ODBIERZ TWÓJ BONUS :: »

Recenzje

Co za szycie!

Czym jest overlock? Co zrobić, gdy ścieg przeskakuje albo łamie się igła? Jak sobie poradzić, gdy maszyna pętelkuje? Odpowiedzi na te i inne pytania znajdziecie w poradniku na temat szycia dla początkujących „Co za szycie” Anny Maksymiuk Szymańskiej.

Autorka jest projektantką i dziennikarką z wykształcenia oraz specjalistką ds. PR. Swoją przygodę z modą i szyciem rozpoczęła ponad 10 lat temu, jednak nie od początku było kolorowo. Maksymiuk-Szymańska przyznaje, że sama miała wątpliwości, czy szycie jest dla niej odpowiednim zajęciem, czy ma do tego dryg. Postanowiła jednak, że opanuje tę czynność, a ubrania, które spotykała w sklepach nie odpowiadały jej oczekiwaniom. Uczęszczała do dwuletniej szkoły projektowania, ale przede wszystkim zaczęła uczyć się w domu na własną rękę. Po trzech latach szycia założyła kanał na YouTube, który skupia dziś już ponad 17 tysięcy subskrybentów. Poradnik powstał po to, aby pomóc początkującym w szyciu i pokazać każdemu, że szycie jest nie tylko dla projektantów.

Książka podzielona jest na osiem rozdziałów, a ostatnim z nich jest słowniczek podstawowych pojęć związanych z szyciem i używanych przez autorkę w poradniku. Właściwie od przyswojenia haseł w nich zawartych powinny zacząć osoby, które do tej pory nie wiedziały zbyt wiele o szyciu.

Wydanie jest piękne i przyjemnie dla oka. W środku znajdziemy mnóstwo zdjęć, grafik, tabelek, które grupują najważniejsze informacje i podają je w przyjemniej formie. Atrakcyjność wizualna niewątpliwie zwiększa 
walory książki. Poradnik jest napisany przystępnym językiem i w kilku krokach wyjaśnia, o co chodzi w szyciu, jak się do niego przygotować, jaką wybrać maszynę, gdzie szukać inspiracji i tkanin. 

W rozdziale pierwszym autorka podpowiada, jaką maszynę do szycia wybrać, na co zwrócić uwagę przy zakupie, przedstawia wybrane modele i ich poszczególne funkcje oraz podaje wskazówki, które pomogą czytelnikowi w wyborze tej właściwej.

W rozdziale drugim czytelnik uczy się obsługi maszyny do szycia. Autorka analizuje krok po kroku, do czego służą jej przyciski i elementy oraz przykładowe opcje, a także przedstawia kilka ważnych zasad do opanowania. Bardzo przydatne są tu proste obrazki, które ilustrują słowo pisane. Na obrazkach pokazane jest również, co po kolei wcisnąć, aby uruchomić urządzenie – prościej się już nie da! W tym rozdziale zostały przedstawione również najczęstsze problemy pojawiające się podczas szycia i ich potencjalne przyczyny. 

Trzeci rozdział zapoznaje czytelnika z podstawowymi i najbardziej przydatnymi rodzajami akcesoriów krawieckich, analizuje ich parametry, podstawowe ściegi i szwy.

W kolejnym rozdziale autorka rozwiewa wątpliwości co do podstawowych materiałów – podaje ich  najbardziej popularne rodzaje, a także omawia zalety i wady każdego z nich.

W rozdziale szóstym pasjonaci szycia dowiedzą się, jak prawidłowo pobrać miarę, jak zrobić wykrój na t-shirt czy spódnicę. Obrazki zawarte na tych stronach bardzo pomagają - krok po kroku widzimy, jak szyje się bluzkę, spódnicę i wszystkie podstawowe elementy damskiej garderoby. 

Rozdział siódmy zdradza, skąd czerpać pomysły i inspiracje do szycia ciekawych ubrań. Autorka zrobiła spis kursów, warsztatów i targów, w których może uczestniczyć każdy pasjonat szycia,  magazynów czy książek, które warto regularnie przeglądać. 

Książka Anny Maksymiuk-Szymańskiej to moim zdaniem wartościowa pozycja dla osób, które chciałyby nauczyć się szyć, rozwijać swoją pasję i zaczerpnąć inspiracji. Poradnik jest niezwykły, może być idealnym prezentem na każdą okazję dla osoby, która interesuje się modą, designem i tworzeniem niesztampowych rzeczy. Strój powinien odzwierciedlać osobowość, a dzięki samodzielnemu uszyciu wymarzonej części garderoby możemy postarać się, aby nasz styl był oryginalny i wyróżniający. 

