Recenzje

„Aberracja Mroku” to moje pierwsze spotkanie z twórczością Moniki i zdecydowanie nie ostatnie. Od samego początku byłam bardzo ciekawa tej historii, szczególnie motywu fake dating, który został poprowadzony naprawdę świetnie. Książka szybko mnie wciągnęła i sprawiła, że trudno było mi się od niej oderwać. Bardzo spodobał mi się motyw sztuki, który nadaje fabule wyjątkowego charakteru i tworzy niepowtarzalny klimat. Styl pisania autorki jest bardzo przyjemny i angażujący, dzięki czemu przez historię płynie się niezwykle szybko. Polubiłam również bohaterów i z zainteresowaniem śledziłam rozwój ich relacji. Między nimi czuć chemię, a stopniowo budowane napięcie sprawia, że chce się czytać dalej. Dodatkowo bohaterowie nie stoją w miejscu, tylko rozwijają się wraz z biegiem historii. To emocjonalna i wciągająca książka, na którą zdecydowanie warto zwrócić uwagę. Polecam Wam po nią sięgnąć.

Nie ukrywam, że opis „Emisariusza” od razu przyciągnął moją uwagę. Multiwersum, podróże między rzeczywistościami, tajne misje i Czarnobyl w zupełnie nowym wydaniu? Brzmiało to na tyle ciekawie, że po prostu musiałam sprawdzić, co autor z tego stworzył. I szczerze? Naprawdę dobrze bawiłam się podczas czytania. Już od pierwszych rozdziałów było widać, że autor miał konkretny pomysł na ten świat i bardzo dobrze go przemyślał. Mimo że uniwersum jest naprawdę rozbudowane, ani przez chwilę nie czułam się przytłoczona ilością informacji. Wszystko było wyjaśniane stopniowo, dzięki czemu zamiast się gubić, miałam coraz większą ochotę odkrywać kolejne elementy tej historii. Bardzo lubię, kiedy autor potrafi stworzyć świat, do którego czytelnik naprawdę chce wejść, i tutaj zdecydowanie tak było. Bardzo spodobał mi się też główny bohater. Adam od początku wzbudził moją sympatię i z zainteresowaniem śledziłam jego historię. To nie jest postać, która wszystko robi idealnie i zawsze wie, co powinna zrobić. Ma swoje doświadczenia, swoje rozterki i momenty zwątpienia, dzięki czemu wydaje się naprawdę ludzki. Zdecydowanie łatwiej było mi kibicować komuś takiemu niż kolejnemu bohaterowi bez żadnych wad. Ogromnym plusem była dla mnie również sama fabuła. Bardzo podobało mi się to, że autor nie skupił się wyłącznie na akcji. Oczywiście dzieje się tutaj naprawdę sporo i nie można narzekać na nudę, ale jednocześnie znalazło się miejsce na lepsze poznanie bohaterów i całego świata. Dzięki temu wszystko było dużo bardziej angażujące i po prostu miało sens. Motyw multiwersum został pokazany naprawdę ciekawie. Często w takich książkach łatwo się pogubić, bo autorzy wrzucają mnóstwo skomplikowanych zasad i nazw. Tutaj kompletnie tego nie odczułam. Wszystko było przedstawione w taki sposób, że z każdą kolejną stroną coraz lepiej rozumiałam, jak działa ten świat, a zamiast mieć mętlik w głowie, po prostu chciałam dowiedzieć się jeszcze więcej. Bardzo podobał mi się też klimat całej historii. Przez większość czasu czuć tajemnicę i niepewność, a kolejne wydarzenia sprawiają, że naprawdę trudno przewidzieć, co wydarzy się dalej. To jedna z tych książek, przy których naprawdę łatwo powiedzieć sobie „jeszcze jeden rozdział”, a później okazuje się, że minęła kolejna godzina. Styl autora również bardzo przypadł mi do gustu. Książkę czyta się naprawdę lekko, rozdziały szybko mijają, a dialogi brzmią naturalnie. Nie miałam ani jednego momentu, w którym czułabym, że historia zwalnia albo zaczyna mnie nudzić. Wręcz przeciwnie. Im dalej czytałam, tym bardziej chciałam zobaczyć, jak to wszystko się skończy. Najbardziej podobało mi się jednak to, że „Emisariusz” nie jest tylko książką pełną efektownych scen i akcji. Pod tym wszystkim kryje się naprawdę ciekawa historia, dobrze napisani bohaterowie i świat, który zapada w pamięć na długo po skończeniu książki. Widać, że autor miał pomysł nie tylko na fabułę, ale też na całe uniwersum, i naprawdę dobrze to wykorzystał. Jeśli lubicie książki, w których: bohaterowie mają własne problemy i nie są idealni, akcja cały czas idzie do przodu,, odkrywa się kolejne tajemnice tego uniwersum a science fiction potrafi totalnie wciągnąć to zdecydowanie polecam Wam „Emisariusza”. To była dla mnie naprawdę świetna przygoda i jedna z tych książek, które po prostu czyta się z ogromną przyjemnością. Dawno nie trafiłam na science fiction, które aż tak mocno wciągnęło mnie w swój świat. Jeśli będziecie mieć okazję po nią sięgnąć, to naprawdę warto.

