Recenzje

🩷 ʀᴇᴄᴇɴᴢᴊᴀ ʙᴇᴢ ꜱɪᴌʏ 🩷 ʜᴇᴊ ʙᴏᴏᴋꜱᴛᴀɢʀᴀᴍ. ᴅᴢɪś ᴘʀᴢʏᴄʜᴏᴅᴢę ᴅᴏ ᴡᴀꜱ ᴢ ʀᴇᴄᴇɴᴢᴊą "ʙᴇᴢ ꜱɪᴌʏ" ᴀᴜᴛᴏʀꜱᴛᴡᴀ ᴇʟꜱɪᴇ ꜱɪʟᴠᴇʀ. Moja ocena: ★★★★ "Bez siły" jest historią której trochę się obawiałam. Szczególnie po wielu negatywnych opiniach na jej temat. Jednak postanowiłam podejść do niej, bez żadnych oczekiwań, oraz z otwartą głową. I to była moja najlepsza decyzja. Bo książka całościowo mi się spodobała i nie zawiodłam się. Owszem było kilka rzeczy, które nie bardzo mi się spodobały, ale one końcowo, nie wpłynęły drastycznie na moje odczucia względem niej. Styl pisania autorki jest mi dobrze znany z jej poprzednich historii. Jest on lekki i przyjemny. Nawet jeśli porusza w niej trudne tematy to pozostaje on bardzo łatwy do czytania. Od samego początku Elsie potrafi mnie wkręcić w swoje pozycje i nawet nie wiem co w nich jest takiego, że nie umiem się od nich oderwać. Nie brakuje w nich emocji, oraz bardzo łatwo jest mi zżyć się z bohaterami i przeżywać wraz z nimi to co przechodzą. Wiec może dlatego tak bardzo lubię je czytać. Nie przepadam zbytnio za motywem friends to lovers, bo niejednokrotnie był on poprowadzony w bardzo nudny i przewidywalny sposób. Przez co w większości przypadków nudziłam się na nich. Jednak nie tutaj. Jestem w szoku, że właśnie w książce Elsie bardzo mi się spodobał. Sloane jest bohaterką, którą polubiłam od samego początku. Nie umiem wytłumaczyć, ale ma w sobie coś takiego co sprawiło, że szybko się z nią zżyłam. Jest ona niezwykle delikatną osobą, bardzo też wrażliwą. Mało kiedy myśli o samej sobie i przez większość życia robiła wszystko by zadowolić innych. Zapominała też o sobie, co niejednokrotnie sprawiało, że pękało mi serce i było mi niezwykle przykro, że najbliższe jej osoby zamiast ją wspierać podcinały jej skrzydła. Jasper to bohater którego pokochałam. Skradł on całe moje serce. A poznawanie jego historii spowodowała u mnie niejednokrotnie wiele łez. Miałam ochotę wejść do książki i mocno go przytulić. To co go spotkało było dla mnie przykre. Był tylko dzieckiem, ale życie go nie oszczędzało. Jednak te wszystkie sytuacje spowodowały tym kim jest teraz. Mimo, że ruszył dalej, jego życie w miarę się ułożyło to nie zapomniał o przeszłości. Bolało mnie to w jaki sposób o sobie myślał i uważał się za gorszego nie zasługującego na szczęście. Wyżej wymieniona dwójka przyjaźniła się od zawsze. Byli dla siebie naprawdę ogromnym wsparciem. Łączyło ich naprawdę wiele pięknych wspomnień, ale i nie tylko. W swoim towarzystwie bywają w stu procentach sobą. Nie muszą niczego udawać i mogą sobie powiedzieć o wszystkim. Pewnego dnia chłopak ratuje dziewczynę przed popełnieniem w jej życiu największego błędu a mianowicie zostania żoną mężczyzny, który nie był dla niej właściwą osobą. Jestem zakochana w sposobie w jakim została ukazana ich relacja. Nie raz, nie dwa, miałam motylki w brzuchu. A napięcie było wyczuwalne pomiędzy wyżej wymienioną dwójką. Jestem urzeczona w sposobie w jaki autorka pozwoliła nam jako czytelnikom wejść do głów bohaterów i poznać ich myśli od środka. Nie brakowało tutaj właśnie bolesnych rzeczy, które dusili w sobie i nie chcieli za wszelką cenę powiedzieć ich na głos. Sposób w jaki ze strony na stronę ich relacja ulegała zmianie i pojawiały się uczucia i pozwolili sobie w końcu przejść na całkowicie inny poziom w ich relacji była niezwykle satysfakcjonująca. Ich wspólne rozmowy, najmniejsze gesty czy słowa mówiły najwięcej. Kocham ich wspólne momenty i jestem urzeczona tym jak na każdym kroku pokazywali sobie jak są szczęśliwi, że mają siebie wzajemnie. Nie będę ukrywać, że pewne rzeczy naprawdę mocno poruszyły moim sercem i nie spodziewałam się, że wywołają one tak wiele emocji i łez. Ale tak właśnie się stało. Pewna scena rozkruszyła moje serce w małe kawałeczki by końcowo je skleić. Jeśli zastanawiacie się czy sięgnąć po tą pozycję i serię to tak jak najbardziej Wam ją polecam. Naprawdę warto. Ja bawiłam się na nich naprawdę dobrze. Już nie mogę się doczekać kolejnej części i mam nadzieję, że nie będę musiała długo na nią czekać.

