ODBIERZ TWÓJ BONUS :: »

Recenzje

Ciężar korony

Ciężar korony- Kinga Litkowiec „Księżniczka Montenaro, Madison Wentworth, zna swoją przyszłość. Poślubi Aarona Howarda, księcia Lunarii, który dzięki temu związkowi zasiądzie na tronie. Jednak formalnie to nie on powinien przejąć władzę. Aaron ma bowiem starszego brata, Luke’a, czarną owcę w rodzinie. Gdy ten niespodziewanie pojawia się w królestwie Lunarii, jest jasne, że przynosi ze sobą kłopoty. Starszy z braci Howardów ma jeden cel: uwieść księżniczkę Montenaro i zrobić wszystko, by nie mogła stanąć u boku przyszłego króla. Opętany swoim celem Luka nie widzi jednego… Madison zdecydowanie różni się od poprzednich kandydatek na żonę Aarona. Jest niewinna i dobra, a to cechy, z którymi Luke Howard nieczęsto ma do czynienia. I z którymi nie bardzo potrafi sobie radzić.” Gdzie się podziała Kinga Litkowiec? Na pewno w tej książce jej nie znajdziecie. „Ciężar korony” to kolejna książka w dorobku autorki, jednak jest inna niż wszystkie. Jest dużo mniej mroczna, brak jej tego pazura którym raczyła nas autorka. Czy to złe? Absolutnie nie! Ta powieść to współczesny romans królewski, gdzie postacie wpadły w miłosny trójkąt, jednak jak na romans w stylu Litkowiec jest nad wyraz delikatny. Czy „Ciężar korony” mi się podobał? Owszem, jednak nie pasuje mi zakończenie. Mam wrażenie, że jest napisany zbyt szybko, na kolanie i bez specjalnego rozwinięcia. Ustatysfakcjonowal mnie, jednak akcja zbyt szybko się po prostu rozwiązała. To takie moje wrażenie. Sama główna bohaterka jest inna niż może się wydawać w świecie księżniczek. Bracia natomiast są swoimi przeciwnościami i wyszło to bardzo dobrze. Pojawił się element zaskoczenia i to również wpływa na pozytywny odbiór tej historii. Książka jest z tych lekkich, niezobowiązujących historii, które polecają się na jesienne chłodne wieczory pod kocykiem :) ja jestem fanką pióra autorki i czekam na kolejne książki z tych dark romansów, a „Ciężar korony” okazał się dobrym przerywnikiem pomiędzy innymi powieściami, by umilić czas. 

AngieandIgor Chmielewska Angelika

Ciężar korony

Recenzja książki,,Ciężar korony" Kinga Litkowiec 7,5/10⭐ „W tym zamku jest tylko pionkiem. Każdy będzie przesuwał ją według własnych potrzeb, a ona się nikomu nie postawi.” Nie każda korona błyszczy diamentami. Czasami skrywa ciężar, którego nie widać. Książka Kingi Litkowiec zabiera nas do świata królewskich intryg, gdzie obowiązek i serce zderzają się w walce o to, co naprawdę ważne. Madison Wentworth, księżniczka z Montenaro, od dzieciństwa była przygotowywana do małżeństwa z księciem Aaronem Howardem. Wszystko wydaje się poukładane i zgodne z królewską etykietą, aż do momentu, gdy na scenę wkracza starszy brat Aarona - Luke, czarna owca królewskiej rodziny.🐏 Luke ma jeden cel: pokrzyżować plany brata. Początkowo traktuje Madison jak kolejne narzędzie w swojej grze, ale szybko odkrywa, że dziewczyna różni się od innych kobiet, które znał. Jest w niej coś szczerego i niewinnego, co burzy jego cyniczne podejście do świata. I choć relacja między nimi ma potencjał, brakuje w niej tej iskry, która trzymałaby czytelnika w napięciu.🤔 Styl autorki jest lekki, a fabuła prowadzona dynamicznie, co sprawia, że książkę czyta się szybko i przyjemnie. Nie da się jednak ukryć, że chemia między bohaterami momentami wydaje się nieco wymuszona. Zamiast intensywnych emocji, mamy dobrze skonstruowaną, ale przewidywalną historię. Czy to źle? Niekoniecznie. To książka, która idealnie sprawdzi się jako wieczorna lektura, kiedy szukasz czegoś lekkiego, co nie wymaga głębokiego skupienia. Romans z królewskim tłem zawsze ma swój urok, a „Ciężar korony” to pozycja, która dostarczy kilku godzin relaksu i pozwoli odpocząć od codzienności. Polecam na wieczór, gdy masz ochotę na coś niezobowiązującego i trochę bajkowego - choć może nie każdemu zapadnie w pamięć na długo, to na pewno umili czas.😊📚