Recenzja książki „Co jest ze mną nie tak?! Jak robić rzeczy, których nie chcesz robić” Autor rozpoczyna od odwrócenia popularnego myślenia o samodyscyplinie. Nie twierdzi, że człowiekowi brakuje motywacji czy silnej woli. Zamiast tego pokazuje, że u podstaw większości problemów z działaniem znajduje się unikanie dyskomfortu. Krótko mówiąc: „Problemem nie jest zadanie. Problemem jest nasza reakcja na dyskomfort, który to zadanie wywołuje.” Bardzo spodobało mi się, że zamiast zachęcać do „wzięcia się w garść”, autor pokazuje mechanizmy psychologiczne stojące za prokrastynacją, perfekcjonizmem czy ciągłym odkładaniem ważnych spraw. Szczególnie trafny jest opis unikania doświadczeń oraz metafora „drugiej strzały”, która w prosty sposób pokazuje, jak często sami dokładamy sobie cierpienia, walcząc z naturalnymi emocjami. Dużym atutem książki jest jej przystępny język. Autor korzysta z koncepcji znanych z terapii akceptacji i zaangażowania (ACT), mindfulness czy współczesnej psychologii, ale przedstawia je w sposób zrozumiały również dla osób, które wcześniej nie miały z nimi kontaktu. Dzięki temu książkę czyta się lekko, a jednocześnie trudno nie zatrzymać się przy niektórych fragmentach na dłuższą refleksję. Uważam, że jest to bardzo wartościowa pozycja dla osób, które mają poczucie, że „ciągle wiedzą, co powinny zrobić, ale nie potrafią tego zrobić”. Książka pomaga lepiej zrozumieć własne zachowanie i pokazuje, że drogą do zmiany nie jest walka z samym sobą, lecz gotowość do przeżywania dyskomfortu i świadomego działania pomimo niego. Czy warto po nią sięgnąć? Warto. 