Alina Sordyl Dobry Rodzic Wewnętrzny, czyli jak stworzyć pełną troski i miłości relację ze sobą opis wydawcy: Jeśli interesujesz się zagadnieniami z obszaru psychologii, z pewnością nieobca jest Ci koncepcja wewnętrznego dziecka. W skrócie - stanowi ono sumę doświadczeń, które wynieśliśmy z relacji w dzieciństwie. Wewnętrzne dziecko towarzyszy każdemu z nas w dorosłości - i nadal potrzebuje akceptacji, opieki i uzdrowienia dawnych zranień. Wiele osób poszukuje zaspokojenia tych potrzeb na zewnątrz, licząc na to, że uwagę i zrozumienie otrzyma od innych ludzi. To jednak tak nie działa. Lepszym, efektywniejszym i przede wszystkim zdrowszym sposobem, by zaopiekować się swoim wewnętrznym dzieckiem, jest powołanie i rozwinięcie podosobowości dobrego rodzica wewnętrznego. Może on się stać zarówno wewnętrznym opiekunem, przewodnikiem i przyjacielem, jak i wewnętrznym terapeutą. Ta książka została pomyślana jako praktyczny przewodnik służący do autoterapii zranień, deficytów i traum powstałych w najwcześniejszym okresie życia. Poprowadzi Cię przez pierwsze fazy rozwoju niemowlęcia i małego dziecka, a także przez dostosowane do nich funkcje dobrego rodzica wewnętrznego. Funkcje te zostały podzielone na dwie grupy: opiekę i przewodnictwo. W części poświęconej opiece przeczytasz o znaczeniu dostrojonej obecności, odzwierciedlenia i troszczenia się o potrzeby Twojego wewnętrznego dziecka przez wewnętrznego opiekuna. Z części dotyczącej przewodnictwa natomiast dowiesz się, jak dobry rodzic wewnętrzny może się stać wsparciem dla Twojej autonomii i inicjatywy. Poradnik jest przeznaczony zarówno dla osób, które mają za sobą doświadczenia terapeutyczne, ale dotąd nie stworzyły pełnej miłości, wsparcia i szacunku relacji ze sobą, jak i dla terapeutów różnych nurtów, posługujących się koncepcją wewnętrznego dziecka. ----------------------- Książka która jako jedna z niewielu bardzo uderzyła w moje serce- bardzo ciężko emocjonalnie mi się przez nią przechodziło, ale po przeczytaniu poczułam ulgę. Po raz kolejny zrozumiałam, że to co spotkało mnie w dzieciństwie nie jest moją winą i dobrze, że postanowiłam pójść na terapię i przepracowac to. Książka idealnie porusza jak ważne jest zaopiekowanie się swoim wewnętrznym dzieckiem. Pozycja dobra zarówno dla osób zaczynających pracę ze sobą jak i po terapii.

Bardzo fajne pomysły i miejsca na wycieczkę rowerową. Warto jednak wziąć pod uwagę że więcej ich znajduje się jednak na dole Polski. W moich rejonach są niestety oznaczone tylko dwie.

