Recenzje
Bez serca. Chestnut Springs #2
“Gdybym miał wymienić tylko jedną pozytywną cechę Willi Grant, stwierdziłbym, że jest oszałamiająca. Zbyt młoda jak dla mnie. Zbyt nieprzewidywalna. Ale mimo wszystko oszałamiająca.” Jeden z najlepszych romansów, jaki miałam przyjemność przeczytać w tym roku. Ta historia oczarowała mnie już od pierwszych stron i sprawiła, że nie chciałam opuszczać ani na sekundę tego urokliwego rancza pełnego emocji, śmiechu, rodziny, przyjaciół i… cudownej miłości. W 𝐁𝐞𝐳 𝐬𝐞𝐫𝐜𝐚 podobało mi się dosłownie wszystko. Uwielbiam to, jak autorka wykreowała ten małomiasteczkowy klimat oraz jego bohaterów. 𝐂𝐡𝐞𝐬𝐭𝐧𝐮𝐭 𝐒𝐩𝐫𝐢𝐧𝐠𝐬 wyróżnia przede wszystkim różnorodność charakterów. W tym uniwersum każdy jest inny i każdy na swój własny sposób nas oczarowywuje. Bez wyjątku. A w tym tomie serce zdecydowanie skrada syn 𝐂𝐚𝐝𝐞’𝐚, czyli 𝐋𝐮𝐤𝐞. Ten dzieciak jest tak przecudowny, prze kochany i przezabawny, że nie w sposób mu się oprzeć. To samo dotyczy jego ojca, który pokazuje nam się nie tylko z tej niezwykle gburowatej strony, ale również z tej łagodnej - 𝐂𝐚𝐝𝐞 okazuje się, że jest bardzo czułym i opiekuńczym mężczyzną, nie tylko dla swojego synka, ale i głównej bohaterki. Natomiast 𝐖𝐢𝐥𝐥𝐚 to kompletne przeciwieństwo samotnego ojca. To tryskająca energią młoda dziewczyna, która nie jednokrotnie was rozbawi. Autorka obiecuje nam motyw age gap i my go dostajemy. Świetnie został poprowadzony ten wątek, w którym wyraźnie było widać różnicę pomiędzy światem kowboja a rudowłosej. I pomimo różnicy wieku, przepaści w osobowościach, oni do siebie pasują jak nikt inny. Ich uczucie nie było oszukane, było wręcz chwytające za serce i dało się wyczuć to rosnące uczucie wraz z upływem stron. Ja zdecydowanie polecam i będę polecała serię 𝐂𝐡𝐞𝐬𝐭𝐧𝐮𝐭 𝐒𝐩𝐫𝐢𝐧𝐠𝐬. Szczególnie tom 𝐁𝐞𝐳 𝐬𝐞𝐫𝐜𝐚, w którym pewien kowboj pozwolił sobie na nowo kochać, dziewczyna odnalazła swój życiowy cel, a chłopiec znalazł mamę, która była gotowa dać mu miłość na jaką zasługuje.
Jego wysokość prezes
💼 Emma to ambitna młoda kobieta, która porzuca karierę w kancelarii prawnej wraz z narzeczonym, który złamał jej serce. Zaszywa się na rodzinnej farmie u babci, ale tam miejsca długo nie zgrzewa. Ma do wykonania tajemniczą misję. Ta zanosi ją do Nowego Yorku, który poza Liamem Kennedym, chociaż nie tym, którego szuka, przynosi jej niesamowity slot wydarzeń. 💼 No i oto mamy romans biurowy od autorki, której pióro jest mi szczególnie bliskie. Jednak pierwszy raz, mam co do niego mieszane uczucia. Otóż mamy tutaj bardzo ciekawą fabułę i świetnie wykreowanych bohaterów, ale jest także "ale". Historia ta sygnowana jest motywem enemies to lovers, którego zwyczajnie brak. Akcja toczy się dynamicznym tempem, ale pomiędzy bohaterami panuję jakby dziwna stagnacja, przy czym brakuje zwyczajnie chemi. Ich relację określiłabym tylko jako slow burn. Zastanawia mnie także oznaczenie na okładce jako spicy, gdy w gruncie rzeczy spicy scen nie ma w ogóle. Coś tam się dzieje, ale to już musi tworzyć się w strefie domysłów czytelnika. A szkoda bo ja fanką tego typu scen jestem, dla mnie one dodają realizmu budujących się uczuć i pozwalają dokładnie wczuć się w emocje bohaterów. 💼 Ciekawym wątkiem, ściśle stopniowanym, jest przeszłość bohaterów, która pozwala ich lepiej poznać. Są także uwielbiane przeze mnie niespodziewane zwroty akcji, których autorka jest mistrzynią. Ciekawi biurowe napiecie i są tajemnice, która zawsze wychodzi na jaw w nieodpowiednim momencie. Intrygują powiązania rodzinne, relacja Liama z bratem, która spowodowała, że i ona porzucił swoje zajęcie bankowca, by zająć się firmą kosmetyczną. Przy czym nad wszystkim panuje ich dziadek. Pięknie zaś pokazana została więź Emmy z babcią, ta nietuzinkowa babeczka szczególnie zwraca uwagę, przy okazji tajemnicą z przeszłości stanowiąc ciekawy wątek poboczny. 