Recenzje
Addiction. O krok bliżej światła. Tom 2
💭Vedia i Scar są dla mnie totalnym centrum tej historii i wszystko kręci się właśnie wokół ich relacji. Vedia jest bardziej spokojna w podejściu, próbuje myśleć rozsądnie, ogarniać emocje i nie działać w chaosie. Scar natomiast to dokładne przeciwieństwo - intensywny, trudny, momentami nieprzewidywalny i taki, przy którym od razu czuć, że to nie jest „bezproblemowa” postać 🚩 🤍I ja od początku miałam w głowie jedną myśl: „dziewczyno, trzymaj dystans” 😭 bo ta relacja od samego początku nie wygląda na coś prostego ani spokojnego. Między nimi cały czas jest napięcie, takie „przyciąganie-odpychanie”, gdzie raz są bliżej, raz dalej, i nigdy nie wiadomo, w którą stronę to pójdzie. 🤍Powiem szczerze - to jest wciągające, ale momentami też męczące w tym dobrym, emocjonalnym sensie. Bo człowiek czyta i ma takie: „okej, coś się zaraz wydarzy”, nawet jeśli nic konkretnego się nie dzieje w danej scenie. 🤍 Vedia bardzo mi się tu podobała, bo była po prostu… ludzka. Nie idealna, nie zawsze podejmowała super rozsądne decyzje, ale jej reakcje miały sens w kontekście tego, co się działo. I dzięki niej ta historia nie jest tylko jednym wielkim chaosem. 🍸Scar z kolei to postać, która mocno wpływa na całą dynamikę. Jest intensywny, trudny w odbiorze i czasem naprawdę można się na niego wkurzyć 😭 ale jednocześnie nie da się go po prostu „odstawić na bok”, bo cały czas coś wnosi do historii. 🤍Styl jest bardzo lekki i czytelny, więc mimo emocji książkę czyta się szybko. To taki typ historii, gdzie łapiesz się na „jeszcze jeden rozdział”, a potem orientujesz się, że jesteś dużo dalej niż planowałaś 😌 I dla mnie to przede wszystkim historia relacji - nie idealnej, nie prostej, tylko takiej, która cały czas jest gdzieś między napięciem a przyciąganiem ✨
Zagubione sny
Jaka książka najbardziej Was ostatnio poruszyła? • Dzień dobry! Dzisiaj zapraszam Was na recenzję książki "Zagubione sny" autorstwa Julii Ksepko 💙 To pozycja, która zdecydowanie przyciąga już samą okładką bo jest po prostu przepiękna. Jednak jej wnętrze jest równie wyjątkowe, bo znajdziemy tu historię pełną magii i refleksji, co bardzo przypadło mi do gustu!! To opowieść w emocjonalnym świecie, utrzymana w spokojnym tempie. Momentami ma wręcz poetycki charakter, skłania do zatrzymania się i przemyśleń. Klimat jest lekko baśniowy, ale jednocześnie bardzo ludzki, a bohaterowie wydają się autentyczni i bliscy 😊 Nie jest to książka nastawiona na szybką akcję, bo jest wręcz przeciwnie, to historia idealna do niespiesznego czytania, na kilka spokojnych wieczorów!! 🌠 Zdecydowanie polecam ją osobom, które lubią klimatyczne, refleksyjne opowieści. Mnie bardzo się podobała i jestem zdecydowanie na tak! • ⭐️⭐️⭐️⭐️,5|5⭐️
Haunted Hearts
Wampiry - hot czy nie? Ja uwielbiam i bardzo się cieszę że coraz więcej książek wraca do korzeni fantastyki. Bo tak naprawdę gdyby nie „zmierzch”, była bym kimś innym. 😂 „Haunted Hearts” to romantasy z wampirami, zakazanym romansem i akademią dla osób o nadprzyrodzonych zdolnościach. Brzmi jak coś, co pokochałabym od pierwszych stron, a niestety w moim przypadku nie wszystko zagrało tak, jak oczekiwałam. Fabuła skupia się na Hazel Prescott, młodej łowczyni wampirów, która rozpoczyna naukę w Shadowbrook College. Już pierwszego dnia poznaje tajemniczego profesora Nathaniela Winterbourne’a i między bohaterami natychmiast pojawia się coś jak silne przyciąganie. No ale nie może być za nudno. Nathaniel jest wampirem, więc to wszystko komplikuje. Mamy tu jeszcze historie zaginionej matki, więc brzmi fajnie. Książkę czyta się bardzo szybko, a sam pomysł na fabułę ma potencjał. Wampiry, uczelnia i motyw zakazanego romansu to elementy, które potrafią wciągnąć i od lat mnie do siebie przyciągają. Przeczytałam bardzo wiele książek, w których występowała jakaś tam akademia właśnie z nadnaturalnymi istotami, ja już obycie w tych książkach mam i o ile one mi się nie nudzą, tak nie zawsze te książki są dobre. Niestety największym problemem tej książki okazało się tempo i sposób prowadzenia relacji bohaterów. Hazel i Nathaniel przechodzą od pierwszego spotkania do bardzo intensywnej relacji w błyskawicznym