Recenzje

O Hiszpanii powszechnie wiadomo wiele i wydaje się, że coraz trudniej jest znaleźć sposoby na zachęcenie nieprzekonanych do odwiedzenia tego kraju na Półwyspie Iberyjskim choćby w ramach krótkiego wypadu, a przekonanych do wskazania możliwości innego spojrzenia na to słoneczne państwo. Temu zadaniu udanie sprostała Maja Opałka - żyjąca w Hiszpanii przez osiem lat nauczycielka języka hiszpańskiego i podróżniczka, autorka przewodnika pt. „Hiszpania city break. 20 pomysłów na weekend pełen wrażeń” od „Bezdroży” z Grupy Wydawniczej „Helion”. W książce znajdziemy obrazki z 18 miast kontynentalnej Hiszpanii uszeregowane w kolejności alfabetycznej - od Alicante do Walencji plus w ostatnich dwóch rozdziałach wyspy Ibiza i Majorka. Nie jest to jednak typowy przewodnik turystyczny zasypujący nas obficie informacjami historycznymi czy propozycjami odbycia pieszych tras na danym obszarze. To publikacja zwarta i konkretna, ale już niekoniecznie prosta. Z pozoru mogłoby się wydawać, że zgrabne opisy miejsc i wskazówki są właśnie proste, to po zagłębieniu się w lekturę każdego z tytułowych 20 pomysłów na city break, można łatwo dojść do wniosku, iż kilkuzdaniowe notki są zajawkami do zgłębienia wiedzy poprzez odwiedzenie dedykowanych stron internetowych (adresy są podawane każdorazowo na ich końcu) i przede wszystkim do osobistego poznania podczas weekendowego wyjazdu na własnych zasadach i na podstawie prywatnych preferencji co do eksploracji, ale z uwzględnieniem tego, co przytacza znająca dobrze te miejsca autorka. A że Hiszpania jest państwem urozmaiconym pod wieloma względami, to wśród prezentowanych w książce propozycji na city break każdy znajdzie coś dla siebie - zarówno miłośnicy kultury, folkloru, architektury, sportu, kuchni jak i polujący na tradycyjne, rokrocznie odbywające się i mocno zakorzenione w tradycji wydarzenia. Niewątpliwym plusem publikacji jest wieloletnie hiszpańskie doświadczenie Mai Opałki, jakie jest doskonale widoczne w segmentach o nieoczywistych częściach miast. W tym dziale poznajemy mniej popularne, ale wciąż urokliwe i barwne ulice, place, parki i obiekty kulturalne czy gastronomiczne. Z kolei w podrozdziałach z cyklu „informacje praktyczne” czytelnik otrzymuje całą gamę przydatnych porad, na czele z tym jak poruszać się po mieście, co w trakcie weekendowych wycieczek ma przecież dość spore znaczenie. To jednak nie jedyne miejsce w książce z praktycznymi tipami, bowiem w części zasadniczej na marginesach stron umieszczane są okienka informujące np. o przedziałach godzinowych z darmowym wstępem na teren opisywanej atrakcji. Nie można nie wspomnieć o starannie wyselekcjonowanych, licznie obecnych w przewodniku zachwycających kolorowych fotografiach. To wszystko sumarycznie daje cenny pakiet informacji i wizualnych wrażeń, dzięki którym decyzja o odnalezieniu dogodnego weekendowego połączenia z danym hiszpańskim miastem powinna ulec przyspieszeniu, a następnie skutecznemu zrealizowaniu.