💼 Co tu przedewszystkim dostajemy, to silną kobietę, która w obliczu osobistych niepowodzeń oraz tarapatów finansowych swoją dobrocią i sprytem świetnie sobie radzi. Towarzyszem jej zostaje "Jego wysokość prezes" tym mianem nazwany Liam, którego priorytety ta niesamowita kobieta zmienia. Szkoda tylko, że ich relacja wydaje się drętwa, a zakończenie nie porywa. Tych emocji mi zabrakło. 💼 Ona prawniczka, on bankowiec, z innych miast, a jednak los łączy ich ścieżki w Nowym Jorku, w pracy o której nie mają pojęcia. Oboje są tam "na chwilę", trzymając się relacji szef - podwładna. Wiele miejsc, wiele wyzwań, wiele prawd. Poznajcie to wszystko sami‼️ Moje 8/10 🖤
Melodia tęsknoty
𝐑𝐄𝐂𝐄𝐍𝐙𝐉𝐀 „𝐌𝐞𝐥𝐨𝐝𝐢𝐚 𝐭ę𝐬𝐤𝐧𝐨𝐭𝐲” - 𝐌𝐨𝐧𝐢𝐤𝐚 𝐌𝐚𝐫𝐬𝐳𝐚ł𝐞𝐤 🌷 Z twórczością Moniki Marszałek zetknęłam się, gdy dopiero zaczynałam swoją przygodę z książkami, więc jej powieści nie były mi obce. Kiedy sięgnęłam po Melodię, wiedziałam, że pokocham tę historię już od pierwszych stron i że na pewno się nie zawiodę. Oczywiście, nie myliłam się. Historia Aerith i Westleya to niesamowicie poruszająca opowieść o dwóch cudownych duszach, które nie potrafią żyć bez siebie. Szczerze mówiąc, chyba NIGDY W ŻYCIU nie czytałam czegoś tak słodkiego jak właśnie ta książka.💓 Niesamowicie trudno jest mi pisać tę recenzję, ponieważ doskonale zdaję sobie sprawę, że takiej książki nie da się opisać słowami… ją trzeba przeżyć. Relacja głównych bohaterów to jedna z najprawdziwszych, o jakich czytałam. Ich miłość jest tak czysta i szczera, że aż nie sposób się nie uśmiechać podczas lektury. Nie spodziewałam się czegoś takiego. Byłam pewna, że będzie to taka sama miłość jak w wielu innych książkach - uczucie, które niczym szczególnym się nie wyróżnia. Ale cholernie się myliłam. Z daleka widać, ile serca i emocji włożyła w tę relację Monika. Widać, jak bardzo chciała pokazać swoim czytelnikom PRAWDZIWOŚĆ tego wszystkiego. Idealnie opisała tęsknotę i smutek towarzyszące podczas rozłąki, radość, której bohaterowie doświadczają, kiedy są blisko siebie, oraz jak silne może być przywiązanie do drugiego człowieka. Miłość, jaką darzą się Aerith i Westley, jest uzależniająca - nie tylko dla nich, ale też dla nas, czytelników. Kocham tę dwójkę całym swoim sercem i któregoś dnia pragnę przeżyć coś tak pięknego i prawdziwego jak oni.🥹 Tak jak Monika napisała na samym początku książki, Westley Karlsen zdecydowanie wie, jak kochać kobietę. Ten mężczyzna i jego oddanie są tak bardzo wzruszające. To, jak wartościowym jest człowiekiem, można zauważyć już na samym początku książki. Podziwiam jego siłę i chęć walki o coś, czego pragnie całym sobą. Moim marzeniem jest posiadanie takiego człowieka w swoim życiu. KAŻDA kobieta zasługuje na mężczyznę, jakim jest Westley Karlsen. 🙏🏽 Aerith to kolejna bohaterka, która zaskoczyła mnie tym, jak wielką posiada w sobie siłę. Pomimo tego, że życie nie było dla niej łaskawe, ona genialnie sobie z tym wszystkim poradziła. Jako młoda kobieta wzięła odpowiedzialność za dwoje małych dzieci, które straciły rodziców w tragicznym wypadku samochodowym, w którym ONA również ich straciła. Oddała całe swoje serce tym małym istotkom. Aerith to bohaterka, którą TRZEBA podziwiać i z której warto brać przykład. Kocham ją całym swoim sercem. 