Recenzje

⚖️Jego Wysokość Prezes⚖️ Romans biurowy? O tak! Recenzja ta będzie wyjątkowo krótka ponieważ nie zwykłam czytać książek tego gatunku😊 Fabuła książki już od pierwszych stron bardzo mnie wciągnęła. Czyta się ją szybko i lekko, idealna na wieczór pod kocykiem z kubkiem herbatki. Książka nie skupia się na dogłębnej analizie zawodu, a raczej na luźnym przedstawieniu relacji bohaterów gdzie zawód stanowi tło. Relacja bohaterów została przedtswiona ciekawie, a częste dogryzanie sobie dodaje jej uroku. Sceny erotyczne nie skręcały mnie z bólu co uważam za najważniejsze🥹 Ocena: ★★★/5☆ 🌶🌶/5🌶 Książka 18+!

„Jesteś moim domem” Moniki Sławik, to książka bardzo oryginalna i nadająca się na serial lub film. Fabuła może nie jest jedyna w swoim rodzaju, ale sam sposób w jaki autorka napisała całą powieść, postaci i tempo akcji były naprawdę ciekawe i oryginalne. Nie ma nic gorszego, niż gdy nudne fragmenty przeplatają się sporadycznie z szybszą akcją, przez co ciężko przejść przez niektóre rozdziały, właśnie tego tutaj nie ma. Oczywiście nie każdy rozdział zawiera przełomowe wątki, ale są one rozłożone bardzo równomiernie. Cała historia dotyczy Zory, uczennicy z trudną przeszłością i trochę też teraźniejszością. Zora bardzo chce się wyrwać z dotychczasowego życia i otoczenia i żeby to osiągnąć, planuje starannie swoją przyszłość. Wszystko zawala się i komplikuje, gdy wraz z matką muszą nagle uciekać z domu. Schronienie znajdują w domu przyjaciółki i jej syna, Alfiego. To chłopak o ciężkim charakterze, cwaniaczek i hokeista, a zarazem dawna dziecięca miłość Zory. Dziewczyna ma naprawdę mnóstwo problemów na głowie. Straciła dom, stabilność, nie może do końca liczyć na swoją matkę, bo ona sama potrzebuje pomocy, do tego brak własnego kąta, zawalone plany edukacyjne i jeszcze jakby tego było mało, musi znosić obecność Alfiego, co oczywiście jest dla niej niezręczne ale i dziwne, bo ciężko go rozgryźć. Chłopak choć zbuntowany, ma w sobie empatię, którą czasami poniekąd okazuje, co jeszcze bardziej dezorientuje dziewczynę. Sama fabuła wydaje się bardzo zagmatwana, a Zora zasługuje chyba na tytuł siłaczki literackiej, bo rzadko zdarza się postać, która musi mierzyć się z aż tyloma problemami w tak młodym wieku. Zora ma problemy rodzinne, z matką, cały czas dręczy ją przeszłość, musi sama walczyć o przyszłość, a do tego nawet teraźniejszość ją dobija. W jej sytuacji trudno mieć nadzieję i siłę, a ona jednak daje sobie radę. Pewnie czytając samą fabułę wydaje wam się, że przewidujecie o co chodzi w wątku z ucieczką i jej rodziną, ale tu też możecie się zdziwić bo nie jest to takie oczywiste. Co do pozostałych postaci to mnie bardzo podobała się przyjaciółka matki bo jest konkretna, ale sama matka jest typową niezdecydowaną i problematyczną kobietą, która według mnie oszczędziłaby córce mnóstwa problemów, gdyby rozsądniej podchodziła do życia. Alfie natomiast jest typową chorągiewką, moje nastawienie do niego zmieniało się z rozdziału na rozdział. Raz potrafił wzbudzać sympatię, by za chwilę wkurzać i wszystko niszczyć. Osobiście nie lubię takich typków, ale nie ma co ukrywać, że on też miał dużo powodów żeby zachowywać się tak, a nie inaczej. Mimo wszystko, bardzo podobała mi się ta książka i na pewno chcę przeczytać kolejne tej autorki, bo jej styl zdecydowanie mnie oczarował.

Past autorstwa shavvki to poruszająca powieść o dziewczynie z trudną historią i chłopaku, który wcale nie chce jej dać szansy. To książka, która z jednej strony opowiada o nowym początku, a z drugiej o tym, jak bardzo przeszłość potrafi wpływać na teraźniejszość i relacje z ludźmi. Sophie to nastolatka, która nie miała łatwego życia. Porzucona, samotna, dorastająca w australijskich rodzinach zastępczych, wielokrotnie zmieniała domy i opiekunów, przez co nie ufa nikomu. Gdy trafia do dobrze sytuowanej rodziny Hammfordów, może wreszcie odetchnąć i spróbować zbudować przyszłość skończyć szkołę, pójść na studia. Jednak to, co miało być szansą, okazuje się kolejnym wyzwaniem. W nowym domu czeka na nią Ace chłopak, który zamiast wyciągnąć rękę, traktuje ją z chłodną wrogością i zdaje się wiedzieć o niej więcej, niż powinien. Między Sophie i Acem pojawia się napięcie, nie tylko z powodu ich niełatwego charakteru, ale również przez tajemnice, które noszą. On nie chce jej obecności w swoim domu. Ona zaś ma przeczucie, że ich spotkanie nie jest przypadkowe. Autorka z wyczuciem prowadzi czytelnika przez świat Sophie pełen nieufności, bolesnych wspomnień i powolnego otwierania się na innych. Styl pisania jest lekki i bardzo wciągający. Nie ma tu zbędnych opisów. I bardzo szybko się ją czyta. Jeśli lubisz historie o trudnych relacjach, bohaterach z bagażem doświadczeń, Past zdecydowanie warto przeczytać. 🩷🫶🏻

