Recenzje
Ciężar korony
Dzisiaj przychodzę do Was z recenzją książki, na którą czekałam z niecierpliwością - nowa powieść Kingi Litkowiec „Ciężar korony”. Jej twórczość znam od dawna, zwłaszcza z romansów mafijnych, dlatego byłam bardzo ciekawa, jak poradzi sobie z zupełnie innym gatunkiem. I choć miałam wobec tej książki duże oczekiwania, nie do końca zostały one spełnione. Niemniej jednak, była to przyjemna lektura, idealna na jeden wieczór. Książka opowiada historię księżniczki Madison, która od najmłodszych lat była przygotowywana do małżeństwa z księciem Aaronem, w ramach układu między ich królestwami. Madison, zgodnie z wolą rodziców, musiała zachować niewinność do ślubu. Ale kiedy trafia do nowego „domu” i poznaje rodzinę Aarona, okazuje się, że nic nie jest tak proste, jak myślała. W królestwie Lunarii poznaje dwóch braci - swojego narzeczonego Aarona i jego starszego brata Luke'a, który porzucił tron, by prowadzić beztroskie życie. Luke od początku miał niecny plan, by pokrzyżować plany matrymonialne brata, jednak nie przewidział, że młoda księżniczka całkowicie zawładnie jego myślami. Od razu uprzedzę - jeśli liczycie na typową bajkę o księżniczkach i idealnym życiu w królewskim pałacu, możecie być nieco rozczarowani. Życie Madison jest z góry zaplanowane, a ona sama nie miała szansy zaznać swobody, jaką cieszy się większość młodych ludzi. Mimo to, gdy na jej drodze staje Luke, który wydaje się być przeciwieństwem jej narzeczonego, Madison pozostaje wierna swoim przekonaniom. Przyznam, że spodziewałam się większej walki między braćmi o jej względy, jednak książka nie poszła w tym kierunku, co trochę mnie rozczarowało. Kolejną rzeczą, która nie do końca mi się spodobała, jest sposób, w jaki przedstawiono arystokrację. Mimo że akcja rozgrywa się we współczesnych czasach, niektóre zwyczaje i prawa wyglądają, jakby wyjęto je z zamierzchłych epok. W pewnych momentach miałam wrażenie, że coś tu się nie zgrywa z rzeczywistością. Pomimo tych uwag, muszę przyznać, że książka była lekka, przyjemna i momentami naprawdę wciągająca. Fabuła, choć przewidywalna, nadrabia klimatem i dobrze prowadzoną narracją. To idealna lektura na jesienny wieczór, choć zakończenie pozostawia lekki niedosyt - epilog był zdecydowanie za krótki. Podsumowując - jeśli lubicie królewskie romanse i intrygi w pałacowych murach, ta książka może przypaść Wam do gustu. Mimo kilku mankamentów, to wciąż dobra historia, która czyta się niemal sama. Polecam ją na chwilę relaksu i przeniesienie się do świata intryg, miłości i królewskich obowiązków.
Dług wobec siebie. Podążaj za pasją, odkryj swoją siłę, osiągnij cel
Świetna pozycja. Mam doświadczenie z podobnymi pozycjami z branżu rozwoju osobistego i książek biznesowych przeczytałem i przesłuchałem (jako audiobooki) - pewnie w okolicy 80-100. To doświadczenie daje mi skalę porównawczą. Pozycja ta nie jest kolejnym odklepaniem / odgrzaniem powielanych już tematów. Dług wobec siebie. Podążaj za pasją, odkryj swoją siłę, osiągnij cel - wskazuje nam bardzo ważną rzecz- wystarczy wsłuchać się w siebie, zrozumieć swoją wewnętrzną moc i przejąć kontrolę nad własnym życiem! Nie jest dla mnie dziwne, że pozycja trafiła na listę Bestsellerów New York Timesa. Te niespełna 300 stron - możemy przeczytać bardzo szybko - poprzez formę jej napisania. Warto jednak robić sobie przerwy na auto-refleksje aby rzeczywiście ta pozycja miała sens by zainicjować jakieś zmiany. Dodatkowo - świetna okładka - z jednej strony minimalistyczna, z drugiej zaś trafiająca w mój gust.
