ODBIERZ TWÓJ BONUS :: »

Recenzje

ASAP. Pokochaj w rytmie K-pop

„Asap, pokochaj w rytmie K-pop” od Axie Oh to książka, która totalnie skradła mi serce! Czytało mi się ją tak lekko i przyjemnie, że ani się obejrzałam, a byłam już na ostatniej stronie. Styl autorki jest naprawdę świetny — nie męczy, a wręcz wciąga z każdą kolejną sceną. Historia jest pełna emocji, miłości i K-popowej energii, która wręcz bije z każdej strony. Główna bohaterka jest taka relatable, że od razu poczułam z nią więź, a relacja z tajemniczym idolem? Czysta magia! Fajnie, że autorka pokazuje też kulisy tego błyszczącego, ale wymagającego świata show-biznesu. Zakochałam się w tej historii — serio, będę ją długo wspominać. Jeśli kochasz K-pop albo po prostu szukasz czegoś lekkiego i ciepłego, co roztopi ci serducho, to musisz to przeczytać!

booksbyagusia Trzeciak Agata

ASAP. Pokochaj w rytmie K-pop

 ★ ★ ★ ★ ☆/ ★ ★ ★ ★ ★ Historia rozpoczyna się w momencie, gdy główna bohaterka — Sori znajduje się w Nowym Jorku, do którego została zaproszona w ramach Nowojorskiego Tygodnia Mody. Wszystko zaczyna się na spokojnie. Dziewczyna spotyka się z przyjaciółką, z którą nie widziała się od dłuższego czasu i miło spędza czas. Jednak wszystko zmienia się, gdy Jenny — wcześniej wspomniana przyjaciółka dostaje telefon od chłopaka z zaproszeniem do niedalekiej restauracji. Gdy przychodzą na miejsce Sori, napotyka swojego byłego chłopaka, którego nie widziała od czasu ich rozstania. Nathaniel jest członkiem słynnego zespołu k-popowego znanego w całej Korei oraz świecie. Ich zerwanie nie było przypadkiem — było związane z debiutem i słabą opinią publiczną zespołu. Ich relacja rozwija się na spokojnie i powoli. Pomimo motywu drugiej szansy, za którym za bardzo nie przepadam, to tutaj został on dobrze rozpisany. Nie było sytuacji, gdzie po kilku rozdziałach wybaczyli sobie wszystko, co wydarzyło się na ich drodze w przeszłości i zostali parą. Jedyne co nie podobało mi się w książce to tok rozumowania głównej bohaterki, który zmieniał się w sekundę. Była dość niezdecydowana, bo w jednej chwili czegoś pragnęła, ale w następnych rozdziałach cofała swoje słowa oraz zdanie na dany temat ze względu na firmę i reakcje jej matki. Reszta bardzo mi się podobała. Pierwszy raz spotkałam się ze stylem pisania tej autorki i się nie zawiodłam. Był on bardzo przyjemny, ale również szybki w czytaniu. Nie mogę się doczekać kolejnego tomu, ale także muszę nadrobić pierwszą część o innych bohaterach. 🫶

booksbysylwia Staszewska Sylwia

Matka wystarczająco dobra. Jak nie dać sobie wmówić, że inni wiedzą lepiej

Gubisz się czasem w macierzyństwie? Starasz się spełniać oczekiwania narzucone przez społeczeństwo? Czujesz, że jesteś pod presją, aby być mamą idealną? Jeżeli odpowiedziałaś twierdząco na chociaż jedno z tych pytań, polecam Ci sięgnąć po książkę Pani Katarzyny Wasilewskiej. Moja ocena: 5/5 “Jej imię zostało zastąpione słowem “mama” i zauważyła, że wiele osób chętnie postrzegało ją właśnie przez tę funkcję.” Gdy dowiedziałam się, że zostanę mamą, wiedziałam, że moje życie bardzo się zmieni. Jednak nie zdawałam sobie sprawy, jak wielkie to będą zmiany. Pojawienie się małego człowieka na świecie sprawia, że kobieta całkowicie przedefiniowuje swoje dotychczasowe “Ja”. Nie każdej z nas przychodzi to z łatwością, czasem jest się ciężko pogodzić ze stratą wolności i bycia odpowiedzialnej głównie za siebie. Dla mnie w dalszym ciągu jest to naprawdę trudne, dlatego ogromnie się cieszę, że powstają książki takie jak ta. “Matka wystarczająco dobra. Jak nie dać sobie wmówić, że inni wiedzą lepiej” to lektura, która pomaga nabierać zdrowego dystansu do problemów, z jakimi borykają się mamy. Każdy temat, który porusza autorka jest poparty sytuacjami z życia pacjentek, a następnie przeanalizowany. Bardzo podobały mi się rady zawarte w książce, były logiczne i wyczerpujące temat. Poradnik pozwala “wyluzować’ i nauczyć się odpuszczać, spojrzeć na tematy z innej perspektywy. Jest otulaczem dla naszych zestresowanych serc i umysłów i przypomina, że teoria teorią, a życie życiem 🙂 Bardzo podobała mi się książka, chociaż pod koniec historie przytaczane przez autorkę wydawały mi się trochę naciągane: jednak przymykam oko ze względu na sens takiego postępowania. Na pewno jeszcze nie raz wrócę do lektury, gdy mój syn trochę podrośnie: autorka podaje fajne rozwiązania w szczególności dla mam mających dzieci w wieku szkolnym, a także tych, które mają rodzeństwo. Szczerze polecam!
czytamzbeza STODOLAK ANIA

Think Like a Killer

Chyba nie mogłam wybrać lepszej książki, z którą zaczęłabym ten rok.

