Recenzje
Unwritten love. Dylogia Beloved #1
Nie mogłam sięgnąć po tę książkę. Ociągałam się i było mi ciężko. Coś mnie powstrzymywało... Jednak kiedy zaczęłam wciągnęłam się i nie wiem kiedy skończyłam. Pozytywnie się zaskoczyłam i nie mogę się doczekać drugiej części. Co prawda narracja trzecioosobowa może odpychac ale historia jest tak dobra, że nie będzie przeszkadzać. Co prawda cała historia i to jaka była fabuła książki, była bardzo przewidywalna można to nazwać minusem ale zbyt dobrze się bawiłam by tak to nazwać. Minusem za to jest zakończenie. Zadziwia i chociaż wiadomo, że to dylogia książka kończy się tak, że nie mogłam się po niej pozbierać. Nie w kwestii emocjonalnej, a przez ten dziwny stan w jaki mnie doprowadził wpędził mnie w zastój czytelniczy, który trwał i trwał. Dlatego recenzja ukazuje się tak późno od premiery, nie wiedziałam co wam o niej napisać. Bohaterowie byli wspaniali i chociaż nie byłam nimi zachwycona, mieli swoje momenty, które pozostawiły jakąś cząstkę po sobie. A relacja bohaterów miała w sobie sporo napięcia i namiętności, która była wspaniała. Polecam wam przeczytać i sprawdzić co po sobie w was pozostawi. Z.
Unwritten love. Dylogia Beloved #1
Jest to moja pierwsza książka spod pióra Asi i pozytywnie zaskoczyłam się jej przyjemnym stylem pisania. Zaznaczam, że jest tu narracja trzecioosobowa, więc wiele osób może się zniechęcić! Naprawdę, nie wiem kiedy zaczęłam, a kiedy skończyłam tę historię, tak szybko to zleciało. Kartki same się zmieniały na automacie podczas gdy ja byłam po prostu pogrążona w fabule 🫣 Właśnie, co do fabuły - szczerze mogę powiedzieć była dosyć banalna. Cała książka jest przewidywalna, ale nie uważam tego za duży minus. Nie odbierało to przyjemności z czytania i wątki były ciekawie poprowadzone. Głównym motywem jest tu aranżowane małżeństwo, a dawnooo temu czytałam historię z tym wątkiem więc w moim przypadku było to fajne odświeżenie 👀 Bohaterowie zostali dobrze wykreowani, nie ukrywajmy w wielu przypadkach mnie denerwowali, ale też mieli swoje dobre strony. Ich relacja była pełna napięcia i wyczuwalnej namiętności. Jednak mimo wszystko nie przywiązałam się do tej dwójki :(( Zakończenie pozostawia w dezorientacji 🥲 To jaki plot twist autorka wymyśliła jest jak ahhhh. Jestem w stanie polecić wam tę pozycję, szczególnie dla fanów motywów; fake dating(aranżowane małżeństwo), slowburn, czy age gap ❤🩹 ★★★,5/5
Jak odnaleźć FLOW. Niezmącona koncentracja, zwiększona produktywność i wydajność na zawołanie!
Mihály Csíkszentmihályi - twórca teorii FLOW powiedział "Flow to stan, w którym możesz zrobić coś, czego nigdy wcześniej nie zrobiłeś!" Postanowiłam sprawdzić prawdziwość jego słów. W tym celu wsparcia szukałam w publikacji noszącej tytuł "Jak odnaleźć FLOW" autorstwa Damona Zahariadesa. Niezmącona koncentracja, zwiększona produktywność i wydajność na zawołanie. Brzmi kusząco prawda? Ale czy jest możliwe? Lektura okazała się bardzo pomocna! Wraz z książką zrozumiałam, czym jest stan FLOW, co utrudnia jego osiągnięcie, a co go w nas wyzwala, jak się do niego przygotować, osiągnąć go oraz zwiększać swoją świadomość na jego temat, a także poznałam ćwiczenia ułatwiające wchodzenie w stan FLOW. Oczywiście samo przeczytanie książki i jednorazowe wykonanie ćwiczeń nie jest gwarantem sukcesu. On nie przychodzi natychmiast. Do tego potrzebujemy systematycznej pracy własnej, zaangażowania i wykorzystania wiedzy, zdobytej podczas czytania i początkowego treningu, ale już czuję, że jestem na dobrej drodze. Myślę, że w obliczu wyzwań, jakie stawia przed nami współczesność, umiejętność osiągnięcia stanu FLOW przyda się każdemu, dlatego szczerze zachęcam do sięgnięcia po właśnie tę książkę, która jest napisana w przystępny sposób nawet dla nowicjuszy, stanowiąc tym samym ogromne wsparcie merytoryczne i treningowe w rozwoju osobistym.