🥹💓 “Melodia tęsknoty” to historia, która zabiera nam kawałek naszej duszy i chowa ją głęboko w sobie, chroniąc przed całym złem tego świata. Ciepło i komfort aż wylewają się ze stron. Zdecydowanie jest to historia, którą trzeba przeczytać, aby zrozumieć, jak ważna jest miłość dla osoby, która jej potrzebuje. 🌷 Pomimo tego, że w książce dzieje się naprawdę sporo, nie jest to aż tak przygnębiające i obciążające dla naszego umysłu, przez co można spokojnie połapać się, co, gdzie i jak. Podczas czytania “Melodii” nie ma mowy o nudzie. Chciałabym jeszcze poświęcić chwilę waszej uwagi na to PRZEPIĘKNE WYDANIE! Okładka, która jest przepiękna i cudownie pasuje do całej tej historii, początki rozdziałów, które dają tak cudowny vibe, rysunki, które pozwalają jeszcze bardziej zagłębić się w fabułę, oraz przepiękne cytaty, które swoją prawdziwością trafiają do naszych serc. Jestem absolutnie zakochana.🌷 Ocena: 4,5/5 gwiazdek 🎶
Moody. Historia jednego masażu
Nie zawsze poznajemy ludzi w odpowiednim momencie życia. Czasem zdarza się i tak, że to nie jest ta chwila, by nawiązać bliższą relację, a rozum bierze górę nad buzującymi emocjami. Czasem musimy wziąć pod uwagę dobro innych i postawić je ponad własnymi pragnieniami. Ale czy prawdziwa miłość może ot tak zniknąć, gdy sobie to postanowimy? Wren, choć wykształciła się w kierunku muzycznym, pracuje jako masażystka, a swój talent traktuje jako hobby. Wychowana głównie przez ojca, nadal z nim mieszka i ma w nim ogromne wsparcie. Skrycie marzy o podróży do Europy, choć jest zadowolona z miejsca, w jakim znajduje się w życiu. Momentami bywa niezdarna, co prezentuje przy swoich spotkaniach z wyjątkowym klientem… Takim, którego nie da się już zapomnieć. Dax jest wdowcem i samotnie wychowuje nastoletniego syna, z którym nie ma najlepszych relacji. To pracoholik, który osiągnął sukces dzięki ciężkiej pracy i trudno mu wyzbyć się kontroli nad każdym aspektem życia. Jest zagubiony, żyje w nieustannym stresie i nie do końca wie, czy jego decyzje na pewno są słuszne. Masaż ma być jego sposobem na relaks, jednak okazuje się, że ten dzień zmieni dla niego o wiele więcej, aniżeli tylko ukoi skołatane nerwy. „Moody. Historia jednego masażu” to Penelope w najlepszym wydaniu, co bardzo mnie cieszy. Znowu funduje bohaterom skomplikowaną drogę uczuciową, fabuła jest rozciągnięta w czasie, a rozstania i rozterki głównych postaci łamią czytelnikowi serce. Autorka zaskakuje także plot twistem, którego się nie spodziewałam, ale który też doskonale uzasadnia perypetie Dexa i Wren. Postaci są ciekawie skrojone, intrygują zróżnicowanym charakterami i nawet poboczni bohaterowie przykuwają uwagę oraz wnoszą sporo do historii. Znajdujemy tu odrobinę humoru, krztynę erotyki oraz niezaprzeczalne przyciąganie bohaterów, a także życiowe tematy związane z rodziną. Nie sposób też nie angażować emocji podczas lektury, co sprawia, że są momenty, w których mamy ochotę zrobić krzywdę głównym postaciom, potrząsnąć nimi i postawić do pionu, by w końcu zechcieli sięgnąć po swoje szczęście. Niezaprzeczalnym atutem jest też lekkie pióro Ward, przez które praktycznie się płynie. Powrót Autorki do sprawdzonych dla niej schematów w tym wypadku sprawdza się najlepiej i po kilku słabszych opowieściach, jakie oddała w nasze ręce, znowu może się pochwalić czymś, co zadowoli każdego jej fana. Ja jestem szalenie usatysfakcjonowana lekturą, a przyznam szczerze nie spodziewałam się tego. Jedynym minusem jest maleńka czcionka, która utrudnia czytanie, jednak to już znak rozpoznawczy wydawnictwa i nie spodziewałam się niczego innego… Tak czy inaczej, nawet przy gorszych wrażeniach wizualnych, zdecydowanie warto poznać tę powieść.
