ODBIERZ TWÓJ BONUS :: »

Recenzje

Biały szum

Hej kochani! Dzisiaj przychodzę do was z recenzją książki "Biały Szum", zapraszam! 🤍 Jest ona 15+ jednak warto przeczytać ostrzeżenie znajdujące się na początku książki! Mamy tutaj historię Oli i Igora. Dziewczyna jest studentką psychologii, zajmuję się swoją bratanicą a w wakacje razem z mamą prowadzi pensjonat nadmorski, do którego właśnie przyjeżdża Igor ze swoimi przyjaciółmi, jako iż w tym sezonie będą sprawować nadzór nad plażowiczami. Igor od razu zwraca uwagę na dziewczynę i nie może przestać o niej myśleć, jednak Ola woli trzymać się na dystans. Przyjezdni chłopcy, mogą zwiastować tylko problemy, od których ona woli trzymać się z daleka. Może się wydawać, że to tylko zwykły romans wakacyjny prawda? Jednak tutaj zwykła nadmorska mieścina skrywa zagadki, tajemnice i niewyjaśnioną do końca sprawę śm!erc! brata bliźniaka Igora. Bohaterowie drążąc bardziej dowiadują się przerażających rzeczy a zwykłe wakacje zamieniają się w pościg za prawdą, która już dawno powinna wyjść na światło dzienne. Naszym bohaterem grozi niebezpieczeństwo, jednak oni się nie poddają. Tylko czy uda im się dowiedzieć prawdy i uniknąć zagrożenia, które na nich czycha? Okazuje się, że prawda jest bliżej niż nam się wydaje. Książkę tą czytałam podczas zastoju co spowodowało, że bardzo długo szło mi z jej skończeniem chociaż jest ona bardzo króciutka, bo ma tylko 200 stron. Jednak co było ogromnym plusem to, to że jak już usiadłam do niej od razu mnie ona wciągała. Lektura ta była bardzo ciekawa i chciałam odkrywać tą tajemnicę razem z bohaterami. Na początku się trochę bałam, że może mi się nie spodobać jako iż nie przepadam bardzo za książkami, w których akcja dzieję się w Polsce, jednak tu było inaczej. Ku mojemu zaskoczeniu spodobała mi się ona i byłam pod ogromnym wrażeniem, że tak krótka książka może się okazać tak cudowna i dostarczy mi tyle mieszanych emocji! Na samym końcu czułam taki stres... Teraz o bohaterach! Zaznaczę, że nie zbyt przywiązałam się do postaci w tej książce, jednak, każdego z nich obdarzyłam sympatią. Zacznę od Oli - głównej bohaterki. Mamy tutaj studentkę medycyny, która w wakacje pomaga mamie w pensjonacie nadmorskim, i która nie lubi zbyt bardzo przywiązywać się do przyjezdnych mężczyzn dlatego trzyma ich na dystans. Jej postać bardzo polubiłam, jednak czasami troszkę mnie irytowała swoim zachowaniem, ale po przeczytaniu książki zrozumiałam czym było ono spowodowane, przez co bardzo jej współczułam w związku z tym co przeżyła. Teraz trochę o Igorze - głównym bohateru, do którego nie mam żadnych zarzutów i również go bardzo lubię. Jednak nie mam jak zbytnio się wypowiedzieć na jego temat, bo jego postać tak samo jak reszty była dla mnie niezbyt przywiązująca i wiem, że nie utknie mi na dłużej w pamięci. Ale tutaj muszę powiedzieć, że i tak najbardziej ze wszystkich postaci uwielbiam Borysa zwanego również jako niedźwiedź. Uwielbiam jego poczucie humoru i to jak zachowywał się w stosunku do innych, takie słoneczko w grupie, uwielbiam! Dodam jeszcze, że kocham duo Igora i Oli🥹 cudowni są razem i przyjemnie czytało mi się jak coraz bardziej zakochiwali się w sobie i nawzajem o siebie troszczyli! Co do stylu pisania autorki, który bardzo mi się spodobał! Jest to pierwsza książka od tej autorki, którą miałam okazję czytać i nie zawiodłam się, chętnie sięgnę po inne dzieła tej Pani. Styl pisania jest lekki i na pewno pomoże wam na zastój czytelniczy! Sądzę, że ta historia jest idealna na letnie wieczory, kiedy już dawno powinniście spać, ale macie ochotę przeczytać coś krótkiego i co was wciągnie od razu! O samym wyglądzie, którego jak zawsze nie biorę pod uwagę! Pamiętajcie, że każdy ma własny gust i nie musimy się zgadzać! Mi okładka się podoba, jest ona ładna i pasuję bardzo do historii tej dwójki. Niestety w środku nie mamy za dużo dodatków, oprócz różowej wklejki. Podsumowując książkę oceniam na 4,5/5⭐ jest ona cudowna i wciągająca warto ją przeczytać, jednak wiem, że nie zrobiłabym jej ponownego reareadu. Miłego dnia kochani!🤍