Do książki została dołączona płyta DVD z tutorialami video, co dodatkowo zwiększa jej wartość, a oglądanie instruktaży może przyspieszyć naukę. Polecam lekturę każdemu, ponieważ to szyciowa pigułka, która pokazuje, że szycie może się stać prawdziwą pasją!
 
jejŚwiat Ilona Szczotka

Pokolenia. Powrót do domu

Czy z rodziną najlepiej wychodzi się na zdjęciach? Chyba nie do końca. Dla mnie rodzina jest wartością nieocenioną, której historia jest zachwycająca i jedyna w swoim rodzaju. Czy opierając się właśnie na tej historii można byłoby napisać książkę? Katarzynie Drogiej udało się to w zupełności. Na podstawie wydarzeń z życia swojego i swoich najbliższych stworzyła 2 tomy „Pokoleń” – „Pokolenia. Wiek deszczu, wiek słońca” oraz „Pokolenia. Powrót do domu”. Skupię się tutaj na drugiej części sagi.
"Pokolenia. Powrót do domu"
 
Poznajemy Janinę i Leszka Borengów, którzy w późnym wieku doczekali się wymarzonej córki – Kasi. Janka nie pracuje, zajmuje się domem i w czasie kłótni z mężem wypomina mu, że zarzuciła dla niego i dla rodziny karierę (zawsze marzyła o zawodowym śpiewaniu). Leszek z kolei jest lekarzem radiologiem, który jednocześnie dyżuruje w karetce pogotowia. Janka urodziła się w rodzinie Zajewiczów, którzy pochodzą z wioski na Podlasiu – Stokowo – nad Narwią. To członków tej części rodziny dotyczy fabuła powieści. Nie sposób opisać całości, bo tak wielu ważnych wątków nie widziałam już dawno w żadnej książce. Trzeba ją po prostu przeczytać.
 
Z pewnością nie możemy narzekać na nudne historie rodzinne, gdyż u Zajewiczów mnóstwo się działo – od zawsze. Jest ciotka z Ameryki, która wychodzi po raz piąty za mąż, jest miłość młodej dziewczyny do dojrzałego mężczyzny, są zdrady, samobójstwo, narodziny dzieci, choroby, wesela i pogrzeby. Jedno pokolenie robi miejsce dla kolejnego, a spotkania rodzinne w Stokowie stają się tradycją, która przetrwa nawet najtrudniejsze chwile. Poznajemy nawet klątwę rzuconą na Zajewiczówny! Wszystko to odbywa się w Polsce powojennej, Polsce PRL-owskiej, Polsce „Solidarności”, Polsce przełomu XX i XXI wieku.

Pokazanie perypetii rodziny na tle zdarzeń historycznych, takich jak II wojna światowa, wybór Polaka na papieża, uwięzienie księdza Popiełuszki aż w końcu nawet ataku na World Trade Center nie jest jakimś nowatorstwem. Nie zmienia to jednak faktu, że książka stała się mi niesamowicie bliska. Utożsamiałam się z Janką i jej córką Kasią, która (tak jak ja) studiowała polonistykę i mieszkała w akademiku. Bawiła mnie bezpośredniość Janki, jej żywiołowość i ogromna radość życia. Leszek – dużo bardziej powściągliwy i uległy - był dla mnie ostoją, typowym tatą, na którego zawsze można liczyć. Bardzo się cieszę, że przez całą książkę nie zawiodłam się na nim ani razu, choć czasem aż irytował mnie swoją przewidywalnością.

„Pokolenia. Powrót do domu” pokazują, że każde pokolenie ma swoje problemy i każdy z nas, z naszych przodków żył lub żyje w czasach, kiedy dzieje się w Polsce i na świecie coś, o czym nasze dzieci będą uczyły się w przyszłości na historii. Dlatego też warto pamiętać, warto fotografować i zapisywać, by pozostawić po sobie coś więcej niż wspomnienie, które z czasem będzie stawało się coraz bledsze, by w końcu przygasnąć całkowicie.