Oczy zalane atramentem
ᴏᴄᴢʏ ᴢᴀʟᴀɴᴇ ᴀᴛʀᴀᴍᴇɴᴛᴇᴍ - ᴀɢᴀᴛᴀ ᴋᴀᴄᴢᴍᴀʀᴇᴋ ★★★★☆ 4/5 ∘⋆₊⟡𓈒⟡₊⋆∘ ❗Moja recenzja to opinia oparta wyłącznie o przeczytanej książce i w żaden sposób nie popieram zachowania autorki❗ Była to moja pierwsza styczność z piórem autorki. Styl pisania był przyjemny i zrozumiały do czego nie mogę się przyczepić. Przeszłość Kristiny jak i pobyt w sierocińcu odbiły się na jej psychice. Zamiast czuć w takim miejscu bezpieczeństwo i spokój czuła niepokój, lęk oraz pełno bólu. Była samotna i pokrzywdzona przez swój los i miejsce, które miało pomóc zabrać od niej wszystkie najgorsze emocje, a tak naprawdę tylko dolewało oliwy do ognia. Sytuacje, które działy się w sierocińcu Kristina najlepiej chciałaby wymazać z pamięci i nigdy nie przeżyć tego co ją spotkało. Chciała poczuć zrozumienia i zrzucić kamień ciążący na jej sercu. Potrzebowała rozmowy i ukojenia, niestety los miał dla niej inne plany. „𝐓𝐲𝐦 𝐫𝐚𝐳𝐞𝐦 𝐛𝐲ł𝐨 𝐣𝐞𝐝𝐧𝐚𝐤 𝐢𝐧𝐚𝐜𝐳𝐞𝐣, 𝐩𝐨𝐧𝐢𝐞𝐰𝐚ż 𝐧𝐢𝐞𝐳𝐧𝐚𝐣𝐨𝐦𝐲 𝐜𝐡ł𝐨𝐩𝐚𝐤 𝐩𝐨𝐝𝐚𝐫𝐨𝐰𝐚ł 𝐦𝐢 𝐜𝐨ś, 𝐜𝐳𝐞𝐠𝐨 𝐬𝐳𝐜𝐳𝐞𝐫𝐳𝐞 𝐩𝐫𝐚𝐠𝐧ęł𝐚𝐦: 𝐝𝐳𝐢𝐞ń, 𝐰 𝐤𝐭ó𝐫𝐲𝐦 𝐜𝐡𝐨ć 𝐩𝐫𝐳𝐞𝐳 𝐜𝐡𝐰𝐢𝐥ę 𝐦𝐨𝐠𝐥𝐚𝐦 𝐛𝐲ć 𝐬𝐨𝐛ą. 𝐁𝐲ł𝐚𝐦 𝐦𝐮 𝐳𝐚 𝐭𝐨 𝐛𝐚𝐫𝐝𝐳𝐨 𝐰𝐝𝐳𝐢ę𝐜𝐳𝐧𝐚.” Na drodze Kristiny gdy ta zaczęła powoli układać swoje życie na właściwe tory, pojawia się Michael. Chłopak przez całą książkę darzy naszą bohaterkę szacunkiem, dba o nią i o jej bezpieczeństwo. Jest jednym z niewielu bohaterów, w których widzę same „zielone flagi”. Cała ich relacja jest przepiękna i niesamowicie czytało mi się o jej rozwoju. Życzę każdemu takiej relacji, w której by mógł poczuć spokój, bezpieczeństwo i dom. Muszę przyznać, że kilka razy musiałam przeczytać parę ostatnich stron. Nie miałam pojęcia co tam się dzieje a plot twist, który był na końcu? Totalnie się nie spodziewałam. Z niecierpliwością czekam na kolejny tom by poznać dalsze losy Kristiny oraz Michaela. Do zobaczenia!