Recenzje
Czytaj ludzi jak otwartą księgę. Jak analizować, rozumieć i przewidywać ludzkie myśli, intencje i zachowania
Często znając kogoś bardzo dobrze, potrafimy rozpoznawać zmianę nastroju tej osoby po mimice twarzy lub chaotycznych ruchach, czasami próbujemy takim sposobem też przewidzieć postępowania osób nam obcych, ale istnieją również techniki nieskupiające się na tym, co widać, ale na tym, co jest ukryte. W środku znajdziemy takie rozdziały jak: - Motywacja jako czynnik prognostyczny zachowania. - Ciało, twarz i zbiory sygnałów. - Nauka o osobowości i typy charakteru. - ABC wykrywania kłamstw (z zastrzeżeniami). - Potęga obserwacji. Każdy z tych rozdziałów zawiera po kilka tematów skupiających się na tym danym zagadnieniu, uczymy się dzięki nim, jak analizować, rozumieć i przewidywać ludzkie myśli, intencje i zachowania. Mamy tutaj przedstawione wiele korzyści, jakie daje nam przewidywanie ludzkich zachowań na przykład przy rozmowie o pracę albo kiedy chcemy uzyskać potrzebne nam informacje. Przedstawione mamy tutaj, jak analizować zachowania ludzkie obserwując ich mimikę i ruchy, ale również ucząc się różnych osobowości i typów charakteru, ta druga metoda jest bardzo dobra dla osób, które nie uzewnętrzniają swoich emocji i nie mają ich wypisanych na twarzy. Ja jestem osobą, po której zawsze widać emocje, nie potrafię ukryć złości, poirytowania, jak i też radości, więc czasami denerwuje mnie to, że nie mogę odkryć, co myśli mój rozmówca, po którym nie widać jakie wrażenie wywarło to, czego się dowiedział. Taka umiejętność obserwacji i przewidywania dalszych kroków innej osoby jest bardzo wartościowa, jednak nie jest taka łatwa, zdecydowanie wymaga nauki, skupienia i konsekwencji. Wiedza z tego poradnika jest naprawdę przydatna, chociaż czasami informacje przekazywane są dość naukowym językiem, jednak samo wydanie nie zachęca. Nie ma tutaj w ogóle ciekawostek, pogrubionego tekstu lub ramek z ważniejszymi zagadnieniami, takie coś od razu zapada w pamięć, a tekst pisany od góry do dołu jednak nie.
It''s my pleasure, miss Emily
Życie bywa przewrotne. Często marzymy o czymś latami, ciężko pracujemy, by w końcu osiągnąć cel, a gdy jesteśmy o krok od spełnienia swoich pragnień, los nagle zrzuca nas w zupełnie inną rzeczywistość. Historia Emily Cavallo to właśnie opowieść o tym, że choć mamy plany, to nie zawsze to my decydujemy o ich realizacji. To także przypomnienie, że chwile, które wydają się oczywiste, mogą w jednej sekundzie stać się tylko wspomnieniem. Emily od zawsze marzyła o Harvardzie. Jej osiemnaste urodziny przynoszą długo wyczekiwany list potwierdzający przyjęcie na studia, to jak symbol wolności, niezależności i nowego życia, z dala od mafijnych układów i cienia ojca. Jednak jej marzenie szybko zostaje zmiażdżone przez przeszłość, której nie może kontrolować. Antonio Rizzo, chicagowski boss, pojawia się w jej życiu niczym burza, niszcząc wszystko, co wydawało się pewne. To właśnie on uświadamia jej brutalną prawdę: nie zawsze dostajemy to, czego chcemy, ale to nasze decyzje i sposób, w jaki radzimy sobie z przeciwnościami, definiują, kim jesteśmy. Ta książka to nie tylko mafijna opowieść o władzy, lojalności i przetrwaniu. To przede wszystkim historia o dojrzewaniu, o utracie złudzeń i o nauce doceniania tego, co mamy, zanim będzie za późno. Często gonimy za przyszłością, nie dostrzegając piękna teraźniejszości. Ta książka przypomina, że każda chwila, każdy moment ma znaczenie, bo w mgnieniu oka możemy stracić to, co najważniejsze. To poruszająca, pełna emocji i napięcia opowieść, która zostaje z czytelnikiem na długo po przewróceniu ostatniej strony. Los nie pyta o zgodę. Czasem zabiera nam to, co kochamy, zmusza do poświęceń i wystawia na próbę naszą siłę. Ta historia nie jest klasycznym romansem ani typową opowieścią o mafijnych układach. To książka o tym, jak łatwo stracić kontrolę nad własnym życiem i jak trudno zaakceptować, że pewnych rzeczy nie można zmienić. Jednocześnie uczy nas, byśmy nie odkładali szczęścia na później. Często żyjemy w przekonaniu, że mamy czas, że zdążymy… Ale życie rzadko daje nam drugą szansę.
