w świecie nauki” Dava Sobel Tłum. Papaj Amata-Jo Wydawnictwo Helion „Na początku Pierre zwierzył się Marii, że pragnie, by okazało się, iż ich nowe pierwiastki mają piękne kolory. Teraz, jakby w odpowiedzi na jego życzenie, zlewki z roztworami i tygielki z krystalicznymi osadami otoczyły aureole delikatnego, błękitnego światła. Ich blask oczarował małżonków. Wieczorami, po kolacji, często wracali do szopy, by podziwiać «swoje cenne produkty» w kolbach i tyglach ułożonych na na stołach i deskach.” - str. 48 Maria Skłodowska-Curie to naukoznawczyni, której nazwisko oraz osiągnięcia znane są chyba wszystkim. Nic w tym dziwnego, to pierwsza kobieta, która otrzymała Nagrodę Nobla i pierwsza osoba, którą wyróżniono nią dwukrotnie. Ponadto, do dziś pozostaje ona jedynym laureatem tego prestiżowego wyróżnienia, uhonorowanym w dwóch odrębnych dziedzinach nauki. Dla przypomnienia - pierwszą Nagrodę Nobla Maria Curie-Skłodowska otrzymała w roku 1903 w dziedzinie fizyki wspólnie z mężem, a w roku 1911 przyznano jej indywidualną Nagrodę Nobla w dziedzinie chemii. Skłodowska to także jedna z najwybitniejszych postaci w historii nauki, pionierka badań nad promieniowaniem uranowym, która wraz z mężem dokonała odkrycia dwóch pierwiastków radioaktywnych: radu i polonu. Miałam przeogromną ochotę zapoznać się z literacką biografią naszej rodaczki, napisaną przez Davę Sobel, amerykańską pisarkę, zajmującą się popularną tematyką naukową. Jej twórczość doceniana jest przede wszystkim za łączenie faktów z rożnych dziedzin nauki z fikcją. W swoich książkach przedstawia fascynujące postaci ze świata naukowców i badaczy oraz przystępnie przybliża czytelnikom odkrycia z dziedzin astronomii, fizyki, chemii i historii nauki. Mimo, że ani chemia ani fizyka nigdy nie były moją mocną stroną, to w tej publikacji zaczytałam się, tracąc rachubę czasu. Dzięki książce, odświeżyłam sobie postać noblistki, znanej mi już wcześniej z innych publikacji. Ale też, ku mojemu zaskoczeniu, moje zainteresowanie wzbudziły opisy prac badawczych Skłodowskiej-Curie, tych przeprowadzanych wraz z mężem, jak również w późniejszym czasie, samodzielnie, w kierowanym przez nią laboratorium. „Pierwiastki Marii Skłodowskiej-Curie” to książka, która opisuje postać głównej bohaterki z różnych perspektyw, zależnie od ról społecznych, jakie dane jej było pełnić. Dava Sobel pokazuje czytelnikom m.in., jaki ogromny wpływ miała madame Curie na losy czterdziestu pięciu naukowczyń pracujących w kierowanym przez nią laboratorium. Były one zafascynowane prowadzonymi tam pracami badawczymi, jak i samą osobą noblistki. Kilka z nich, po wyjściu za mąż, porzuciło pracę naukową, niektóre powróciły do swoich rodzinnych krajów, by tam zostać pierwszymi kobietami profesorami lub wykładowczyniami nowej nauki o radioaktywności. Wiele młodych uczonych zrezygnowało z małżeństwa, aby móc kontynuować pracę naukową i badawczą. To one, w dużej mierze, przyczyniły się do rozpowszechnienia odkryć ich mentorki na cały świat. Najważniejszą kontynuatorką dzieła Marii i Pierre'a była ich córka – Irena Joliot-Curie. Ona także, jak jej rodzice, została laureatką Nagrody Nobla (za otrzymanie sztucznych izotopów). Podkreślenie w książce postaci kobiet podzielających pasję Skłodowskiej-Curie i pracujących z nią nad radioaktywnością, przedstawienie ich determinacji, i często poświecenia życia osobistego dla kariery naukowej, nadało powieści wydźwięk feministyczny. Ważnym, jak również trudnym i niebezpiecznym etapem w życiu noblistki był jej aktywny udział w działaniach tuż poza linią frontu I wojny światowej. Prowadziła furgonetkę wyposażoną w aparat rentgenowski, a także szkoliła personel go obsługujący. Podjęła się tego trudnego wyzwania, mimo, że była wówczas w nie najlepszej kondycji fizycznej. Prawdopodobnie już wtedy miała problemy zdrowotne wynikające z choroby popromiennej. Maria Skłodowska-Curie to jednak przede wszystkim kobieta. I tę jej kobiecą naturę również mamy ukazaną w biografii. Na podstawie jej korespondencji, spisanych wspomnień, a także zdjęć możemy być świadkami wyjątkowego uczucia Marii i Pierre'a, opartego na miłości, szacunku, ale też wspólnej pasji i konsekwencji w prowadzeniu prac badawczych. Również ze skrawków listów do córek odczytać możemy jej ogromną miłość do nich, ale też jej nieustające wyrzuty sumienia spowodowane zbyt małą ilością czasu im poświęconego. Bardzo boleśnie Maria przeżyła przedwczesną śmierć męża, pogrążona w żałobie, z trudem powróciła do obowiązków zawodowych. Po latach życia w samotności, obdarzyła ona uczuciem fizyka Paula Langevina, lecz ten związek nie miał szczęśliwego zakończenia. Jej zauroczenie kolegą naukowcem zapewne było spowodowane pragnieniem poczucia się, po latach poświęconych wyłącznie pracy, ponownie kobietą kochaną i pożądaną. „Pierwiastki Marii Skłodowskiej-Curie. Jak blask radu oświetlił drogę kobietom w świecie nauki” to książka warta przeczytania. To opowieść o wyjątkowej kobiecie, która nie tylko podążała odważnie nową droga, niedostępną dotychczas dla kobiet. To także historia uczonej, będącej inspiracją dla innych naukowczyń, będącej ich mentorką, która nie tylko otworzyła im drzwi do swojego laboratorium, ale wskazała, jak wywarzać te, dotychczas dla nich zamknięte - na uniwersytety. Noblista wspierała je słowem i wiedzą, ale również walczyła dla nich o stypendia i miejsca w środowiskach naukowych. Publikacja Davy Sobel to doskonale udokumentowana biografia (świadczyć o tym może bardzo bogata bibliografia zamieszczona na końcu książki), ale to również przystępne wyjaśnienie, nawet dla osób bez wiedzy z dziedzin ścisłych - zjawisk fizycznych i chemicznych, które były odkrywane przez badaczy. Książkę Davy Sobel czyta się lekko, nie przytłacza ona natłokiem faktów z życia osobistego bohaterki, wiedzą z zakresu fizyki czy chemii, ani naukową terminologią. Autorka umiejętnie splata wątki prywatne, z tymi, dotyczącymi prac badawczych, tworząc jedną, wyjątkowo interesującą całość. Wartością dodaną tej publikacji są zamieszczone w niej zdjęcia, fragmenty korespondencji i spisanych przed laty wspomnień. Zachęcam do lektury.