tempie. Zabrakło budowania napięcia, emocji i wiarygodności uczuć, zamiast powolnego rozwoju relacji dostajemy głównie fizyczne przyciąganie, które zbyt szybko zostaje nazwane wielką miłością. I totalnie ja tego nie kupuje i nie rozumiem. Bo to nie jest coś, za czym ja przepadam. Wolę relacje oparte na czymś, a nie miłość od pierwszego wejrzenia. Również styl pisania momentami sprawiał wrażenie niedopracowanego. Niektóre decyzje bohaterów wydawały się nielogiczne, a wydarzenia następowały po sobie tak szybko, że trudno było w pełni zaangażować się emocjonalnie w historię. I o dziwo w romansach mi to nie przeszkadza, tak w fantastyce jest już problem, bo ja chcę tej fantastyki, tych zagadek i logicznego myślenia. Dla mnie 3/5. ⭐
Ciało wie lepiej. Przewodnik po nowoczesnej nauce o odporności
Autor nie tylko wyjaśnia skomplikowane mechanizmy zachodzące w organizmie, ale także opiera swoje rozważania na aktualnych wynikach badań naukowych. Co ciekawe, sięga również do historii, pokazując, jak rozwijała się nasza wiedza o odporności. Dowiemy się m.in., jak doszło do powstania szczepionek czy kiedy odkryto, że tak prosta czynność jak mycie rąk może skutecznie chronić nas przed bakteriami. Książka została podzielona na dwie części. Pierwsza z nich skupia się na podstawach działania układu odpornościowego. To solidna dawka wiedzy medycznej - pełna specjalistycznych pojęć i szczegółowych opisów. Jest bardzo wartościowa, ale wymaga skupienia i zaangażowania, dlatego momentami może być trudniejsza w odbiorze. Druga część jest zdecydowanie bardziej przystępna i - moim zdaniem - ciekawsza. Autor porusza w niej tematy chorób autoimmunologicznych, otyłości, starzenia się organizmu oraz wpływu stresu na odporność. W jasny sposób tłumaczy, jak dochodzi do rozwoju różnych schorzeń i jak organizm próbuje sobie z nimi radzić. To książka dla osób, które chcą naprawdę zrozumieć, jak działa nasze ciało. Najlepiej odnajdą się w niej czytelnicy zainteresowani nauką lub posiadający już podstawową wiedzę medyczną. Dla innych może być wyzwaniem, ale jednocześnie stanowi fascynującą podróż przez świat odporności - od jej początków aż po współczesne odkrycia.
Śmiertelna królowa
MOJA OPINIA Książka należy do tych co się czyta bardzo szybko. Chwilami jednak trochę ciężko było mi się wczuć w fabułę przez trzecioosobową narrację, która nie jest moja ulubioną. Na początku jest dużo opisów, ale z czasem przychodzi i miejsce na ciekawe zwroty akcji. Bardzo ciekawym pomysłem było podejście trochę inaczej do motywu wampirów. Nie piją oni tutaj krwi oraz nie są tak niebezpieczni jak mogłoby mam się wydawać. Bardziej przypominają ludzi, jedynie są nieśmiertelni oraz zamiast krwi mają argentum. Spodziewałam się takich typowych wampirów i pod tym względem czuje lekkie rozczarowanie, bo pomimo, że pomysł mi się spodobał, no to wiecie oczekiwałam czegoś innego. Dlatego wam mówię żebyście nie spodziewali się krwawych wampirów i wtedy się nie rozczarujecie pod tym względem. Chociaż wsm 14+ na książce może też sugerować że nie będzie krwawo, ale jakoś pomyślałam o tym po przeczytaniu dopiero. Trochę też zdziwił mnie sposób przemiany człowieka w wampira i to w tym złym sensie akurat. Również bardzo fajny pomysł na to żeby kobieta była tą ważną. Facet aby mieć pełnię władzy w kraju musi mieć swoją królową. Tu duży plus za takie podejście i w końcu pokazanie, że kobiety też mogą nie tylko być silnymi postaciami ale ogólnie w całym kraju mieć większą władze. Jeśli chodzi o wątek romantyczny to jest on naprawdę powolny. W tym tomie czujemy, że zaczyna ciągnąć do siebie bohaterów, ale nic się między nimi nie wydarza, nie ma żadnego zbliżenia ani nic. Natan widać, że niezbyt sobie radzi w swojej roli. I pomimo, że jest władcą to jednak nie widać tego w jego zachowaniu, jest zbyt spokojny i nieśmiały. Calva za to mi się spodobała jako postać, chociaż jej częste zmiany decyzji chwilami były męczące. Za to Dymitr wprowadzał do tej książki dużo śmiechu. Jak na debiut to ta książka jest naprawdę udana. Miło spędziłam czas czytając ją, a zakończenia w ogóle się nie spodziewałam takiego. Jestem ciekawa kontynuacji, bo podejrzewam, że ten tom to wstęp do czegoś większego.