Recenzje

Pamiętacie dwunastoletniego Leo, który dostał ogromną szansę na rozwój swojej piłkarskiej kariery i wziął udział w prestiżowym obozie w Anglii? Leo został zawodnikiem młodzieżowej drużyny Lewisham Knights. Przed nim Turniej Mistrzów, który okaże się przełomowy dla drużyny i jej pozycji w Premier League. Dla Leo to ogromna presja i wyzwanie, a co za tym idzie wielkie emocje. Ale piłka nożna to sport drużynowy, więc liczy się zaangażowanie wszystkich. A niestety nie każdy zawodnik współpracuje, dodatkowo pojawiają się akty sabotażu. Leo zdążył nas przyzwyczaić, że nie brakuje mu determinacji. W swoje piłkarskiej karierze doświadcza całego wachlarzu emocji - od rozczarowania, niepokoju i smutku, poprzez niedowierzanie, aż po euforię i ekscytację. Ta seria to opowieść o prawdziwej piłce nożnej. Są tutaj treningi i zawody, ale także wszystko to, co się z tym wiąże. Są różne przyjaźnie i rywalizacja wśród rówieśników, są wyczerpujące treningi i zwykłe szkolno-rodzinne życie. Zaskoczyła mnie ta seria, że nie jest to tylko czysty opis piłkarskich rozgrywek. To historia o tym, jak ciężką pracą można osiągnąć sukces, oczywiście napotykając po drodze wiele porażek. Polecam dzieciom i młodzieży, nie tylko tym, którzy kochają piłkę. To są bardzo motywujące historie, więc z pewnością każdy znajdzie w nich coś dla siebie.

Zaufanie zostaje wystawione na próbę. Kilka razy. Scar nie radzi sobie z własnymi demonami, a Vedia za wszelką cenę chce udowodnić mu jego wartość. Przyjaciele dowiadują się o tym, że byli karmieni stekiem bzdur przez ostatnie tygodnie, a Keller stawia młodą kobietę przed poważnym wyzwaniem. Kontynuacja “Addiction” wyzwoliła we mnie wiele sprzecznych i gwałtownych uczuć. Już na starcie mogę powiedzieć, że ta część była zdecydowanie lepsza niż pierwsza - scen erotycznych nie było już tak dużo, relacja Vedii i Scara zaczęła się bardziej rozwijać, było też więcej dodatkowych wątków urozmaicających fabułę, ale idźmy po kolei. Temat nimfomanii został podtrzymany, ale nie przyćmiewał fabuły. Niezmiennie omawiamy problem, z jakim zmaga się Vedia, bo to już dawno przestała być przyjemność. Chęć odbycia stosunku odbierała jej zdrowy rozsądek i nawet w sytuacji kryzysu, dziewczynie wystarczył jeden cielesny bodziec i wyłączał jej się nawet instynkt przetrwania. Uważam, że Monika dobrze rozegrała ten temat. Vedia była bardzo spragniona miłości i przytłoczona w momencie, w którym poznała Bennetta, co spowodowało rozwój zaburzenia, a kontynuowanie relacji z nim tylko je pogłębiało, chociażby ze względu na fizyczną krzywdę, jaką chłopak jej wyrządzał. Dopiero relacja ze Scarem zaczęła wpływać na jej tok myślenia. A jeśli już o nim mowa. Podoba mi się kreacja tej postaci, to jak jego przeszłość klei się z jego obecnym zachowaniem. Scar jest bardzo specyficzny. Ma ciężką przeszłość. Problemy przytłaczają go tak bardzo, że żeby zatrzymać ból psychiczny, okalecza się. Przyznaję, że scena na kładce była dla mnie bardzo ciężka. Chłopak był pod wpływem bardzo silnego narkotyku, miał świeże blizny na ręce, a miłość, którą okazywała mu Vedia była jednym z zapalników. Lubię wątek Kellera i Vipera. Pociągnięto go dalej w ciekawy sposób, a rozwiązanie też było bardzo przemyślane, nawet jeśli początkowo sama uwierzyłam w śmierć Scara. Podoba mi się też wątek relacji romantycznej między Leo a Chrisem. Nie wiem, czy będzie mi dane, pewnie nie, ale chciałabym się dowiedzieć jak potoczy się ich przyszłość i jaką decyzję ostatecznie podejmie Chris. “Addiction. O krok bliżej światła” to pierwsza książka w tym roku, której daję 5 gwiazdek - zasłużone 5 gwiazdek.

