ODBIERZ TWÓJ BONUS :: »

Recenzje

Utracony świat. Podróże Leona Barszczewskiego po XIX-wiecznej Azji Środkowej

Historia niezwykłego człowieka, zatrzymana w obrazach oraz opisach wypraw i życiowych zmagań. Biografia Leona Barszczewskiego, XIX-wiecznego badacza Azji Środkowej, którego dokonania wciąż czekają na odkrycie.

Czytelniku, trzymasz w rękach książkę o naprawdę nieprzeciętnym człowieku. Jej bohaterem jest zafascynowany Azją fotograf i podróżnik, który na szklanych płytach negatywów utrwalił niepowtarzalne widoki krajobrazów i miast Azji Środkowej, zwłaszcza Samarkandy. To dzięki niemu możemy spojrzeć na twarze rdzennych mieszkańców dalekich zakątków Azji sprzed ponad stu lat.

Leon Barszczewski uchwycił w kadrze obiektywu chwile grozy podczas górskich wypraw, utrwalił piękno i majestat lodowców oraz potęgę gór. Jednak najważniejsi byli dla niego ludzie – z jego fotografii spoglądają na nas bekowie i wieśniacy, biedacy i bogacze, tancerze i obłąkani, a nawet muzułmańskie kobiety odsłaniające twarze. Dla wielu z nich Barszczewski był pierwszym spotkanym Europejczykiem. Te jedyne w swoim rodzaju obrazy przenoszą nas w świat zagubiony i nieznany, nieomal baśniowy…

Książka jest swoistym zwierciadłem duszy Leona Barszczewskiego i jego życiowej drogi. Odsłania przed nami wrażliwego artystę i upartego człowieka, jego myśli, pasje i działania. Nieistniejący już świat został odtworzony na podstawie notatek samego fotografa, artykułów publikowanych w prasie oraz wspomnień jego córki, Jadwigi Barszczewskiej-Michałowskiej.

Publikacja jest owocem przeszło trzydziestoletnich badań genealogicznych Igora Strojeckiego oraz fascynacji postacią i dokonaniami jego pradziadka – podróżnika i fotografa Leona Barszczewskiego.
na 1 miejscu

Cele! Zdobędziesz wszystko, czego pragniesz, szybciej, niż myślisz

Przejmij kontrolę nad swoją przyszłością

Co Cię napędza? Ambicja? Wielkie marzenia i plany? Chcesz realizować swoje cele i pomysły, poczuć osobiste spełnienie i satysfakcję zawodową? Poznaj najbardziej kompleksową ze wszystkich strategii wyznaczania i osiągania celów, jakie kiedykolwiek opisano w książkach.

Twój czas i Twoje życie są bezcenne. Nie musisz poświęcać wielu lat na osiąganie celów, które można urzeczywistnić w ciągu zaledwie kilku miesięcy. Dzięki strategiom proponowanym przez Tracy'ego możesz osiągnąć każdy, choćby nawet najbardziej brawurowy cel, jaki sobie wyznaczysz, i to w nadspodziewanie krótkim czasie. Tempo, w jakim będziesz piął się na szczyt, zadziwi nie tylko Ciebie, ale i wszystkich wokół.
Outsourcing&More

Media społecznościowe bez ściemy. Jak kreować markę

Jason Falls i Erik Deckers są przedstawicielami czegoś, co nazwałabym drugą falą social media w biznesie. Pierwsza fala to entuzjaści, którzy dostrzegali głównie potencjał społecznościowy. Druga fala to ludzie szukający zwrotu z inwestycji – nie tylko w postaci ROI.
Książkę, wydaną w Polsce przez Onepress, podzielono na trzy główne rozdziały: społecznościowy, przygotowanie do działania oraz działania. W ramach działań mamy siedem obszarów:
  • budowanie świadomości marki
  • ochrona reputacji marki
  • poprawa public relations
  • tworzenie własnej społeczności
  • poprawa jakości obsługi klienta
  • uproszczenie prac badawczo-rozwojowych
  • podniesienie liczby potencjalnych klientów i poprawa wyników sprzedaży
Każda z tych sekcji jest szczegółowo omówiona. Wyjaśnione jest jak można wykorzystać media społecznościowe do oszczędzania, generowania zysków lub pracy nad firmą. Choć wydają się to dość oczywiste kwestie – nigdy wcześniej nie spotkałam się z takim ujęciem.
Panowie, jako wieloletni praktycy, pokazują wiele przykładów amerykańskich marek. Ponieważ zajmują się strategią, ich podejście cechuje bardzo dobre uporządkowanie i skupienie na podejściu całościowym.