 Wciągnęłam się już od pierwszych stron. Nie mogłam się oderwać od kartek i ciągle powtarzałam "jeszcze jeden rozdział". Ta historia mnie totalnie pochłonęła! Choć nie mogę ukrywać, że delikatnie nudził mnie fakt, że przez pierwszą połowę książki historia rozkręcała się z prędkością ślimaka, który odrzutowca w skorupie nie miał. Mimo to nie nastawiłam się negatywnie i liczyłam, że później akcja się rozkręci. Świetną robotę robiły ilustracje, które znajdziemy w książce. Dzięki nim lepiej potrafiłam sobie zobrazować daną sytuację.

 Autorka zrobiła naprawdę dobrą robotę, gdyż od początku do samego końca nie opuszczała mnie ciekawość. Na początku były to błahe rzeczy typu "z kim będzie trzymać Audrey", ale z każdym rozdziałem interesowała mnie nowa rzecz. Choć myślałam, że coś wiem, to jednak nic nie wiedziałam. Ta książka utwierdziła mnie w przekonaniu, że lubię czytać kryminały.

 Kyden był... przesłodki. To jak bardzo zależało mu na Audrey, jak się o nią troszczył, było urocze. Strasznie urocze. Bardzo często, kiedy czytam o romantycznych relacjach głównych bohaterów, coś mi nie pasuje. Jest to sztuczne, płytkie a czasami przekoloryzowane. Tutaj na nie czułam nic z tych rzeczy, wszystko czytało mi się tak przyjemnie, że aż jestem zła, że ta książka nie jest dłuższa.

 Audrey na początku była dla mnie również zagadką. Nie nadążałam za jej myślami i nie ukrywam, że trochę mnie irytowała. Nie wiem tylko, w którym momencie to zniknęło. Choć może się domyślam, ale żeby się tego dowiedzieć musicie sami przeczytać killera.

 Czuje niedosyt przez słabo rozwinięty wątek bohaterów drugoplanowych, którzy wykreowani zostali spoko, lecz odczuwałam wrażenie, że większość została tam wrzucona tylko po to, aby po prostu byli. Gdyby zniknęli w połowie, nikt z czytelników nawet by nie zauważył. Przyznaję jednak punkt autorce, za rozwinięcie wątku ojczyma, gdyż w wielu przypadkach, takie postacie wspomniane są raz może dwa razy, a potem słuch po nich zanika.

 Pomimo tego wszystkiego, książka bardzo mi się spodobała i chętnie, w przyszłości przeczytam ją ponownie. Niestety tym razem wiedząc, kto jest mordercą... bądź mordercami. 

Ocena: 4/5


mentoax Mientka Zuzanna

Mała Charlie 2. Prawo do szczęśliwego zakończenia

Minęło sześć lat, odkąd Charlie próbowała na nowo poukładać swoje życie po stracie Ashtona. Mimo bólu udało jej się odnaleźć spokój - została mamą córeczki, a codzienność zaczęła nabierać kształtów. Jednak wszystko się zmienia, gdy na weselu swojej przyjaciółki niespodziewanie widzi Ashtona. Powrót mężczyzny burzy względny porządek jej życia. Czy Ashton będzie w stanie naprawić przeszłość? A może to Charlie skrywa sekrety, które mogą wszystko zmienić? Druga część tej historii skradła moje serce jeszcze bardziej niż pierwsza. Ashton jako ojciec to wątek, który wyjątkowo mnie poruszył - jego starania, aby odbudować więź z córką i nadrobić stracone lata, pokazują ogrom emocji i determinacji. To nie tylko próba odzyskania miłości Charlie, ale także chęć naprawienia błędów, co nadaje tej postaci głębi i autentyczności. Relacje między bohaterami są tu niezwykle dobrze pokazane. Obok romantycznych zawirowań mamy także piękny obraz przyjaźni, która przetrwa wszystko. Charlie i jej przyjaciółka wspierają się nawzajem, nawet w najtrudniejszych chwilach. Ta lojalność i bliskość dodają książce jeszcze więcej ciepła i realizmu. Autorka w tej części wyjątkowo pięknie uchwyciła emocje. Każdy dialog, każda scena wywołuje silne wrażenia - od wzruszenia po radość. Czytelnik czuje, jak bardzo bohaterowie walczą o swoje szczęście, ale jednocześnie mierzą się z własnymi słabościami. Nie można nie wspomnieć o samej oprawie książki - jest po prostu zachwycająca. Dopracowana w najdrobniejszych szczegółach, idealnie oddaje klimat historii i sprawia, że trzymanie jej w rękach to prawdziwa przyjemność. „Mała Charlie 2” to opowieść o miłości, która potrafi przetrwać próbę czasu, o rodzinie, której nie można tak po prostu zapomnieć, i o sile przyjaźni, która dodaje odwagi w najtrudniejszych chwilach. To książka, którą czyta się z zapartym tchem i która zostaje w pamięci na długo. Polecam każdemu, kto szuka historii pełnej emocji, nadziei i drugich szans.

booksbygosiach Chmielewska Małgorzata