Szykujecie się na wakacje do Egiptu i nie macie pojęcia, co warto obejrzeć? Ciekawi Was wiele regionów i ciężko podjąć odpowiednią decyzję, co do wyjazdu? A może macie już wakacje zabookowane i chcecie jedynie uzyskać dodatkową wiedzę? Niezależnie od tego, jaka była wasza odpowiedź z tym przewodnikiem nie zginiecie. Kieszonkowy format, wszelkie przydatne informacje - bez zbędnego rozpisywania się. Jest to książka, która zmieści się bez problemu do bagażu oraz plecaka i pozwoli Wam na odkrywanie tajemnic Egiptu 🐪

Dostajecie pewną propozycję. Mianowicie jeśli uda wam się wyrzucić innego ucznia ze szkoły, dostaniecie pomoc finansową na początek przygody na studiach. Decyzja należy do was. Zgadzacie się? Erika Monroe, nasza główna bohaterka, się zgodziła. I właśnie tak zaczyna się ta historia. Z niesamowitym zaangażowaniem podchodzi do całej sytuacji i zaczepia swój cel na korytarzu. Chase szybko orientuje się, że coś jest nie tak, kiedy dziewczyna najpierw chce wyjść z nim na kawę, a później coś razem "zbroić". Cóż, to ogólnie wydaje się być podejrzane. Jednak finalnie dochodzi do nich do wspólnych interakcji. Erika odbiera naszego buntownika na jego prośbę. Zabawa się rozpoczęła. Dziewczyna oficjalnie zaczyna zbierać informacje na temat chłopaka. Obserwuje jego zachowania, ludzi, którymi się otacza. Analizuje go. Czy okazuje się, że da się go wydalić ze szkoły? Oczywiście. Droga na wymarzone studia stoi dla Eriki otworem! Ale czy po wielu spędzonych chwilach, nadal chce go wsypać? Po kilku wywołanych przez Chase'a uśmiechach, zarumienieniach, gonitw myśli? Tego musicie przekonać się sami podczas czytania. Ja mogę powiedzieć wam tyle, że nie warto oceniać książki po okładce, bo jej zawartość może być lepsza niż cokolwiek innego. To jedna z tych historii, która idealnie nadaje się na letni wieczór. Spędzony z książką, która do niczego was nie zobowiązuje. Po prostu jest, aby się odprężyć, zapomnieć o świecie. Między bohaterami od początku książki wyczuwalna jest swego rodzaju chemia, która w książkach autorki jest charakterystyczna. Od przekomarzania do wspólnych wyjść, wymienionych spojrzeń po tęskne pocałunki. A po drodze spotykamy się z rozterkami naszej Eriki. Oprócz relacji romantycznej, pojawia nam się tutaj wiele innych ciekawych wątków. Wchodzenie w dorosłość, walka z samym sobą, pierwsze miłości, przyjaźnie i dojrzewanie. Cała zgraja tematów idealnych i dobrze znanych nastolatkom. Ubranych w bardzo uroczy i przyjemny sposób. Minusem, który znalazłam, było tłumaczenie. Niejednokrotnie przyprawiało mnie o dreszcze żenady, nie duży, ale jednak się pojawiał. Używanie bardzo potocznego języka nie zawsze jest dobrym rozwiązaniem, nawet jeśli takie się ono wydaje w oryginale. W poszukiwaniu nastoletnich przygód, walki z problemami, poczucia zagubienia i bohaterów pełnych wątpliwości, którzy na bieżąco muszą sobie radzićn z przeszkodami postawionymi na ich drodze, ta książka okaże się strzałem w dziesiątkę! Poza tym czyta się ją niesamowicie szybko i przyjemnie. Czego potrzeba wam więcej?