Jest to zdecydowanie lektura dla osób na początku swojej przygody z social media – może pomóc uniknąć kilku podstawowych błędów spotykanych u osób, które związały się za bardzo z pierwszą falą. Jest to solidna dawka wiedzy zaoferowana w przystępnej formie. Prawie 300 stron trzyma poziom, choć stylem amerykańskim wiele kwestii powtarza się na kartach po parę razy – głównie celem lepszego zapamiętania.

Jest też kilka wartościowych fragmentów o obsłudze klienta – wielu markom może się przydać odświeżenie i zrozumienie pewnych kwestii. Takie rozdziały mogą poczytać nie tylko social mediowcy, ale także pracownicy innych działów.
Spotkałam się też z fragmentem, który zjeżył mi włosy na głowie.

"Poza tym historia mówi nam, że nawet osobę z niskim wynikiem Klout ktoś może kochać i ktoś może jej ufać."

Ale zakładam, że to tylko niefortunny fragment, a nie rzeczywiste rozumienie przez nich świata.
Generalnie książkę polecam. Dobrze się czyta, trochę ciekawych przykładów, nie za dużo populizmu. Nie odkryłam z nimi Ameryki, ale udało mi się uporządkować kilka rzeczy i zwrócili moją uwagę na sprawy, które mogłyby mi umknąć.
czaplicka.eu

Sztuka rozpoczynania 2.0

Początek to niezwykle delikatna chwila. Początkiem może być słowo, myśl, marzenie. Od tego, jak rozpoczniesz, zależy bardzo wiele, a błędów popełnionych o świcie być może nie uda Ci się naprawić do zachodu słońca. Gdy się zaczyna, trzeba wiedzieć, co chce się zrobić, dlaczego, w jaki sposób, z kim, kiedy i jakim kosztem. Innymi słowy, ten delikatny początek trzeba wzmocnić przemyślanym planem. I zasadę tę stosuje się właściwie do wszystkiego: pomysłu, zadania, związku czy... własnego biznesu.

Ta książka to nowe, poprawione i uaktualnione wydanie książki legendy, klasyki wpisującej się w kanon sztuki biznesu. Właściwie to jest zupełnie nowa książka, ale wciąż napisana z myślą o tych, którzy zaczynają, którzy są na początku drogi do czegoś wielkiego.

Guy Kawasaki - gwiazda biznesu i autor inspirujących książek dla przedsiębiorców. Współpracował z Apple, był też doradcą specjalnym dyrektora generalnego oddziału Motoroli w Google. Jest również współzałożycielem Alltop.com i partnerem Garage Technology Ventures.
Outsourcing&More

Końca świata nie było

„Końca świata nie było” to książka podróżnicza, ale przede wszystkim książka-inspiracja, która ma sprawić, że pomyślisz: „Ona dała radę, to ja też dam”. To opowieść nie tylko o podróży do świątyń Majów, na szczyty aktywnych wulkanów i wiosek zamieszkiwanych przez Garifunów, lecz także o podróży w głąb siebie, w poszukiwaniu życiowego celu i sensu istnienia, o znalezieniu własnej drogi do szczęścia, a przede wszystkim o odkrywaniu wiary w siebie i swoje możliwości.

Dla kogo jest ta książka?

