Recenzje

Było to moje pierwsze spotkanie z piórem Fortuny i O M G i am down for it. Świetna książka, nie mogłam się oderwać, a moje myśli krzyczą więcej i więcej. Addiction, jak na ironię losu było naprawdę uzależniające, przeczytałam to w jeden dzień, co się rzadko zdarza. Raczej sceptycznie podchodzę do takich , jednak tutaj nastawiłam się pozytywnie, bo słyszałam dużo dobrych opinii na temat Monii i wiecie co, nie zawiodłam się. To było genialne, historia była zawiła, momentami przerażająca, jednak chwytała też za serce. Często ma się wyrobioną o kimś opinie nie znając tej osoby, co często okazuje się nie prawdą. Plotki o Reiganie jednak w większości były prawdą, co dodało takiego uroku i mroku jego postaci, że chciałam więcej. Nie kręcą mnie zbytnio gangsterzy, ale to już jest inny poziom, miał on w sobie tyle sprzeczności, nadziei i człowieka jednak mimo swoich działań, że naprawdę polubiłam jego postać. W głębi serca czuję, że jest choć trochę sunshine. Vedia, czy Auristella, czyli nasza główna bohaterka była świetna. Wykreowana na naprawdę wysokim poziomie, a jej historia momentami przyprawiała mnie o ciarki. Dziewczyna naprawdę wiele przeżyła, a jednak wydawała się tym nie wzruszona, trzeba mieć w sobie dużo pokłady odwagi, by tak postąpić. Uwielbiam napięcie jakie miała z Rei’em, nie poddawała się ilekroć ją odpychał, była silna i robiła to co sama uważała za stosowne. Rei dostawał przez to białej gorączki, ale to tylko powiększyło moją sympatię do tej dwójki. Przyciąganie między nimi było na innym poziomie, bawili się sobą, czekając do ostateczności, sprzeczali się, ale jakieś trafem w tym całym szaleństwie zatracili się w sobie i odnaleźli przyjaźń, bezpiecznie miejsce, które znajdowało się tak nisko dna, że wątpię, żeby dało się niżej. Sceny zbliżeń często są w takich książkach niesmaczne, lecz tutaj pomimo dosyć sporej ilości takich momentów, za każdym razem czytało się to płynnie i widać, że autorka ma doświadczenie i doskonale wie co robi. Wie jak wzbudzić w czytelniku każdą emocje po kolei. Od gniewu, poprzez smutek, radość, zagubienie, po największy szok, przeżyty na końcu pierwszej części. Totalnie nie spodziewałam się takiego obrotu spraw na dosłownie ostatniej stronie, lecz po przeczytaniu nie wyobrażam sobie, żeby było inaczej, świetne posunięcie.To było tak typowo w stylu starego Reigeina, że aż poczułam uścisk w sercu, wiedząc, że jedyne czego bała się Veida właśnie się stało. To był absolutnie mój ulubiony moment, jednak czułam się jakby ktoś wbijał mi nóż w plecy. Czułam jakbym to ja sama tam była. Podsumowując książka była prześwietna, bawiłam się zaskakująco wspaniale, ciągle współodczuwałam z bohaterami, intrygi, kłamstwa to dla mnie idealne połączenie, a tutaj możecie totalnie liczyć na to combo. Zaufajcie. Z czystym sercem polecam!! 🖤 

