Recenzje

Mason ma jedno marzenie - chce wygrać Puchar Stanleya przed 30 rokiem życia. Gdy dowiaduje się o nagłej zmianie trenera, zaczyna się obawiać, że wpłynie to na jego karierę. Sytuacji nie poprawia fakt, że Mason zna córkę nowego trenera. Nie byłam przygotowana na taką dawkę emocji, które doprowadziły mnie niejednokrotnie do łez. Spodziewałam się lekkiego romansu sportowego, a nie wyciskacza łez, tak szczerego i pięknego romansu z odrobiną bólu i ogromnym cierpieniem. Avery jest młodą dziewczyną, jednak to czego doświadczyła w życiu jest niewyobrażalne. Niejedna dorosła osoba by sobie nie dała z tym rady, jednak ona udowadnia, jak silną jest osobą. Mason również ma trudną przeszłość, jednak ma również marzenia, które trzymają go na powierzchni. W tej książce wszystko jest na TAK. Bohaterowie świetnie wykreowani, ich charaktery, marzenia, rodzina czy relacja. Fabuła dopracowana w najmniejszych szczegółach. Wciągnęła mnie od pierwszych stron i nie mogłam się oderwać. Bardzo podobało mi się poprowadzenie narracji z perspektywy dwóch, głównych bohaterów. Dzięki temu lepiej poznajemy ich przeszłość i teraźniejszość. Cieszę się, że autorka poruszyła tutaj ważne i trudne tematy, a nie napisała kolejnej zwykłej historii miłosnej. Jestem zachwycona i czekam na więcej.

,, CZASEM SMUTNY KONIEC BYWA POCZĄTKIEM CZEGOŚ FASCYNUJĄCEGO" ✍ Emma to zdolna, mądra, a przede wszystkim ambitna dziewczyna, która można powiedzieć, że wygrała życie. Praca w szanowanej kancelarii, przystojny i mądry narzeczony, kochająca rodzina, no czego chcieć więcej... Jednak wszystko co dobre kiedyś musi się skończyć. Tak też było w jej przypadku. Na imprezie firmowej, na której znalazła się całkiem przypadkiem odkrywa, że Kay ją zdradza z nową stażystką. W dodatku okazuje się, że teściowa Emmy to wyrachowana kobieta, która nie dość że ukrywała skoki w bok swojego syna to jeszcze w niedalekiej przyszłości narobiła jej wiele problemów. Czy może być jeszcze gorzej? ✍Uwierzcie nam, że może, ale jeśli chcecie poznać całą historię Emmy to po prostu musicie przeczytać tę książkę sami. Nie chcemy Wam zdradzać najciekawszych smaczków. Jedyne o czym Wam jeszcze powiemy, albo może precyzyjniej - o kim powiemy jest Liam. Bo oczywiście dobry romans nie może odbywać się bez udziału zabójczo przystojnego Pana Prezesa. Stąd już wiecie, że jest to oczywiście romans biurowy. Czyli jedna z naszych ulubionych kategorii książkowych. Jak to już bywa duet głównych bohaterów dobrany idealnie. On-pewny siebie, władczy, zdystansowany, a przede wszystkim stroniący od stałych związków. Ona- wesoła, uczuciowa, otwarta na świat, ale zamknięta w swoje uczucia. Dlatego duet petarda. Oczywiście występuje również motyw dwóch światów, który dla nas też jest na duży plus. Bez różnicy czy to kobieta czy mężczyzna pochodzi z tych ,,wyższych" sfer. Dodatkowym plusem jest wątek pokoleniowy, który pięknie komponuje się z całością powieści i dodaje w niej takie ciepło oraz jakkolwiek to brzmi- ulotność, pokazuje w sumie dwie historie, które z jednej strony są bardzo do siebie podobne, zaś z drugiej zmieniły się czasy, więc bardzo się od siebie różnią. Chodzi nam głównie o np. wyrażanie uczuć czy spędzanie wspólnie czasu. Więc bardzo fajnie, że jednak dziadek Liama oraz babcia Emmy się spotkali i to z jakimi smaczkami powrócili 🫣😅 Jedyne na co zwróciłyśmy uwagę jest kategoria książki. Ponieważ już nie raz wspominałyśmy Wam o tym, że na książkach z wydawnictwa są wyszczególnione cztery kategorie Cute, Sensual, Spicy i Dark. I ta powieść akurat zaznaczona jest w kategorii Spicy z czym my do końca się zgodzić raczej nie możemy. I naszym zdaniem lepiej pasowała by jako gatunek Cute. Zdecydowanie bardzo dużo jest w niej uczuć, takiego ciepła, bliskości- bardzo zdystansowanej , dlatego jakoś bardziej pasuje nam właśnie w tej kategorii. Dlatego my również mamy nadzieję, że od osób, które już miały okazję przeczytać tę książkę, dowiemy się jakie jest Wasze zdanie na ten temat. Dodatkowo możemy wspomnieć, że nie jest to pierwsza książka Kasi, którą czytamy, więc z ręką na sercu Wam ją polecamy i zachęcamy do przeczytania innych jej pozycji. Nam ciężko byłoby wybrać jedną, ale chyba taką , którą zawsze wspominamy jest książka ,,Black"., bardzo fajna zmysłowa, więc też wielka polecajka.