marlena_in_bookland Szymańska-Jaśkiewicz Marlena

Kylian Mbappé. Sportowi giganci

Książka "Kylian Mbappé" autorstwa Mateusza Migi z serii "Sportowi Giganci" to barwna i inspirująca opowieść o jednym z najwybitniejszych współczesnych piłkarzy. Autor przedstawia drogę młodego Francuza na sportowy szczyt, podkreślając jego wrodzony talent, niezwykłą determinację oraz ogromne wsparcie rodziny. Dynamiczna narracja pozwala przeżyć kluczowe momenty kariery Mbappé, od młodzieńczych marzeń po triumfy na mistrzostwach świata. Książka, choć skierowana głównie do młodych czytelników, zaciekawi również starszych fanów futbolu, dzięki ciekawostkom i szczegółowym statystykom. To obowiązkowa lektura dla każdego, kto szuka dowodów na to, że ciężka praca i pasja mogą prowadzić do wielkich sukcesów.

bartlomiej.sidor Sidor Bartłomiej

Układ Ezmodaela

Czasem, kiedy obserwujemy, jakie kataklizmy i katastrofy nawiedzają różne zakątki globu, zastanawiamy się, co będzie potem. Co, kiedy dojdzie do zagłady? Czas apokalipsy nie kojarzy się z niczym pozytywnym, a bohaterka książki „Układ Ezmodaela” Camille Gale przekonuje się na własnej skórze, co to znaczy, kiedy wrota piekieł się otwierają… Kiedy przeczytałam opis wydawcy, zastanawiałam się, co będzie można znaleźć w książce. Romans z demonem w czasie końca świata brzmi tajemniczo i intrygująco. Czy było warto? Uciekając przed demonami Los Angeles nawiedziła seria trzęsień ziemi, a na powierzchnię wyszły demony wraz ze swoimi ogarami. Zginęło wielu ludzi, a na ulicach nie brakuje trupów. Właśnie w takich okolicznościach poznajemy Siennę, której jedynym celem jest przetrwać. Zamierza znaleźć rodzinę brata i razem z nimi dotrzeć do Meksyku, gdzie rzekomo jest bezpieczniej. Porusza się w dzień, nocą stara się znaleźć pusty dom na odpoczynek. To właśnie nocą ogary wychodzą na polowanie… Podczas swojej wędrówki poznaje Ezmodaela, demona o niesamowitym spojrzeniu i jego ogara, który o dziwo, jeszcze na nią nie zapolował. Chociaż wie, że nie może im ufać, bo to właśnie istoty piekielne doprowadziły do apokalipsy, czuje się przy nich bezpieczniej niż w ostatnich dniach. Sienna nie może zrozumieć, dlaczego anioły, które również czasem widuje, nie chciały pomóc ludziom. „Układ Ezmodaela” - dla kogo Mimo dość mrocznego i przytłaczającego tła sama książka stanowi raczej lekką lekturę. Nie jest to coś, dla wielbicieli thrillerów i fanów mocnych wrażeń. Akcja w większości toczy się spokojnym torem, jest mozolną wędrówką Sienny. Tempo rozkręca się dopiero pod koniec. Smaczku dodają cięte dialogi między głównymi bohaterami. Myślę, że „Układ Ezmodaela” to jeden z tych tytułów, które sprawdzą się podczas leniwego wieczoru. Wbrew temu, co sugeruje okładka, nie liczcie na wiele pikantnych scen - romans nie jest podstawowym trzonem tej książki. Powiedziałabym raczej, że jest to książka fantasy z elementami romansu.