Gdy dostałam tę książkę w swoje ręce, czułam, że to będzie treść, która jest bliska mojemu sercu. Nie myliłam się! Książkę tę można klasyfikować w kategorii poradnika, ale nie byłabym sobą, gdybym nie dostrzegła w niej więcej potencjału, bo poradniki kojarzą nam się ze schematami, wytycznymi, wypunktowaniami, a… tu wychodzimy poza schemat, a tak dokładniej to temat tej książki poza niego wychodzi. Mowa tu o kreatywności, a o tej mogłabym mówić godzinami. Autorka świetnie argumentuję potrzebę nabywania tej umiejętności, potrzebę myślenia nieszablonowego, które przekłada się na wiele aspektów naszego życia. Kreatywność należy do tzw. 4K, czyli kompetencji kluczowych, kompetencji przyszłości, na których powinna opierać się edukacja dzieci. Autorka podkreśla, że nasze dzieci ich potrzebują, gdyż większość z nich będzie pracować w zawodach, które jeszcze nie istnieją! Wyjście poza schemat nie jest prostą sprawą, jeśli nie damy dziecku przestrzeni do działania. To ważna sprawa, gdyż działanie pod presją często nie idzie w parze z pobudzeniem wyobraźni, która w kreatywności jest jednym z kluczowych elementów. Książka opowiada też o tym jakie cechy ma osoba kreatywna, jak rozwija się zdolność do myślenia kreatywnego, jakie niesie za sobą korzyści i crème de la crème, jak my możemy jako rodzice wspomóc kreatywne myślenie swojego dziecka. Tu zaczyna się zabawa! I to w 70 odsłonach, podzielonych na kategorie: 🩷Storytelling 💜Zadania plastyczne i artystyczne ❤️Odgrywanie ról 🧡Projekty w kontakcie z naturą 💚Projekty angażujące całą rodzinę. Każda zabawa zawiera krótki opis, są też przykłady jak może wyglądać i czego do niej potrzebujemy. Autorka zamieściła też mini rady jak przygotować się do pracy z tą książką. Zabawy są zróżnicowane pod kątem trudności wykonania, niektóre z nich mogą wykonać już dzieci od 4 roku życia. Są one na tyle elastyczne, że można dostosować je dla młodszych dzieci i podnieść poprzeczkę starszym. W moim odczuciu jest to świetne kompendium wiedzy na temat kreatywności. Pięknie obrazuje jej wpływ na życie i przyszłość naszych dzieci. Opisuje tę umiejętność na wiele sposobów, które podkreślają jej korzyści. Mam bardzo podobne zdanie, wręcz bliźniacze do autorki, na jej temat. Kreatywność bowiem to zdolność do tworzenia czegoś nowego z narzędzi, które są dostępne. To odkrywanie nowych funkcji danego przedmiotu, to modyfikacje różnych działań do celu, który nam przyświeca. To pójście inną drogą, która odkrywa kolejne gałęzie nauki. To wyjście poza schemat, normę, zasady, po to, by dać nowe życie czemuś, co już istnieje. Kreatywność nie mieści się tylko w sztuce, w pracach plastycznych czy zawody artystycznych. Kreatywny może być zarówno umysł ścisły jak i artystyczny, bo kreatywność nie jest określana przez pryzmat zainteresowań, lecz przez twórcze działanie w każdej dziedzinie. Kreatywność pozwala na działanie bezprecedensowe, a tym samym tworzenie całkiem nowych wzorów, kompetencji, działań, elementów świata, które będą służyły ludzkości w przyszłości.

Już sam wstęp bardzo mnie zaciekawił i sprawił, że od razu chciałam czytać dalej. Autorka pomaga zrozumieć, dlaczego sięgnęliśmy po tę książkę i zachęca do szczerego spojrzenia na siebie. Największym atutem są liczne ćwiczenia, które skłaniają do refleksji i pomagają lepiej zrozumieć własne emocje. Dzięki nim łatwiej odpowiedzieć sobie na ważne pytania i odkryć rzeczy, z których wcześniej nie zdawaliśmy sobie sprawy. Książka jest napisana lekkim i przystępnym językiem, dlatego czyta się ją z przyjemnością. Dodatkowym plusem są rozmowy autorki z innymi specjalistkami, które pokazują różne perspektywy. Na końcu znajdziemy także biografię autorki oraz słowniczek. To nie jest książka z gotową receptą na pewność siebie. Pokazuje, że warto zacząć od poznania własnych emocji i krok po kroku pomaga lepiej zrozumieć siebie. To wartościowa lektura dla każdego, kto chce świadomie pracować nad sobą.