W historii rodziny Zajewiczów widzimy jeszcze jedną ciekawą rzecz. Mianowicie Janka wielokrotnie powtarza, że pierwsza miłość niesłychanie rzadko jest tą prawdziwą i jedyną. Zdecydowanie częściej, to druga, a nawet trzecia miłość będzie najbardziej trwała. Bardzo ważnym elementem sagi jest również patriotyzm. To miłość do ojczyzny i tęsknota za rodziną oraz znajomymi ściąga z powrotem do Polski Michalinę, Tadeusza, a wcześniej Stefę. Ważne dla Polski i świata wydarzenia świętuje cała rodzina, a Janka płacze, złorzeczy i cieszy się z różnych politycznych perypetii naszego kraju, ale nigdy nie pozostaje obojętna.
Powieść bogata jest w dowcipne dialogi, szczegółowe opisy, prawdziwe i przemawiające do wyobraźni biografie członków rodziny. Bardzo przydatne jest też drzewo genealogiczne Kasi, które zostało zamieszczone na początku książki, a także zdjęcia pierwowzorów bohaterów książki, które można obejrzeć na końcu.

„Pokolenia. Powrót do domu” jest kontynuacją pierwszej części sagi, co już pisałam na początku recenzji. Można je jednak czytać również bez zapoznania się z poprzedniczką (tak jak w moim przypadku), choć w czasie całej lektury strasznie korciło mnie, by jednak dowiedzieć się, co było wcześniej. Jaka wcześniej była Marianna (matka Janki), gdyż poznajemy ją jako starszą schorowaną na ciele i duszy kobietę… Myślę więc, że na pewno „Pokolenia. Wiek deszczu, wiek słońca” prędzej czy później również zagoszczą w moich rękach.
abcZdrowie.pl Alicja Barszcz; 2016-01-27

Dziennik diety. Szczuplej dzień po dniu! Wydanie 2

Od dawna mówi się (i udowodniono to naukowo), że najlepsze efekty w odchudzaniu osiągają ci, którzy notują swoje posiłki i ich kaloryczność, zapiszą na kartce, jaki mają cel, dzięki czemu łatwiej im do niego dążyć. Zazwyczaj wykorzystują do tego zeszyty – może nawet specjalne ozdobne, kupione w sklepie papierniczym, a nie w zwykłym supermarkecie, czasami może mają dziesiątki małych karteczek, które z czasem coraz trudniej posegregować. Wydawnictwo Sensus z kolei proponuje nam książkę w formie notatnika.

„Dziennik diety. Szczuplej dzień po dniu” Wydanie II dietetyczek Barbary Dąbrowskiej-Górskiej, Magdaleny Jarzynki-Jendrzejewskiej oraz Ewy Sypnik-Pogorzelskiej to pozycja, która mnie bardzo pozytywnie zaskoczyła. Nie tylko przekazuje czytelnikowi niezbędną wiedzę na temat zdrowego odchudzania, przybliża sposób liczenia BMI (Body Max Index), PPM (Podstawowa Przemiana Materii) czy CPM (Całkowita Przemiana Materii), ale też pozostawia miejsce na własne notatki oraz na 3-miesięczne codzienne zapiski dotyczące posiłków. Język książki jest klarowny, prosty i… pełen zrozumienia. Tak, właśnie tak czuję – że autorki rozumieją każdego czytelnika, który pragnie zrzucić zbędne kilogramy i wreszcie z przyjemnością patrzeć na siebie w lustrze. Dziennik jest wydany bardzo przejrzyście pod względem graficznym.

Początek książki poświęcony jest właśnie teorii, ale ujętej od praktycznej strony. Wprowadza do prowadzenia własnego dziennika, pokazuje, w jaki sposób robić to prawidłowo, na co zwracać uwagę, a nawet jak wybrać odpowiedni dla siebie cel, czyli ilość kilogramów do stracenia. Następnie rozpoczynamy naszą pracę, wypełniając kartę „O mnie”, by przejść do poszczególnych dni, tygodni i miesięcy odchudzania i zmieniania nawyków żywieniowych.