Ta książka jest dla mnie ogromnym zaskoczeniem. Sięgając po nią nie miałam absolutnie żadnego wyobrażenia, a po przeczytaniu ciężko mi zebrać emocje i je składnie opisać. Julia zabiera nas na ciekawą przygodę. Już od początku podsyca ciekawość i rozwija wątki, przez które zapominamy o czym jest ta książka. W głównym wątku mamy mordrstwo jednego z uczniów, ale to te poboczne kształtują książkę. Coraz bliższa relacja z Kaydenem, rozwijającą się przyjaźń z Luciusem, nie do końca zrównoważone zachowania Malone’a, a w tym wszystkim otoczka ciągłych sekretów. No, Julia rozegrała to na prawdę dobrze. Początkowo Audrey niesamowicie mnie wkurzała. Jej pewność siebie była denerwująca, ale z czasem zrozumiałam i polubiłam jej charakter. Kayden to moja ulubiona postać, bardzo podobało mi się jak walczył o Audrey. Podobnie Lucius, jego poczucie humoru było boskie. Tak właściwie każda z tych postaci była na swój sposób wyjątkowa. Nawet dziwny Malone, który przejawiał wątpliwe zachowania. Autorka dobrze się nami bawi. Wiele razy myślałam, że wiem kim jest mordrcą, i że przechytrzyłam autorkę, a tu guzik. To było bardzo pozytywne zaskoczenie bo nie tego się spodziewałam. Podczas czytania miałam mieszane uczucia, ale teraz uważam, że to na prawdę dobra książka. Fajnie manipuluje czytelnikiem i co lepsze, nie nudzi, choć jest grubaskiem. Niektóre opisy owszem mogłyby być krótsze, ale to coś co da się wybaczyć. Choć końcówka i tak była ogromnym zaskoczeniem bo nie tego się spodziewałam. A nawet poczułam się oszukana przez autorkę 😂 ale to był dobry zabieg. Bo mimo, że liczyłam nie większy wątek romantyczny to wrażenia z tej historii mam teraz niesamowite, a wszystkich fanów kryminalnych zagadek zachęcam. Będziecie się dobrze bawić podczas rozwiązywania tej tajemnicy i gwarantuje, że nie wpadniecie na to rozwiązanie. Niesamowicie gratuluję autorce pomysłu oraz wykonania! Wielkie ukłony i brawa! 