Kulturantki.pl Ewa Mikosz - Malara

Melodia tęsknoty

Po skończeniu pewnej książki zaczęłam myśleć nad tym, że dawno nie zerwałam dla żadnej książki nocki, więc postanowiłam to zmienić. Mój wybór padł na Melodię Tęsknoty, która czekała na mnie już jakiś czas i właśnie przyszła na nią pora. Melodia Tęsknoty to wyjątkowa książka dla nas, ale również i dla samej autorki, ponieważ jest jej to 10 powieść, a w niej wspomina o swojej Świętej Pamięci Babci, która w tym roku odeszła oraz o Zaynie, przez którego zaczęła pisać tak, jak to napisała w dedykacji. Ostatnio mogliście przeczytać moją recenzję o poprzednich książkach autorki i wiecie, że mnie zachwyciły, dlatego nie będę owijać w bawełnę i od razu powiem, że ta zrobiła to miliony razy bardziej — nie przesadzam. Wystarczyło, że spojrzałam tylko na motywy i czułam w nich te emocje i tak właśnie było też, gdy zaczęłam czytać. Melodia Tęsknoty to książka przepełniona emocjami — tymi złymi, jak i dobrymi. Sprawi, że będziemy rozmyślać nad pewnymi sprawami oraz że nasze serce złamie się na pół. To książka, w której dwojga ludzi poznaje się w nastoletnim życiu, lecz nie jest im dane spędzić resztę tego życia, choć jedna decyzja zmieni wszystko. Zmieni ich życie niepowtarzalnie, choć mogą wrócić do tego, co było i udawać, że przez dwa miesiące, po powrocie Westela, nic się nie wydarzyło. Czy będzie im dane skończyć szczęśliwie? W tajemnicy powiem Wam, że miałam wielką ochotę przeczytać najpierw zakończenie, mimo że nigdy tego nie robię — nawet nie mam tej ochoty, tak tutaj byłam na cienkiej granicy. Monika najpierw napełniała mnie nadzieją, że Westley zostanie z Aerith, a później robiła wszystko, żebym miała wielkie, wielgaśne wątpliwości. To, co zrobiła ze mną ta książka, jest nie do opisania. Zanim będę bardziej zachwycać się fabułą, muszę wspomnieć o wydaniu. Zastanawiałam się, czy pokazać wam, choć trochę tego środka, ale uznałam, że niektórzy wolą mieć niespodziankę, właśnie ja do takich osób należę, więc tego nie zrobiłam. Co za tym idzie? Macie kolejny powód, żeby sięgnąć po tę książkę. Nie wiem, czy to nie jest najpiękniejsze wydanie w mojej biblioteczce - wszystkie te detale, nawet nie wyobrażacie sobie, jak ciężko było zrobić zdjęcie, bo światło odbijało się od złotych napisów i możecie właśnie zauważyć ten cień. Naprawdę myślałam, że nie zrobię tego zdjęcia, a przy tym moja cierpliwość nie była cierpliwością. Moje serce rozczuliły także wpisy, które było pokazane jak kartka z pamiętnika, podejrzewam, a raczej mam pewność, że były to wpisy bohatera oraz ilustracje, których mamy najmniej, dlatego są takie wyjątkowe. Sięgając po tę książkę, nie nastawiałam się na nic, po prostu chciałam spędzić miło czas i nie zasnąć, bo była późna pora. Jak widać, nie zasnęłam, więc musiało być nieźle. Tego tytułu nie dało się odłożyć i gdyby mnie nawet nie planowała zarwać nocki dla książki to, to byłoby nieuniknione. Lektura ma prawie 600 stron i powtarzałam sobie: “przeczytam tylko jeden rozdział”. Ten jeden rozdział skończył się na tym, że skończyłam całą, bo nie dałam rady. Tak bardzo chciałam wiedzieć, czy moje misiaki doczekają się szczęśliwego zakończenia. Miałam wrażenie, że czas mi się dłuży, a historia bohaterów jest coraz krótsza i ma więcej nieszczęśliwych momentów niż im potrzeba. Niby zakończenie i ich historia była tak blisko, a jednocześnie tak daleko. Może to trochę dziwne, że tylko ciągle gadam, gadam i gadam o tym zakończeniu, ale to, jaki szok miałam na twarzy, dalej we mnie siedzi. Mimo że jestem już kilka godzin po skończeniu, to nie mogę wymarzać tego obrazu w głowie, a co dopiero całej fabuły. Używam dzisiaj takiego głośniczka do mówienia, który pisze, a ja mówię, więc możecie sobie wyobrazić, jak gestykuluje, wyrażając te wszystkie emocje. Aż po prostu łapie się za głowę, tak właśnie teraz o tym mówię i robię to, co napisałam, a w zasadzie