Bardzo spodobało mi się to, że każdy tydzień rozpoczyna się motywującym cytatem oraz opisem wybranego superproduktu. Nie, nie są to jakieś wymyślne i trudnodostępne produkty, ale za to: jogurt, pomidory, brokuły, jajka, gorzka czekolada, soczewica, olej rzepakowy, jabłko. Każdy z produktów jest opisany z uwzględnieniem jego właściwości zdrowotnych. Na zakończenie poszczególnych miesięcy robimy podsumowanie naszych osiągnięć w odpowiednich rubrykach. Na końcu książki mamy tabelkę, w której możemy wpisać nasze ulubione produkty oraz przedstawić przy pomocy wykresu zmianę w naszym współczynniku BMI. Autorki stworzyły też listę zakupów produktów, które zawsze powinniśmy nabywać świeże oraz które powinniśmy przechowywać w domu, by mieć je zawsze pod ręką – listę tę można wyciąć z książki i powiesić w kuchni, np. na lodówce.

Uważam, że tego rodzaju rozwiązanie, czyli książka-dziennik to genialny pomysł dla osób, którym ciężko zmobilizować się do działania, mimo tego że bardzo by chciały coś wreszcie zrobić nie tylko ze swoją wagą, ale w ogóle ze swoim życiem. Jeśli nie chcesz, by Nowy Rok po raz kolejny zacząć z postanowieniem „Od jutra się odchudzam” – ta książka jest dla ciebie. Jeśli nie chcesz przed kolejną imprezą rodzinną z rozczarowaniem szukać w szafie sukienki, w którą się zmieścisz – ta książka jest dla ciebie. Zacznij od dziś, a nie od jutra. Sięgnij po „Dziennik diety”, który z pewnością ci pomoże.
abcZdrowie.pl Alicja Barszcz; 2016-01-14

Jak cię widzą, tak cię piszą. Sztuka autopromocji w mediach społecznościowych

Prowadzenie działalności w Internecie – czy to bloga, sklepu internetowego,  czy promowania pewnych usług poprzez media społecznościowe – nie jest wcale takie łatwe jakby się mogło wydawać. Jest wiele aspektów, od których zależy powodzenie takich Internetowych aktywności. Niektóre z nich są dosyć jasne i każdy, kto prowadzi taką działalność w Internecie z czasem zaczyna dostrzegać niuanse, od których uzależnione jest zainteresowanie danym wpisem czy zdjęciem.
 
Książka Jak Cię widzą, tak Cię piszą jest zbiorem 123 wskazówek i spostrzeżeń spisanych przez parę „wirtuozów” mediów społecznościowych – Guya Kawasaki oraz Peg Fitzpatrick. W prosty i klarowny sposób podpowiadają na co zwrócić uwagę, aby odnosić większe sukcesy i być bardziej zauważanym wśród licznej konkurencji. W poradniku znajdziemy m.in. sztuczki na zoptymalizowanie swojego profilu i udoskonalanie postów, wskazówki, w jaki sposób powinniśmy odpowiadać na pojawiające się komentarze, jak radzić sobie z „hejterami”.
„Jeśli nikogo nie wkurzasz w mediach społecznościowych, to nie korzystasz z nich wystarczająco agresywnie”.
W działalności Internetowej najważniejsze jest umiejętne rozprzestrzenianie informacji właśnie poprzez media społecznościowe, bo jak się okazuje, w aktualnych czasach jest to najlepszym sposobem na uzyskanie widzów, czytelników czy klientów.
Autor stwierdza, że najważniejszym zadaniem tej książki jest pomoc w zapanowaniu nad światem mediów społecznościowych. Poza odniesieniami do Facebooka, Twittera, Google+, pojawiają się również wskazówki jak ulepszyć profile na Instagramie, YouTube, Pinterest, LinkedIn i innych. Kawasaki pokazuje czytelnikowi jak od samego początku, krok po kroku, stworzyć swoją indywidualną strategię na sukces, w jaki sposób zyskać większą ilość czytelników i jak sprawić, żeby nie tylko zechcieli przy nas zostać, ale również polecali nas dalej, swoim znajomym.
 
Czytając tę książkę często przyłapywałam się na wewnętrznym rozdarciu – mimo że nie pojawiły się w pozycji praktycznie żadne wskazówki, które byłyby szczególnie trudne do wydedukowania dla kogoś, kto od jakiegoś czasu zajmuje się mediami społecznościowymi, to zdarzało się, że myślałam „Dlaczego nie pomyślałam o tym wcześniej?!”. Jest to zresztą idealny dowód na to, że często te najbardziej oczywiste aspekty są przez nas ignorowane, dlatego warto sięgnąć po tego typu poradnik, żeby skutecznie przywrócić porządek w swoich myślach.
 