Drogi Czytelniku... Na wstępie chcę zaznaczyć, ze jest to lektura przeznaczona raczej dla pełnoletniego miłośnika literatury, ponieważ zawiera miedzy innymi sceny erotyczne i wulgarne słownictwo. Pewna młoda dziewczyna i jej bracia? Będzie. Pewna przyjaciółka i jej brat? Jak najbardziej. Uczucia? Tak. Chęć zmian? Jasne. Ponowne spotkanie? Wzajemna fascynacja? Obecna. Przewrotny los? Jest. Problemy? Znajdą się. Trudne decyzje? Pewnie. Pewien ślub? Oczywiście. Między innymi właśnie to tym razem serwuje nam Zuzanna Kulik w swojej najnowszej książce pod tytułem „Mała Charlie 2. Prawo do szczęśliwego zakończenia”. Jaki osiągnęła efekt? By poznać odpowiedź na to pytanie jak zawsze odsyłam do lektury, książki oczywiście. Jest to tom drugi cyklu Mała Charlie. Miło było przenieść się po raz drugi do świata Charlie, Ashtona, Cole'a, Bryana, Haley, Adama, Willa, Melody, Sarah, Bradena, Camilli, Joshuy, Justina, Camerona, Amy, Jordana, Beth, Bruce'a, Anthony'ego, Michaela, Marthy i innych. Na pewno zastanawiacie się jakie są moje odczucia po lekturze. Już odpowiadam. Po pierwsze, bohaterowie. Po raz kolejny są dobrze wykreowani, zróżnicowani i dość interesujący. Muszę przyznać, że nadal lubię Charlie i Ashtona. Ich osobowość i charakter były bardzo w porządku. Nie mogę tego niestety powiedzieć o nikim innym, chociaż bardzo bym chciała... Niektórzy irytowali mnie wręcz przez całą powieść... Dobra, nic już więcej nie zdradzam. Zapraszam do stron książki. Po drugie, fabuła. Nie chcę nikomu zdradzać tu szczegółów, jednak powiem, że nie do końca jest to prawdziwy rollercoaster, przynajmniej dla mnie. Akcja rozkręca się swoim tempem, jednak w tym przypadku znów wcale nie musi pędzić na złamanie karku. Autorka serwuje nam emocje sporymi porcjami, zwłaszcza w pewnych momentach (tak, dobrze myślicie, nie zdradzę w jakich). Nie brakowało mi tu zaskakujących zwrotów akcji, wywoływania w nas skrajnych uczuć i problemów, którymi obarczone są na każdym kroku nasze persony. Po trzecie, emocje. Nie zabraknie ich tu, gwarantuję, od śmiechu po łzy (choć tych było tu sporo, oj sporo...). Książka dostaje za to oczywiście plusika. Po czwarte, styl. Książka, tak jak tom pierwszy, napisana jest lekko i przyjemnie dla oka, dzięki czemu czyta się ją bardzo szybko (zdecydowanie zbyt szybko), bardzo przyjemnie i łatwo. Leci za to następny plus. Chcę tylko troszkę pomarudzić, chciałabym by ta książka miała tak jeszcze z pięćdziesiąt stron i jeszcze kilka wątków, no ale... Po piąte, układ. Historię po raz kolejny poznajemy z dwóch perspektyw, mianowicie Charlie i Ashtona. To znów bardzo tu pasowało, nie wyobrażam sobie by miało być inaczej. Inaczej fabuła byłaby niepełna. Daję za to małego plusa. Po szóste, zakończenie. Warto do niego dotrzeć. Mnie osobiście usatysfakcjonowało, ale i pozostawiło z lekką dozą ciekawości co będzie dalej, jak te nasze persony będą teraz żyły... Leci za nie plusik. Powieść jest lekką lekturą do poduszki. Opowieść pokazuje, że za konsekwencje swoich czynów i decyzji możemy winić tylko siebie... lub tylko sobie dziękować. Książka, tak jak jej poprzedniczka, praktycznie czyta się sama. Historia nawet wciąga i sprawia, że chce się być częścią życia (chociaż dość pokręconego) naszych bohaterów i nie opuszczać go aż do końca, przynajmniej w tym tomie. Autorce bardzo dziękuję za i tę przygodę. :) Po raz kolejny fajnie spędziłam przy niej czas. Czekam na następne historie, które sprezentuje nam nasza pisarka. :) Ogólna ocena - 5/6. :) POLECAM, POLECAM, POLECAM. Warto po nią sięgnąć. 

Gaslighting to pojęcie, które coraz częściej pojawia się w rozmowach o toksycznych relacjach, manipulacji. Jednak choć samo słowo może brzmieć znajomo, jego mechanizmy i konsekwencje bywają trudne do uchwycenia. Dlatego tak cenne są książki, które w przystępny sposób pomagają zrozumieć ten problem i dają narzędzia do jego przezwyciężenia. Na samym początku autorka, Amelia Kelley, klarownie wyjaśnia, czym jest gaslighting, skąd się bierze i jakie przybiera formy. Czytelnik krok po kroku poznaje mechanizmy tej manipulacji oraz jej etapy - od subtelnych sugestii po pełne podważanie rzeczywistości ofiary. W książce znajdziemy również konkretne przykłady oraz historie osób, które doświadczyły gaslightingu, co sprawia, że teoria nabiera realnego wymiaru. Po dawce wiedzy teoretycznej przychodzi czas na praktyczne rozwiązania. Autorka nie zostawia czytelnika z samą diagnozą problemu, ale proponuje konkretne ćwiczenia i formularze do autoobserwacji. Dzięki nim można lepiej zrozumieć własne doświadczenia, nauczyć się rozpoznawać toksyczne schematy i - co najważniejsze - wypracować strategie radzenia sobie z gaslightingiem. Jednak książka ma również swoje słabe punkty (konkretnie w ostatniej części). Autorka poleca niektóre metody o nieudowodnionej skuteczności, jak np. opukiwanie i kilka innych technik, które mogą budzić wątpliwości. Choć dla niektórych czytelników mogą być one interesującym uzupełnieniem, warto podejść do nich z krytycznym nastawieniem. Na plus warto natomiast zaliczyć rysunki przedstawiające kobiety o różnych typach sylwetki - to miły akcent podkreślający inkluzywność i akceptację różnorodności ciał. Język książki jest jasny, zrozumiały i przystępny, dzięki czemu nawet osoby niemające wcześniejszej wiedzy psychologicznej mogą bez trudu przyswoić jej treść. Struktura jest logiczna i dobrze przemyślana - teoria przeplata się z praktyką, co sprawia, że lektura nie nuży, a wręcz przeciwnie - angażuje i zachęca do refleksji. To książka, którą można polecić każdemu, kto czuje, że jego rzeczywistość bywa podważana przez innych, ale także osobom zainteresowanym psychologią i mechanizmami manipulacji. Jest konkretna, rzeczowa i niezwykle użyteczna - choć warto mieć na uwadze pewne kontrowersyjne zalecenia zawarte w jej treści.