Recenzje

Nie jestem idealna Widzę w sobie wiele mankamentów Ale się akceptuję ❤️ I postanowiłam, że będę sprawna jak najdłużej ❤️ Moje ciało jest silne i mocne. I chcę o nie dbać najlepiej jak potrafię. Chce budować mięśnie, żeby na starość nadal móc być samowystarczalną To jest moim priorytetem ❤️ Na 60 urodziny wejdę stojąc na rękach! Mój cel 😁 Czy mi się uda? Q: Jaki masz plan na siebie za 5, 10, 15 czy 20 lat❓ _______ Forever Strong✨ To książka dla każdego. Dużo tu ciekawostek na temat naszego ciała i umysłu. Podejście holistyczne to coś co jest mi bardzo bliskie ✨ Omówiony jest układ odpornościowy. Podejście do młodości, odżywiania i budowania mięśni oraz sprawności. I o ile trening opisany w książce do mnie nie przemawia. To jest świetny jako źródło inspiracji. Możesz wykonać quiz na temat stylu odżywiania się i określić na której ścieżce optymalizacji swojego zdrowia jesteś. Książka posiada plany posiłków i przepisy między innymi: plan dla długowieczności, plan dla optymalnego schudnięcia plan dla mięśni. _______ Uważam, że każdy sposób, który nas motywuje jest dobry. A książka, która potrafi zaciekawić, spowodować, że się zatrzymasz i zastanowisz to świetny wybór ❤️ 

Macierzyństwo to jedna z najbardziej wymagających ról społecznych, a zarazem obszar życia, w którym współczesne kobiety spotykają się z olbrzymią presją. Idealizowany obraz matki doskonałej obecny w mediach i kulturze popularnej nieustannie kreuje nierealistyczne oczekiwania wobec matek, czyniąc ich codzienne wybory polem do niekończących się ocen. Katarzyna Wasilewska w książce „Matka wystarczająco dobra. Jak nie dać sobie wmówić, że inni wiedzą lepiej” proponuje radykalnie inne spojrzenie na macierzyństwo - takie, które koncentruje się na autentyczności, samoświadomości i redefinicji pojęcia wystarczająco dobrej matki. Autorka już na wstępie zwraca uwagę na szkodliwe mechanizmy społeczne, które wpływają na postrzeganie macierzyństwa. Kobiety od pierwszych dni ciąży są bombardowane poradami, ocenami i sugestiami dotyczącymi wychowywania dzieci. Towarzyszy temu presja perfekcjonizmu - zarówno w obszarze opieki nad dzieckiem, jak i własnego rozwoju zawodowego czy dbałości o wygląd. Wasilewska podkreśla, że ciągłe porównywanie się do innych oraz dążenie do spełniania sprzecznych oczekiwań prowadzą do frustracji, poczucia winy i utraty wiary we własne kompetencje macierzyńskie. Czym jest wystarczająco dobre macierzyństwo? Autorka nawiązuje do koncepcji brytyjskiego psychoanalityka Donalda Winnicotta, który podkreśla, że wystarczająco dobra matka to nie ta, która nie popełnia błędów, ale ta, która potrafi budować autentyczne, zdrowe relacje z dzieckiem, dostosowane do swoich możliwości i realiów. Jednym z zagadnień poruszanych w książce jest poczucie winy, które stało się niemal nieodłącznym elementem współczesnego macierzyństwa. Autorka analizuje, w jaki sposób narzucane przez społeczeństwo wzorce prowadzą do nieustannego kwestionowania własnych decyzji. Czy poświęcam dziecku wystarczająco dużo czasu? Czy moje metody wychowawcze są właściwe? Czy jestem zbyt surowa, czy może zbyt pobłażliwa? Te pytania stają się źródłem niepotrzebnego stresu i podkopują pewność siebie. Autorka wskazuje na destrukcyjne skutki poczucia winy proponując strategie jego przezwyciężenia. Kładzie nacisk na budowanie samoświadomości i rozwijanie własnych kompetencji macierzyńskich w zgodzie z indywidualnymi potrzebami i wartościami, a nie pod dyktando otoczenia. Zachęca czytelniczki, aby zamiast dążyć do spełnienia zewnętrznych standardów, skupiły się na budowaniu wewnętrznego poczucia kompetencji opowiadając na pytanie "czego ja potrzebuję, aby być dobrą matką?" Zamiast próbować być „wszystkim dla wszystkich”, warto nauczyć się odpuszczać - zarówno w codziennych obowiązkach, jak i w ocenie samych siebie. „Matka wystarczająco dobra” to pozycja skierowana przede wszystkim do kobiet, które zmagają się z presją społeczną i pragną odzyskać kontrolę nad swoim macierzyństwem. Książka Katarzyny Wasilewskiej to przede wszystkim przewodnik po emocjonalnym krajobrazie współczesnego macierzyństwa. To lektura, która pomaga spojrzeć na siebie łagodniej, jednocześnie wyposażając czytelniczki w narzędzia potrzebne do budowania zdrowej relacji z dzieckiem i samą sobą. Być wystarczająco dobrą matką to przede wszystkim pozwolić sobie na bycie człowiekiem - z emocjami, potrzebami i ograniczeniami. To książka, która pomaga odzyskać spokój w świecie pełnym sprzecznych oczekiwań.