svane_books Szczegielniak Maja

Malbat znaczy rodzina

Dawno mnie tu nie było, jednak postanowiłam wrócić, ponieważ poczułam, że to moment, w którym jestem gotowa, aby znów dzielić się z wami przyjemnością z czytania. Po takiej przerwie przychodzę do was z recenzją książki, która w pewien sposób wyciągnęła mnie z dużego zastoju czytelniczego. "Malbat" to książka, na którą trafiłam całkowicie przypadkowo. Swoją okładką skusiła mnie, żebym przeczytała chociażby opis, i jak tylko dowiedziałam się, że to powieść z wątkami mafijnymi i różnymi innymi nielegalnymi działaniami, postanowiłam dać jej szansę. Kiedy książka do mnie dotarła, od razu zabrałam się za czytanie. Muszę przyznać, że od bardzo dawna nie miałam uczucia takiego wciągnięcia już od pierwszych stron. Wątek głównej bohaterki, która na początku pracowała na komisariacie i zajmowała się dość dużą sprawą, sprawił, że jeszcze bardziej wciągnęłam się w cały świat tej historii. Każdą kolejną stronę czytałam z coraz większym zaciekawieniem. Kiedy akcja zaczęła się coraz bardziej rozwijać, zupełnie nie mogłam się oderwać od tej książki. Codziennie czekałam tylko na moment, kiedy będę mogła usiąść i ponownie zanurzyć się w świat "Malbatu". Muszę jednak przyznać, że był moment, w którym czułam się bardzo znudzona, ponieważ przez chwilę nie działo się nic istotnego. Ta chwila minęła jednak szybko, a akcja znowu ruszyła z kopyta. Autorka serwuje czytelnikowi prawdziwy rollercoaster emocji - tak naprawdę z każdą kolejną stroną nie wiedziałam, czego mogę się spodziewać. Jeśli chodzi o wątek romansu, czułam, że jest go za mało. Niby było jakieś uczucie między głównymi bohaterami, ale nie zostało ono rozwinięte, co sprawiło, że książka zyskała u mnie niewielki minus. Autorka posługuje się dość prostym językiem, co przy takich tematach jest ogromnym plusem - dzięki temu książkę czyta się szybko i nie gubimy się w fabule. W treści nie znajdziemy zbyt wielu zbędnych opisów, za to na pewno pojawia się mnóstwo niespodziewanych zwrotów akcji. Podsumowując, jeśli lubicie wątki mafijne i różne nielegalne działania, mogę wam gorąco polecić tę książkę. Jestem pewna, że wciągniecie się w jej świat i nie będziecie chcieli z niego wyjść.

