Recenzje

To wciągająca historia, która od pierwszych stron buduje atmosferę tajemnicy i niepokoju. Autorka świetnie balansuje między mrocznym klimatem a emocjami bohaterów, dzięki czemu trudno oderwać się od lektury. Fabuła jest dynamiczna, pełna zaskakujących momentów i stopniowo odkrywanych sekretów. To książka, która trzyma w napięciu do samego końca i pozostawia czytelnika z wieloma przemyśleniami. Idealna propozycja dla osób lubiących mroczne, emocjonalne historie z dobrze zbudowanym klimatem.

Książka Emilii Nadratowskiej-Cząby i Marcina Cząby to fascynujący przewodnik po ludzkiej psychice, który pozwala spojrzeć na codzienne zachowania z zupełnie nowej perspektywy. Autorzy opierają swoją opowieść na koncepcji Enneagramu, czyli dziewięciu typach osobowości, pokazując, że każdy z nas patrzy na świat przez własny, unikalny filtr. Tytułowa metafora „gry” idealnie oddaje to, jak często nieświadomie powtarzamy te same schematy w relacjach, pracy i życiu osobistym. To, co wyróżnia tę pozycję na tle innych poradników psychologicznych, to niezwykle przystępny i obrazowy język. Autorzy unikają suchej, akademickiej teorii, zamiast tego serwując czytelnikowi mnóstwo życiowych przykładów, w których bez trudu można odnaleźć samego siebie, swoich bliskich czy współpracowników. Analiza poszczególnych typów osobowości jest głęboka, ale jednocześnie podana z ogromnym wyczuciem, empatią i bez zbędnego oceniania. Wielkim atutem książki jest jej silny akcent na praktykę i samorozwój. Nie kończy się ona na samym „zaszufladkowaniu” czytelnika. Wręcz przeciwnie, autorzy dają konkretne wskazówki, jak wyjść z automatycznych, często niszczących nas schematów. To doskonałe narzędzie do budowania lepszej komunikacji i zrozumienia motywacji innych ludzi, co czyni tę lekturę niezwykle wartościową zarówno dla menedżerów, jak i każdego, kto chce poprawić jakość swoich prywatnych relacji. „Każdy z nas gra w inną grę” to książka, która zmusza do refleksji i zostaje w głowie na długo po przewróceniu ostatniej strony. To idealna lektura dla tych, którzy szukają instrukcji obsługi do własnych emocji i chcą zacząć grać w życiu na własnych, w pełni świadomych zasadach. Zdecydowanie polecam - ta pozycja potrafi otworzyć oczy!