"Czy wychowuję swoje dziecko wystarczająco dobrze ? Jak dbam o jego potrzeby ? Co mogłam zrobić inaczej ? " Macierzyństwo to temat rzeka , każda matka starać się tak jak potrafi i chce dla swojego dziecka jak najlepiej , jednocześnie zastanawiając się czy dobrze wychowuję swoje dziecko . Pytanie czy będzie potrafiła zrobić wszystko dobrze, zaczyna się to od momentu ciąży i najczęściej nigdy się nie kończy. Matka od samego początku dostaje rady na temat wychowania , jest ciągle oceniana , nie tylko przez najbliższych , ale również przez obce osoby , które widzą tylko urywek życia . Presja perfekcyjnego macierzyństwa sprawia , że pojawia się frustracja i poczucie winy . Ale czy jest możliwe perfekcyjne macierzyństwo ? Niekiedy trzeba odpuścić sobie i dzieciom , docenić siebie i to co robimy dla dzieci . Każda matka ma swój własny sposób na wychowywanie dzieci , nie ma jednej właściwej drogi , bo każda kobieta jest inna . Każda matka popełnia błędy , najważniejsze żeby z dzieckiem zbudowała zdrową i dobra relacje . Dzięki tej książce , poczucie winy może zostać zastąpione poczuciem własnej wartości i większą świadomością mechanizmów które na nie wpływają . Książka zawiera przykłady z życia z komentarzem i przykładowymi rozwiązaniami problemu , który można dopasować do swojej sytuacji. Dzięki czemu nie jest to tylko poradnik z radami , ale też ciekawy zbiór różnych historii , które mogły się przytrafić każdej kobiecie . Dzięki temu poradnik czyta się bardzo ciekawie i gorąco polecam każdej matce i kobiecie która planuje macierzyństwo. Książka pomaga radzić sobie z frustracją , jak radzić sobie z poczuciem winy , złością , z radami i komentarzami innych i jak w tym wszystkim zadbać o siebie i swoją równowagę .

hej hej, ja jak wiadomo nie przepadam za fantastyką. mimo tego staram się często jej dawać szansę, bo wiem, że mogę się zaskoczyć. tak było też tym razem. trylogia Mateusza Cieślika była dla mnie całkowicie odskocznią od książek, które czytam. trochę ciężko było mi się połapać w świecie i wielu bohaterach, ogólnie mam wrażenie, że pierwsza i druga część mimo wielu zwrotów akcji, no i samej praktycznie ciągłej akcji, dzięki której się nie nudziłam, były wprowadzeniem do ostatniego tomu, który no pozamiatał mną, a tym bardziej końcówka. mimo, że liczyłam na trochę inne zakończenie to te, na które zdecydował się autor jak najbardziej pasowało. przez nie na trochę dłużej na pewno zostanie mi w pamięci. całą trylogię na pewno polecam jak macie ochotę na coś całkowicie innego. autor bawi się językiem w książce wracając do nieużywanych już form i łącząc je z współczesnymi, co daje ciekawy klimat i bardziej zmuszało mnie do skupienia przy czytaniu. przy odkładaniu książki trochę mnie zabolało, że to już koniec :(( może jakiś mały dodatek??? 😭 

