Recenzje

Drugi tom serii „Addiction” jest bezpośrednią kontynuacją historii Vedii Parker i Reigana „Scara” Varneya. Po wydarzeniach z pierwszej części relacja bohaterów staje się jeszcze bardziej skomplikowana. Autorka ponownie zabiera czytelnika do świata pełnego napięcia, tajemnic oraz trudnych emocji. Największą zaletą tej części jest pogłębienie postaci. Czytelnik ma okazję lepiej poznać zarówno Vedię, jak i Scara - ich przeszłość, motywacje oraz powody podejmowanych decyzji. Dzięki temu bohaterowie wydają się bardziej autentyczni, a ich relacja nie jest już tylko pełna napięcia i pożądania, ale również emocjonalnej walki z samym sobą. Książka utrzymana jest w mrocznym klimacie charakterystycznym dla gatunku dark romance. Nie brakuje w niej dramatycznych momentów, zwrotów akcji oraz scen, które potrafią zaskoczyć czytelnika. Autorka stopniowo odkrywa kolejne tajemnice, co sprawia, że historia pozostaje wciągająca aż do samego końca. Na uwagę zasługuje także sposób, w jaki pokazana została relacja głównych bohaterów. Nie jest ona idealna ani łatwa - pojawia się w niej wiele konfliktów, niedopowiedzeń i emocjonalnych trudności. Właśnie to sprawia, że historia wydaje się bardziej realistyczna i angażująca. Zakończenie drugiego tomu domyka historię przedstawioną w całej dylogii. Autorka odpowiada na pytania, które pojawiły się w pierwszej części, a jednocześnie pokazuje rozwój bohaterów i konsekwencje ich wyborów. „Addiction. O krok bliżej światła” to emocjonująca kontynuacja historii z pierwszego tomu. Książka powinna spodobać się szczególnie czytelnikom, którzy lubią intensywne historie miłosne, mroczny klimat oraz bohaterów z trudną przeszłością.

Elbrus, Mont Blanc, Ogrody Watykańskie i ścieżka Chemin des Révoires w Monako w jednym przewodniku. Widząc takie zestawienie początkowo mogłoby się wydawać, że mamy do czynienia z ogólną publikacją poświęconą Europie, jednak w tym przypadku sprawa dotyczy najwyższych szczytów w tej części świata. O ile dwie pierwsze nazwy nie budzą najmniejszych wątpliwości, tak te dość „luksusowe” miejsca w otoczeniu zabudowań mikropaństw na pierwszy rzut oka nie powinny kojarzyć się przeciętnej osobie z dominującymi punktami w skali europejskiej. Rzeczywistość pokazuje, że cechą wspólną tych czterech oraz 43 jeszcze innych lokalizacji jest wliczanie ich w skład Korony Europy, czyli najwyższych szczytów jej poszczególnych państw. To zestawienie funkcjonujące na podobnych zasadach jak nieco popularniejsza Korona Ziemi czy nasza rodzima Korona Gór Polski. Stało się ono również przedmiotem tematyki kolejnego przewodnika Łukasza Supergana pt.: „Korona Europy. Przewodnik po najwyższych szczytach Starego Kontynentu” (wyd. Bezdroża - Grupa Wydawnicza Helion, 2026 r.). Warto zapoznać się zarówno z samą ideą tego projektu, kontrowersjami z nim związanymi, jak i oczywiście przybliżaną książką autorstwa człowieka, który przemierzył niezliczoną ilość szlaków górskich na całym świecie i jest wiarygodnym źródłem informacji oraz bezcennych porad. Kontrowersje to głównie te geograficzne i dotyczące odwiecznych dyskusji na temat wytyczania granic pomiędzy Europą a Azją, a tym samym zaliczania góry Elbrus i szczytów z państw kaukaskich do Korony Europy lub uwzględniania (bądź nie) gór na wyspach należących do choćby Portugalii czy Hiszpanii. Wszystkie spory zostały omówione w rozdziale wstępnym, a na podstawie rozsądnych wniosków autora opracowano wydaje się najbardziej satysfakcjonującą listę szczytów prezentowanych kolejno w następnych rozdziałach. Mają one wspólną konstrukcję i każdy z nich pieczołowicie i wyczerpująco przedstawia dany punkt Korony Europy, bez względu na to, czy jest to wielotysięcznik czy kilkusetmetrowe wzniesienia w Belgii, Estonii lub Mołdawii. Łukasz Supergan opisuje historie pierwszych wejść, przedstawia położenie i otoczenie, punktuje czyhające na zdobywcę trudności i zagrożenia (bezcenne!), wskazuje orientacyjny czas trwania wyprawy oraz możliwości dojścia na szczyt samodzielnego lub z przewodnikiem, a w części zasadniczej rysuje słowem przebieg dróg normalnych jak i alternatywnych. Rozdziały zamykają informacje praktyczne, takie jak m.in. dojazd i logistyka do najbliższej dogodnej bazy komunikacyjnej wraz z wyborem punktu startowego szlaku, dostępność szczytu na przestrzeni roku, dobór odpowiedniego dodatkowego sprzętu i regionalnych map papierowych (są wskazane konkretne tytuły i wydawnictwa). Niewątpliwym walorem publikacji jest jasny, przejrzysty, zrozumiały, ale jednocześnie konkretny język i dobór słów przez autora, co przy czytaniu ze zrozumieniem (zwłaszcza segmentów o poziomie trudności szlaku i liście zagrożeń) oraz przejrzeniu licznie załączonych pięknych fotografii powinno rozwiewać ewentualne wątpliwości co do próby zmierzenia się ze zdobyciem danego szczytu. A trzeba przyznać, że w tym przewodniku absolutnie każdy znajdzie coś dla siebie - zarówno ktoś kto pragnie zdobyć całą Koronę Europy (tu bonus: na ostatnich stronach zamieszczono wykaz szczytów z miejscem na wpisanie daty ich zdobycia), jak i miłośnik konkretnych regionów lub nieoczywistych, mocno alternatywnych miejsc.