Jeśli czytaliście "Prędzej piekło zamarznie", to kojarzycie już cudowny, zimowy klimat Silver Springs, a jeśli polubiliście Mari i Sainta, to koniecznie sięgnijcie po ten drugi tom, bo oboje będą się tu pojawiać.😊 "Do wesela się zagoi" to jednak nie jest kolejna historia o nich, choć... dzięki nim.😊 Tym razem poznamy bliżej ich przyjaciół, którzy będą odpowiedzialni za wspólne zorganizowanie wesela Mari i Sainta.🩵 Sutton to świetna ogarniaczka - potrafi zrobić wszystko, pracowała lub pomagała w każdym możliwym lokalu w okolicy, wszyscy ją uwielbiają i podziwiają (choć w mojej ocenie nie wszyscy wystarczająco). Jest huraganem, chaosem i wielkim sercem, co, pomimo pierwszego (niezbyt fortunnego) spotkania, w końcu zostanie zauważone przez Hugh. Przede wszystkim jednak jest wspaniałą matką dla Susie - biologicznej córki jej siostry, którą Sutton wychowuje. Ta mała skrada wszystkie serca, w tym moje i wprowadza do tej książki jeszcze więcej radości i miłości. 🥹 A Hugh? Idealnie sztywny, zdystansowany i poważny. Wprost uwielbiam takie kreacje, zwłaszcza, kiedy małe i większe tornada nieodwracalnie zmieniają ich życia.😁 Tu tymi tornadami były oczywiście Sutton i Susie, uroczo i dziarsko wkraczające w jego przestrzeń, jego czas, jego nawyki, jego myśli i - w końcu - serce.🥰 Naprawdę bardzo przyjemnie mi się to czytało, pochłonęłam całość od deski do deski, bawiąc się i wzruszając naprzemiennie. 😁 Idealne tempo rozwoju relacji głównych bohaterów, ale też tej Hugh z Susie sprawia, że przez książkę się płynie. Tu nie ma żadnych luk, żadnych pośpiechów ani niepotrzebnego rozciągania - tylko dobrze wyważona opowieść, mająca ręce i nogi i wiele więcej.😊 Jeśli lubicie chodzące zielone flagi, to dopiszcie Hugh do swojej listy, bo z każdą kolejną rzeczą, którą zrobił, wspinał się coraz wyżej po mojej. I nie chodzi o wielkie gesty, drogie prezenty czy górnolotne słowa - czasem wystarczy odśnieżenie podjazdu, słuchanie i dostrzeganie czyichś potrzeb. A Sutton? Jejku, chciałabym ją spotkać i wyściskać. Zasługuje na wszystkie zielone flagi świata! Nigdy nie ukrywałam, że jestem wielką fanką twórczości Ludki, ale niezmiennie po latach czytania jej książek dopada mnie zdziwienie, jak każda kolejna może być tak dobra.😁 Sama przeczytałam ich około 30, a każda zaskakuje mnie czymś nowym, niepowtarzalnością i po prostu dobrą jakością. Tutaj było podobnie - jak w moich notatkach: nie mam zastrzeżeń. Nie da się do niczego przyczepić, ma świetnych bohaterów, jest spójna, ciekawa, urocza i zabawna, porusza też trudniejsze tematy, również zdrowotne. Takie książki mam na myśli, kiedy mówię, ze kocham romanse - dobre, wciągające i zawierające coś więcej niż tylko pożądanie i ślub.😁 Zamawiajcie egzemplarz i szykujcie się na uśmiechy, iskry, szarlotki, dinozaury i... wesele! Bardzo polecam! 8,5/10💚

Jeśli szukacie małych, podręcznych książek, które rozwijają i motywują to Harvard Business Review Press napewno wam się spodoba! Są to zbiory artykułów niesamowicie mądrych ludzi, którzy dzielą się swoją wiedzą na dany temat. Książki są podzielone na krótkie rozdziały, idealne do przeczytania w drodze do szkoły czy pracy 👩💻

🧡 Hej! Dziś przychodzę do was z recenzją „Our Perfect Forever”, czyli dodatku do trylogii Flaw(less) 🧡 ✨ 🧡 Cudownym uczuciem było móc znowu powrócić do dzieciaków z Moreton i całego tego fikcyjnego świata po tak długim czasie. Do trylogii Flaw(less) mam naprawdę duży sentyment, po przeczytaniu czułam niedosyt, a ta książka pozwoliła poznać niewypowiedziane wątki, bardziej zagłębić się w historie bohaterów, ich przyjaźnie i więzi jakie stworzyli. 🧡 Uwielbiam pióro Marty i choć pisze ona w 3 osobie w ogóle mi to nie przeszkadza, potrafię połapać się kto jest kim, a narracja absolutnie nie odbiera mi radości z czytania. 🧡 Jeśli chodzi o wydanie książki, jest przepiękne i z pewnością nada się dla fanów Flawsów! Piękne barwione brzegi, cudownie wykonane ilustracje, notatki od autorki i osie czasowe. To wszystko dodawało jej jeszcze większego uroku. 🧡 Podsumowując naprawdę polecam ten dodatek, to przepiękna historia, która potrafi doprowadzić zarówno do śmiechu jak i do płaczu, jest cudownym zakończeniem i zamknięciem historii dzieciaków z Moreton, którzy swoją drogą już na zawsze zostaną w moim sercu 🥺✨

Często spotykam się z tym, że w książkach, które czytam, główny bohater jest sportowcem. Ten gra w hokeja, tamten w football, a jeszcze inny w koszykówkę jednak nigdy wcześniej nie trafiłam na historię, w której główną rolę odgrywa siatkarz. Nie wiedziałam więc, czego się spodziewać ani czy ta książka przypadnie mi do gustu. Teraz mogę powiedzieć jedno POKOCHAŁAM JĄ Czytało mi się ją niezwykle przyjemnie i lekko. Miałam wrażenie, że całkowicie odrywam się od rzeczywistości i przenoszę do świata bohaterów. Błagam, niech powstanie kolejna część, bo jak najszybciej chcę się dowiedzieć, co będzie dalej🙏🙏 To, jak Everly opowiada o swojej pasji… kurde, czułam się, jakbym zaglądała komuś prosto w duszę. A Ethan? To, jaki był słodki w stosunku do Everly, sprawiało, że miałam ochotę się rozpłynąć. Na szczególne wyróżnienie zasługuje jednak moja ulubiona postać - Noah. Boże, on jest tak zabawny, że niemal za każdym razem, gdy się odzywał zaczynałam się śmiać. Bardzo podobały mi się również nawiązania do polskiej kultury. Fajnie było czytać fragmenty, w których pojawiała się Polska. Szczególnie spodobała mi się scena, w której Ethan próbuje pierogów.