Recenzje

Wydawnictwo „Bezdroża” ruszyło z nową serią interesujących publikacji pt.: „Oblicza świata”. Są to książki o tematyce podróżniczej, ale nie w formie typowych przewodników po określonych regionach. Jedną z pozycji w tej serii jest „Portugalia. Tam, gdzie zwalnia czas” autorstwa Krzysztofa Gieraka i Julity Kucińskiej, czyli ludzi będących przewodnikami po tym jednym z najsłoneczniejszych państw, a już na pewno najbardziej wysuniętym na zachód kraju kontynentalnej części Europy. Lekturę warto odbyć przed rozważeniem wyjazdu do Portugalii, a powinien on zostać uskuteczniony już dzięki przeczytaniu książki, którą pochłania jak dobrą powieść łączącą szeroką i wieloaspektową mnogość wątków. Zasługuje na wyróżnienie umiejętność ich zgrabnego połączenia przez autorów, bo czego tu nie ma?! Pięć działów tematycznych: przeszłość, eksploracja, tradycja, smaki i codzienność - w każdym z nich dostajemy jak w pigułce dawkę łatwo przyswajalnej wiedzy i ciekawostek w formie kilkustronicowych podrozdziałów. Nie są to informacje encyklopedyczne, a opis rzeczywistości oraz tego co i jak na taki stan rzeczy wpływało na przestrzeni lat i dokonań Portugalczyków. To jednocześnie przedstawianie różnic pomiędzy miastami czy regionami, ale absolutnie nie ma w tej książce próby narzucenia poglądu lub wyróżnienia danego miejsca i osłabienia innego w oczach czytelnika (dobrze to widać np. w podrozdziale „Lizbona czy Porto?” segmentu „Eksploracja”). Krzysztof Gierak i Julita Kucińska wyjaśniają krok po kroku historię ewolucji lingwistycznej języka portugalskiego i jego znaczeniu dla tożsamości osób nim się posługujących. To samo zastosowano choćby dla przybliżenia charakterystyki kuchni i dań regionalnych - autorzy podają dlaczego taki a taki składnik został częścią jakiejś kultowej potrawy bądź trunku, jaka jest tego geneza i jak oddziałuje to na całość portugalskich smaków. Dużą część publikacji obejmuje ukazanie społeczeństwa - w ujęciu całościowym, lokalnym, ale i jednostkowym, bo nie brakuje wspomnień o postaciach wręcz ikonicznych, ale na tyle silnych, że cała Portugalia czuje podziw patrząc na ich życiorysy i symbole jakie są z nimi kojarzone. Książkę „Portugalia. Tam, gdzie zwalnia czas” bez żadnych wątpliwości można polecić wszystkim tym, którzy chcą zrozumieć losy historyczne kraju ze stolicą w Lizbonie, poznać bliżej wszechobecne kontrasty czy zyskać wiedzę o tym czym Portugalczycy żyli kiedyś i żyją na co dzień dziś w obszarze kulinariów, kultury czy sportu.

Stresujesz się? To znaczy, że… żyjesz. Ale co, jeśli stres nie odpuszcza, a zamiast mobilizować - wykańcza? Przewlekły stres to cichy złodziej. Zabiera sen, spokój, odporność, radość z codzienności. Może powodować bóle głowy, problemy z trawieniem, rozdrażnienie… I to wszystko w momentach, kiedy najbardziej potrzebujemy siły. Ale nie musimy w tym tkwić. Dorota Mrówka stworzyła metodę RAZ - Rozpoznaj. Akceptuj. Zmień podejście. To proste, ale bardzo skuteczne narzędzie, które pomaga wrócić do siebie. Uczy, jak obserwować ciało, zrozumieć emocje i nie walczyć ze stresem, tylko mądrze z niego wychodzić. Książka „RAZ a dobrze” to nie poradnik do przeczytania jednym tchem. To towarzyszka na każdy dzień - pełna praktycznych ćwiczeń, technik oddechowych, uważności i spokoju. Bez presji. Bez ocen. Z ogromem łagodności. Dla każdej z nas, która chce w końcu powiedzieć: „mam dosyć życia w napięciu” - i naprawdę coś z tym zrobić.

