Recenzje

“Destroy Us” to opowieść o sekretach, emocjach i trudnych decyzjach. Camilla, główna bohaterka, sprawia wrażenie dziewczyny, której niczego nie brakuje - otoczona luksusem i wpływami rodziców, z pozoru wiedzie idealne życie. Jednak za fasadą perfekcji kryje się rzeczywistość pełna rozczarowań, presji rodzinnej i niespełnionych marzeń. Choć zawsze pragnęła studiować architekturę, pod naciskiem matki i brata wybrała prawo. Wszystko zmienia się, kiedy na jej drodze staje Evan — tajemniczy współlokator brata, który wywraca jej uporządkowany świat do góry nogami. Jego obecność prowokuje Camillę do kwestionowania wszystkiego, co do tej pory uznawała za pewne, oraz zmusza ją do stawienia czoła bolesnym tajemnicom skrywanym przez rodzinę. Autorka mistrzowsko buduje napięcie, powoli odsłaniając kolejne warstwy historii. Wątek Evana — jako osoby, która może stać się dla Camilli oparciem — nadaje opowieści głębię i prowokuje pytania: czy wsparcie drugiego człowieka może wystarczyć, by ocalić kogoś, kto sam siebie zatracił? “Destroy Us” to emocjonalna, intensywna i pełna zwrotów akcji historia, w której dramat psychologiczny przeplata się z romansem. Idealna dla tych, którzy szukają książki o skomplikowanych relacjach, trudnych wyborach i sile miłości w najmroczniejszych momentach życia. Zdecydowanie polecam osobom lubiącym emocjonujące, poruszające historie.

Ocena: 5/5 ⋆ ˚｡⋆୨୧˚ ⋆ ˚｡⋆୨୧˚ ⋆ ˚｡⋆୨୧˚ ⋆ ˚｡⋆୨୧˚ „Bad Decisions” bardzo mocno skradło moje serce, nie jestem w stanie opisać emocji wywołanych przez tą książkę. Na pewno ta historia zostanie w mojej głowie na bardzo długi czas i będę do niej wracać. Pióro Zuzi jest bardzo przyjemnie, książkę pochłonęłam w jeden dzień, czytało mi się ją bardzo szybko i nawet nie zwróciłam uwagi kiedy dobrnęłam do końca książki. Fabuła książki była świetna, bardzo ciekawa i pełna emocji. Powrót Ali do rodzinnego miasta sprawił, że nie obyło się bez wpadnięcia na Dominica Sinnersa - Jej dawnego chłopaka. Jak się okazuje, Alison będzie pracować jako jego asystentka. Bohaterowie bardzo mi się spodobali, Dominic to bohater, który skradł moje serce i bardzo mnie zaciekawiła jego postać. To jak się troszczy o Ali i jaką miłością ją darzy jest cudowne. Uwielbiam jego uroczą stronę. Alison ma za sobą ciężką sytuację, co powoduje jej strach do mężczyzn, Dominic jest mężczyzną, przy którym Ali może się czuć bezpiecznie. Zakończenie książki totalnie mnie zaskoczyło, najchętniej od razu sięgnęła bym po drugą część, więc bardzo mocno będę czekać na wydanie drugiego tomu! Podsumowując, mogła bym pisać i pisać, o tym jak bardzo polubiłam tą historię a i tak nie opisałabym mojej miłości do tej książki. Jest to zdecydowanie najlepsza książka od Zuzi jaką czytałam! Bardzo mocno polecam wam tą książkę, mam nadzieję, że zachęciłam was do przeczytania tej historii, bo uwierzcie mi naprawdę warto!

„Remind Me of Our Memories. Ślady utraconych dni" autorstwa Julii Mroczek to historia, która od samego początku budzi wiele emocji. Poznajemy Brittan i Nathaniela - dwójkę przyjaciół z dzieciństwa, których rozdzieliły życiowe okoliczności. Po latach ich drogi znowu się krzyżują, ale Nathaniel zmaga się z utratą wspomnień z tamtego okresu. W książce bardzo ważną rolę odgrywa pamiętnik Brittan. To właśnie dzięki niemu Nate ma szansę odzyskać część siebie, którą stracił. Bardzo podobał mi się ten motyw był ciepły, poruszający i dawał nadzieję na to, że mimo wszystko można odzyskać coś, co wydawało się bezpowrotnie utracone. Szczególnie poruszyły mnie fragmenty pamiętnika, w których Brittan opisywała swoje dzieciństwo i skomplikowaną relację z ojcem. To, co przeżywała w domu, mocno wpłynęło na jej życie. Te opisy bardzo do mnie trafiły i wzbudziły wiele emocji podczas czytania. Dzięki temu cała historia jeszcze bardziej mnie poruszyła i sprawiła, że stała się dla mnie jeszcze bliższa. Styl pisania autorki okazał się dla mnie naprawdę przyjemny. Bałam się, że mogę się rozczarować, bo to była pierwsza książka Julii Mroczek, którą miałam w rękach. Na szczęście bardzo pozytywnie mnie zaskoczyła. Czytało się lekko, a historia cały czas trzymała mnie przy sobie Jeśli chodzi o bohaterów - Brittan wzbudziła moją sympatię, choć czasami miałam wrażenie, że zachowałabym się inaczej na jej miejscu. Ale dzięki temu postać wydawała się bardziej ludzka, a nie wykreowana na siłę. W książce pojawiają się też różne tajemnice i niedopowiedzenia, które budują napięcie. Sama jestem bardzo ciekawa, jak potoczą się dalsze losy bohaterów. Podsumowując: „Remind Me of Our Memories" to historia o przyjaźni, utracie pamięci, wspomnieniach i próbie odnalezienia siebie na nowo. Jeśli szukacie książki, która porusza trudne tematy i zostawia po sobie emocje, zdecydowanie warto po nią sięgnąć.