„Nigdy nie opieraj całego poczucia wartości na czymś ulotnym.” Do tej pory wszystkie książki pani Penelopy Ward zawsze miały u mnie wysokie noty, zarówno te, które były pisane w duecie z Vi Keland, jak i samodzielnie. Nic zatem dziwnego, że sięgnęłam po jej kolejną powieść, mimo niezbyt zachęcającej okładki. A ponieważ - tak jak mówi przysłowie - nie ocenia się książki po okładce i w tym przypadku to się sprawdziło, bo dzięki temu poznałam kolejną fascynującą historię zawartą w książce „Muza rockmana” Emily Applewood ma dwadzieścia dwa lata i całe życie przed sobą, ale też, mimo tak młodego wieku, wiele trudnych, wręcz traumatycznych doświadczeń za sobą. To doprowadziło ją do tego, że pewnego dnia przyjeżdża na kalifornijską pustynię z osobistych powodów, o których nawet ona nie wie, dlaczego tutaj się znalazła. Widocznie przywiodło ją tu przeznaczenie, bo właśnie w tym miejscu znajduje się studio popularnego zespołu rockowego, który poszukuje asystentki trasy koncertowej. Niczego nieświadoma Emily zostaje omyłkowo uznana za kandydatkę do tej pracy i ku swemu zaskoczeniu, otrzymuje ją. Jest to dla niej o tyle niesamowite, gdyż nie zna żadnego przeboju zespołu „Delirious Jones”, ani żadnego przedstawiciela grupy. Los sprawił, że jeszcze tego samego dnia poznaje Tristana Daltreya — trzydziestoośmioletniego wokalistę zespołu i prawdziwą legendę rocka. Oczywiście ona nie ma na początku pojęcia, kim jest mężczyzna o chrapliwym głosie i z tatuażami na ciele. Tristan jest przyzwyczajony do powierzchownych relacji i życia w blasku reflektorów, Emily szybko zwraca jego uwagę swoją naturalnością, wrażliwością i siłą charakteru. W trakcie czteromiesięcznej trasy koncertowej ich relacja stopniowo się pogłębia. Wspólne podróże, koncerty i długie rozmowy sprawiają, że między bohaterami rodzi się silne uczucie, któremu oboje próbują się opierać. Emily skrywa jednak sekret mogący zniszczyć wszystko, co zaczęło ich łączyć. Kiedy prawda zaczyna wychodzić na jaw, sytuacja wymyka się spod kontroli, a dziewczyna nagle znika z życia Tristana. „Muza rockmana” to romans muzyczny z motywem trasy koncertowej, dużą różnicą wieku i tajemnicą z przeszłości. Fabuła skupia się na relacji między młodą Emily Applewood a rockmanem Tristanem Daltreyem. Oboje mają swoje sekrety, o których nie chcą nikomu mówić, jednak ich coraz bliższa znajomość sprawia, że stopniowo ujawniają sobie to, co skrywa ich przeszłość. Autorka wrzuca nas w akcję od pierwszych stron, bez zbędnych opisów i tłumaczeń. Dopiero stopniowo, dzięki naprzemiennej narracji pierwszoosobowej, poznajemy motywacje Emily i jej przeszłość. Po tytule spodziewać można by się było, że powieść będzie tętniła muzyką, ale tak nie jest. Akcja dzieje się wokół trasy koncertowej, zaglądamy za kulisy przygotowań, poznajemy problemy zespołu, sposób spędzania przez nich czasu i oczywiście obserwujemy rozwój relacji między głównymi bohaterami. Nie ma jednak tego, co sprawia, że muzykę czujemy, że wypełnia tło fabuły. „Muza rockmana” to powieść obfitująca w wiele sytuacji, które wywołują emocjonalną paletę, sprawiając, że wniknęłam w fabułę całkowicie. Historia Emily i Tristana pełna jest wzruszających momentów, sekretów i stopniowo budowanego napięcia oraz nieoczekiwanych zwrotów akcji, które sprawiają, że trudno oderwać się od lektury. Pani Penelope Ward po raz kolejny stworzyła bohaterów z krwi i kości, prawdziwych, z wadami i zaletami, z bagażem trudnych doświadczeń, traumami, dzięki czemu całość porusza nasze zmysły i serca. Polubiłam zarówno Emily, jak i Tristana, ale też pozostałych ludzi z ekipy zespołu. Epilog wskazuje, że będzie kontynuacja, ale z innymi głównymi bohaterami. Niektóre zalążki przyszłych tematów pojawiają się w trakcie czytania, bo w tle rozgrywają się różne sprawy związane z innymi osobami z zespołu. Liczę więc, że wydawnictwo szybko wyda kolejne części serii, która odsłoni więcej sekretów chłopaków z zespołu „Delirious Jones”. 

