Recenzje
Biały szum
„Biały szum” to zdecydowanie najbardziej wakacyjna książka jaką miałam okazję przeczytać. Akcja działa się nad morzem i mogę przyznać, że dawno nie czułam takiego vibe’u podczas czytania. Na początku bałam się, że fakt, iż scena występuje w Polsce, sprawi, że historia spodoba mi się mniej, ale na szczęście było zupełnie odwrotnie i totalnie o tym zapomniałam. Pomysł na fabułę był świetny i w 100% wykorzystany. Uważam, że historia Oli i Igora, została napisana bardzo dobrze i autorka wiedziała co chce w niej zawrzeć. Stworzyła ludzi, których gdybym tylko mogła, z chęcią bym poznała i historię z tak cudownym klimatem, że najchętniej przeniosłabym się do ich świata. Oprócz wątku romantycznego w książce możemy znaleźć również wątek tajemniczej śmierci rodzeństwa jednego z głównych bohaterów, dzięki czemu historia miała wiele zwrotów akcji i tajemniczych sytuacji, które sprawiały, że nie chciałam odrywać się od lektury. W tej historii, bardzo podobali mi się główni bohaterowie. Uważam, że byli świetnie wykreowani i był to jeden z głównych powodów dla których chciałam czytać tę książkę. Byli tak różni, ale jednocześnie tak podobni, że tylko prosiłam aby skończyli razem. Jedynym do czego mogłabym się przyczepić jest długość tej książki, ponieważ jest dosyć krótka i zanim w ogóle zdążyłam przyzwyczaić się i wdrążyć w ten klimat, ta już się kończyła. Dobrze wspominam czytanie historii Oli i Igora i jeśli tylko będę miała możliwość przeczytania kolejnej książki napisanej przez Agatę, z wielką chęcią to zrobię.
Uncover me
Koniec podróży śladami bohaterów serii Yarrow. Ciężkie są pożegnania, a zwłaszcza te, których się nie chce. Bekka Belford i Haze Connors. Moi drodzy, Ludka znowu to zrobiła. Od początku do końca ta historia jest czymś, czego nie da się zapomnieć ot tak. Dwoje ludzi z wątpliwą reputacją skrywa za swoimi maskami zbyt wiele. Oboje doświadczeni przez życie, choć zgoła inaczej. Chciałabym tylko zaznaczyć, że w tej części też dowiadujemy się, kim jest Tay i wielu z was może być zaskoczonym. Podoba mi się to, w jaki sposób Autorka opowiedziała czytelnikom ostatnią historię w murach Yarrow. Wszystko było po prostu naznaczone emocjami. Dostaliśmy enemies to lovers i to w prawdziwej postaci. Dwoje osób, które się nie lubią, okazuje się, że już od dawna ze sobą rozmawiają. Powoli odkrywają wszystkie karty i z niektórymi sytuacjami jest im trudno się pogodzić. Chciałabym też dodać, że gust muzyczny Haza jest tak bardzo mój i czuje z nim specjalną więź (😂). Kiedy już myślałam, że wiem, kto jest moim ulubieńcem, to wpadł Connors i wszystko mi się posypało! W ostatniej części nie zabraknie humoru, dobrej zabawy, ale i znajdą się tu momenty, w których serce będzie pękać. Bardzo dobrze się bawiłam przy czytaniu tej książki. W ogóle cała trylogia była genialna. Kocham ten świat i to, że każda z tych postaci była inna. Każda miała swój własny wykreowany charakter. Myślę, że te książki pochłoną was bez opamiętania tak jak mnie. Skończyłam czytać już kilka dni temu, a dalej mam w głowie te historie i wspaniałych bohaterów.