„Pierwsza samopomoc w zaburzeniach lękowych” Martyny Jadczak-Turyk to książka, która już od pierwszych stron przekazuje niezwykle ważne przesłanie - lęk nie musi nas ograniczać. To emocja naturalna i potrzebna, jednak problem pojawia się wtedy, gdy przejmuje nad nami kontrolę, prowadząc do trudności w codziennym funkcjonowaniu. Autorka, doświadczona psycholożka, tworzy poradnik, który w pełni zasługuje na miano emocjonalnej apteczki pierwszej pomocy - nie tylko wyjaśnia mechanizmy działania lęku, ale też oferuje konkretne narzędzia, które można zastosować tu i teraz. Książka napisana jest przystępnym, prostym językiem - bez specjalistycznego żargonu - dzięki czemu trafia do szerokiego grona odbiorców. Składa się z trzynastu rozdziałów, w których czytelnik stopniowo zdobywa wiedzę na temat lęku, jego form i objawów, ale także dowiaduje się, jaką funkcję pełni w naszym życiu. Co ważne, Jadczak-Turyk pomaga zrozumieć, gdzie przebiega granica między codziennym, „zwykłym” lękiem a zaburzeniem, które może wymagać specjalistycznego leczenia. Szczególną uwagę poświęca także samoświadomości, zachęcając do uważniejszego wsłuchiwania się w swoje emocje i potrzeby. Autorka nie tylko tłumaczy, czym jest fobia społeczna, OCD czy lęk uogólniony - skupia się przede wszystkim na praktycznych strategiach radzenia sobie z nimi. W książce znajdziemy ćwiczenia oddechowe, techniki poznawczo-behawioralne, elementy uważności (mindfulness) oraz sposoby na deeskalację ataku paniki. Dzięki metaforom i obrazowym porównaniom, treści teoretyczne stają się bardziej zrozumiałe i żywe, a co najważniejsze - możliwe do zastosowania w codziennym życiu. Warto podkreślić, że książka nie bagatelizuje problemu i nie próbuje zastępować terapii. Wręcz przeciwnie - zachęca do szukania pomocy, do otwartości na wsparcie, do dbania o siebie z czułością i troską. Może być świetnym uzupełnieniem terapii, ale także pierwszym krokiem dla tych, którzy dopiero zaczynają dostrzegać, że lęk zaczyna ich ograniczać. „Pierwsza samopomoc w zaburzeniach lękowych” to pozycja, którą warto mieć nie tylko na półce, ale blisko siebie - w momentach trudnych, wymagających i niepewnych. To książka o lęku, ale przede wszystkim o odwadze, nadziei i empatii. O tym, jak przestać się bać strachu i zacząć żyć spokojniej, bardziej świadomie, z większym zrozumieniem dla siebie. Polecam ją każdemu, kto zmaga się z lękiem - albo chce lepiej zrozumieć siebie i innych.

Muszę przyznać, że opis tej książki od razu mnie zaciekawił — po prostu nie mogłam przejść obok niej obojętnie. Uwielbiam w literaturze przekomarzanki, a ta historia zapowiadała się właśnie na pełną takich zabawnych spięć. Dakota miała fatalny dzień, a jedyne, co mogło ją postawić na nogi, to cynamonka. Gdy kupiła ostatnią, mężczyzna stojący za nią w kolejce był oburzony i próbował wszelkimi sposobami ją zdobyć — drożdżówkę, nie Dakotę… przynajmniej na początku! Ich ścieżki ponownie się przecięły, a on okazał się jej szefem. Przez większą część książki bohaterowie wymieniają się kąśliwymi uwagami, robią sobie na złość i skutecznie psują nawzajem nastroje. Z czasem jednak zaczyna kiełkować między nimi uczucie, które prowadzi do coraz śmielszego flirtu. Oboje są jednak zranieni i nie mają w sobie odwagi, by rozpocząć coś na poważnie. Fabuła została bardzo dobrze skonstruowana. Książka liczy prawie pięćset stron, ale w ogóle tego nie odczułam. Całkowicie pochłonęła mnie ta historia i bawiłam się wyśmienicie. Dialogi między bohaterami były pełne pasji, zadziorne i świetnie napisane — nie było w nich sztuczności ani nudy. Wątek romantyczny rozwija się powoli, ale gdy w końcu dochodzi do kulminacyjnego momentu, emocje sięgają zenitu! Sceny zbliżeń są bardzo dobrze napisane — z wyczuciem, ale i odpowiednią dawką pikanterii. Dodatkowo liczne zwroty akcji doskonale podkręcały tempo i napięcie. Zakończenie było satysfakcjonujące — wszystkie wątki zostały domknięte w przemyślany sposób. Świetnie się bawiłam podczas lektury. To bardzo fajna, lekka historia — idealna na czytelniczy przestój lub jako lektura na plażę. Gorąco polecam!