Ostatnio mam na tapecie sporo mafijnych historii i pokrewnych wątków, więc mam fajne porównanie i mogę więcej powiedzieć. Ta historia zaczyna się z wielkim przytupem. Amara to czarna owca w rodzinie - w jej wieku powinna już być mężatką. Pewnego dnia zostaje postawiona przed faktem dokonanym: jej rodzina wydaje ją za Christophera. Na początku bardzo się opiera, jednak z czasem oswaja się z tą myślą i pokazuje, na co ją stać. Cały czas sprzeciwia się decyzjom męża i udowadnia, że życie z nią nie będzie usłane różami. Wie, jak o siebie walczyć. Nasi bohaterowie z pozoru się nie znoszą, szczególnie ze strony Amary. Jednak to uczucie stopniowo się zmienia, a ona przestaje być w stanie dłużej walczyć z budzącą się w niej miłością. Jak to bywa w mafijnych książkach, nie brakuje niebezpiecznych scen - zwłaszcza takich, w których występuje Amara. Jest ona bardzo narażona na niebezpieczeństwo, bo stanowi czuły punkt Christophera. Książka jest dosyć krótka, ale fabuła jest intensywna, więc nie odczuwa się jej objętości jako minusu. Wątek romantyczny został nieźle zbudowany, choć zabrakło mi stopniowego rozwijania uczucia - wszystko dzieje się trochę za szybko. Sceny zbliżeń są bardzo pikantne, ale komfortowe w odbiorze - nie czułam się skrępowana, czytając je. Fabuła jest przemyślana, choć uważam, że mogłaby być trochę bardziej rozbudowana. Bardzo spodobała mi się postać teścia Amary - człowieka, który potrafił uczyć się na błędach. To bardzo cenię w literaturze. Zakończenie książki sprawiło, że od razu miałam ochotę sięgnąć po kolejny tom, na który niecierpliwie czekam. Książka ma kilka minusów, ale nie są one bardzo rażące. To fajna, krótka pozycja na jeden wieczór. Gorąco polecam Wam tę książkę!

"Uwięziona. Bez wyboru" Sylwii Kruk to opowieść o porwaniu, to podróż w głąb psychiki ofiary i oprawcy. To nie lukrowana historia, to historia, gdzie od pierwszych stron czuć gęstą atmosferę zagrożenia i bezsilności, która oplata Luizę niczym więzienny mur. Jej wcześniejsze beztroskie życie studentki malarstwa zostaje brutalnie przerwane, a ona zostaje wrzucona w wir koszmaru pod dyktando, swojego wybawcy i oprawcy jednocześnie, niebezpiecznego Dragona. Luiza to jedna z głównych bohaterów książki. To młoda i niewinna dziewiętnastoletnia dziewczyna z Trójmiasta, której beztroskie życie zostaje brutalnie przerwane przez porwanie. Początkowo naiwna i zagubiona, przerażona i niepewna swojego losu, lecz z czasem zaskakująco silna i waleczna, z czasem w Luizie budzi się determinacja i odwaga w walce o przetrwanie i odzyskanie wolności. Nie zamierza się poddać i co jakiś czas stawia opór swojemu oprawcy. Wbrew jej woli, w Luizie zaczynają rodzić się skomplikowane i niezrozumiałe dla niej uczucia wobec Dragona, mieszanina nienawiści i pewnej formy przywiązania. Dragon, to drugi z głównych bohaterów enigmatyczny i niebezpieczny trzydziestopięcioletni bogaty mężczyzna mieszkający w rezydencji, o przeszłości związanej z gangsterskim światem. Nie jest jednoznacznym czarnym charakterem, gdyż momentami jest opiekuńczy i troskliwy wobec Luizy, ale jednocześnie bezwzględny i kontrolujący. Dragon wciąga Luizę w psychologiczną grę, próbując ją od siebie uzależnić i sprawić, aby zapomniała ona o swoim dotychczasowym życiu. Jego zainteresowanie Luizą przeradza się w obsesję, pragnie ją mieć na wyłączność i nie cofnie się przed niczym, by osiągnąć cel. Toksyczny, ale momentami jednak ludzki, autorka ukazuje również jego wewnętrzne demony i samotność, co sprawia, że nie jest on postacią jednowymiarową. Styl pisania autorki jest prosty, ale niezwykle sugestywny, trafia prosto w sedno emocji. Dialogi są ostre, momentami zabawne przez swój sarkazm, ale przede wszystkim autentyczne, podszyte strachem i desperacją. "Uwięziona. Bez wyboru" to opowieść o przetrwaniu, manipulacji i rodzącej się, niepokojącej zależności. Nie ma tu happy endu, ale jest nieoczywista historia, która wywołuje ciarki na plecach i nie pozwala o sobie zapomnieć. To lektura, która mnie pochłonęła, gdyż to emocjonalny rollercoaster. Ja już czekam na ciąg dalszy, z niepokojem i fascynacją jednocześnie.