Recenzje

Dziś mam przyjemność zaprosić was do Silver Springs, miasteczka, które żyje sezonem narciarskim, plotkami i wzajemnym zaglądaniem sobie do garnków. Brzmi tak swojsko, prawda? Są takie historie, które rozpoczynają się z przytupem, od dramatu lubi przypadkowej drobnej wpadki. „Do wesela się zagoi” należy do tej drugiej kategorii i właśnie dlatego tak dobrze działa. Twórczość autorki jest mi znana i chociaż nie miałam okazji czytać wszystkich jej książek, wiem, że mogę się po niej spodziewać czegoś dobrego. Główną bohaterką książki autorstwa Ludki Skrzydlewskiej pod tytułem „Do wesela się zagoi” jest Sutton Clarke to kobieta, która żyje szybciej niż powinna. Dawniej miała ambicje sportowe i konkretne plany, dziś jej codzienność to żonglowanie obowiązkami i etatami. Jest prawną opiekunką swojej kilkuletniej siostrzenicy Susie i robi wszystko, by dziewczynce niczego nie brakowało, nawet jeśli oznacza to rezygnację z własnych marzeń. Pracuje wszędzie tam, gdzie da się dorobić choćby kilka dolarów, a przy tym pozostaje osobą, którą całe miasteczko uwielbia. Jest niesamowicie silna, a przez to zmęczona, czego stara się nie pokazywać. Hugh Holloway to zupełnie inny świat. Poukładany, zdystansowany, skupiony na pracy i planach. Przyjeżdża do Silver Springs, by pomóc najlepszemu przyjacielowi w przygotowaniach do ślubu, nie spodziewając się, że spotkanie z pewną impulsywną kobietą w kostiumie dinozaura wywróci jego spokój do góry nogami. „Do wesela się zagoi” to opowieść o zaufaniu, jak trudno jest dopuścić kogoś do swojego świata, kiedy życie nauczyło cię polegać tylko na sobie. O tym, że miłość nie zawsze pojawia się w idealnym momencie, czasem przychodzi wtedy, gdy jesteśmy najbardziej zmęczeni i zagubieni. Nie zawsze jesteśmy gotowi i skupieni na tym by odkryć jej subtelne i delikatne podrygi. Styl autorki jest lekki, naturalny i bardzo przystępny. Dialogi brzmią swobodnie, sceny między bohaterami mają dobrą dynamikę, a humor pojawia się w odpowiednich momentach, równoważąc bardziej emocjonalne fragmenty. Książkę czyta się szybko, ale jednocześnie zostawia ona po sobie przyjemne poczucie ciepła. „Do wesela się zagoi” to historia, która uczy, że tworzenie się dobrej i wartościowej relacji to nie zawsze miłość spadająca jak grom z jasnego nieba. Najbardziej poruszyło mnie w tej książce to, jak bardzo jest ona życiowa. Nie chodzi tylko o romans, ale o odpowiedzialność, zmęczenie codziennością, lęk przed kolejnym rozczarowaniem i ogromną potrzebę bycia dla kogoś ważnym. 

