Recenzje

„Bez siły” to trzeci tom jednej z moich ulubionych serii - „Chestnut Springs”. Tym razem autorka serwuje romans friends to lovers, oparty na wieloletniej znajomości dwójki bohaterów z małego miasteczka. Powolne odkrywanie, że przyjaźń może przerodzić się w coś więcej, tworzy ciepłą i angażującą atmosferę tej historii. Książka jest lekka, miejscami zabawna, pełna swobodnych rozmów i wspólnie spędzanych chwil. Bardzo doceniam, że autorka konsekwentnie wprowadza postacie z poprzednich części oraz innych serii. To właśnie rodzinny klimat i powracający bohaterowie sprawiają, że z przyjemnością wracam do tej serii. Sloane to baletnica o złotym sercu, nazywana przez znajomych „słoneczkiem”. Początkowo wydawała mi się zbyt uległa wobec ojca i narzeczonego, przez co nie potrafiłam jej polubić. Jednak wraz z rozwojem fabuły pokazuje swój charakter, determinację i wewnętrzny ogień - wtedy naprawdę zyskała moją sympatię. Jasper, wychowany przez Harveya Eatona, jest znanym hokeistą NHL, mocno związanym ze swoją przyszywaną rodziną. To świetnie wykreowany bohater - ludzki, troskliwy, gotowy do poświęceń dla bliskich i przyjaciół, zwłaszcza dla Sloane, która od lat jest obecna w jego życiu. Uwielbiam jego lojalność, gotowość do pomocy i to, jak bardzo zależy mu na szczęściu ukochanej osoby. Chemia między bohaterami, ich słowne potyczki oraz powolne przełamywanie barier są świetnie ukazane. Oczywiście nie wszystko układa się od razu - Jasper i Sloane muszą zmierzyć się z własnymi lękami i przepracować trudne sprawy, aby móc być razem. Cenię tę serię za rodzinny klimat, powracających bohaterów i lekkość stylu Elsie Silver. Książka przypomina, że czasem trzeba zaryzykować, by znaleźć swoje szczęście, a przyjaźń może być fundamentem prawdziwej miłości. Choć „Bez siły” to przyjemna, ciepła książka, nie należy do moich ulubionych tomów tej serii - w moim rankingu wciąż króluje „Bez serca”. Niemniej jednak lektura sprawiła mi dużo radości i była świetną odskocznią od codzienności.

„Remind Me of Our Memories. Ślady utraconych dni" autorstwa Julii Mroczek to historia, która od samego początku budzi wiele emocji. Poznajemy Brittan i Nathaniela - dwójkę przyjaciół z dzieciństwa, których rozdzieliły życiowe okoliczności. Po latach ich drogi znowu się krzyżują, ale Nathaniel zmaga się z utratą wspomnień z tamtego okresu. W książce bardzo ważną rolę odgrywa pamiętnik Brittan. To właśnie dzięki niemu Nate ma szansę odzyskać część siebie, którą stracił. Bardzo podobał mi się ten motyw był ciepły, poruszający i dawał nadzieję na to, że mimo wszystko można odzyskać coś, co wydawało się bezpowrotnie utracone. Szczególnie poruszyły mnie fragmenty pamiętnika, w których Brittan opisywała swoje dzieciństwo i skomplikowaną relację z ojcem. To, co przeżywała w domu, mocno wpłynęło na jej życie. Te opisy bardzo do mnie trafiły i wzbudziły wiele emocji podczas czytania. Dzięki temu cała historia jeszcze bardziej mnie poruszyła i sprawiła, że stała się dla mnie jeszcze bliższa. Styl pisania autorki okazał się dla mnie naprawdę przyjemny. Bałam się, że mogę się rozczarować, bo to była pierwsza książka Julii Mroczek, którą miałam w rękach. Na szczęście bardzo pozytywnie mnie zaskoczyła. Czytało się lekko, a historia cały czas trzymała mnie przy sobie

Recenzja: Remind Me of Our Memories - Julia Mroczek Ocena: 4/5 ⭐Remind Me of Our Memories to poruszająca opowieść o dorastaniu, stracie, nadziei i powrotach - zarówno tych fizycznych, jak i emocjonalnych. Julia Mroczek serwuje czytelnikom historię, która tętni emocjami, wspomnieniami i cichą, lecz intensywną tęsknotą za tym, co kiedyś było najważniejsze. Brittan i Nathaniel to duet, którego historia wciąga od pierwszych stron. Ich relacja jest jednocześnie delikatna i głęboka, pełna niedopowiedzeń, niespełnionych obietnic i nieuchronnych zmian. Autorka świetnie uchwyciła ból rozstania i dojrzewania - tę świadomość, że nic nie trwa wiecznie, nawet jeśli bardzo tego pragniemy. Motyw listów dodaje opowieści wyjątkowego klimatu - jest nostalgicznie, intymnie, niemal poetycko. Sześć lat przerwy i powrót Britt do Portland to punkt zwrotny, który pokazuje, jak bardzo przeszłość potrafi różnić się od teraźniejszości. Nate nie jest już tym samym chłopakiem, a konfrontacja wspomnień z rzeczywistością boli bardziej, niż można by przypuszczać. To właśnie ta surowa prawda i emocjonalna szczerość sprawiają, że książka trafia do serca. Dlaczego 4/5, a nie pełne 5? Choć styl autorki jest dojrzały i pełen wrażliwości, momentami narracja może się wydawać zbyt spokojna, a tempo - zbyt jednostajne. Niektóre sceny aż proszą się o mocniejsze emocjonalne uderzenie. Mimo to całość wypada bardzo dobrze i zdecydowanie zostaje w głowie. To piękna, melancholijna historia o tym, że nie zawsze dostajemy drugą szansę - ale czasem wspomnienia są wystarczająco silne, by przypomnieć nam, kim naprawdę byliśmy. I kim możemy się jeszcze stać.