Before destiny teaches us to hurt. Tom 1. Część 2
Jeśli czytaliście recenzje pierwszego tomu na moim profilu, to wiecie, że pokochałam tę historię. Z drugim tomem nie było inaczej. Mogłabym w sumie powiedzieć, że pokochałam Olivera i Joyce jeszcze bardziej niż zakładałam. Już wtedy pióro autorki było przyjemne i przez książkę się dosłownie płynęło i tutaj było tak samo. Cała fabuła dosłownie wciskała mnie w fotel, bo wow. To było niesamowite. Wiele razy byłam w szoku, ale to nie jest ta emocja, która pochłaniała mnie najbardziej. Tą emocją była miłość. Miłość do Olivera i Destiny. Oliver Preston. Mężczyzna, który skradł i złamał moje serce. Ten bohater w tej części tylko i wyłącznie utwierdził mnie w tym, że jest ciężki do rozgryzienia, ale za to bardzo łatwy do pokochania. Wiele razy siedziałam w szoku i miłości, gdy mówił niektóre rzeczy, ale nie zabrakło też momentów kiedy chciałam rzucić książką o ścianę ze wściekłości, a niestety było ich dużo. Więcej wam mówić o nim nie będę, żeby przypadkiem niczego nie zaspoilerować, ale bądźcie gotowi na wszystko. Destiny Joyce to bohaterka, która zostanie w mojej głowie na długo. Jej postać jest tak wykreowana, że nie ciężko jest jej nie zapamiętać. Charakter Destiny w tej części jest tak samom zadziorny jak w pierwszej, ale zauważalne są pewnie zmiany, które są wywołane... uczuciem? Destiny sama gubi się w swojej głowie i próbuje zrozumieć samą siebie i swoje emocje, ale jest to tak dobrze napisane, że w pewnym momencie poczujecie jej emocje bardzo mocno. Ich relacja w tej części przechodzi chyba przez wszystkie etapy, górki, dołki i udaje im się pokonać prawie wszystkie przeciwności losu, które stają na ich drodze. Ich zmiana jest zauważalna. Oliver z zimnego i okropnego gbura przemienia się w niesamowicie czułego romantyka. Destiny również daje się ponieść emocjom i momentami jest nie do poznania, ale w tym dobrym sensie. Cała fabuła jest przeprowadzona idealnie. Górki, dołki i emocje, które im przy tym towarzyszyły były opisane tak dosadnie, że wszystko odczuwałam na własnej skórze. Historia jest bardziej emocjonująca niż pierwsza część i szczerze mówiąc czasami siedzę i zastanawiam się co będzie dalej, bo tak bardzo nie mogę się doczekać kolejnej części!! Z całego serca polecam wam tę książkę i mam nadzieje, że przepadniecie dla niej tak samo jak ja.
Puck me up
❤️ Recenzja ❤️ "Znowu to czuję: wrażenie, że jestem taka malutka i drobna, że on góruje nade mną i mógłby owinąć się wokół mnie, gdyby tylko chciał. To naprawdę cudowne uczucie. Zupełnie różne od tego, co przeżywałam przez całe moje życie." Niektórzy uwielbiają być w blasku fleszy, inni wolą pozostać w cieniu. Taka właśnie jest Hazel. Ona nie szukała sławy. Woli, aby nikt nie wiedział, że to ona jest ghostwritterką. Ale czasami to, czego pragniemy, nie zawsze jest możliwe. Było, ale do czasu, aż na jej drodze nie pojawił się pewien hokeista, który zaproponuje jej układ. Czy dziewczyna na niego przystanie? "Puck me up" to historia, która pokaże wam, że czasami coś nie przychodzi od razu, czasami musimy poczekać, aby dostać to, o czym skrycie marzymy. Bohaterowie tej książki Hazel oraz Mikael to postacie, które trzeba leoiej poznać, aby je zrozumieć. Ona jest dziewczyną, której przeszłość sprawiła, że patrzy na siebie inaczej, jakby była gorsza od innych. Ale to właśnie ona, ta sama osoba, która ma niskie poczucie własnej wartości, robi coś, czego inni nie potrafią. Właśnie to zajęcie na jej drodze stawia pewnego hokeistę, którego na samym początku źle oceniłam. Na pierwszy rzut oka wydaje się mężczyzną, który powiedzmy szczerze, jest gburem, ale jeśli pozwolicie mu, aby pokazał wam to, jaki jest naprawdę, to zobaczycie, że jest to facet, którego niejedna kobieta chciałaby mieć u swojego boku. Ich relacja będzie bardzo ciekawa, szczególnie kiedy połączy ich układ, który przyniesie ze sobą wiele wydarzeń. Jak potoczą się ich dalsze losy? O tym musicie przekonać się sami. Sięgając po książki Ludki Skrzydlewskiej, ja wiem, że czeka na mnie taka historia, która dosłownie nie pozwoli mi ani o sobie zapomnieć, ani odłożyć się nawet na moment podczas czytania. I tak właśnie było podczas poznawania "Puck me up" czyli romansu hokejowego, który jest doskonały!!! Uwielbiam sięgać po książki z motywem sportowym, a jak jest to hokej, to już w ogóle przepadam. Czytałam już wiele książek sporo pióra autorki, ale ta bez wątpienia stanie się jedną z moich ulubionych. Ilość emocji, jakie odczuwałam podczas czytania, sprawiały, że ja dosłownie przepadłam dla tej historii i nie chciałam się z nią rozstać. Autorka zadbała też o to, aby nie zabrakło nam wrażeń podczas czytania. Będzie duża dawka humoru, jak i również momentów, które przyprawią was o szybsze bicie serca. Bohaterowie będą uwielbiali się ze sobą sprzeczać, więc bądźcie gotowi na teksty, jakie przygotowali. Pojawiające się wydarzenia będą sprawiały, że z zapartym tchem będziecie śledzili to, jak rozwija się akcja w tej powieści. A musicie wiedzieć, że trudno jest przewidzieć kolejny krok bohaterów, a jeszcze trudniej się z nimi rozstać. Nie chciałam tego robić. Zbyt bardzo ich polubiłam, aby kończyć ich historie. Ale niestety... koniec zbliżał się nieubłaganie. Czy czeka ich happy end? Ja już to wiem, a wy musicie sięgnąć po "Puck me up", aby dowiedzieć się jak ostatecznie zakończyła się ta książka ❤️.