Na pewno dla tych, którzy wybierają się do Gwatemali, Hondurasu czy Salwadoru, ale przede wszystkim dla tych, którzy marzą o długiej (o krótszej też) podróży, ale nie mają z kim wyjechać, a sami się za bardzo boją i uważają, że taki wyjazd w pojedynkę jest poza ich zasięgiem. Nie jest. Ja też tak kiedyś myślałam, a potem pewnego razu po prostu kupiłam bilet i nie miałam już wyjścia. Byłam zdeterminowana i pewna tego, że muszę to zrobić i że ta podróż zmieni moje życie. To też książka dla kobiet, o jakich w felietonie „Wyjechać z siebie” (dla którego punktem wyjścia była moja historia i książka)  dla Dużego Formatu pisze Mariusz Szczygieł. Panowie jednak też nie będą rozczarowani.

„Końca świata nie było to jedna z niewielu książek (a może nawet pierwsza), która sprawiła, że pomyślałam Hej, przecież ja też tak mogę.”

O czym jest książka?

Wiele osób pyta, czy to jest reportaż? Czy dowiedzą się z niej czegoś o kraju, czy może jest to książka bardziej o autorze? Na pewno nie jest to reportaż. To książka podróżnicza, ale bardzo osobista. Zależało mi na tym, by moja opowieść nie została zaliczona do typowej literatury podróżniczej, w której główny bohater, odważny niczym Indiana Jones przedziera się przez dżunglę, przeżywa same niesamowite przygody, wszędzie jest pierwszy i w miejscach, w których wcześniej nie stanęła stopa turysty. Nie znoszę takich książek podróżniczych.

„Dla mnie przede wszystkim to inspirująca opowieść o wychodzeniu z własnej strefy komfortu. Bardziej niż walory podróżnicze, zapamiętam z tej książki jej autorkę, to, co robi i jak pokazuje, że tak naprawdę można wszystko.”

Ja nie chciałam robić z siebie bohaterki, bo też nią nie byłam. Chciałam opowiedzieć swoją historię. Historię normalnej dziewczyny, która pracowała w korporacji, miała 26 dni urlopu i wykorzystywała je na wyjazdy z mężem. To on te wyjazdy organizował (albo organizowało je biuro podróży), on załatwiał wszelkie formalności, a ona jechała na gotowe. A potem dojrzała. Praca, której nie lubiła, skłoniła ją do porzucenia wygodnego życia i wyjechania na koniec świata.

To też książka o strachu i obawach, jakie mi towarzyszyły przed i w trakcie wyjazdu, i o próbach panowania nad nimi. Jest też sporo o kraju, mieszkańcach, zwyczajach i tradycjach, bo w Gwatemali razem z rodzinami, u których mieszkałam, spędzałam i święta Bożego Narodzenia, i Wielkanoc.

Autorka bloga „Bardziej lubię książki niż ludzi” pisze o  mojej książce tak: „Dla mnie przede wszystkim to inspirująca opowieść o wychodzeniu z własnej strefy komfortu. Bardziej niż walory podróżnicze, zapamiętam z tej książki jej autorkę, to, co robi i jak pokazuje, że tak naprawdę można wszystko.” I dodaje: „Anita Demianowicz znalazła to, czego szukała i przekuła to w spełnione życie i świetną działalność. A dla nas, czytelników, ma to duże znaczenie. Bo widzimy, że można być kobietą i podróżować samemu. Bo widzimy, że to w porządku się bać, czegoś nie wiedzieć, nie być perfekcyjnym i idealnym. O ile pragniemy wyjść z własnej strefy komfortu, chcemy pokonać nasze lęki, znajdziemy na to sposób.” Zaznacza też, że: „Pisze lekko, z poczuciem humoru, zwraca uwagę na najciekawsze szczegóły, a swoje przygody wybiera tak, by oddać ducha danego miejsca. Całości dopełniają świetne zdjęcia, na których możemy zobaczyć to wszystko, o czym pisze autorka. Lubię takie połączenia.”

Zauważa też to, co chciałam tą książką przekazać, po co ją właściwie pisałam: „Końca świata nie było to jedna z niewielu książek (a może nawet pierwsza), która sprawiła, że pomyślałam Hej, przecież ja też tak mogę.” 
banita.travel.pl