Książka „Prędzej piekło zamarznie” tak bardzo mi się spodobała, że jak tylko zobaczyłam „Do wesela się zagoi”, musiałam od razu przeczytać i ją 😍 Już od pierwszej strony polubiłam Sutton. Emanowała bardzo pozytywną energią, była zabawna i wyjątkowo pomocna. Chociaż jej życie od jakiegoś czasu nie wygląda zbyt pięknie, ona walczy o dobro swojej siostrzenicy, którą zaadoptowała. Stara się, by mała Susie jak najmniej odczuwała brak matki i aby dziewczynka dorastała w kochającym domu. Nie jest łatwo. Kłopoty finansowe, brak możliwości zatrudnienia na pełen etat, choroba Susie, skomplikowane relacje z rodzicami i strach przed tym, że nie podoła opiece nad małą… Tak, Sutton wie, czym jest trudne życie… A do tego wszystkiego dołącza jeszcze gburowaty mężczyzna, którego Sutton przypadkowo poznała dzięki… szarlotce 😂 Ojj tak… Hugh Holloway to całkowite przeciwieństwo chaotycznej Sutton. Jest cichy, zdystansowany i raczej unika wychodzenia na pierwszy plan. Jego życie jest wypełnione planowaniem i… tabelami z Exela. Dlatego wizja współpracy z Sutton brzmi dla niego jak największy koszmar. Jednak musi się poświęcić i zwiększyć z tym przerażającym problemem, w końcu oboje zostali wybrani na świadków, na ślubie swoich najlepszych przyjaciół - Mari i Sainta. To będzie ciężka przeprawa, zwłaszcza że Sutton ciągle zapomina o fakturach i uzupełnianiu Exela 😂 Ale jakimś dziwnym trafem, spotkanie z tą kobietą oraz jej siostrzenicą, nie potrafi wyjść z głowy Hugh. Ciągle wraca do nich myślami, chociaż jest to dla niego niepojęte. W końcu różnice między nimi są kolosalne. Ale czy to nie tak, że przeciwieństwa się przyciągają? Ojj jak ja się dobrze bawiłam przy tej książce 😍Tu po prostu nie da się nie lubić głównych bohaterów. A motyw Grumpy x Sunshine poprowadzony jest bardzo dobrze. „Do wesela się zagoi” to nie tylko książka o miłości, ale też o trudnych samotnego macierzyństwa i mierzeniu się z wieloma przeciwnościami losu. Pojawia się tu wiele wątków pobocznych, które tylko jeszcze bardziej zachęcają do czytania. Pojawiają się też zabawne momenty, parę gorących scen, ale również tych, które łamią serce. Tak żeby nie było za kolorowo. Ale to są właśnie najlepsze książki. A tą oraz jej poprzedniczkę mogę polecić z czystym sercem 😍❤

Za tym krótkim, niepozornym słowem kryje się całe mnóstwo wzajemnych oddziaływań. Bardzo lubię sięgać po książki, które zostały napisane przez praktyków. Ewa Wądołowska jest psychologiem i od lat wspiera kobiety w walce ze stresem, stanami lękowymi oraz w budowaniu systemu zdrowych nawyków. „Zaburzenia lękowe. Jak naturalnie przywrócić spokój i harmonię” - już sam tytuł mnie przekonał. Czułam, że to nie będzie kolejny „suchy” poradnik tylko świetne narzędzie do wsparcia samej siebie. Nie zawiodłam się. Autorka opisuje wszystkie czynniki wpływające na nasze samopoczucie. Przytacza również historie prosto z gabinetu, co daje poczucie, że „nie jestem sama”. Treści są konkretne, poparte źródłami naukowymi, łatwe do zrozumienia i sklasyfikowania. Zła dieta, braki witamin, konflikty, wyczerpanie psychofizyczne, niespełnione potrzeby z piramidy Maslowa wpływają niekorzystnie na nasz organizm i w konsekwencji jesteśmy narażeni na pogłębianie stanów lękowych. Uczucie niepokoju, nadpobudliwość, trudności z koncentracją, ciągłe zmęczenie, problemy ze snem czy drżenie, pocenie się, nudności, bóle brzucha to główne objawy, które potrafią namieszać w naszym organizmie. Najważniejsze to poznać przeciwnika i zrozumieć jego działanie. Potem zostaje nam eliminacja i odzyskanie sił. Właśnie taka jest ta książka. Poprowadzi nas przez cały proces i jasno zdefiniuje każdą wątpliwość. Uważam też, że jest jedną z lepszych. Dostajemy wiele różnych opcji rozwiązań. Dodatkowo to świetna alternatywa farmakoterapii ponieważ pokazuje nam jak ważne jest holistyczne podejście do naszego zdrowia psychicznego. Dbajmy o siebie! Zaburzenia lękowe są pułapką w którą bardzo łatwo wpaść. Wiem jak ciężko stanąć z lękiem do walki, ale wiem też jaką ulgę i satysfakcję przynosi wygrana. Warto zacząć choćby od małego kroku, a ta książka z pewnością może nim być.

