Recenzje

To trzeci tom jednej z moich ukochanych serii „Chestnut Spring” i… szczerze? NIE ROZUMIEM, jak ktoś może uważać, że to najsłabsza część. I mean??? Bawiłam się wyśmienicie, a Jasper Gervais to oficjalnie mój nowy książkowy mąż! Ale dobra, teraz na poważnie. „Bez siły” opowiada historię Jaspera i Sloane, którzy znają się od dziecka. Technicznie rzecz biorąc są „kuzynostwem” (choć bez więzów krwi - Jasper został adoptowany przez rodzinę Eatonów). Od lat łączy ich przyjaźń i chociaż wątek friends to lovers nie należy do moich ulubionych… ta książka totalnie go dla mnie odmieniła. Prawda jest taka, że trudno pisze się recenzję czegoś, co tak bardzo się pokochało. Chciałabym Wam powiedzieć coś mądrego, coś głębokiego… ale jedyne, co przychodzi mi do głowy to: koniecznie przeczytajcie tę książkę! Uwielbiałam tu wszystko - sposób, w jaki poprowadzono akcję, jak genialnie wykreowani zostali bohaterowie, oraz oczywiście epizodyczne wstawki reszty klanu Eatonów. Muszę też oddać hołd Harveyowi, który po raz kolejny udowadnia, że jest cudownym ojcem i człowiekiem! 🥹 Tak, zdaję sobie sprawę, że jeśli ktoś nastawi się na klimat rancza Wishing Well, to może się trochę rozczarować - bo tym razem mamy do czynienia z romansem sportowców, więc siłą rzeczy nie skupiamy się na kowbojach. Jasper jest hokeistą, a Sloane to primabalerina, ale mnie to jednak zupełnie nie przeszkadzało. Zakochałam się w tej historii na tyle mocno, że ten brak ranczerskiego klimatu nawet nie był dla mnie minusem. Relacje rodzinne Eatonów w tle idealnie to zrównoważyły… Za każdym razem będę się zachwycać tymi wiadomościami na początku rozdziałów - uwielbiam to. Jeśli miałabym się do czegoś przyczepić to zgadnijcie… tak, niestety do tłumaczenia. Nie było tragicznie, ale momentami serio przechodziły mnie ciarki zażenowania - „pal”? „kuśka”? Thank you, next 😳 Jestem oczarowana. Jasper i Daddy Cade to moje absolutnie ulubione postacie męskie stworzone przez Elsie i z niecierpliwością wyczekuję kolejnych tomów tej serii. 🤠🤍 Moja ocena: 5/5 ⭐

Z każdą kolejną częścią tej serii zakochuję się w niej coraz bardziej.  Autorka tworzy niepowtarzalne historie, które nie tylko skradną serce, ale także poruszą umysł. Poznacie bohatera, dla którego warto zaryzykować wszystko. Dwoje przyjaciół z dzieciństwa, dwa skrzywdzone serca i jedna ostatnia szansa, by ich wieloletnia przyjaźń przerodziła się w coś więcej. Był wszystkim, czego pragnęła od momentu, gdy pojęła, czym jest prawdziwa miłość, ale jej marzenie wydawało się nieosiągalne. To genialna, pełna emocji historia, która na długo pozostanie w pamięci po przeczytaniu. Nagromadzone pragnienia, żal oraz uczucie, które okazało się zbyt skomplikowane. Kiedy jego najlepsza przyjaciółka ma wyjść za największego dupka, uświadamia sobie, że to, co ich łączy, nie może się zakończyć. Cóż, los daje mu szansę, by pokazać dziewczynie swoje prawdziwe uczucia. Jasper to bohater, dla którego warto stracić głowę. Chłopak, który przeszedł wiele, nosi blizny na sercu i uwielbia chować się za czapką. Przybrana rodzina jest dla niego wszystkim, a szacunek, jaki im okazuje, jest wzruszający. Jego bolesna przeszłość rzutuje na przyszłość. Ich relacja nie zależy do prostych, pełna tęsknych spojrzeń i walki między sercem a rozumem. Ile można wytrzymać, czekając, aż mężczyzna marzeń wreszcie spojrzy na nas inaczej? Ile cierpienia i odrzucenia jest w stanie znieść kobieta? Kochała go nawet wtedy, gdy on w siebie zwątpił. Była przy nim, a wystarczyłoby jedno słowo, by została na zawsze. Cóż, to było bardziej skomplikowane, niż mogłoby się wydawać. Ich miłość bolała, a rozłąka nie wchodziła w grę. Autorka potrafi przelać emocje na papier, wywołując napięcie oraz iskrzenie między bohaterami. Jej sceny zbliżeń to sensualna gra, która wywołuje wypieki na twarzy podczas czytania. Oni razem są jak wulkan, tylko czekać na prawdziwy wybuch namiętności.Lekkie pióro autorki sprawia, że historia czyta się praktycznie sama. Rewelacyjny małomiasteczkowy klimat, zachód słońca na ranczu tylko bardziej pobudza wyobraźnię czytelnika. Jak nie zakochać się w pięknym wnętrzu mężczyzny i widokach, które zapierają dech w piersi.

