Recenzje

Na świecie jest tak wiele pięknych miejsc, które warto odwiedzić, że trzeba by to podróżowanie zacząć bardzo wcześnie, żeby mieć szanse zobaczyć je wszystkie. Niestety nie zawsze mamy możliwość jeździć bardzo daleko, dlatego też powstało wiele publikacji, które posiadają cudowne zdjęcia danych atrakcji i chociaż w ten sposób możemy je zobaczyć. Azory to dziewięć portugalskich wysp na Oceanie Atlantyckim, stanowiących najdalej na zachód wysuniętą część Europy. Znajdziemy tam wulkan, który jest najwyższym szczytem Portugalii, piękne wodospady, wiecznie zielone klify oraz piękne wioski. Ten travelbook podzielony jest na kilka rozdziałów, z czego trzy to atrakcje podzielone na te znajdujące się w części wschodniej, centralnej oraz zachodniej, w każdej z nich jest ogrom atrakcji, ale ja przytoczę wam tylko kilka. Grupa Wschodnia: - Vila Franca do Campo, - Ribeira Grande, - Wyspa Santa Maria. Grupa Centralna: - Angra do Heroísmo, - Wyspa Pico, - Wyspa São Jorge. Grupa Zachodnia: - Wyspa Corvo, - Wyspa Flores, - Santa Cruz das Flores. Uwielbiam takie publikacje, a ta jest naprawdę pełna zdjęć, patrzyłam na nie z zachwytem i oczami wyobraźni widziałam się w każdym z nich. Ten travelbook jest wyjątkowo cienki i ma mały format, więc spokojnie można spakować go ze sobą w podróż i na miejscu być odpowiednio przygotowanym, ale pomimo tego, że jest bardzo poręczny, to upchnięte jest tam tak dużo informacji, że sama zastanawiałam się, jak to jest możliwe. Azory są cudowne, przekonałam się o tym, dzięki temu przewodnikowi i jestem pewna, że każdy, kto kiedykolwiek widział te portugalskie wyspy, na pewno się ze mną z tym zgodzi.

Książka "Tunezja. Travelbook. Wydanie 2" to ciekawy przewodnik dla osób, które chcą zobaczyć coś więcej niż tylko hotelowy basen. Znajdziemy w nim różnorodność. Z jednej strony dostajemy opisy pięknych plaż i kurortów, gdzie można po prostu odpocząć, a z drugiej konkretne wskazówki dotyczące zwiedzania miejsc o dużym znaczeniu historycznym i kulturowym. Medyny, czyli stare części miast, są przedstawione w sposób, który pozwala sobie wyobrazić ich klimat, wąskie uliczki, zapach przypraw, gwar targów. To nie są suche fakty, tylko raczej zaproszenie do doświadczenia miejsca. Duży plus za fragmenty o historii. Ruiny rzymskie i punickie nie są tu tylko „atrakcją do odhaczenia”, ale dostają kontekst, dzięki temu łatwiej zrozumieć, dlaczego Tunezja jest tak ciekawym miejscem na mapie świata. Podobnie z meczetami czy muzeami, nie są opisane powierzchownie, tylko z lekkim wprowadzeniem w kulturę. Jeśli chodzi o praktyczność, przewodnik spełnia swoją rolę. Znajdziemy wskazówki dotyczące organizacji podróży, miejsc wartych zobaczenia i sposobów spędzania czasu. Nie jest to jednak bardzo szczegółowy przewodnik logistyczny - raczej inspiracja i dobre wprowadzenie. Słabszą stroną może być to, że osoby szukające bardzo dokładnych planów zwiedzania dzień po dniu mogą poczuć niedosyt. To książka bardziej do „poczucia klimatu” niż do ścisłego planowania każdej godziny. Myślę, że to dobra propozycja dla kogoś, kto chce połączyć wypoczynek z odkrywaniem kultury i historii. Sprawdzi się szczególnie jako pierwsze spotkanie z Tunezją.