Ta książka to jest to co kocham, jak film sensacyjny! Adrenalina, ucieczki, zagrożenie. Dzieje się bardzo dużo i do końca nie wiadomo kto z tego wyjdzie cały... Maggie Dalinsky jest aktorką. W dzieciństwie przeżyła tragedię, straciła rodziców i od tej pory wychowywał ją starszy brat. To on właśnie teraz musi zadbać o jej bezpieczeństwo, teraz kiedy okazuje się, że ktoś nastaje na jej życie. W tym celu brat zadbał o jej ochronę, w postaci porucznika Kennetha Stantona, do którego później dołącza jeszcze ochroniarz "Lucky" Gambini. Obaj mają za zadanie utrzymać Maggie przy życiu. Początek książki zrobił na mnie ogromne wrażenie! Kocham, po prostu kocham taki klimat, kiedy kobiety życie jest zagrożone i pojawia się on, który to jej życie musi ocalić. Uwielbiam wątek ochroniarza, dodam, że film "Bodyguard", gdzie mamy wątek ochroniarza i gwiazdy też należy do grona moich ulubionych. Byłam zachwycona po prostu , że to taka historia. Jest tylko jedno "ale", które dla wielu czytelniczek jest właśnie tym łakomym kąskiem, a dla mnie wątkiem, którego nie lubię. Ona jedna i ich dwóch. Nie lubię trójkątów, ale po nie czasem sięgam, bo ważne jest jeszcze jak ten trójkąt wygląda. To są mega emocje, kiedy dwóch mężczyzn razem próbuje ocalić życie kobiety i obaj zabiegają o jej serce, a samej książki po opisie nie wyobrażałam sobie , że nie przeczytam! Byłoby mi żal. To może być super, kiedy oni dwaj rywalizują i takich książek już trochę czytałam, ale kocham te, w których jednak od początku autorka subtelnie daje znać, że jeden jednak jest bliższy. Kocham też te, gdzie ona wybiera jednego, nawet jeśli moje serce wybiera tego drugiego, bo w końcu serce nie sługa! Wtedy też doceniam jakie emocje mi autorka zaserwowała! Tą książkę skończyłam z refleksją, że nie zasłużyła na żadnego i tego nie kocham. To są nasze prywatne odczucia i ja skupiam uwagę jednak na tym jak od strony sensacyjnej świetnie czytało się tą książkę. Końcówka to jazda bez trzymanki! Serce pękło, ale emocje byłyby większe, gdyby nie fakt, że tu jest nietypowo - pokochałam ich obu, ale jej nie lubię.

Recenzja: ,,Jednak to, jak się czuła w jego obecności, było jedyną w całym Galway rzeczą, której nie zmienił upływający czas" Przyznaje, że nie miałam wysokich oczekiwań jeśli chodzi o tę książkę i bardzo pozytywnie się zaskoczyłam! Widać, że od poprzednich książek Natalki, które czytałam, autorka zrobiła duży progres pisarski. Jestem zdecydowanie fanką Calluma, który teraz widzi więcej, bo czuje więcej. Chłopaka, który od zawsze był zakochany tylko w niej. Chłopaka, który sam nie wierzy w siebie w swoją wartość. Chłopaka, który kocha swoje oprawki i nigdy nie chce ich zmienić. Jest też Joy, która mimo złamanego serca, walczy by wrócić. Kobieta, która szuka maszyny do cofania w czasie. Kobieta, która jest otwarta na ludzi, pomimo tego co jej się przytrafiło. Kobieta, która po latach próbuje walczyć o swoje marzenia z dzieciństwa. W końcu dorośli ludzie to też dzieci, a każdy czas jest dobry by spełniać swoje marzenia. Ta książka opowiada o wiecznej miłości, o bólu, który czuje chory, o bliskich, którzy o niego walczą i o przemianie, ale też o nadziei i marzeniach, o walce, którą każdy z nich odbywa. To naprawdę wartościowa książka, którą powinien przeczytać każdy nastolatek. Jak dla mnie wątek studiów prawniczych dziwnie zanikł na rzecz rozwijania się relacji głównych bohaterów i trochę brakowało mi wspomnienia od czasu do czasu, że Joy wciąż tam chodzi. Zapewne było to celowe, ze względu na to jak potoczyła się akcja dlatwgo jest to taki mały minus całej historii. Na pewno jest to najlepsza książka Natalki, którą przeczytałam i bardzo się cieszę, że miałam okazję dostać ją do recenzji 🤍 Dla wszystkich, którzy szukają swoich oczu we mgle i dla tych, którzy są oparciem dla tych, którzy tego potrzebują. Bądźmy ludźmi dla ludzi. ,,W miłości nie istnieje żaden szablon, w który trzeba się wpasować, ona nie przychodzi też w konkretnej, wyznaczonej chwili." °°° Ocena: 4/5