Alina Adamowicz zachęca nas do bliskości z samym sobą. Tłumaczy czytelnikowi, dlaczego to właśnie ta miłość stoi u podstaw naszego szczęścia i dobrostanu. Przekazuje nam konkretne narzędzia do okazywania sobie czułości. Jednak to nie wszystko, co zostało nam zaserwowane w tej książce. Jak już nauczymy się kochać siebie to przechodzimy do odkrywania swojego stylu przywiązania. Na koniec skupiamy się na bliskości romantycznej i czynnikach, które wpływają na jakość naszych relacji, tj. komunikacja, zaufanie, bezpieczeństwo oraz wspólne cele i marzenia. Autorka nie bała się również zahaczyć o problemy, które można spotkać będąc w związku z dłuższym stażem. Wszystko to zamknięte w tylko 200 stronach. Najważniejszą cechą tej książki jest łagodność i ciepło, które biją od autorki. Poetyckie, piękne słowa, które dotykają najgłębszych zakamarków naszej duszy. Narracja, która daje czytelnikowi nadzieję na lepszą jakość relacji z samym sobą i innymi. Całość otula jak ciepły kocyk i sugestywnie zachęca do zagłębienie się w swoją definicję bliskości oraz do zmian, które mogą mieć bardzo pozytywny pływ na życie odbiorców. Ciężko jest napisać dobry poradnik w tematyce około psychologicznej. Głównie ze względu na to, że każdy przypadek jest inny i ciężko stworzyć uniwersalne rady, które mogą być przydatne dla większej ilości jednostek. Pewne rzeczy powinny zostać poruszone na indywidualnej terapii, do czego autorka - z zawodu psycholożka, naprawdę zachęca. Czasami odnosi się wrażenie, że jest to za bardzo ogólna książka, ale to naturalne przy takiej tematyce i tak cienkiej publikacji. Jednak wśród wiedzy zamkniętej w tej książce, każdy znajdzie coś dla siebie. Wiele jest tu ciekawych informacji z zakresu teoretycznego, ale również masa ćwiczeń, które są oparte o faktyczne metody terapeutyczne. Całość jest w kolorowej oprawie. Kolory na okładce stale przewijają się w środku, co bardzo umila czytanie. Naprawdę wygodne jest ułożenie tekstu, bo jest go stosunkowo mało na stronach, więc książkę czyta się bardzo szybko. Polecam jednak się nad nią zatrzymać i dokładniej analizować zawarte w niej treści, a wszystkim nam będzie się żyło lepiej.