hejka!! Recenzja książki 𝐅𝐫𝐞𝐧𝐞𝐦𝐲 𝐏𝐫𝐳𝐲𝐣𝐚𝐜𝐢𝐞𝐥 𝐂𝐳𝐲 𝐖𝐫𝐨𝐠? autorstwa Lauren Price 𝐅𝐫𝐞𝐧𝐞𝐦𝐲. 𝐏𝐫𝐳𝐲𝐣𝐚𝐜𝐢𝐞𝐥 𝐂𝐳𝐲 𝐖𝐫𝐨𝐠 - jest to tytuł do którego nie miałam żadnych oczekiwań. Jednak miał w sobie coś, co spowodowało, że chciałam go poznać - Mówiąc szczerze, nie spodziewałam się, że może to być TAK dobra pozycja. 𝐄𝐫𝐢𝐤𝐚 𝐌𝐨𝐧𝐫𝐨𝐞 - na pierwszy rzut oka perfekcyjna i nienaganna córka, która za swój cel wyznacza dostanie się na Stanford - prestiżowa uczelnia. Problem pojawia się jednak w tedy, kiedy dziewczyna pojmuje fakt iż nie ma wystarczająco funduszy na swą wymarzoną uczelnię - w tedy bezmyślnie i egoistycznie postanawia za prośbą nowo poznanej dyrektorki, pomóc wyrzucić pewnego chłopaka z szkoły - którego ta, uznaje za szkolnego łobuza, niszczącego miano placówki. W nagrodę - kobieta pomoże jej z osiągnięciem i spełnieniem marzenia. Jednak w rzeczywistości, jest to nieświadomie porównująca się dziewczyna przez swych rodziców, do swej starszej siostry - lepsze oceny, większa dyscyplina itp. 𑣲𝐂𝐡𝐚𝐬𝐞 𝐓𝐡𝐚𝐭𝐜𝐡𝐞𝐫 - okazuje się być jednak totalnym przeciwieństwem do tego, jak opisywała go dyrektorka - jest czułym, nie mówiącym za dużo o sobie, z trudną przeszłością chłopakiem, który ukrywa to, za jedną z masek I oh Chase, tak strasznie mi Ciebie żal..Mieszkanie w domu u rodziny zastępczej z lękiem, że z dnia na dzień mogą z ciebie zrezygnować, napewno nie jest czymś przyjemnym. Jednakże dziewczyna o niczym nie wie i z góry zakłada, że dyrektorka co do chłopaka ma rację i próbuje zaprzyjaźnić się z nim - a przy okazji, namawia go, do wspólnego rozrabiania, zbierając przy tym potrzebne dowody. Niespodziewanie, każde kolejne ich spotkanie czy rozmowa, zmienia się z ciągłego dogryzania na zaufanie, a przede wszystkim zrozumienie drugiej osoby i chcąc, nie chcąc, tworzy się miedzy nimi rosnące napięcie. Jednak kolejny problem pojawia się w tedy, kiedy dziewczyna zaczyna pojmować fakt, iż chłopak, zaczyna jej się podobać. I w tym momencie wie, że cały jej plan do zrealizowania legnie w gruzach, bo nie jest w stanie dalej okłamywać, a przede wszystkim ukrywać przed Chase’m prawdziwego powodu do chęci bliższego poznania, a zarazem zdaję sobie sprawę z tego, że jak chłopak się dowie - pęknie różowa bańka. „Dobra mina, do złej gry” Znajomość Eriki wraz z Miko jest przyjaźnią, którą napewno każdy z nas potrzebuje, a przede wszystkim pozazdrościł - były przy sobie w gorszych i lepszych momentach. Kiedy życie tej jednej waliło się, do góry nogami ta druga, trwała obok - i tak też było kiedy brat Miko coraz częściej zaczynał pakować się w kłopoty. Okazali się dla siebie mimo tylu sprzeczności brakującym, nieświadomie elementem w ich duszach i sercach. Okazali się dla siebie wsparciem, którego nie sądzili że potrzebują. Moje przepiękne misie.