Czy Maria Skłodowska – Curie jest dla Was przede wszystkim wybitnym naukowcem, czy inspirującą kobietą, która przełamała społeczne bariery swojej epoki? „Pierwiastki Marii Skłodowskiej Curie” to opowieść o niezwykłej determinacji, odwadze i pasji do odkrywania nieznanego. Na kartach książki poznajemy Marię jako wybitną badaczkę, pierwszą kobietę nagrodzoną Nagrodą Nobla i pierwszą osobę wyróżnioną nią dwukrotnie w różnych dziedzinach. Jednocześnie widzimy ją jako matkę, nauczycielkę, patriotkę i kobitę, która nie bała się przekraczać granic wyznaczanych przez swoją epokę. Autorka zabiera czytelnika do świata pionierskich badań nad promieniotwórczością, pokazując zarówno wielkie odkrycia, jak i cenę, jaką płacili naukowcy za poszerzanie granic wiedzy. To także fascynująca opowieść o środowisku naukowym początku XX wieku oraz o kobietach, które dzięki Marii Skłodowskiej Curie mogły zaistnieć w laboratoriach i na uniwersytetach. Dava Sobel opiera narrację na prywatnych zapiskach Marii Skłodowskiej Curie, jej listach i pamiętnikach, dzięki czemu tworzy intymny portret uczonej. Równolegle prowadzi czytelnika przez proces badawczy, wplatając go w szerokie tło świata fizyki i chemii pierwszych dekad XX wieku. W efekcie powstaje historia, w której naukowe przełomy przeplatają się z życiem osobistym. Obok wielkich sukcesów pojawia się także wymiar emocjonalny, miłość, strata i samotność po odejściu najbliższego współpracownika i życiowego partnera. „Pierwiastki Marii Skłodowskiej Curie” to poruszająca opowieść o niegasnącej pasji i ciekawości świata, która wykracza poza laboratorium i naukowe odkrycia. #pierwiastkimariesklodowskiecurie #mariasklodowskacu

REGRET ME NOT to historia, którą natychmiast pokochacie. Jestem uzależniona od książek Ludki Skrzydlewskiej. Nie mogło być inaczej i musiałam tą także przeczytać. Bawiłam się z tą historią wyśmienicie. Ta książka sprawi, że uśmiech wam nie zniknie z twarzy. Cove Wilder to spontaniczna, pełna energii krawcowa z San Francisco, która uwielbia ekstremalne przygody i wierzy, że problemy rozwiązują się same. Calloway Shaw jest jej przeciwieństwem. Niezwykle uporządkowany, poważny i zorganizowany mężczyzna, z którym Cove wzięła szalony, pijacki ślub w Las Vegas, po czym natychmiast uciekła. Po dwóch latach mężczyzna odnajduje kobietę i proponuje jej układ i wspólny wyjazd na Alaskę, który ma być tylko formalnością prowadzącą do rozwodu. Niestety nie wszystko idzie po ich myśli. Dawne emocje i silna chemia nie co komplikują ich prostu plan. Ta historia jest ucieczką od codzienności. Jest pełna dobrego humoru, dobrej energii i zabawnych dialogów. Można ją czytać bez znajomości "Forget me not". Zrobiła na mnie naprawdę ogromne wrażenie. To co bardzo mi się podobało to sceneria Alaski. Nigdy tam nie byłam i cudownie było choć przez chwilę poczuć, że się tam jest razem z bohaterami. Relacja głównych bohaterów mnie zaskoczyła. Myślałam, że dążymy do rozpadu ich małżeństwa, ale okazało się, że los miał dla nich inny plan. Ich uczucie z dnia na dzień ewoluowało. Ich związek kwitnął. On pokazał się od zupełnie innej strony. Pokazał jakim jest kochanym mężczyzną. Troszczył się o Cove. Pokazywał jak mu na niej zależy. To było z jego strony urocze. W takim mężczyźnie można się zakochać.