Recenzje

Dość gruba i obszerna książka, która opowiada jak dwie siostry idąc spać, postanowiły się pobawić w chowanego. Starsza siostra miała za zadanie szukać młodszej - Liska. Tu się zatrzymam. Lisek to dziewczynka. Odmiana w książce jest poprawna czyli "gdzie się schowAŁ Lisek." Tu był problem ze zrozumieniem. Dość często chłopcy pytali mnie: Mamo czy Lisek to aby na pewno dziewczynka? Mamo a Lisek to nie chłopiec? Mamo to ten Lisek, to kto? Czytając książkę, doszłam do wniosku, że ten aspekt został tu trochę słabo przedstawiony. No, ale nic. Powieść zaczyna się, gdy to Lisek się zgubił. Starsza siostra wraz z potworkami ze smiesznymi imionami i wesołym podejściem szukają dziewczynki. Czy im się uda? Kto porwał Liska, który zwykle łatwo dawał się odnaleźć? Książka jest wesoła i bardzo ciekawa. Idealna na wieczór, aby rozjaśnić noc a tym bardziej pokazać, że potworki nawet te spod łóżka nie są nam straszne.

„Ale marzenia to mrzonki, a ja nie przewidziałam jednego, że zanim moje dorosłe, odpowiedzialne życie rozpocznie się na dobre, to z hukiem, w dodatku z podkulonym ogonem, wrócę na farmę, by lizać rany, jakie zadało mi samo życie…” Życie Emmy zostało wywrócone do góry nogami. Nie spodziewała się, że zrywając zaręczyny, po tym, jak przyłapała narzeczonego na zdradzie, przekona się, jak okropni mogą być ludzie i mimo że to ona była zraniona, to wszystko obróci się przeciwko niej. Schronienie przyniosła jej wieś i powrót do domu babci. Tylko gdy już powoli stawała na nogach, to jej ukochana babcia postanowiła wciągnąć ją w swoją intrygę. Na prośbę babci kobieta wyrusza do Nowego Yorku, by odnaleźć niejakiego Liama Kennedy’ego, który oszukał ją lata temu. Nie jest to takie proste i przez zbieg okoliczności, pomyłkę i desperację młodego prezesa Liama, Emmy zostaje jego asystentką i ma mu pomóc uratować firmę brata. Między tą dwójką zaczyna się rodzić silne przyciąganie i staje się on teraz centrum jej nowego życia. Emmy będzie musiała się zmierzyć ze swoimi demonami, ale również stawić czoło nowym sytuacją i wyzwaniom. Bo nie tylko ona coś ukrywa, Liam również. Ale to jest nic w porównaniu z prawdą jaką wyzna jej w końcu babcia. Czy Emmy poradzi sobie z prawdą, która po raz kolejny wywróci jej życie do góry nogami? Czy odnajdzie tajemniczego Liama? Jakie tajemnice skrywa jej babcia? „Jego wysokość prezes” to romans biurowy i można sobie pomyśleć, że kolejny romans szefa i pracownicy. Tylko że jest on również pełen, sekretów, tajemnic, radzenia sobie z problemami i stawiania im czoła oraz odnajdowania miłości. Od samego początku zostajemy wciągnięci w wir wydarzeń, które raz dostarczały ból, a raz uśmiech. Da się wyczuć napięcie, jakie jest między bohaterami, a zwroty akcji tylko podsycały ciekawość odnośnie do tego, co ukrywa babcia. Od początku podejrzewałam, kogo może szukać, ale tego, co ukrywała babcia, się nie spodziewałam ani trochę i byłam zaskoczona tym faktem. Czytało mi się ją przyjemnie i szybko, co działa na jej korzyść. Ta książka umili wam wieczór oraz stanowi świetną propozycję dla osób szukających lekkiej, ale niepozbawionej głębi lektury z romantycznym i pełnym zaskoczeń wątkiem.