,,Frenemy. Przyjaciel czy wróg.” opowiada o Erikce Monroe, która jest uczennicą ostatniej klasy liceum i marzy o dostaniu się na Stanford, by studiować chemię i lekkoatletykę. Aby zdobyć stypendium, musi wypełnić trudne zadanie zdobyć dowody na winę Chase’a Thatchera, który jest podejrzewany o wandalizm i narkotyki. W trakcie śledztwa Erika zaczyna wątpić w swoje przekonania, bo odkrywa, że Chase wcale nie jest tym, za kogo go uważała. Uważam że to wspaniała książka, Historia jest ciekawa i można się z niej dużo nauczyć, szczególnie jeśli chodzi o relacje i zaufanie. Książkę czyta się bardzo szybko i płynnie, ponieważ ma prosty, zrozumiały i przyjemny język. Fabuła jest wciągająca dzięki czemu trudno się od niej oderwać. Książka na pewno dostaję ode mnie 5/5.

✨Książka Każdy z nas gra w inną grę autorstwa Emilia Nadratowska-Cząba i Marcin Cząba to bardzo przystępny przewodnik po ludzkich osobowościach. Autorzy przedstawiają aż 9 typów osobowości, takich jak perfekcjonista, marzyciel czy mediator, pokazując, że każdy z nas funkcjonuje według pewnych schematów. To, co wyróżnia tę książkę, to sposób przedstawienia każdego typu. Nie są to suche definicje — każdy z nich opisany jest kompleksowo: 👉poznajemy zalety i mocne strony, 👉słabości i ograniczenia, 👉 konkretne przykłady zachowań z życia, 👉porady, jak postępować z osobami o danym typie, 👉 wskazówki dla samych siebie i ćwiczenia, które pomagają lepiej zrozumieć schematy ✨Czytając, można zacząć rozpoznawać typy osobowości wśród znajomych, partnera, współpracowników czy członków rodziny. Nagle pewne zachowania zaczynają mieć sens — perfekcjonista nie „czepia się” bez powodu, a mediator nie unika konfliktów ze słabości, tylko z potrzeby harmonii. Nie trzeba pasować do jednego typu osobowości. Wręcz przeciwnie — wiele osób odnajdzie w sobie cechy kilku różnych typów. Styl jest lekki i przystępny, więc nawet osoby, które na co dzień nie czytają książek psychologicznych, nie będą miały problemu z odbiorem. 👉 Podsumowując: to wartościowa książka dla każdego, kto chce lepiej rozumieć ludzi i relacje. Bo faktycznie — każdy z nas gra w trochę inną grę, tylko nie zawsze znamy jej zasady.

To książka, która od pierwszych stron wciąga w ciężki, mroczny klimat i nie pozwala o sobie zapomnieć. Historia Julii i Victora nie jest łatwa ani lekka. To opowieść o bólu, strachu, ale też o uczuciu, które pojawia się tam, gdzie nikt się go nie spodziewa. Julia to bohaterka, którą od razu się czuje. Jej przeszłość zostawiła w niej ślady i widać, jak bardzo jest poraniona. Każdy jej krok to walka o spokój, o przetrwanie, o siebie. Z kolei Victor to postać, która budzi niepokój. Jest chłodny, bezwzględny i momentami przerażający. Ale właśnie to sprawia, że jego przemiana i emocje są tak mocne. Relacja między nimi jest skomplikowana i pełna napięcia. To nie jest typowa historia miłosna. Tu uczucia mieszają się z lękiem, zależnością i niepewnością. Czy to ratunek, czy zagrożenie? Autorka długo nie daje jednoznacznej odpowiedzi i to oczywiście działa na plus. Najbardziej poruszyło mnie to, jak pokazana jest zmiana bohaterów. Jak ktoś, kto wydaje się niezdolny do uczuć, zaczyna coś czuć. I jak osoba złamana przez życie powoli próbuje zaufać. To książka pełna emocji ,momentami trudna, momentami piękna, ale na pewno zapadająca w pamięć. Kochani czytajcie. Polecam ,Ewelina.