ODBIERZ TWÓJ BONUS :: »

Recenzje

Oczy pełne gwiazd

 Ocena: ♾/5 UWAGA: RECENZJA MOŻE ZAWIERAĆ SPOILERY! Cassie nie ma łatwego życia, ale ostatnio wszystko wokół niej staje się jeszcze bardziej… dziwne. Podczas podróży pociągiem widzi tajemniczego chłopaka w czarnym kapturze - problem w tym, że po chwili on nagle znika. To jednak nie koniec. Podobne zdarzenia zaczynają ją prześladować, aż w końcu odkrywa, że za tym wszystkim stoi ktoś, kogo znała w przeszłości. Giovanni - dawny przyjaciel, który wyjechał bez słowa kilka lat temu, nagle wraca do jej życia. Tylko czy to naprawdę powrót, na który czekała? I czy Giovanni przynosi odpowiedzi, czy kolejne tajemnice? Książka totalnie mnie zaskoczyła. Byłam przygotowana na zwykłą młodzieżową historię, ale autorka wplotła w nią motyw nielegalnych wyścigów samochodowych, który został opisany tak, że czułam się, jakbym siedziała na miejscu pasażera i czuła wiatr we włosach. To dodało tej historii czegoś wyjątkowego - adrenaliny, niebezpieczeństwa i emocji, które wciągają bez reszty. No i Giovanni… cóż mogę powiedzieć? Jest absolutnie idealny! Ten chłopak skradł mi serce już od pierwszej sceny, w której się pojawił. Jego sposób bycia, to, jak troszczy się o Cassie, jak stara się ją chronić - po prostu wzór książkowego bohatera. Oczywiście, nie jest pozbawiony wad. Jego największym problemem jest to, że nie zawsze mówi Cassie całą prawdę. Sekrety, które ukrywa, tylko podkręcają napięcie w tej historii i sprawiają, że od książki nie da się oderwać. To, co szczególnie mnie urzekło, to rodzinny klimat, który autorka stworzyła w tej książce. Relacje między bohaterami są tak ciepłe, autentyczne i pełne wsparcia, że czytając, czułam się jak część tej niezwykłej grupy. „Oczy pełne gwiazd” stały się dla mnie czymś więcej niż tylko książką - to taka moja bezpieczna przystań, miejsce, do którego chce się wracać. Podsumowując, ta historia ma w sobie wszystko: tajemnicę, miłość, akcję i emocje, które zostają z tobą na długo. To książka, która przypomina, jak ważne są relacje, zaufanie i odwaga, by walczyć o swoje szczęście. Jeśli szukacie czegoś, co pochłonie Was bez reszty - koniecznie sięgnijcie po „Oczy pełne gwiazd”.

booksbygosiach Chmielewska Małgorzata

Oczy pełne gwiazd

„Oczy pełne gwiazd” to wzruszająca historia o Cassie, nastolatce z Brooklynu, która zmaga się z bólem po stracie ojca. Choć jej życie na pierwszy rzut oka wydaje się zwyczajne - tańczy, chodzi na imprezy i spotyka się z przyjaciółmi - w rzeczywistości pełne jest tajemnic i niewypowiedzianych emocji. W szczególności, brak przyjaciela z dzieciństwa, Gio, który zniknął bez słowa wyjaśnienia, pozostawia w jej sercu ślad. Kiedy ten chłopak ponownie wraca do jej życia, Cassie musi zmierzyć się z tajemnicą przeszłości i dowiedzieć się, co tak naprawdę się wydarzyło oraz kim stał się teraz ten chłopak. Autorka doskonale przedstawia emocje bohaterów, a ich relacja rozwija się w naturalny sposób, stopniowo przechodząc od przyjaźni do czegoś głębszego... 🤭 Cassie to postać, z którą łatwo się utożsamić - jest odważna, pełna pasji, ale też ma swoje wady, co czyni ją autentyczną i wiarygodną. Giovanni natomiast jest pełen tajemnic oraz wrażliwości, który przyciąga uwagę swoją charyzmą i lojalnością. Książka napisana jest prostym i przyjemny językiem, dzięki czemu czyta się ją bardzo szybko. Choć fabuła bywa momentami przewidywalna, to autorka potrafi zaskakiwać zwrotami akcji i dodanymi tajemnicami, które trzymają w napięciu. Choć taniec, który pojawia się w opisie, nie odgrywa głównej roli, inne motywy, np. wyścigi, czy miejsce, gdzie odbywa się akcja (Nowy Jork/ Brooklyn) nadają książce szczególnego charakteru. „Oczy pełne gwiazd” to świetny debiut, który zaskakuje i wzrusza. To książka pełna emocji, tajemnic i pięknych relacji, która zostanie ze mną na długo. Jeśli lubisz historie o miłości, przyjaźni i poszukiwaniu siebie, to ta książka jest dla Ciebie. Po takim zakończeniu z niecierpliwością czekam na kolejny tom!! 4,5/5 ⭐