“𝐛𝐨 𝐩𝐫𝐳𝐞𝐜𝐢𝐞𝐳̇ 𝐭𝐨 𝐳𝐥𝐨𝐜𝐳𝐲𝐧́𝐜𝐲 𝐭𝐰𝐨𝐫𝐳𝐚̨ 𝐡𝐢𝐬𝐭𝐨𝐫𝐢𝐞̨. 𝐃𝐨𝐛𝐫𝐳𝐲 𝐥𝐮𝐝𝐳𝐢𝐞 𝐣𝐞𝐝𝐲𝐧𝐢𝐞 𝐣𝐚̨ 𝐳𝐚𝐩𝐢𝐬𝐮𝐣𝐚̨ Nie wiem, czy kiedykolwiek zdarzyło mi się tak intensywnie przeżywać zakończenie książki, jak w przypadku Think Like a Killer. Serio. Po ostatniej stronie dosłownie siedziałam i gapiłam się w przestrzeń, próbując ogarnąć, co tu się właśnie wydarzyło. Ale zacznijmy od początku. To historia, która wciąga od pierwszego rozdziału - i to nie w sposób, który sprawia, że po prostu chcesz poznać dalszy ciąg. To ten rodzaj książki, który wbija się w myśli i nie daje spokoju, nawet kiedy nie czytasz. W którym zaczynasz analizować każde słowo bohaterów, zastanawiając się, czy coś ci nie umknęło. Audrey Mistmoore, główna bohaterka, to dziewczyna, która mogłaby być każdą z nas. Przenosi się do małego miasteczka Cannon Falls i - jak to bywa w takich historiach - szybko orientuje się, że nowy dom to nie tylko zmiana otoczenia, ale przede wszystkim zupełnie inny świat. Taki, który rządzi się własnymi zasadami. I w którym lepiej nie zadawać zbyt wielu pytań. Ale Audrey nie potrafi się powstrzymać. Kiedy w jej szkole dochodzi do morderstwa, a podejrzenia spadają na Kaydena - kapitana drużyny hokejowej - zaczyna prowadzić własne śledztwo. I tutaj wchodzi jeden z moich ulubionych elementów tej książki: hokej. Bo to nie jest tylko tło, ale coś, co realnie wpływa na fabułę. Rywalizacja na lodzie, hierarchia w drużynie, presja - to wszystko sprawia, że w Cannon Falls hokej jest czymś więcej niż tylko sportem. To układ sił, w którym Kayden jest jednym z najważniejszych graczy, ale też kimś, kto równie dobrze może stać się ofiarą. Bo kiedy ktoś raz zostanie uznany za winnego, bardzo trudno mu udowodnić niewinność. I właśnie dlatego wątek Audrey i Kaydena jest tak dobrze napisany. Nie dostajemy tutaj klasycznego "bad boy x naive girl", tylko coś dużo bardziej złożonego. Napięcie między nimi czuć od samego początku - nie tylko dlatego, że dziewczyna nie wie, czy może mu ufać, ale też dlatego, że Kayden… no cóż, nie ułatwia sprawy. Jest tajemniczy, skryty i ma w sobie coś, co sprawia, że do samego końca nie jesteśmy pewni, czy to on stoi za wszystkim, czy wręcz przeciwnie - został wciągnięty w coś, co go przerasta. W tej książce jest mnóstwo momentów, które sprawiają, że czytasz dalej, nawet jeśli już powinnaś iść spać. Relacje między bohaterami są dynamiczne, dialogi naturalne, a napięcie budowane jest w taki sposób, że nie ma tu miejsca na nudę. Jestem ogromną fanką dobrze poprowadzonych thrillerów młodzieżowych, ale tutaj autorka przeszła samą siebie - stworzyła fabułę, w której absolutnie każdy może być podejrzanym, a każda wskazówka może być zarówno dowodem, jak i pułapką. I teraz dochodzimy do zakończenia. Jestem w szoku. Wiecie, czasem w thrillerach można mniej więcej przewidzieć, co się wydarzy. Tutaj? Nie było opcji. Kiedy myślałam, że zaczynam rozumieć, autorka po prostu zburzyła wszystko jednym plot twistem. Nieprzewidywalność tej książki jest na poziomie, który sprawia, że po przeczytaniu ostatniej strony musisz przez chwilę przetrawić, co tu się właściwie stało. Podsumowując: Think Like a Killer to książka, która nie tylko trzyma w napięciu od pierwszej do ostatniej strony, ale też zostawia cię z milionem myśli po jej zakończeniu. Jeśli szukasz thrillera, który wbije ci się w głowę i nie pozwoli o sobie zapomnieć, to właśnie go znalazłaś. 5/5⭐