Patrząc na okładkę i opis myślałam, że będzie to raczej jakiś wyuzdany erotyk. Mój mózg już jest zepsuty przez te wszystkie romanse i spicy sceny, które w życiu przeczytałam, więc myślę tylko o jednym. Jakież było więc moje zdziwienie, gdy okazało się, że to całkiem ciekawa historia o zakazanej miłości. 💆🏻‍♀️Wren pracuje jako mobilna masażystka świadcząca usługi w domach swoich klientów. Gdy dostaje zlecenie dla Dax’a Moody’iego, nie spodziewa się, że ten dzień odmieni jej życie. Dax jest specyficzny, czuje się raczej niezręcznie w obecności Wren. Od razu widać, że oboje wpadli sobie w oko. Ale to spotkanie nie poszło po ich myśli. 💆🏻‍♀️Dax decyduje się zaprosić do siebie Wren po raz kolejny. I kolejny raz to spotkanie nie wychodzi najlepiej. Wren myślała, że uda im się zbliżyć, była zachwycona Dax’em. Ale on ją odtrącił. 💆🏻‍♀️Cóż, życie Dax’a jest dość skomplikowane. Niecałe dwa lata wcześniej zmarła jego żona. A on wychowuje teraz jej adoptowanego syna. Stworzył wokół siebie jakąś taką skorupę, przez którą nie wpuszcza nikogo do swojego życia. 💆🏻‍♀️A później okazuje się, że ich spotkanie nie było przypadkowe. Bo Dax doskonale wiedział kim jest Wren. I właśnie z tego powodu nie mogło być między nimi żadnej relacji. 💆🏻‍♀️Ale czy da się powstrzymać pożądanie? 💆🏻‍♀️Myślałam, że to będzie lekka książka o jakichś łóżkowych figlach. A ta historia skrywa więcej sekretów, niż można się było spodziewać. 💆🏻‍♀️Na początku dziwnie mi się czytało tę książkę, bo dialogi wyglądały tak, jakby to był jakiś wywiad lub rozmowa o pracę. Ale później zrozumiałam, że to wszystko było zamierzone. Dax musiał poznać Wren zanim dopuści ją do Rafe, adopcyjnego syna jego zmarłej żony. Trochę to wszystko skomplikowane. 💆🏻‍♀️Główna bohaterka mocno mnie irytowała, przynajmniej na samym początku, była taka roztrzepana i nieuważna. Ale gdy poznajemy jej historię, okazuje się, że to całe jej zachowanie bardzo do niej pasuje. 💆🏻‍♀️Bohaterowie dużo ze sobą rozmawiają, co uwielbiam, tak buduje się między nimi więź. Uwielbiam to, jak ta relacja jest poprowadzona, że nie zawsze było łatwo, że musieli zmierzyć się z trudnościami i niczego nie udawali, nie obiecywali sobie wiecznej miłości, bo wiedzieli, że w sytuacji, w której się znaleźli nic nie jest łatwe. Zdecydowali się zachować między sobą dystans, żeby nie zranić bliskiej dla nich osoby. To wszystko było uzasadnione, nawet jeśli ranili siebie nawzajem, robili to w dobrej wierze. 💆🏻‍♀️W zasadzie jedyna rzecz, do której chciałabym się przyczepić to “majteczki”. Dlaczego akurat to słowo? Jest tyle określeń na damską bieliznę, a tłumacz/redaktor wybrał właśnie majteczki. Majteczki to może nosić trzyletnie dziecko, ale nie dorosła kobieta.