Zabawne, że pytasz
Zwracacie uwagę na oznaczenia, jakie wydawnictwa robią na książkach? Jest to szczególnie widoczne przy tych z Wydawnictwa Editio.red. Książka z którą dziś do Was przychodzę miała oznaczenie spicy, ale ja tu żadnej ostrości nie znalazłam. Mowa tu o książce "Zabawne, że pytasz" Elissy Sussman. Autorka znana do tej pory z książek dla młodzieży, zadebiutowała nią w publikacjach dla dorosłego czytelnika. Czy to był udany debiut? Posłuchajcie. Opowieść ta to historia gwiazdy kina Gabea oraz pisarki Chani. Jest prowadzona w dwóch ramach czasowych, współcześnie oraz dziesięć lat temu. Autorka przeplata ze sobą te dwie linie czasowe, co troszkę momentami mnie gubiło, szczególnie na początku, zanim wgryzłam się w fabułę. To ciekawa, można by rzec subtelna historia miłosna, która rozgrywa się na naszych oczach. Jest nieidealna. Nie ma tu różowych jednorożców ani lukru. Jest brutalność świata, są zgubne nałogi, zagubienie, niepewność oraz lęki. Autorka splotła ją z obaw i wątpliwości, ale też humoru i ciepła. Naprawdę mi się podobała. Opowieść ta pokazuje, że to co widzimy na ekranie telewizorów, w internecie czy w kolorowych pismach, to często tylko sztucznie wykreowany obraz, gdzie prawda tkwi gdzieś pod tą pozłotą a uczucia wydobywają z nas to co najlepsze. Ale możemy w niej znaleźć też zawiść, zazdrość, pozory i strach, który często odbiera nam siłę do działania. I jest w niej też humor. Dużo zabawnych przekomarzanek, co tylko dodaje jej atrakcyjności. To filmowy romans, z którym miło spędzicie czas. Ale też zmusi Was do zastanowienia nad pozorami i ułudą celebryckiego świata... Zaciekawiłam Was?
Socjoterapia wobec agresji rówieśniczej w polskiej szkole. Perspektywa praktyków
Szkolna przemoc - temat, który jest trudny. Temat, który wychodzi poza szkolne mury chociażby w przestrzeń internetu. Jak sobie z nią poradzić? Jak zauważyć co kryje się za przemocą? To nie jest łatwe. W ostatnim czasie na rynku pojawiła się książka „Socjoterapia wobec agresji rówieśniczej w polskiej szkole” autorstwa Macieja Wilka. Książka w obszerny sposób podejmuje temat agresji. W pierwszym rozdziale autor definiuje agresje i jej przyczyny. Wszystko poparte jest definicjami i aktualnymi wynikami badań dotyczących agresywnych zachowań w szkołach w Europie, jak i na całym świecie. Kolejne rozdziały poświęcone są socjoterapii - jej definicji i praktycznemu zastosowaniu w codziennej pracy, a także analizie badań w tym zakresie. To nie jest książka na jeden wieczór. To lektura obowiązkowa dla wszystkich pracowników pedagogicznych. Sama widzę w codziennej pracy jak problem przemocy wśród dzieci narasta. Łatwa dostępność do mediów i gier, nieumiejętność radzenia sobie z emocjami, trudna sytuacja rodzinna w domu, problemy natury psychologiczno-pedagogicznej - to wszystko ma wpływ na to jak reagujemy w sytuacjach trudnych i stresowych. Łatwo wsadzić dziecko w „szufladę niegrzecznego”. Trudniej skupić się na przyczynach - czy to atak zamierzony czy obrona? Nieumiejętność radzenia sobie z emocjami czy trudna sytuacja w domu? Bardzo się cieszę, że na naszym polskim rynku wydawniczym pojawiają się tak wartościowe i obszerne propozycje. Jeśli nie chcemy eskalacji tego problemu musimy zrobić wszystko aby pomóc naszym małym i tym trochę większym uczniom. Socjoterapia w tym przypadku może być skuteczną metodą.