“Nigdy nie żartuj z poważnych rzeczy, bo będziesz brany za głupka” 🌹Przedstawiona w książce historia opowiada o losie Amelii - dziewczyny, która w młodym wieku straciła rodziców i do tej pory żyła razem z bratem, wychowywana przez babcię. Ciąg niefortunnych zdarzeń i decyzji podjętych przez jej brata, wpędził Amelię w niemałe kłopoty - bowiem zmuszona została do odpracowania zadłużenia brata. Bohaterkę można określić słowem dzielna - ponieważ stara się radzić ze swoją sytuacją najlepiej jak potrafi, a przy tym próbuje zachować racjonalny umysł. W swojej niecodziennej sytuacji Amelia poznaje Oliviera - mężczyznę złego i wzbudzającego powszechny postrach wśród ludzi, który odpowiedzialny jest za los Amelii. 🌹Książka jest niezwykle intensywna i wciągająca. Autorka ma niezwykły talent do budowania napięcia, ponieważ od książki fizycznie nie dało rady mnie odciągnąć. Akcja ciągle się toczy, w książce nie ma miejsce na nudę. Fabuła jest tak umiejętnie poprowdzona, że elementy układanki jasno się łączą, bez dziur w fabule. Jestem w szoku, że był to debiut - ogromne gratulacje! 🌹Mam jedynie jedno ale - i nie sądziłam, że kiedykolwiek to powiem - lecz według mnie ta książka nie potrzebowała męskiego punku widzenia, ponieważ intencje Oliviera były jasno widoczne i wyczuwalne w rozdziałach z punku widzenia Amelii. Na szczęście rozdziałów tych było tylko kilka. 🌹Osoby, które lubią intensywne historie, napakowane budującym napięciem romansem oraz akcją na pewno dobrze odnajdą się w tej książce.

„Chodzi o to, że liczy się nie tylko prędkość. Sport motorowy jest wielką... grą w szachy, w której wyniki na torze to tylko ułamek sukcesu”. Max Verstappen. Sportowi giganci to bardzo ładnie wydana książka o historii niezwykłego Holendra. Ma w sobie piękne ilustracje, które przyciągają oko. Język jest bardzo przyjemny i nie wyszukany, żeby młody człowiek, który kocha swojego idola, mógł o nim dowiedzieć się wszystkiego i poznać jego historię od początku do stanu obecnego. Fascynująca opowieść o chłopaku, który miał w żyłach benzynę i od najmłodszych lat wiedział, że jego życie będzie toczyło się na torze, a każdy dzień będzie wypełniony wyścigami. Był przygotowywany do stania się kierowcą Formuły 1 od dziecka. Ukazuje nie tylko błyskotliwą karierę Maxa, ale również kulisy jego dojrzewania, trudnych relacji rodzinnych i przede wszystkim wymagającego oraz ostrego wychowania przez ojca. On sam nie spełnił swoich ambicji, dlatego robił wszystko, żeby przygotować swojego syna na wejście do tego świata. Dzięki swojemu wręcz brutalnemu podejściu i nie szczędzeniu synowi krytyki, żeby tylko go zahartować. Myślę, że to pomogło młodemu Maxowi w późniejszej rywalizacji. Miał psychikę, że stali i kiedy zostawał poddawany presji, to często był górą. „Chciał pokazać wszystkim, że jest lepszy. Zawsze. Na każdym okrążeniu, w każdym zakręcie, a szczególnie w każdej walce”. Znajdziemy tutaj niezwykłe kulisy sportowej rywalizacji od początków startów Maxa w Formule 1. A działo się naprawdę wiele i nie zawsze było kolorowo. Na samym początku już zabłysnął i w ekspresowym tempie wszedł w rolę lidera zespołu Red Bull Racing. Jednak porażki i kontrowersje oraz agresywny styl jazdy budził skrajne emocje wśród rywali, a nawet i niektórych kibiców. Jego walki były spektakularne i godne podziwu. Najbardziej ekscytującym i zapamiętanym sezonem zostanie walka Maxa z Hamiltonem w roku 2021, który przeszedł do historii. Kiedy Verstappen walczył o swój pierwszy tytuł to jego rywal o ósmy. Do dziś pamiętam te wszystkie emocje i szybsze bicie serca. Kto nie oglądał, ten nigdy tego nie przeżyje, ale chociaż jakiś ułamek tego, co się działo, możecie poznać w tej książce. „Bo sztuką nie jest wygrać, gdy gra się łatwo. Sztuką jest wygrać, gdy nie idzie”. Max Verstappen to dla mnie kierowca, który nigdy się nie poddaje i potrafi wyczarować coś z niczego. Kiedy bolid jest słaby, to i tak on wyciągnie z niego, ile się da, a kiedy nadarzy się okazja, wykorzystuje ją. Jego styl jazdy jest agresywny, ale jednocześnie niesamowicie precyzyjny, potrafi wyprzedzać tam, gdzie inni nawet by nie próbowali. Widać w nim ogromną determinację i głód zwycięstwa, który napędza go do ciągłego rozwoju. Nawet kiedy wszystko wydaje się przeciwko niemu, Max nie traci zimnej krwi i walczy do samego końca. To właśnie ta nieustępliwość i charyzma sprawiają, że jest jednym z najlepszych kierowców w stawce. Zdecydowanie zapisał się w historii i dołączył do takich wybitnych kierowców jak; Ayrton Senna, Michael Schumacher czy Niki Lauda. Pozostaje mi już tylko polecić wam książkę, która nieznanym i wchodzącym w ten świat przybliży postać kierowcy. Tym, co już znają i uwielbiają (tak, jak ja), będą zachwyceni i z przyjemnością spędzą chwile z lekturą. Spokojnie można ją czytać od 13 roku życia, jeśli wasze dzieci ekscytują się tym sportem, to będzie dla nich idealna biografia.