4/5⭐ Think like a killer - Julia Świtkiewicz "Miałam zaledwie siedemnaście lat, gdy moim głównym celem w życiu stało się morderstwo" Kiedy zobaczyłam zapowiedź Think like a killer, wiedziałam, że będzie to pozycja, po którą sięgnę. Połączenie morderstwa i hokeja? Nie mogło być lepiej! Niestety hokeja, było tutaj trochę mało (podświadomie liczyłam, że kij do hokeja stanie się narzędziem zbrodni czy coś #dontjudgeme 😅) ale morderstwo było i to nie jedno 🩸 Na początku nie mogłam przeżyć tego, że sprawę morderstwa chce rozwiązać szesnastolatka, a akcja dzieje się wśród uczniów liceum, ale szybko okazało się, że Audrey nie jest zwyczajną szesnastką. Jaka więc jest panna Mistmoore? Sprytna, zawsze o krok przed wszystkimi, inteligentna, a przede wszystkim piekielnie spostrzegawcza, więc bez wątpienia była odpowiednią osobą do rozwiązania tej zagadki. Co do wieku, cóż, kiedy jak nie właśnie w liceum czujemy się, jakbyśmy byli niezniszczalni? 😅 Sprawę poszukiwania mordercy co jakoś czas przyćmiewa relacja łącząca Audrey i Kaydena. Chociaż z początku opierała się ona tylko na wzajemnym manipulowaniu, a dziewczyna wzbraniała się, jak mogła, żeby nic nie poczuć (bo przecież posiadanie osoby, na której Ci zależy) to bardzo przyjemnie obserwowało się, jak powoli otwierają się przed sobą, a Audrey w końcu zyskuje osobę, przy której czuje się bezpiecznie. Drażniło mnie tylko okropnie, że Kayden ciągle zwracał się do niej per "dziewczynko", rozumiem zamysł, ale wybór tego konkretnego przezwiska zupełnie do mnie nie przemawia 🙈 Historia obfituje w mnóstwo zwrotów akcji. Audrey, wraz ze swoją ekipą do zadań specjalnych raz za razem odkrywa kolejne, niewygodne tajemnice mieszkańców miasteczka, aż w końcu dziewczyna traci przewagę i sama staje się celem. Książka mocno daje mi vibe "Słodkich kłamstewek", które swego czasu kochałam miłością absolutną ❤️ Jeśli lubicie taki klimat i niestraszne Wam dość szczegółowe opisy 💀 to polecam, chociaż chwilami można się pogubić to historia jest ciekawa i bardzo wciągającą a zakończenie zaskakuje.

Z.KMarey, zrobilas z mojego serducha bananową paciaję. Drugi tom dylogii "Mała Charlie" czyli kontynuacja losów już nie takiej małej Charlie i pana Woodsa. Mimo upływu lat uczucie nie wygasa a ponowne spotkanie i niewyjaśnione kwestie z przeszłości niczego nie ulatwiają. Charlie przez kilka ostatnich lat sama wychowywała córeczkę a Ashton rozwijał swoją zawodową karierę niczego nieświadomy. Kiedy sekrety wreszcie wyjdą na jaw,ponownie wybuchnie pomiędzy tą dwójką ogień namiętności. Jak na nowy-stary związek ukochanej siostrzyczki zapatrują się jej bracia? Czy Ashton przeżyje łomot jaki spuszczą mu kumple? Czy zatwardziały kawaler w ogóle nadaje się na ojca? I kim u licha w życiu mężczyzny jest tajemnicza Camilla? Kto czytał pierwszy tom dylogii ten może się domyślić skąd teraz tutaj motyw bananów. Ten owoc odgrywał już wtedy konkretną rolę. Po prostu musiałam go też tutaj umieścić. "Mała Charlie" to jedna z tych historii z wattpada która zapadła mi w pamięć już wtedy. Zapadła tak mocno że wszystkie emocje wróciły do mnie ze zdwojoną siłą podczas lektury książki. Tych bohaterów po prostu nie da się nie kochać. I to zarówno tych głównych jak i tych pobocznych.Sama mam dwóch starszych braci i siostrę i jestem ciekawa czy tak samo broniliby najmłodszej siostrzyczki i stali murem za moimi wyborami życiowymi choć pewnie nie do końca by się z nimi zgadzali. Charlie na szczęście dała przede wszystkim sobie i swojej córce szansę na szczęśliwe zakończenie i pełną rodzinę. A autorka pokazała,że nigdy nie jest za późno żeby zacząć od nowa, i że nawet taki pan Woods zasługuje na drugą szansę i odkupienie win z przeszłości. Mogłabym się rozpływać nad tą historią jeszcze długo, jednak uważam, że każdy na własnej skórze powinien przekonać się jak wielką siłą jest miłość i to nie tylko ta między kobietą i mężczyzną ale też ta rodzicielska, macierzyńska,ojcowska czy braterska.