Jeśli szukasz poradnika, który zamiast suchych teorii daje konkretne narzędzia do pracy z emocjami - swoimi i dziecka - to ta pozycja jest dla Ciebie. Natalia Fedan, opierając się na metodzie Self-Reg, pokazuje, że za „trudnym” zachowaniem dziecka (i dorosłego!) zazwyczaj nie stoi zła wola, lecz nadmiar stresorów. Dlaczego warto po nią sięgnąć? Praktyczne podejście: Książka jest wypełniona przykładami z życia wziętymi, które każdy rodzic rozpozna w 5 sekund. Wsparcie dla dorosłego: Autorka nie zapomina o nas - opiekunach. Przypomina, że nie da się wspierać dziecka, gdy nasz własny „bak paliwa emocjonalnego” jest pusty. Przystępny język: Skomplikowane procesy neurologiczne są tu wyjaśnione w sposób lekki i zrozumiały, co pozwala szybko zrozumieć, co dzieje się w mózgu podczas wybuchu złości. Moja opinia To nie jest kolejna książka o „tresowaniu” dziecka. To lektura, która uczy empatii i uważności. Pomaga zamienić pytanie „Dlaczego on to znowu robi?” na „Czego on w tej chwili potrzebuje?”. Dla mnie to pozycja obowiązkowa na półce każdego świadomego rodzica i nauczyciela. Pozwala odetchnąć i spojrzeć na codzienne wyzwania z dużo większym spokojem. Moja ocena: 9/10 ⭐

Czy zdarzyło wam się kiedyś patrzeć w gwiazdy i zastanawiać, jakie historie mogą się pod nimi wydarzyć? Nocne niebo często staje się świadkiem najpiękniejszych chwil, marzeń i obietnic, a dziś chcę opowiedzieć wam o książce Obietnice pod gwiazdami, która właśnie pod takim niebem skrywa wyjątkową historię. Ponad rok temu poznałam historię Amy, nastoletniej dziewczyny, która wyjechała na obóz skautowski, w trakcie którego wpadła w wir nieznanych wcześniej uczuć. Moją opinię na temat pierwszej części już znacie (a jeśli nie to odsyłam was do postu z recenzją na moim profilu). Podobał mi się, ale ten... Był jeszcze lepszy! Nowy rok, nowy obóz, lecz te same osoby. Amy od samego początku nie ma pojęcia czego się spodziewać. Jak będą układać się jej relacje z wcześniej poznanymi osobami i jakie doznania tym razem przyniesie wyjazd. Nie ukrywam, że najbardziej czekałam na rozwinięcie relacji Amy i Bostona. Polubiłam tego chłopaka i byłam ciekawa czy nie zostanie on zniszczony (spojler: nie został, dalej go uwielbiam). Bardzo ważną rolę w tej historii odegrała Trixi. Na początku nie miałam pojęcia co ta dziewczyna kombinuje, ale potem wszystko się rozjaśniło. Styl pisania Sławka jest wspaniały. Lekko, przyjemnie i komfortowo, właśnie tak czyta się tę książkę. Akcja była zwięzła i dostaliśmy kilka na prawdę dobrych zwrotów akcji. Pochłonęłam tę historię w dwa wieczory, więc myślę, że już to pokazuje jak rewelacyjnie jest napisana. Jeżeli nie znacie jeszcze przygód Amy, a szukacie książek na coraz to dłuższe i cieplejsze wieczory to uważam, że dylogia "Skauci" będzie idealna dla was. Nie zawiedziecie się.