„Jesteś moim domem” od Moniki Sławik to książka którą pokochałam już od pierwszych stron. Historia Zory i Alfiego bardzo mnie pochłonęła przez co trudno było mi się rozstać z tą książką podczas gdy ją kończyłam. Jest to książka, która porusza trudne tematy i opisuje problemy świata codziennego. Monika w tej książce cudownie przedstawiła wszystkie te trudności. Uważam, że jest to książka naprawdę warta przeczytania i na pewno kiedyś do niej wrócę.

Hejka! Dzisiaj przyszedł czas na recenzję kontynuacji historii Jane, która skradła moje serce. Ta pozycja ma dla mnie same plusy, więc lecimy!! Zaczęłabym od stylu Moniki, który pokochałam już w przystani. Jest on świetny i lekki. Monia kocha ból, co czuć czytając jej książki. W drugim tomie historii Jane nie było inaczej. Jeśli chodzi o samą książkę to kocham jej vibe, motywy i bohaterów. Jednak wszystko po kolei! Klimat trylogii nadziei jest nie do podrobienia. Czuć wiosenny powiew, bryzę morza oraz zapach szafy babci z vintage ubraniami. To własnie wylewa się od pierwszych stron wymieszane z bólem. Motywy, które (kto by sie spodziewał) zostały bosko poprowadzone. Świetne found family z sekretami przeszłości. Perfect Match!! Jeśli chodzi o naszych bohaterów- Jane, czyli moja bratnia dusza, która kocham i wielbię. Została wspaniale wykreowana i zasługuje na nagrodę za bycie świetną główną bohaterką. Hayden- mój mąż i tzw. chłopak Jane. Jego charakter został chyba skopiowany ode mnie. Kocham jego sarkastyczne poczucie humoru i ciągłe docinki. Jest jednak przy tym kochanym i słodkim Haydenem, ale nie każdy może doświadczyć tego luksusu. Kocham to jak ta historia pokazuje przyjaźń. Taką prawdziwą, a nie na 5 minut. Ukazuje jak boli strata i jak przywiązujemy się do bliskich. Cała książka wzbudziła we mnie olbrzymie emocje. Czułam od bólu rozrywającego moje serce do śmiechu, przez który zamykałam książkę. Monika umie w pisanie, to napewno. Zdecydowanie polecam Wam zapoznać się z dwoma pierwszymi tomami trylogii nadziei, bo pomimo iż pierwszy tom podobał mi się ciut bardziej, to emocje są nie do opisania! XOXO, D