Recenzje

Już od pierwszych stron wchodzimy w świat pełen bólu, straty i nagłego dorastania. Historia osadzona jest w mafijnym świecie. Tutaj główną rolę odgrywa Anthea Lancoletti. Młoda , bo dziewiętnastoletnia dziewczyna jest zmuszona do szybkiego dorośnięcia po osobistej tragedii. Co więcej musi stanąć na czele rodzinnego imperium, co nie wszystkim się podoba. Anthea to bohaterka, która wzbudzała we mnie mieszane uczucia, ale najczęściej niesamowicie mnie wkurzała. Z jednej strony wydawała się silna, potrafiła wydawać rozkazy i wyciągać konsekwencje bez mrugnięcia okiem. Z drugiej strony... No właśnie, w kółko tylko ćpała i piła. Ja rozumiem, że coś w jej przeszłości mocno na nią wpłynęło, ale litości. Nie lubię takich bohaterek. Drugą główną postacią jest Nicholas. Mężczyzna zagadka. Choć przyznam, że też działał mi na nerwy. Relacja między Antheą a Nicholasem opiera się na dość popularnym schemacie. Ona potrzebująca ochrony, a on zdystansowany ochroniarz. Ich relacje są jednym z głównych elementem książki, choć momentami mogą wydawać się przewidywalne dla osób, które często sięgaj po ten gatunek. Mimo to ich relacja dodaje historii wyrazistości i pikanterii. Chemia między bohaterami jest wyczuwalna, ale nie przyćmiewa całej fabuły. Klimat mafijny został przez autorkę przedstawiony poprawnie. Pojawiają się wątki lojalności, walki o władzę i różne niebezpieczeństwa, jednak nie zawsze są one pogłębione. Tempo akcji bywa nierówne. Niektóre fragmenty angażują bardziej, inne sprawiają wrażenie rozwleczonych, a jeszcze inne pędzą jak szalone. Łatwo się pogubić. Momentami jest brutalnie, momentami emocjonalnie, ale zdecydowanie nie jest to lekka historia. Muszę przyznać, że klimat autorka buduje bardzo dobrze. Jej pomysł na książkę jest bardzo ciekawy. Co prawda da się odczuć, że jest to debiut, choć według mnie udany. Myślę, że w kolejnej części autorka zaskoczy nas, zwłaszcza, że wiele tajemnic nie zostało jeszcze ujawnionych. Mimo momentów chaosu i wkurzających bohaterów książka podobała mi się i chętnie sięgnę po kontynuację.

Książka Lauren Price „Frenemy przyjaciel czy wróg” opowiada o losach dwóch nastolatków Eriki Monroe i Chase’a Thatchera. Nastolatka chcąc wyjść z cienia starszej siostry pragnie dostać się do renomowanego college’u Stanford, jednak jest świadoma, że rodzinny budżet nie jest na tyle wystarczający, by móc bez problemu opłacić jej edukację. Zmuszona jest więc walczyć o stypendium. Nowa dyrektorka Lyndale High stawia Erice ultimatum. Stypendium za dowody pozwalające wyrzucić chłopaka, który w opinii dyrektorki ma szemraną renomę. Po namyśle Erika przystaje na propozycję kobiety. Co jeśli wszystko nie jest jednak aż tak oczywiste jak się zdaje? Książka napisana jest w przyjemny dla czytelnika sposób, początkowo akcja dzieje się dynamicznie, już od pierwszych stron. Pojawia się też dużo bohaterów na samym początku książki co może prowadzić do chwilowej dezorientacji, jednak przy dalszym czytaniu łatwo się odnaleźć. Lektura skierowana jest do starszej młodzieży. Poruszane są tematy używek, korupcji, nielegalnych zachowań, adopcji, miłości oraz odrzucenia. Autorka w bardzo ciekawy sposób przedstawia zachowania i emocje bohaterów, wprowadza intrygujące zwroty akcji. Warto zwrócić też uwagę na pracę tłumaczki Marty Czub. Tłumaczenie jest dobre, jedynie niektóre zwroty mogą być dla młodych osób trudne do zrozumienia, jest ich mało ale warto mieć to na uwadze. Ku mojemu miłemu zaskoczeniu książka posiada bardzo mało błędów ortograficznych, językowych, logicznych i sytuacyjnych co jest jednym z wielu plusów książki. Podsumowując w skali od 1 do 5 gwiazdek książka od Lauren Price zasługuje w mojej ocenie na mocne 4 gwiazdki. Są tematy, które można by poprawić jak rozwinięcie wątku Kaia, stopniowe wprowadzanie bohaterów czy doprecyzowanie dla czytelnika już na początku przedstawienia kolejnego bohatera kim jest dla innego bohatera, to zdecydowanie ułatwiłoby rozeznanie się w sytuacji. Poza tymi spostrzeżeniami książkę oceniam bardzo dobrze, były momenty śmiechu jak i chwile wzruszenia. Historia tej dwójki bohaterów chwyciła mnie za serce, zwłaszcza moment wyznania głęboko skrywanych tajemnic Chase’a. Zaczynając czytać spodziewałam się relacji w stylu bad boy i ułożona dziewczyna z dobrego domu. W trakcie okazało się jednak, że sytuacja znacznie odbiega od moich przypuszczeń w pozytywnym znaczeniu tego słowa. Książkę czytało się od samego początku bardzo przyjemnie, byłabym bardziej usatysfakcjonowana gdyby dodany został prolog zamykający historię Eriki i Chase’a. Lubię kończyć książkę wiedząc jak zakończyły się wydarzenia bohaterów w tym przypadku m.in. zapoznanie się rodziny Eriki z Chase’em, jaki college wybrała Erika bądź jaką drogę obrała i jak zakończył się epizod Karina z przechowywaniem używek jaka była reakcja rodziców jego i Miko.

Uważam, że książka ma naprawdę ciekawą fabułę. Nie oczekiwałam dużo i bardzo pozytywnie się zaskoczyłam. Nie znalazłam wielu błędów logicznych więc tutaj też duży plus. Bracia głównej bohaterki trochę mnie irytowali. Mam wrażenie, że strasznie przesadzali z tą ostrożnością zwłaszcza, iż główna bohaterka nie była dzieckiem. Na szczęście nie przeszkadzało mi to bardzo ponieważ wątek z nimi był poboczny nie główny.

Totalnie mnie wciągnęła. Ma taki klimat, że od razu chcesz czytać dalej i dalej. Relacja między bohaterami jest intensywna, momentami aż duszna, ale właśnie to robi robotę. Bardzo dobrze się to czyta — lekko, ale z emocjami. Idealna książka na wieczór, kiedy chcesz się trochę oderwać i wciągnąć w coś mocniejszego.