"Miał jedynie zamaskować jej blizny" "Postanowił ją naprawić". "Kawałek po kawałku". Tytuł: Zaborczy tatuażysta Autor: Kamila Wiśniewska Ocena: 7/10 ⭐️ Ta książka to jedna z tych historii, które nie mają za zadanie pocieszać czytelnika, lecz zostawić po sobie wyraźny ślad - bolesny, ale i znaczący. To emocjonalna opowieść o traumie, lęku i powolnym odzyskiwaniu kontroli nad własnym życiem, która najmocniej uderza swoją autentycznością. Główną bohaterką jest Cassandra - kobieta naznaczona brutalną przeszłością, która odcisnęła piętno zarówno na jej ciele, jak i psychice. Jej walka nie jest spektakularna - rozgrywa się w ciszy codzienności, w drobnych krokach, takich jak próba wyjścia z domu czy dopuszczenie do siebie drugiego człowieka. Blizny, które nosi, są nie tylko fizycznym śladem przemocy, ale też symbolem utraconego poczucia bezpieczeństwa. Decyzja o zakryciu ich tatuażem staje się początkiem zmian - nie tylko zewnętrznych, ale przede wszystkim wewnętrznych. Na jej drodze pojawia się Brandon - utalentowany tatuażysta, który specjalizuje się w zamienianiu bolesnych śladów w sztukę. To bohater daleki od ideału: silny, momentami zaborczy, ale jednocześnie opiekuńczy i zaangażowany. Relacja między nim a Cassandrą rozwija się dynamicznie, czasem wręcz zbyt szybko, co może budzić pewne wątpliwości. Zaledwie kilka dni znajomości wystarcza, by pojawiły się intensywne emocje i deklaracje, które dla niektórych czytelników mogą wydać się mało realistyczne. Fabuła skupia się przede wszystkim na procesie odbudowy zaufania, poczucia własnej wartości i prawa do szczęścia. Nie jest to jednak lekki romans. Autorka porusza tu trudne, często kontrowersyjne tematy, takie jak przemoc, trauma czy powrót do normalności po dramatycznych doświadczeniach. Niestety, przy tak dużej liczbie wątków i wydarzeń, można odczuć niedosyt - wiele z nich aż prosi się o głębsze rozwinięcie. Historia momentami pędzi zbyt szybko, przez co brakuje przestrzeni na pełniejsze ukazanie emocji bohaterów i budowanie napięcia. Podobnie jest z samymi postaciami - choć Cassandra jest wyraźnie zarysowana, inni bohaterowie, w tym Brandon, momentami wydają się nieco płascy. Ich relacja, mimo ogromnego potencjału, rozwija się w cieniu licznych dramatycznych wydarzeń, które dominują nad subtelniejszymi aspektami ich więzi. Mimo tych niedociągnięć książka ma w sobie coś przyciągającego. Czyta się ją szybko, momentami wręcz „sama się czyta”, a emocje - od bólu, przez wzruszenie, aż po nadzieję - są intensywne i autentyczne. To słodko-gorzka historia pełna namiętności, dramatów i trudnych wyborów, która może działać jak swoiste guilty pleasure. „Zaborczy tatuażysta” to opowieść o tym, że miłość nie jest magicznym lekarstwem na wszystko, ale może stać się wsparciem w najciemniejszych momentach. Pokazuje, że blizny - zarówno te widoczne, jak i ukryte - nie muszą oznaczać końca, lecz mogą być początkiem czegoś nowego. To książka, która jednocześnie zachwyca i pozostawia niedosyt - intensywna, poruszająca, ale chwilami zbyt pośpieszna. Jeśli jednak lubicie romanse z motywem healing, silnymi emocjami i bohaterami z trudną przeszłością, zdecydowanie warto po nią sięgnąć. Polecam!