zaczytana_zochaa Głąb Zofia

Prędzej piekło zamarznie

Książka 4/5 więc bardzo polecam, ale przyzwyczajona do super książek Ludki muszę rzec, że w tej dużo rzeczy się nie zgadzało i może nie powinnam ale zacznę od minusów. (Mogą być spoilery) Mari irytowała mnie swoim niezdecydowaniem co do uczuć do Sainta i tym naciskaniem na niego by porozmawiał z matką. Matka jest dorosła, sama może przyjść do syna. Tym bardziej, że popełniła błąd i chcąc nie chcąc go zostawiła. Która matka nie walczyłaby o kochane dziecko? No widocznie Lizzy. I wiecie była z ojcem Mari taka szczęśliwa i zakochana aż na koniec dostajemy jej romans z jego najlepszym przyjacielem po pół roku od śmierci! W pół roku można zapomnieć o miłości życia i się zakochać? Dla mnie dziwne. Saint kreowany jest na mężczyznę postawnego, z kasą, klasą (na ogół) i wielkim ego, ale już wizyta na komisariacie w niewielkiej miejscowości pokazuje jego niewiedzę - a niby pomaga ojcu zarządzać wielką firmą - nie widziałam go w tej roli po tej wpadce. Ogólnie bywały momenty kiedy nie mogłam się przekonać do jego męskości i wielkości, cały czas miałam przed oczami nastolatka… pierwszy raz mam coś takiego z książkami Ludki. Książka ma mega zimowy klimat - świąteczny już mniej, bo samo rozstawianie dekoracji i święta na końcu (kilka stron), gdzie nie było tej świątecznej rodzinnej atmosfery a jedynie wspomniana data, to za mało. Może trochę marudzę, ale Ludka przyzwyczaiła nas do większego standardu i mimo 4 gwiazdek musiałam wyrzucić z siebie te minusy do książki.