Czy zdarza Ci się łapać na tym, że zachowujesz się jak Twoi rodzice? Czy powielasz schematy wyniesione z domu rodzinnego, choć obiecywałeś sobie, że będzie inaczej? Pewnie wiele osób odpowie „tak”. To właśnie nasze dzieciństwo w ogromnym stopniu wpływa na to, jak funkcjonujemy w dorosłym życiu. W książce „Uwikłani w rodzinne schematy. O tym, jak dzieciństwo wpływa na dorosłe życie” autorstwa Jacka Rydlewskiego i Anny Paluszek znajdziemy liczne przykłady z życia - często trudne, bolesne, toksyczne - oraz wskazówki, jak krok po kroku je przepracować i zmienić. Choć jesteśmy dziś jako społeczeństwo bardziej świadomi niż nasi rodzice i chcemy wychowywać dzieci inaczej niż oni wychowywali nas, często - wbrew sobie - powielamy te same schematy. Dlaczego tak się dzieje? Bo nie znamy innych wzorców, bo to, co przyswoiliśmy w dzieciństwie, przez lata nas kształtowało. I choć bardzo się staramy, czasem powielamy błędy, których sami doświadczyliśmy. Autorzy książki dają konkretne narzędzia, jak radzić sobie z emocjami w trudnych momentach rodzicielstwa - takich jak rozwód, pojawienie się nowego partnera, samookaleczanie się dziecka, awantury czy narodziny kolejnego dziecka. Uczą, jak stawiać granice, jak budować więź, jak zrozumieć, dlaczego czasem trudno nam być naprawdę obecnym z dzieckiem. To poradnik, który nie tylko pomaga zrozumieć zachowania nasze i naszych dzieci, ale też podpowiada, jak wyrwać się z utrwalonych, często destrukcyjnych wzorców. Dzięki niemu możemy stać się spokojniejszymi, bardziej uważnymi i empatycznymi rodzicami. Książka składa się z 12 rozdziałów, napisanych w formie rozmowy między autorami. Dzielą się oni historiami z gabinetu i swoimi przemyśleniami, co sprawia, że książka nabiera autentyczności i pozwala czytelnikowi łatwiej się utożsamić. To lektura, która otwiera oczy, porządkuje emocje i daje nadzieję. Pomaga odnaleźć spokój i zbudować lepszą relację z dzieckiem - i z samym sobą.

Poradnik został napisany w formie rozmowy, którą czyta się bardzo dobrze. Autorzy przypominają, że rodzina jest systemem, a w przypadku gdy ten zostaje zachwiany najbardziej cierpią najmłodsi. Wielkim plusem jest to, że autorzy skupiają się na problemach współczesnego świata. Mnie szczególnie zainteresowała sytuacja, w której rodzice ulegają pokusie i zaczynają traktować swoje dzieci jak „małych dorosłych”. Matka nie powinna traktować córki jak przyjaciółki, a ojciec nie powinien mieć w synu powiernika, bo konsekwencje dla dzieci mogą być bardzo szkodliwe w życiu społecznym. Czytając tę książkę zdarzyło mi się odnaleźć odzwierciedlenie swojego zachowania, ale także zachowania moich bliskich, czy też innych znajomych rodziców. Wydaje mi się, że już samo zidentyfikowanie działania pewnych schematów może pomóc rozwiązać nam dany problem, bo pierwszym krokiem jest świadomość że robimy coś nie tak, albo że ktoś źle traktuje nas. Bardzo podobała mi się rozmowa Jacka Rydlewskiego i Anny Paluszak, bo czytając ją miałam wrażenie że przemawia do mnie ktoś kompetentny, bez jednoczesnego moralizowania. Autorzy skłaniają do refleksji.