powiedziałam, jednocześnie śmiejąc się z siebie. Melodia Tęsknoty to najpiękniejsza książka, którą przeczytałam w ostatnim czasie. Będę polecać ją wszystkim — to jest obowiązkowa pozycja na te grudniowe wieczory, bo ociepli nasze serce. Właściwie najpierw je złamie, oczywiście gdzieś tam w międzyczasie będzie je sklejać, a później będzie wielkie bum! Tutaj chwilę przerwa na napicie się herbatki ☕ Tak sobie teraz myślę i mimo że już trochę się nagadałam, to czuję, że to jest za mało i że w ogóle nie mówię z sensem. Ta książka po prostu zjadła mi wszystkie rozumy i myślę tylko o tym, co ta Monika zrobiła. Ten utwór przede wszystkim uświadomił mi, że nie doceniamy tego, co mamy. Nie zważamy na to, co wokół nas się dzieje i jakimi ludźmi się otaczamy. Najbardziej poruszyła mnie wzmianka o babci Moniki oraz o rodziców bohaterki, którzy zmarli. To pokazało, że nie jestem gotowa, jak właściwie my wszyscy, że stracę te najważniejsze osoby i jak o tym czytałam, to po prostu łzy lały się ze mnie, jakby padał deszcz. Zawsze mam tak, jak czytam o śmierci kogokolwiek — łzy od razu napływają mi do oczu, więc nie powinnam się dziwić, że tutaj też tak jest. Jestem świadoma, że to tylko fikcja literacka, ale mimo to tak podziwiam, jak silna jest bohaterka. Że wzięła na siebie taki duży ciężar. Straciłaś rodziców, wali Ci się świat, ale musisz być silna, bo musisz opiekować się rodzeństwem. Inaczej jeśli tego nie zrobisz, to je też stracisz — nie możesz przeżywać tej żałoby na swój sposób, bo musisz być silna i to jest godne podziwu, bo ja nie wiem, czy dałabym radę Do tego nie masz przy sobie tej najważniejszej osoby, bo wolałaś, żeby rozwijała swoją pasję, żeby stała się kimś wielkim. Powrót bohatera był jak burza. Jego decyzja zmieniła wszystko, a jednocześnie pokazała, jak silna jest ich miłość, bo po tylu latach nadal darzyli siebie tym pięknym uczuciem, nawet jeśli wiedzieli, że może nie doczekają się Happy Endu. Moje serce rozpływało się też, gdy czytałam jak bohater okazuje troskę Aerith, robi to z taką właśnie wielką miłością. Mimo że nie widzieli się tyle lat, to on nadal stawia ją na pierwszym miejscu. A jego relacja z dzieciakami to dopiero coś! Mogę o tym mówić i mówić, ale wy zrozumiecie mnie, dopiero gdy sami ją przeczytacie, bo mam wrażenie, że i tak nie oddaje tych dokładnych emocji, a dokładniej tego co ze mną zrobiły. Podczas czytania dużo się śmiałam — było to dla mnie totalne oczyszczenie myśli, czasami rumieniłam, gdy czytałam pewne fragmenty… Wspominałam już właśnie o tych łzach, ich było najwięcej. To chyba był jakiś mój moment na wypłakanie się i przyszedł razem z książką, bo ze mnie się lało, właśnie, jak nie wiem, jak z takiego wiadra. Może to trochę niestosowne połączenie, ale tak właśnie było. Sama byłam zdziwiona i myślałam sobie: co z tobą dzisiaj jest, bo ty po prostu siedzisz i beczysz. Nie wolno mi się dziwić, bo książka łamie serce na milion kawałeczków “Melodia Tęsknoty” to książka, która nie pozwoli o sobie zapomnieć. Możecie przeczytać milion innych, ale to do niej będziecie wracać myślami. Być może przez to, że Monika porusza tematy, z którymi wiele osób się utożsamia. Czas żałoby jest naprawdę trudny i warto dać sobie trochę czasu. Oprócz utraty bliskiej osoby, czy depresji, autorka postanowiła opisać wątek przyjmowania substancji odżywczych, które mogą prowadzić do uzależnienia. Plusem jest też to, że historię poznajemy z dwóch punktów widzenia. Widzimy, jak Aerith radzi sobie z tym wszystkim oraz jak Westley radzi sobie w nowym życiu, a właściwie nie radzi, bo brakuje mu jego Papużki. Trochę się dzisiaj nagadałam, ale nic dziwnego skoro lektura skradła moje serce i jestem pewna, że jeszcze do niej wrócę. Książka pokazuje, że los ma dla nas plany, a my nieświadomie będziemy do nich dążyć. Pamiętajcie, że z każdej sytuacji jest jakieś wyjście.

booktok_zaczytana Gleba Julka