Tiktok Bławat Karolina

Prędzej piekło zamarznie

Jeśli mnie pamięć nie myli, „Prędzej piekło zamarznie” to już szósta książka autorstwa Ludki Skrzydlewskiej, po którą zdecydowałam się sięgnąć, i jednocześnie szósta, którą oceniłam na co najmniej pięć gwiazdek. Wiem, że sięgnę po każdą kolejną premierę Ludki, ponieważ jej książki stały się dla mnie bezpiecznym miejscem - domem, do którego chcę wracać wciąż na nowo. Z wielką przyjemnością nadrobię również starsze premiery, po które nie miałam jeszcze okazji sięgnąć. Do tytułu „Prędzej piekło zamarznie” miałam ogromne oczekiwania i, chyba nikogo nie zdziwię, że nie zawiodłam się. Historia Marigold i Sainta skradła moje serce i jestem pewna, że zostanie w moich myślach na zawsze. Mam nadzieję, że moją recenzją uda mi się zachęcić Was do sięgnięcia po tę pełną emocji książkę! Zacznę od klimatu tej książki. Przysięgam, że podczas czytania miałam ochotę zrobić sobie gorące kakao, wskoczyć pod cieplutki koc i włączyć w tle świąteczne piosenki. Osobiście uwielbiam zimowe książki, bo zawsze doskonale wprowadzają mnie w świąteczno-zimowy nastrój. Ten klimat w wykonaniu Ludki to prawdziwe cudo, i już nie mogę się doczekać jej kolejnych książek w podobnym stylu. Nasza główna bohaterka jest właścicielką pensjonatu w Silver Springs w stanie Kolorado. Oddaje temu miejscu całe swoje serce. Przejęła pensjonat razem ze swoją macochą po śmierci ojca. Saint (czyli mój najnowszy mąż książkowy) chce przejąć „schronisko”, a właściwie teren, na którym się znajduje, aby stworzyć tam ogromny hotel. Wrócił do miasteczka, w którym się wychował, aby porozmawiać z właścicielem miejsca, które pragnął przejąć. Okazało się, że właścicielką jest Marigold - dziewczyna, z którą spędził całe swoje dzieciństwo, dziewczyna, która kiedyś była dla niego najważniejsza i z którą miał wiele niewyjaśnionych spraw. Bardzo spodobał mi się sposób, w jaki Ludka opisała wątek, w którym główny bohater pragnie przejąć coś, co należy do głównej bohaterki. Przysięgam, że ten motyw był tak wciągający i już od pierwszych stron sprawił, że nie mogłam się oderwać od czytania. Tak jak na początku wspominałam, nie jest to pierwsza książka autorstwa Ludki Skrzydlewskiej, po którą zdecydowałam się sięgnąć. Ubóstwiam pióro tej autorki. Tworzy ona książki komfortowe, lekkie i jedyne w swoim rodzaju. Pisze w taki sposób, że czytając, zapominam, że trzymam książkę w rękach. Zaczynając pierwszą stronę, jak za pomocą czarodziejskiej różdżki, przenoszę się do wykreowanego przez Ludkę świata i zostaję w nim aż do ostatniej strony książki. A później przez kilka dni cierpię na "kaca" czytelniczego, bo myślami wciąż jestem daleko od rzeczywistości. Książki Ludki są wyjątkowe i mają specjalne miejsce na mojej półce, w moim sercu i w moich myślach. Marigold Price - nasze totalne słoneczko, i Saint Ashford - nasz gburowaty dupek. Dwa zupełnie różne światy, które przyciągały się do siebie niczym magnesy o przeciwnych biegunach. Marigold pokochałam już od pierwszej strony, kiedy to, próbując rozwiesić świąteczne lampki na dachu pensjonatu, o mało nie straciła życia. Mimo to, jej godność nie pozwoliła jej poprosić o pomoc kogoś innego, bardziej wysportowanego czy kompetentnego do tego zadania. Pokocham ją za wytrwałość, odwagę i siłę w dążeniu do celu. To dziewczyna niezwykle wrażliwa, pełna empatii, która nie potrafi przejść obojętnie obok cierpienia innych. Muszę przyznać, że bardzo ją podziwiam. Stała się dla mnie autorytetem i wiele mnie nauczyła. Marigold na zawsze pozostanie w moim sercu, a ja jestem pewna, że nie zapomnę o niej przez długi czas. Jej dobre serce i ciepło, które biło od niej na każdym kroku, były jak ciepła pościel w zimny wieczór - ogrzewała swoją osobowością nawet najchłodniejsze serca. Natomiast, jeśli chodzi o Sainta… Boże, jak ten gbur mnie irytował na początku! Miałam ochotę wejść do książki, wstrząsnąć nim i zobaczyć, czy coś do niego dotrze. Jednak z czasem Saint stał się zupełnie inną osobą. Jego przemiana była ogromna. Dostrzegł rzeczy, których wcześniej nie widział, oślepiony przez swojego ojca. Mimo że na początku udawał twardego, silnego mężczyznę, tak naprawdę był zranionym chłopcem, który nigdy nie dostał tego, czego każde dziecko potrzebuje - miłości i zrozumienia. Jak już wcześniej wspomniałam - Saint i Marigold to dwa zupełnie różne bieguny, ale idealnie do siebie pasują. To duo skradło moje serce i na zawsze pozostanie jedną z moich ulubionych książkowych par. Całym sercem pokochałam również Lizzy - mamę Sainta i macochę Mari. Ta kobieta niosła na barkach ogromny ciężar - ciężar błędów przeszłości i wyrzutów sumienia. Lizzy to postać, która skłania do refleksji i głębszych przemyśleń. Jest również bohaterką, która nie raz wywołała u mnie płacz. Gdybym miała bardziej szczegółowo charakteryzować tę postać, poruszyłabym wiele ważnych wątków książki i zaspojlerowałabym wam jej treść, dlatego nie chcę się zbytnio rozpisywać. Zapewniam Was jednak, że jeśli zdecydujecie się przeczytać „Prędzej Piekło Zamarznie”, pokochacie tę kobietę, bo Lizzy po prostu nie da się nie kochać. Uważam, że Ludka świetnie opisała relacje pomiędzy bohaterami - zarówno tę między mężczyzną a kobietą (w tym przypadku friends to enemies to lovers), jak i tę pomiędzy rodzicem a dzieckiem. Cudownie ukazała, jak ważne jest wybaczenie i zrozumienie drugiej strony. W niezwykły sposób przedstawiła też to, że uleczenie rany na duszy nie jest wcale takie łatwe jak mogłoby się nam wydawać. Ten tytuł nauczył mnie wielu rzeczy i dał mi do myślenia. Pokazał, że wybaczenie i pokonanie tego pierwszego, najtrudniejszego kroku, wymaga ogromnej odwagi. „Prędzej Piekło Zamarznie” to książka, którą będę polecać każdemu. Uważam, że jest warta przeczytania, ponieważ można wynieść z niej naprawdę wiele. Ten tytuł idealnie nadaje się na aktualny grudniowy czas i zapewniam, że idealnie wprowadzi was w zimowy, świąteczny klimat. Saint i Marigold czekają na czytelników pragnących poznać ich historie, więc jeśli zastanawialiście się nad przeczytaniem tej książki, nie zwlekajcie - bierzcie się za nią jak najszybciej!