Dwa lata po szalonym ślubie w Las Vegas i całkowitej ciszy w eterze, gburowaty on wraca, by zabrać swoją żonę na mroźną Alaskę. 📝 O CO CHODZI Cove po spontanicznej decyzji orientuje się, że jej życie właśnie mocno się skomplikowało. Bo przypadkowy ślub w Vegas brzmi zabawnie tylko do momentu, aż trzeba zmierzyć się z konsekwencjami. Szczególnie kiedy po drugiej stronie stoi Cal — facet, który jest kompletnym przeciwieństwem jej chaosu. 👥BOHATEROWIE & RELACJE Cove: Głośna, spontaniczna, trochę nieogarnięta, ale w taki uroczy sposób, że trudno jej nie lubić. Najpierw działa, później myśli, a jeszcze później panikuje Calloway: Ten typ bohatera, który wzdycha ciężko, patrzy z rezygnacją na kolejne decyzje bohaterki i mimo wszystko dalej przy niej stoi. I bardzo dobrze działał mi jego balans między grumpy a troską. Nie był przerysowanym mrukiem z syndromem „jestem niemiły, bo tak” Naprawdę kupiłam ich jako duet. Okoliczności ich relacji są absurdalne w najlepszy możliwy sposób, a chemia między nimi działa od początku. On był wystarczająco grumpy dla jej sunshine i to dawało bardzo fajną dynamikę. Dodatkowy plus za końcowe rozdziały z perspektywy Cala, bo dzięki nim relacja wypadała pełniej i łatwiej było zrozumieć jego emocje. ✨KLIMAT & EMOCJE Największą siłą tej książki jest dla mnie styl pisania. Lekki, dowcipny, bardzo płynny — to jeden z tych romansów, które czyta się błyskawicznie i bez poczucia zmęczenia. Dialogi wypadały naturalnie, humor nie był cringowy, a całość miała taki bardzo komfortowy vibe. Niestety, pod koniec zabrakło wcześniejszego napięcia. Dodatkowo część problemów wyglądała bardziej jak „trzeba coś jeszcze wrzucić”, niż naturalny rozwój fabuły. Na szczęście świetny styl broni tę pozycję do samego końca. 🎯DLA KOGO Dla miłośniczek motywu fake relationship i Alaski, które szukają zabawnej lektury na dwa wieczory z genialnym duetem przeciwieństw. ⚖️WERDYKT Pierwsze dwie trzecie to czysty, błyskotliwy fun. Szkoda, że końcówka dostała lekkiej zadyszki, a intryga została rozwiązana nieco kolanem, ale urok Cove i Cala nadrabia te potknięcia.

Kłótnia między rodzeństwem to całkiem normalna sprawa. Powiem nawet więcej, potrzebna, bo to lekcja rozwiązywania problemów, obrony własnego zdania, argumentacji i budowania relacji. Dla rodziców to jednak zawsze wyzwanie i stresująca sytuacja, bo oni też często muszą sami się w niej odnaleźć. Nasz bohater Titek pokłócił się ze swoją siostrą Tosią. Obydwoje potrzebowali do rysowania żółtej kredki WŁAŚNIE TERAZ! Oj awantura zrobiła się z tego niemała. Dzieci jednak mają pełne wsparcie mamy, która słucha zarówno jednej jak i drugiej strony konfliktu. Jak rozwiąże się ta sytuacja? Czy uda się pogodzić skłócone rodzeństwo? Książka ta jest dla mnie odkryciem, bo mimo narracji fabularnej dostajemy w pakiecie mini przewodnik, zarówno dla dziecka jak i dla rodzica, jak w danej sytuacji się odnaleźć i jak można ją rozwiązać, w pełnym poszanowaniu dla emocji. W tej części Titka to mama stanowi wsparcie dla dzieci, pokazuje, że każde z nich jest równie ważne i wykazuje zrozumienie dla ich postaw w konflikcie. Nie daje gotowych rozwiązań, lecz motywuje do ich samodzielnego szukania. Książka wyróżnia się zdrowym podejściem do trudnej sytuacji. Życie jest tu przedstawione bardzo realistycznie, bez pudrowania, dzięki czemu zarówno rodzic jak i dziecko mogą w łatwy sposób odnieść historię Titka do rzeczywistości. Dodatkowym atutem książki są elementy aktywizujące, dzięki czemu książka staje się także polem do zabawy, a niektóre z zadań skłaniają małego czytelnika do przemyśleń i przełożenia treści książki na realny świat. Z tyłu mamy także “Kilka słów do dorosłych”, od autorki, które stanowią psychologiczne wsparcie dla rodzica, wypisane w postaci wskazówek. Przyjemne dla oka ilustracje wzbogacają treść książki. Łatwo można wyczytać z nich emocje bohaterów. Z perspektywy pedagoga uważam, że jest to świetne kompendium wiedzy dla rodziców połączone z przyjemną historią do wspólnego czytania i z jasnym przekazem dla dziecka, dzięki czemu łatwo mu wdrożyć je w życie.