"Propozycja szefa" to pierwszy tom z serii "Garnitury Seattle". Trudno mi jednoznacznie stwierdzić co sądzę o tej książce... Początek był ciężki, męczyłam się z tą historią. Poprawiło się dopiero po stu stronach i wtedy nawet zaczęłam się wciągać. Sama lektura może nie jest najlepsza i miała kilka słabych momentów, jednak nie była to jej największa wada. A była nią główna bohaterka - Dakota Poe. Kobieta niezrównoważona, manipulantka, nie umiejąca się zachować nawet w pracy, oczywiście wszystko wiedziała lepiej i nie umiała się powstrzymać aby obrażać innych. Oceniająca ale nie lubiąca kiedy się ją ocenia. Ta postać tak mnie męczyła... Miała swoje dobre momenty ale były bardzo rzadko. To dziewczyna, która siebie stawiała na pierwszym miejscu, ale nie w dobrym tego słowa znaczeniu. Była po prostu zapatrzona w siebie, ona mogła cierpieć, ona była bez winy, wszystko wyolbrzymiała i robiła dramy. Ja niby rozumiem, że jest artystką - poetką, do tego daleką krewną Edgara Allana Poe (akurat bardzo podobał mi się ten wątek i jak łączył się z jej twórczością i niektórymi powiedzonkami), ale czasami po prostu przesadzała. Nie uważam żeby drugi główny bohater, a mianowicie Lincoln Burnes był też bez winy. Jednak uważam, że jego działania i słowa były wyolbrzymiane. Okej, niestabilna emocjonalnie i niekiedy dziewczyna. Jego obsesja była dla mnie nie zrozumiała ale to zostawmy. Drażniło mnie jak jego przyjaciele, rodzina nagle stawiali się przeciwko niemu, stawiając Poe na piedestale. To są w końcu jego bliskimi czy jakiejś obcej baby? Tyle jeśli chodzi o żale. Bardzo podobał mi się wątek z bezdomnym przyjacielem-weteranem Burnesa. To jak o niego walczył, był dla niego to było piękne. Podobało mi się że w tej historii znalazło się również miejsce na trudne tematy, a nie tylko nastroje Dakoty. Mimo to nawet dobrze spędziłam czas z tym tytułem. Po początkowym kryzysie, książkę przeczytałam w dwa dni. Jest to raczej lekka lektura, chociaż jak wspomniałam poruszane są tutaj również inne problemy. Jeśli nie macie problemu z irytującymi bohaterkami, albo macie na nie większą tolerancję jak ja to myślę, że może Wam spodobać się ta historia. Mnie mimo Dakoty przypadła do gustu. Coś lekkiego aby w sam raz oderwać się od rzeczywistości.

Zaskoczy Was ta książka. Zdecydowanie coś dla fanek romansów, które nie pogardzą odrobiną magii i przede wszystkim w dużej ilości dobrym humorem. To co mnie najbardziej w tej książce zaskoczyło to fakt, że jest to debiut! Przyznaję, że jeden z lepszych jakie czytałam, bo szczerze Wam powiem, że w życiu bym nie powiedziała , że to debiut. Książka niczym nie zdradza faktu, że jest to debiutancka powieść. Swoboda z jaką autorka snuje tą opowieść, jak idealnie zachowuje proporcje, jak naturalnie prezentują się napisane przez nią dialogi z całą pewnością nie są to częste zjawiska w pierwszej książce. Anglia. Arystokratyczna rodzina. Książę Dragan Islay od urodzenia był naznaczony tragedią, która zdarzyła się przy porodzie. Jego matka umarła w czasie porodu, a ojciec znienawidził za to dziecko. Nie on jeden, bo całe królestwo postrzegało młodego księcia jako winowajcę wszelkich tragedii jakie dotykały okolice. Historia dzieciństwa Dragana łamie czytelnikowi serce, nie ma możliwości, żeby kogoś pozostawiła obojętnym. Dragan jednak dorósł, jego życie na trochę lepsze odmieniło się przy pomocy wuja. Książę wyrósł na przystojnego, trochę mrocznego mężczyznę, który nie zamierzał się ustatkować i chętnie korzystał z uroków życia kawalerskiego. Oczywiście do czasu, kiedy poznał pewną bardzo pyskatą istotę- Cerelię. Świetnie czyta się tą książkę. Dialogi genialne! Byłam pod ogromnym wrażeniem wspomnianej swobody i naturalności w rozmowach Cerelii i Dragana. Cała historia jest poza tym od początku świetnie przemyślana i atrakcyjnie opisana. Podoba mi się obszerny wstęp, dzięki któremu poznajemy dzieciństwo Dragana. Autorka dopieściła elementy ważne w tej książce, dzięki czemu czytelnik może poczuć całym sercem tą historię. Z dużym zainteresowaniem śledziłam losy Cerelii i Dragana, zaintrygowana elementami magii. Autorka stworzyła fascynujący, zagadkowy klimat i ja jestem pewna, że będę sięgała po jej kolejne książki. Ode mnie 9/10 Polecam, bo to pozycja warta uwagi! Debiut wyjątkowy