Jak zakochać się na niby według Hani i Ishu
Hani, tak właściwie Humaira Khan, pochodziła z Bangladeszu. Była popularną dziewczyną w szkole. Uśmiechnięta, radosna, życzliwa. Któregoś dnia oświadczyła przyjaciółkom, że jest biseksualna. Dziewczyny nie uwierzyły, bo przecież zawsze wybierała chłopaków. By udowodnić, że mówiła prawdę, wyjawiła że spotyka się z Ishitą. Ishita Dey, zwana Ishu, nie miała o tym pojęcia. Pochodziła z Indii. Różniła się od Hani we wszystkim. Nie była popularna, zbyt poważna i tylko się uczyła. Miała ku temu powody. Nie chciała zawieść rodziców. Dlatego postanowiła zostać prefektką naczelną szkoły. Problem polegał na tym, że była niepopularna. Propozycja Hani, aby umawiać się na udawane randki, nasunęła Ishu pomysł. Hani i Ishu znały się wcześniej przez swoje korzenie, ale nigdy szczególnie się nie przyjaźniły. Ishu nie była zbyt popularna, a Hani wręcz przeciwnie. Hani miała swoje przyjaciółki, które nie wierzyły w jej biseksualność. Wręcz uznały to za przypadłość. Jak dla mnie były dwulicowe i na siłę chciały zmienić Hani. Jednak przyjaźniły się od zawsze. Dziewczyny miały udawać związek, ale obie coś poczuły. Ishita liczyła że przez to uda jej się osiągnąć cel. Ale to Ishita okazała się prawdziwą przyjaciółką. Chciała chronić dziewczynę. Była to miła odskocznia, bo książka jest lekką młodzieżówką. Pióro autorki jest lekkie i chociaż książka nie ma jakiś dużych zwrotów akcji to szybko się czytało i miło. Nie brakowało też małych tajemnic i zwrotów akcji. Jednak zakończenie było jak dla mnie nie zakończone.
Mój przyjaciel lęk
Nieczęsto trafia się na książkę, która nie tylko inspiruje, ale i faktycznie edukuje, dostarczając wiedzy uniwersalnej - o każdym z nas. Anna Paluszak w swoim dziele "Mój przyjaciel lęk" oferuje coś więcej niż standardowe coachingowe wskazówki. Mogę powiedzieć, że to pozycja, która zasługuje na szczególną uwagę. Autorka w mistrzowski sposób demitologizuje lęk - nie jako wroga, którego należy zniszczyć, ale jako emocję, z którą warto się zaprzyjaźnić. Przełamuje szkodliwe schematy myślowe i uczy, jak rozpoznać lęk, zaakceptować go i nadać mu miejsce w naszym życiu. To podejście jest prawdziwie terapeutyczne - zamiast walczyć, możemy nauczyć się odpuszczać. Co mnie szczególnie ujęło? Paluszak łączy wieloletnie doświadczenie zawodowe z osobistymi przeżyciami, dzięki czemu książka jest nie tylko rzetelna, ale i autentyczna. Ta autentyczność jest kluczem - czytelnik czuje, że autorka rozumie jego emocje i prowadzi go ku większemu poczuciu kontroli nad życiem, a nie ku nierealnym obietnicom. Ciekawostka: tytuł "Mój przyjaciel lęk" został zainspirowany prawdziwym dialogiem wewnętrznym autorki, który odbyła w trudnym okresie życia. Ta intymna relacja z emocją stała się inspiracją do stworzenia książki, która niesie ulgę tysiącom czytelników. Polecam tę pozycję każdemu - bez względu na to, czy zmagacie się z lękiem, czy po prostu chcecie lepiej zrozumieć siebie i innych.
Kylian Mbappé. Sportowi giganci
Gwiazda piłki nożnej, która podbiła serca fanów na całym świecie. Nic dziwnego, że ten zdeterminowany i pełen pasji zawodnik jest wzorem wielu młodych ludzi chcących podążać jego śladem. Kylian zapracował na swój sukces nie tylko ogromnym talentem, ale również jasno określonymi marzeniami i celami. Ta pozycja ukazuje małym piłkarzom, że marzenia faktycznie można urzeczywistnić. Książkę Mateusza Migi przeczytałam z zainteresowaniem, poznając drogę sportowej kariery Kyliana Mbappé. Przyznaję, że w wielu momentach byłam zaskoczona! Całość została napisana lekkim językiem, dzięki czemu nawet sportowi laicy będą się dobrze bawić! —