zyjac_wersami Kuzanowska Malwina

Prędzej piekło zamarznie

Motyw hate-love - tak, czy nie? 💬 Ja zdecydowanie mówię: tak! A jeżeli szukasz książki z tym motywem, i to w świątecznym klimacie, to mam dla Ciebie świetną propozycję - „Prędzej piekło zamarznie” autorstwa Ludki Skrzydlewskiej. „Prędzej piekło zamarznie” to idealna lektura na zimowe wieczory, która otula niczym kocyk i jednocześnie podnosi temperaturę otoczenia. Fabuła jest ciekawa, dynamiczna, pełna zwrotów akcji, tajemnic z przeszłości, a nawet niecnych planów. Nie brakuje w niej także romantyzmu, zmysłowości, sensualności oraz erotycznego napięcia, które łączy dwójkę ludzi z zupełnie różnych światów. Bohaterowie są bardzo ciekawie wykreowani, a napięcie, jakie pomiędzy nimi panuje, czuć na każdej stronie. Saint to wyrachowany biznesmen, skrywający w rękawie niejednego asa i uparcie dążący do celu. Jednak pod płaszczem nonszalancji kryje prawdziwą wrażliwość i opiekuńczość. Niejednokrotnie widzimy w książce jego dwie twarze, przez co momentami trudno określić, jaki naprawdę jest. Natomiast Marigold zaskakuje swoim zachowaniem. Początkowo wydaje się bardzo spokojna, uprzejma i miła, jednak okazuje się niezwykle pewną siebie, wygadaną, pyskatą, a nawet zdolną do przebiegłych zagrywek kobietą, która także nie cofnie się przed niczym, aby osiągnąć swój cel. Potyczki między tą dwójką nadają całej książce wyjątkowego charakteru i udowadniają, że zawsze warto walczyć o swoje miejsce na ziemi oraz stawiać czoła przeciwnościom losu. „Przyjaciół trzymaj blisko, ale wrogów… jeszcze bliżej.” „Prędzej piekło zamarznie” to książka z doskonale oddanym, małomiasteczkowym, górskim klimatem, która wciąga i nie pozwala się tak po prostu odłożyć na bok. Pośród scen pełnych namiętności autorka zawarła wiele istotnych kwestii, które zmuszają do głębszych przemyśleń. Dzięki temu książka nie jest tylko kolejnym romansem jakich wiele. Daj się porwać do Silver Springs w stanie Kolorado i przeżyj piękną miłosną historię. Serdecznie polecam, K!

k.tomzynska Tomżyńska Karolina