Recenzje

Tytuł: „Demoniczne Dwudziestolecie” Autor: Paulina Drożdż Ocena: 3,75/5 Autorka opisuje przebieg lat 1918-1939 i pokazuje, jak silnie w polskim społeczeństwie tamtych lat były zakorzenione wierzenia w czarownice, diabły czy znachorów. Te przekonania przenikały codzienne życie i miały wpływ nawet na wymiar sprawiedliwości. Książka oparta jest na rzeczywistych relacjach prasowych, aktach sądowych i historycznych dokumentach. Większość książki to zdjęcia, oraz informacje o źródłach, z których korzystano podczas pisania książki. Reportaż ujawnia mroczne, rzadko opisywane wydarzenia, takie jak: brutalne zbrodnie, konflikty społeczne, a także mechanizmy, które powodowały, że ludzie tłumaczyli tragedie działaniem złych duchów. Moim zdaniem jest to ciężka książka, podziw dla autorki, gdyż to ile czasu musiała spędzić na pozyskiwaniu informacji, które są w niej zawarte, jest ogromna.

Po trzech tomach trylogii flawless chyba każdy z nas chciał więcej. Po rozstaniu z tymi bohaterami pragnęliśmy jak najszybciej do nich wrócić. I choć Marta zapierała się rękami i nogami przed napisaniem dodatku, po słuchaniu, jak bardzo ta trylogia nami poruszyła wreszcie się przekonała. I to była jej najlepsza decyzja. Powrót do historii dzieciaków z Moreton był jak długo wyczekiwany powrót do domu z dalekiej podróży. Albo jak znalezienie schronienia w deszczowy dzień. Był jak dostrzeżenie światła latarni podczas sztormu. Dał nam nadzieję, przyniósł mnóstwo ekscytacji. Samo przeczytanie dodatku było niesamowitym przeżyciem, a zrobienie tego w wersji ilustrowanej było spełnieniem moich marzeń. Obrazki perfekcyjnie oddawały obrazy, które wytwarzały się w mojej głowie podczas czytania. Ujrzenie swoich wyobrażeń na oczy było naprawdę fascynujące. Na sam koniec chciałabym podziękować Marcie za napisanie tej książki. Była tym czego potrzebowałam. 

„Czy serce, które przywykło do wojny, będzie w stanie pokochać spokój…” Od zawsze wiedział, że jego powołaniem jest wojsko, ale po stracie najlepszego przyjaciela musiał stawić czoła poważnym wyzwaniom. Powraca do rodzinnego miasta, aby zregenerować siły i spełnić ostatnią wolę przyjaciela. Kiara, dawna miłość Killiana i siostra jednego z najlepszych bramkarzy NHL, choć kochała hokej, postanowiła obrać własną drogę. Siedem lat temu byli dla siebie wszystkim, teraz są praktycznie sobie obcy. Jednak los nie powiedział ostatniego słowa w ich relacji - ponownie krzyżując im swoje drogi. Czy uczucia, które kiedyś ich połączyły, zdoła pokonać złe wspomnienia, krzywdzące słowa oraz ślady wojny, które wryły blizny na jego sercu? Wzruszająca historia drugich szansach, która nie jest łatwa - wręcz przeciwnie, pełna bólu, cierpienia i radzenia sobie ze stratą. Czasem trzeba poczuć stratę , aby uświadomić sobie, że miłość, która się skończyła, była lekarstwem na cały ból. Autorka porusza trudne tematy, które mogą wywoływać w czytelniku skrajne emocje. Temat wojny oraz piętno, które jej towarzyszy, zmieniają człowieka - nikt nie jest taki sam po tym, co zobaczył na froncie. Realistyczne emocje, które towarzyszą lekturze, pozwalają na mentalne zbliżenie się do bohaterów. Widać, jak bardzo zmieniło ich życie przez te siedem lat - nie oszczędziło ich, wręcz przeciwnie, kładło im kłody pod nogi. Może ich uczucie się skończyło, a może to po prostu nie był ich czas. Obiecał, że następnym razem zrobi wszystko, aby kobieta dała mu kolejną szansę - i dotrzymał tego słowa. Udowodnił, że czas to jedynie liczba, a prawdziwa miłość pokona wszelkie przeciwności. Killian to twardy zawodnik, bohater, który pomimo upadków pokazuje, że potrafi podnieść się z kolan i udowodnić wartość swoich obietnic. Choć stracił kogoś ważnego, nie dopuści do tego, aby stracić kogoś więcej. Cóż, ich historia dobiegła końca, ale autorka najwyraźniej nie zamknęła drzwi do tego uniwersum, więc możemy spodziewać się kolejnej emocjonalnej historii.

„Suma wszystkich strat. Jak ukształtowało cię dzieciństwo” Anny Paluszak to książka, która w wyjątkowo klarowny sposób łączy psychologię rozwojową z praktyczną autorefleksją. Autorka pokazuje, że wiele naszych dorosłych zachowań — od trudności w stawianiu granic po perfekcjonizm czy lęk przed odrzuceniem — nie jest „wadą charakteru”, lecz konsekwencją dziecięcych strategii przetrwania. To podejście sprawia, że czytelnik nie czuje się oceniany, lecz rozumiany. Ogromnym atutem książki jest jej przystępność: przejrzyste opisy stylów charakteru, testy, ćwiczenia i konkretne przykłady sprawiają, że nawet złożone mechanizmy psychologiczne stają się zrozumiałe i możliwe do przełożenia na codzienne życie. Paluszak pisze z empatią i uważnością, unikając etykietowania i uproszczeń. Zamiast diagnoz — daje narzędzia. Zamiast gotowych recept — zaprasza do świadomego przyglądania się sobie. To wartościowa lektura dla osób, które chcą lepiej zrozumieć swoje reakcje, relacje i schematy, a także dla tych, którzy są w procesie terapeutycznym lub dopiero rozważają pracę nad sobą. „Suma wszystkich strat” nie obiecuje szybkiej zmiany, ale oferuje coś znacznie ważniejszego: zrozumienie, od którego każda zmiana się zaczyna.

„Superczłowiek” to manifest współczesnego biohackingu czyli podejścia, które zakłada, że starzenie się można nie tylko spowolnić, ale w pewnym stopniu „zoptymalizować”. Dave Asprey, znany z popularyzacji koncepcji high-performance i założyciel ruchu biohackerów, przedstawia zestaw strategii mających poprawić jakość życia, wydłużyć je i zwiększyć sprawność fizyczną oraz mentalną. Książka obejmuje szeroki zakres tematów: od diety i suplementacji, przez sen, zarządzanie stresem, aż po bardziej zaawansowane interwencje technologiczne. Autor łączy elementy nauki, własnych eksperymentów oraz doświadczeń innych praktyków biohackingu. To podejście sprawia, że publikacja jest jednocześnie inspirująca i kontrowersyjna. Największą siłą książki jest jej kompleksowość. Asprey patrzy na organizm jak na system, który można optymalizować poprzez świadome zarządzanie nawykami i środowiskiem. Podkreśla znaczenie energii, wydajności mózgu oraz minimalizowania stanów zapalnych jako kluczowych elementów długowieczności. Warto jednak zachować krytyczne podejście. Autor momentami operuje narracją bardzo pewną siebie, co może sugerować większą skuteczność niektórych rozwiązań, niż faktycznie zostało to udowodnione. To książka dla osób otwartych na eksperymentowanie i zainteresowanych optymalizacją zdrowia w szerokim ujęciu. Nie jest to jednak poradnik „dla każdego”. Wymaga selektywnego podejścia i zdrowego sceptycyzmu.