Lubię czytać książki, które wzbudzają dużo skrajnych emocji, bo z nimi nigdy się nie nudzę. Najnowsza książka Ludki Skrzydlewskiej jest przeznaczona dla dorosłych czytelników i uważam, że dla tych trochę starszych niż 18 lat. Ze względu na poruszaną w niej tematykę nie będzie to lektura dla każdego czytelnika. Nie zapominajmy, że treść tej książki to fikcja literacka, a tam może wydarzyć się wszystko. Oczywiście, że taki układ mógłby wydarzyć się w realnym świecie, ale jest to mało prawdopodobne, bo znalezienie trzech świetnych mężczyzn, którzy chcieliby być w takim związku i nie byliby o sobie zazdrośni, graniczy z cudem. Josie Maxwell-Spencer — dziewiętnastoletnia studentka Uniwersytetu Yarrow. Dziewczyna właśnie rozstała się ze swoim chłopakiem Troyem i została bez dachu nad głową. Mimo swoich problemów jest miłą i życzliwą osobą, której zależy na tym, aby wszyscy ją lubili. Jo stara się sama radzić ze swoimi problemami i wynajmuje mieszkanie w nieciekawej okolicy. Ma bogatych rodziców i mogłaby mieszkać w znacznie lepszych warunkach, ale nie chce rozmawiać z nimi o ostatnich wydarzeniach i korzystać z ich pomocy. W wyniku nieprzewidzianego zdarzenia Josie za jakiś czas ponownie musi szukać dla siebie lokum na szczęście, z pomocą przychodzi jej Parker. Takim sposobem zostaje współlokatorką trzech przystojnych mężczyzn, z którymi ich relacja szybko ewoluuje w coś zupełnie innego. Parker Lane — przystojny sportowiec, którego wszyscy znają na uczelni. Ze względu na swoje wcześniejsze relacje z kobietami nie ma on najlepszej reputacji. Krążące po Yarrow plotki dodatkowo sprawiają, że przyjaciółka Jo każe jej na niego uważać. Vance Crawford — przystojny, małomówny chłopak, którego największą pasją jest fotografia. Swoje hobby realizuje, robiąc zdjęcia do gazetki uczelnianej. Jest introwertykiem i nie lubi być w centrum uwagi, czego w ogóle nie rozumieją jego rodzice. To przez nich nabawił się kompleksów i boi się otworzyć przed innymi ludźmi. Jego rodzice nie traktują go jak syna, a trofeum, którym mogą się pochwalić. Nieustannie wywierają na nim presję i wprost okazują swoje niezadowolenie z jego wyborów. Wiele osób może uważać zachowanie Josie i chłopaków za nie etyczne, niemoralne i w ogóle niesmaczne. Jednak warto zwrócić uwagę, że oni nikogo nie krzywdzą i nie robią niczego wbrew sobie. Każda z tych osób dobrowolnie weszła w ten związek i wszyscy odnoszą się do siebie z szacunkiem. Podoba mi się, że autorka na koniec pokazała, jak wygląda relacja tej czwórki po kilku latach, że to nie było coś chwilowego, jakiś eksperyment tylko prawdziwe uczucia i związek, który po drodze napotkał wiele przeszkód. Zdecydowałam się przeczytać tę książkę dlatego, że czytałam pierwszą część tej serii i bardzo mi się ona podobała, ale to nie jedyny powód. Kolejnym jest fakt, że po prostu lubię czytać powieści erotyczne, a tutaj pojawia się motyw reverse harem, który był dla mnie nowością, bo takich książek jeszcze nie czytałam. „All Over me” to świetna książka, którą bardzo dobrze mi się czytało. Jest w niej szczypta słodyczy, jak i szczypta pieprzu. Uważam, że nie ma w niej zbyt dużej ilości hot scen, które swoją drogą naprawdę są hot. Moim zdaniem to książka dla świadomego czytelnika, który spojrzy na nią przez pryzmat wielu wydarzeń i poruszanych w niej problemów, a nie tylko przez relacje łączące główną bohaterkę z jej współlokatorami.