Książka jednak wydaje mi się nie do końca wpasowywać się realia naszej rzeczywistości i w stopień obycia Polaków z mediami społecznościowymi. Autor wymienia całą gamę różnego rodzaju portali, na których możemy zakładać swoje profile, wymienia również aplikacje, które mogą okazać się pomocne w tworzeniu harmonogramów publikacji (warto wspomnieć, że są to aplikacje anglojęzyczne – gdzie kolejnym problemem może być bariera językowa).
 
Mimo drobnych wad, książkę uważam za dobrą i wartą przeczytania. Dzięki niej odświeżyłam swój umysł, zanotowałam kilka zmian koniecznych do wprowadzenia i powoli zaczynam swój podbój nad światem mediów społecznościowych. Część wskazówek – szczególnie tych dotyczących Facebooka i Instagrama (bo tylko z tych portali korzystam) – faktycznie się sprawdzają.
 
Pozycję polecam wszystkim, którzy na co dzień związani są ze środowiskiem Internetowym oraz tym, którzy dopiero planują rozpoczęcie aktywności w mediach.
ruderecenzuje Rude; 2016-01-25

Jedz i bądź piękna! Zdrowa dieta na każdą porę roku

Moda na zdrowe odżywianie sprawiła, że półki w księgarniach uginają się pod różnymi poradnikami. Autorzy radzą, jak szybko schudnąć, co jeść i dzielą się przepisami. Książka „Jedz i bądź piękna” Doroty Augustyniak-Madejskiej i Bożeny Biernot różni się nieco od tych pozycji. Autorki pokazują nie tylko, co należy uwzględnić w diecie, ale wyjaśniają również dlaczego powinniśmy to zrobić.

Książka składa się z dwóch części. Pierwsza z nich jest bardziej „teoretyczna”. Nie należy jednak obawiać się, że zostaniemy zasypani trudnymi pojęciami terminologii medycznej. Autorki starają się wyjaśnić, jak działa układ pokarmowy i jakie procesy zachodzą w naszym organizmie. W ciekawy i przystępny sposób pokazują, dlaczego potrzebujemy pożywienia, a przy okazji wyjaśniają, jak powinniśmy komponować menu. Poruszane są kwestie nietolerancji pokarmowych i leczniczych postów. Czytelnicy mogą liczyć na wiele informacji z zakresu ludzkiej fizjologii, jak również praktycznych wskazówek. Autorki starają się pokazać, że kluczem do zdrowego odżywiania jest zrozumienie, jak działa organizm.

Druga część książki obfituje w gotowe jadłospisy na cztery pory roku. Taki podział jest bardzo istotny, ponieważ autorki zwracają uwagę na to, by jeść sezonowo. Ludzki organizm wymaga nieco innych składników w środku lata, a innych w czasie mroźnej zimy. Korzystanie z produktów sezonowych to świetny sposób na dostarczenie sobie składników odżywczych, których aktualnie najbardziej potrzebujemy.
Co ciekawe, autorki zalecają jeść nie tylko zgodnie z porą roku, ale również z… grupą krwi. Wszystkie jadłospisy w książce dostępne są w czterech wersjach – dla osób z grupą krwi 0, A, B i AB. Dzięki temu dieta została ułożona zgodnie z indywidualnymi potrzebami, a nie tak, by pasowała wszystkim.

Poza gotowymi menu w książce znajdują się też przepisy na dania. Znajdziemy tu dużo ciekawych propozycji, takich jak przepisy na zdrowe soki z warzyw i owoców, pożywne sałatki (np. z dodatkiem komosy ryżowej), sezonowe zupy czy proste i smaczne dania jednogarnkowe. Minusem książki jest brak zdjęć – wszyscy wzrokowcy, którzy lubią oglądać potrawy i w ten sposób motywować się do ich przyrządzenia, będą zawiedzeni. Myślę, że fotografie byłyby dobrym uzupełnieniem jadłospisów i zachęcałyby do przygotowywania zdrowych posiłków.

Poradnik „Jedz i bądź piękna” dostarcza wartościowych informacji. Już na pierwszy rzut oka widać, że autorki włożyły dużo pracy w staranny wybór posiłków do jadłospisów i dostosowanie ich dla osób o różnych grupach krwi. Pozycja na pewno przypadnie do gustu tym, którzy interesują się zdrowym odżywianiem i szukają pomysłów na ciekawe, lekkie i pyszne dania.
abcZdrowie.pl Sylwia Stachura; 2016-01-27