(𝐍𝐢𝐞)𝐰𝐢𝐝𝐳𝐢𝐚𝐥𝐧𝐞 𝐬𝐞𝐫𝐜𝐚 𝐎𝐜𝐞𝐧𝐚: ⭐⭐⭐⭐.𝟓/𝟓 Po pierwsze poświęćmy chwilę na to jak ta książka jest cudnie wydana. Ta okładka to po prostu cudooo!!! Kocham wszystko co wychodzi spod pióra Natalki więc jak tylko zobaczyłam, że wydaje kolejną książkę wiedziałam, że muszę ją przeczytać. Tak, jak wszystkie jej historie, tak również i ta przeniosła mnie tym razem do Irlandii. Nie wiem jakim cudem, ale za każdym razem czytając jej książki wchodzę do tego świata i czuję ten klimat całą sobą. To coś co tylko Natalka potrafi zrobić. Jej pióro pozwala mi odczuć tą aurę historii. Śledzimy tu losy Joy, która wraca do rodzinnego miasta po wielu latach, jak została zmuszona do przeprowadzki z niego. Już od samego początku odczuwalna jest nostalgia, która towarzyszy nam przy lekturze, gdy nasza główna bohaterka znów jest w swoim domu. To co mi się osobiście bardzo podobało, to fakt zderzenia jej wyobrażeń z rzeczywistością. Autorka ukazała w przepiękny sposób, że to co utworzyliśmy w głowie nie zawsze jest tak piękne w rzeczywistości. Przechodząc do relacji między naszymi głównymi bohaterami, zdecydowanie wylejecie na niej morze łez. W momencie powrotu Joy, dziewczyna zaczyna odbudowywanie relacji z Callumem i to naprawdę rozczulające. Jak czytałam zrozumiałam, że tak głęboka przyjaźń nie jest w stanie zniknąć. Nie ważne ile lat minie. Zakończenie- oj tutaj to po prostu brak mi słów. Po przeczytaniu jednego z końcowych rozdziałów, wiedziałam już w którą stronę pójdzie ta historia i mimo mojej nadziei, że może jednak nie będzie tak jak założyłam, nie pomyliłam się. nawet gdy przewidziałam je nadal mocno je przeżyłam. Potrzebowałam chwili, by dojść do siebie po nim, bo jest naprawdę rozwalające. Ale chyba dla tej historii zdaje się idealne. Uwielbiam jak wiele przekazu niesie ze sobą tą historia. Pełna walki i cierpienia, ale też zwycięstw i wytrwałości. Moim zdaniem to książka, która wiele nauczy i pozostawi w sercu ślad. Jak każda Natalki, pełna artystycznej pasji i emocji. Zdecydowanie dla tych którzy wolą słodkie relacje, ale nie zapominajmy też o tym, że ta książka raczej do tych słodkich i lekkich nie należy. Ona pobudza zmysły i serca. Dzięki niej otworzą wam się oczy, które dostrzega więcej…

Niestety po przeczytaniu „Bez skazy" miałam dość negatywne zdanie o autorce. Jednak postanowiłam dać jej drugą szansę i sięgnęłam po „Bez serca". Nie mogę powiedzieć, że miło się zaskoczyłam, jednak o wiele bardziej podobał mi się ten drugi tom niż pierwszy. Ojciec samotnie wychowujący dziecko, niania, małomiasteczkowy klimat - to wszystko znajdziecie w „Bez serca". Pierwszy raz czytałam książkę z motywem samotnego ojca i muszę przyznać, że naprawdę było to dobre!! Nie jestem fanką relacji które w bardzo szybkim czasie się rozwijają, jednak tu mi to nie przeszkadzało. Spędziłam naprawdę miłe chwilę z tą książką i koniec końców naprawdę dobrze się bawiłam. Szukacie romansu, gdzie bohaterka jest sunshine a bohater grumpy - ten tytuł jest dla Was. Macie ochotę na lekką lekturę po męczącym dniu - „Bez serca" się nada.

“𝐔𝐫𝐳𝐚̨𝐝 𝐝𝐨 𝐬𝐩𝐫𝐚𝐰 𝐝𝐳𝐢𝐰𝐧𝐲𝐜𝐡“ ★★★★ / ★★★★★  𝐑𝐞𝐜𝐞𝐧𝐳𝐣𝐚: „Urząd do spraw dziwnych” to książka, do której nie miałam absolutnie żadnych oczekiwań, ale to jaka się okazała pozytywnie mnie zaskoczyło. Styl pisania autora był przyjemny, mimo tego że pisze on w trzeciej osobie to i tak szybko czytało mi się tę powieść. Książka ma rozbudowaną fabułę, której biegu się nie spodziewałam. Myślałam, że historia potoczy się zupełnie inaczej, a tymczasem autor zaskoczył mnie czymś zupełnie oryginalnym. Czymś, czego jeszcze nigdy nie czytałam. Mam wrażenie, że nie znajdziemy drugiej, podobnej książki. Strasznie podobał mi się tom pierwszy, ale nie jest on moim ulubionym, ponieważ na początku bardzo ciężko było mi się wkręcić w fabułę, dlatego totalnie nie chciało mi się tego czytać, lecz później była cudowna.