bookswithtyna Dregier Martyna

Co się zdarza u lekarza

Zarówno mali, jak i Ci duzi ludzie, boją się nieznanego. Strach traci jednak swoją moc, gdy zna się jego przyczynę, a o lękach można porozmawiać i krok po kroku rozwiać stres. Róża Hajkuś, autorka książki „Co się zdarza u lekarza” jest lekarką, specjalistką pediatrii, ale dobrze pamięta, że gdy była mała dziewczynką, bardzo nie lubiła wizyt w przychodni. W czasie gdy ona miała dwa kucyki na głowie, a jej brat nosił wszędzie pluszowego Hipcia, gabinet lekarza oraz badania np. pobieranie krwi, nie były omawiane z dziećmi. „Co się zdarza u lekarza” to lektura napisana dla młodych czytelników, pomagająca im zrozumieć, po co lekarze robią różne rzeczy i zlecają dodatkowe badania. Treść jest podzielona na cztery rozdziały, które opowiadają o gabinecie lekarskim, dodatkowych badaniach (np. pobieranie krwi, badanie moczu), pobycie w szpitalu oraz badaniach obrazowych (np. tomografii komputerowej, rezonansie magnetycznym). Książka nie jest napisana ciągłym tekstem, a ma formę dialogu pomiędzy lekarką Duża Różą, a dwojgiem dziećmi Małą Różą i Małym Miśkiem. Małolaty zadają pytania, które ich nurtują: dlaczego lekarz wkłada patyk do gardła?, po co zadaje tyle pytań? czy pobieranie krwi boli? Lekarka Duża Róża odpowiada zgodnie z prawdą, jednocześnie tłumacząc dlaczego dane badanie jest niezbędne. Dzięki temu, dzieci są przygotowane psychicznie i nie czują się później oszukane. Dla łatwiejszego zrozumienia medycznych procedur, część zabiegów jest omawiana na pluszakach, co rozładuje powagę, ale jednocześnie spokojnie tłumaczy przebieg badań. Forma przedstawienia treści, pasuje mojej siedmioletniej córce, w czasie jej czytania stwierdziła: „ooo też o to chciałam kiedyś zapytać!”.
juzczytam Anna Nietresta

Erling Haaland. Sportowi giganci

Erling Haaland to postać, która w piłkarskim świecie wyróżnia się nie tylko talentem, ale i niespotykaną determinacją. Bohater nowej książki z serii „Sportowi Giganci” to imponująca mieszanka szybkości, siły i boiskowej przebiegłości, która pozwoliła mu zdobywać gole na masową skalę, na najwyższym poziomie (mimo młodego wieku). Na jego piłkarską pasję wpłynął ojciec Erlinga, który również był zawodowym piłkarzem, a trudności, z którymi musiał się zmierzyć, tylko motywowały młodego Norwega do ciężkiej pracy. Haaland, który wyróżnia się charakterystycznym stylem gry, nie tylko zdobył miano najlepszego napastnika Norwegii, ale też zyskał szacunek jako sportowiec o niezwykłej etyce pracy. Ta książka to obowiązkowa lektura dla fanów piłki nożnej, oferująca fascynujący wgląd w życie i sukcesy jednego z najbardziej ekscytujących graczy współczesnego futbolu.

bartlomiej.sidor Sidor Bartłomiej

Wszystko, co w tobie kocham #2

Snow Crawford nie jest już tą samą osobą, którą była zaledwie dwanaście miesięcy temu. Ze stłamszonej, uroczej dziewczyny zmieniła się w silną i znającą swoją wartość kobietę. I matkę. Podczas separacji bowiem jej życie po raz kolejny wywróciło się do góry nogami. I nie było w nim miejsca dla despotycznego dupka, którym był jej mąż. Powoli na nowo staram się przekonywać do książek Fortuny, a biorąc pod uwagę wiele poleceń tej dylogii, postanowiłam spróbować. Było to… zdecydowanie coś nowego. Bardzo mną ta historia wstrząsnęła, ale stało się to tym razem w pozytywny sposób. Widać naprawdę spory przeskok między obecnymi książkami o pierwszymi tomami Kamienie Miami. Bardzo podobała mi się przemiana Aziela. Człowiek ten z początku nie skradł mojej sympatii, ale biorąc pod uwagę jego “fach” nie oczekiwałam niczego innego. Mężczyzna starał się odnaleźć w nowej roli. Snow nie była już tą samą kobietą, jaką zapamiętał. Ze złamanym sercem stała się kobietą, znającą swoją wartość. Również i to bardzo mi się podobało! Walka o szczęście, gdy za plecami krążą demony przeszłości nigdy nie będzie łatwa. Wszyscy na pewno jesteśmy tego świadomi. Jedynym minusem i niestety muszę tu zaspoilerować! Także jeśli nie czytaliście ❝ 𝐖𝐬𝐳𝐲𝐬𝐭𝐤𝐨, 𝐜𝐨 𝐰 𝐭𝐨𝐛𝐢𝐞 𝐤𝐨𝐜𝐡𝐚𝐦 ❞ to nie przechodźcie dalej! 𝐒𝐏𝐎𝐈𝐋𝐄𝐑 - Owym minusem był jeden mały skrzat. Oczywiście mam tu na myśli dziecko, którego matką została Snow. Wszystkie te opisy, aż za bardzo… zmieniły tor tej książki. Jak najbardziej rozumiem, że dziecko potrzebuje mnóstwa opieki, bo choć samej mi się nie spieszy, to w mojej rodzinie były… takie bobaski. Ale zachowanie Snow było aż nadto nierealne. Nie potrafię sobie wyobrazić, żeby aż tak rozpływać się nad potomkiem. Jasne… dzieci są urocze, czasami patrzymy na nie i mamy ochotę mocno przytulić, ale żeby aż tak? Kurcze nie wiem… Dlatego zaliczam to do zaniżenia oceny. ❝ Nie chcę żyć bez ciebie, Śnieżynko. ❞

natine_book Piana Natalia