The Midsommar of 1989
🌹🌼 Od dłuższego czasu szukałam dobrej powieści obyczajowej - takiej, która porusza poważniejsze tematy i przemawia do kogoś, kto ma już swoje doświadczenia. Zależało mi, by znalazł się w niej motyw odrodzenia, bo jesień nie zawsze bywa łaskawa, i chciałam przeczytać coś, co pokaże, że mimo trudności można odnaleźć nadzieję. I wiecie co? Znalazłam. Dzięki Emilii J. Lee i jej pięknej powieści The Midsommar of 1989 dostałam dokładnie to, czego potrzebowałam. 🌹🌼 Autorka tka przed nami delikatną i cichą aurę lata 1989 roku, osadzoną na północy Szwecji w małym miasteczku, gdzie teraźniejszość splata się z duchami przeszłości. Powieść jest pełna melancholii, emocjonalnych rozliczeń i letniego uroku, idealnie oddając klimat tytułowego „midsommar” - tradycyjnego święta przesilenia letniego. To historia o miłości, stracie i próbie odnalezienia spokoju po traumatycznych wydarzeniach. 🌹🌼 Najważniejszą sylwetką tej historii jest Isabella, która po trudnych doświadczeniach, takich jak rozwód, śmierć bliskich i pobyt w szpitalu psychiatrycznym, wraca do miasteczka z dzieciństwa. Tam próbuje na nowo odnaleźć siebie i zmierzyć się z bolesnymi wspomnieniami. Innymi słowy Isabella to dojrzała pełna bólu bohaterka która pragnie swoistego odkupienia. Za dużo już wycierpiała w swoim życiu i oto nastał ten moment gdy naprawdę nieco aż desperacko potrzebuje aby los odmienił się na dobre. 🌹🌼 Powrót do miasteczka owocuje jednak dla Isabelli pewnymi konsekwencjami. Mowa tutaj oczywiście o drugim ważnym bohaterze tej opowieści czyli Noah. To mężczyzna pełen tajemnic i sprzeczności który lata temu podbił serce Isabelii nie dane im było jednak spróbować życia we dwoje. Czy tym razem los będzie miał dla nich inne plany ? ⠀ 🌹🌼 Książka niesamowicie mi się podobała muszę jednak wspomnieć o tym szczerze że nie we wszystkim. Ważnym elementem historii, który zwraca uwagę odbiorcy to fakt, że powieść jest podzielona na dwie linie czasowe. Jedna z nich to współczesność, druga to przeszłość cofnięta o szesnaście lat. To... to dużo czasu co nie? A problem polega na tym, że nie czułam żadnej różnicy pomiędzy zachowaniami bohaterów. Żadnego progresu emocjonalnego. Od zwyczajnie jakbym i w jednym i drugim przypadku przyglądała się losom nastolatków... a chyba nie do końca o to chodziło. ⠀ 🌹🌼 Mimo tej drobnej wady przez powieść płynęło mi się dobrze. Styl autorki jest subtelny, pełen detali, co czyni lekturę intensywnym przeżyciem. Książka zgrabnie łączy elementy powieści obyczajowej z romansem i nutą nostalgii, co spodoba się miłośnikom historii o osobistych przemianach. Innymi słowy, jeżeli rozglądacie się za dobrą obyczajówką — taką która porusza motywy gotowe poruszyć nieco dojrzalszego odbiorcę warto zerknąć w kierunku The Midsommar of 1989.