My Lovely Daisy
Dopóki nie sięgnęłam po 𝐌𝐲 𝐥𝐨𝐯𝐞𝐥𝐲 𝐝𝐚𝐢𝐬𝐲, nie zdawałam sobie sprawy, jak bardzo tęskniłam za twórczością Marty Łabęckiej, a przede wszystkim za Chadwickiem i Holly. Mam wrażenie, że ta książka mnie zjadła, przeżuła i wypluła. Czytanie jakiejś historii z wiedzą, że jej bohaterowie nie będą mieć swojego happy endu, jest sto razy gorsze, niż gdybym miała się dowiedzieć o tym na końcu książki. 𝐌𝐲 𝐥𝐨𝐯𝐞𝐥𝐲 𝐝𝐚𝐢𝐬𝐲 przedstawia nam wszystko, co działo się przed okropną strzelaniną i śmiercią Chada. Akcja książki zaczyna się w dniu, w którym piątka młodych ludzi postanawia pogrzebać ciało Jasmine, która została zabita przez jednego z nich. Ogromnie mnie cieszy, że książka opisuje perspektywę Chada. Wkroczenie do jego umysłu było uzależniające. Czytanie o tym, jak ciężko mu było uporać się z tym, czego dopuścił się wraz z przyjaciółmi, mimo że to nie on był głównym winowajcą całej zbrodni, aczkolwiek dał na to w pewnym sensie pozwolenie, było bolesne i dziwne. W notce autorskiej Marta napisała, że sama do końca nie wie, czy jego postać w tej sytuacji jest ofiarą czy oprawcą, a ja mogę się z nią tylko zgodzić. Myślę, że ciężko jest go sklasyfikować tylko do jednego. Chłopaka zżerały wyrzuty sumienia, miał koszmary i w pewnym momencie nie dawał rady funkcjonować bez tabletek na uspokojenie. A później spotkał na swojej drodze blondynkę z wielkim sercem. Holly okazała się jego ratunkiem w dniu, w którym myślał, że umrze. Kiedy było mu dosłownie wszystko jedno. Chad tak mocno przepadł dla Holly, że nie wahał się ani chwili, kiedy w środku nocy zadzwoniła do niego zapłakana, bo nie chciała być w swoim własnym domu. Zrobiłby dla niej absolutnie wszystko. Kocham ich relację, chociaż mam świadomość, że Chad miał przed nią krwawe i bolesne sekrety. Muszę tu też wspomnieć o relacji Chada z Colem. Wiem, że ich relacja była pokręcona, ale jednocześnie wiem też, że bez mrugnięcia okiem wskoczyliby za sobą w ogień. Jest mi przykro, że jako bracia dostali tak mało czasu. Kiedy przeczytałam słowa "Do zobaczenia za parę lat, bracie", rozpłakałam się jak dziecko, bo wiem, że nie było żadnych paru lat, bo Chad zginął… Ta książka wzbudziła we mnie mnóstwo emocji. Przede wszystkim był to dla mnie powrót do domu, bo kocham ich historię całym sercem. Było dużo płakania i poczucia bezsilności, że nie mogę zmienić biegu ich historii, ale też radości z tego, że ta dwójka stanęła sobie na drodze i przez jakiś czas mogli być dla siebie całym światem. Szczególnie rozdział dodatkowy sprawił, że płakałam jak dziecko i dał mi on pewnego rodzaju ukojenie. Jeśli czytaliście 𝐌𝐲 𝐛𝐞𝐥𝐨𝐯𝐞𝐝 𝐦𝐨𝐧𝐬𝐭𝐞𝐫, przeczytajcie obowiązkowo 𝐌𝐲 𝐥𝐨𝐯𝐞𝐥𝐲 𝐝𝐚𝐢𝐬𝐲, bo ta książka jest idealnym dopełnieniem historii Chadwicka i jego Stokrotki.
Uncover me
Jakoś tak się utarło, że temat niechcianych zbliżeń bardziej dotyczy kobiet, niż mężczyzn. Nie sądzicie? Z reguły w tego typu sytuacjach to ona jest ofiarą, a on... No właśnie. Czy dorosły mężczyzna w intymnej sytuacji może być ofiarą? Czy może nie chcieć "zaliczyć"? Trzymając w rękach trzeci tom Prawdy o Yarrow, autorstwa Ludki Skrzydlewskiej, nie sądziłam, że będę tak bardzo zaskoczona przede wszystkim poruszaną tematyką. Pierwsze dwa tomy były bardzo interesujące. Poznaliśmy szóstkę uroczych bohaterów, z tego czwórkę z bliska, odkrywając ich tajemnice. Lubię czasem wrócić do studenckich lat, choć w moim miasteczku akademickim chyba nie działo się tyle, co w Yarrow. Trzeci tom natomiast był tym, co nazywamy wisienką na torcie. Ludka Skrzydlewska przede wszystkim wyszła poza utarty schemat, pokazując, że potężny facet, sportowiec też może zostać skrzywdzony. Pokazała też jak trudne jest noszenie masek, kiedy w środku rozpadasz się na milion kawałków, a przed otoczeniem musisz udawać twardziela. I to określenie dotyczy obydwóch bohaterów. I Haze, i Becca codziennie mierzą się z własnymi demonami, nie dopuszczając nikogo do swojego świata. Pomimo tego, że mają przyjaciół, łatwiej im jest zwierzyć się w sieci komuś zupełnie anonimowemu, komuś, kto wysłucha i nie będzie oceniał. Czy w realnym życiu też będą potrafili się otworzyć? Uwielbiam finałowe części przeróżnych historii, bo w nich poznajemy nie tylko zakończenia, na które czekamy przez setki stron, poznajemy często to, co dzieje się z bohaterami kilka lat później. W przypadku Prawdy o Yarrow nie było inaczej. Kiedy już poznałam wszystkie sekrety miasteczka akademickiego, musiałam się upewnić, że bohaterowie, których pokochałam całym sercem, mają się dobrze. Czytałam epilog z zapartym tchem i uśmiechem na ustach. Ludka Skrzydlewska umie w emocje i potrafi je dostarczać w potężnej dawce. Jeżeli na pozór lekkie historie z gatunku YA z mocnym drugim dnem jest tym, co lubicie, Prawda o Yarrow jest serią, od której nie będziecie mogli się oderwać.