ODBIERZ TWÓJ BONUS :: »

Recenzje

Sri Lanka. Wyspa cynamonowa. Wydanie 1

Sri Lanka, nadal chyba bardziej znana jako Ceylon, tak nazywana do 1972 r., należy do najciekawszych zakątków świata. Położona na Oceanie Indyjskim, na południe od indyjskiego subkontynentu, od którego oddziela go tylko cieśnina Palk i zatoka Mannan, oferuje turystom ciekawe zabytki, różnorodność kulturalną mieszkańców, wspaniałą przyrodę i krajobrazy oraz znakomity wypoczynek na nad oceanicznych plażach. I to praktycznie przez cały rok, chociaż lepiej wybrać się tam poza porą monsunową. Która ? to ciekawostka ? jest w innym okresie w południowo ? zachodniej i we wschodniej częściach wyspy.

Zwiedzać ją można zarówno w ramach wycieczek organizowanych przez biura podróży, jak i indywidualnie. I to już całą wyspę, bez omijania ciekawej północy, która była praktycznie nieodstępna, a podróż tam co najmniej ryzykowna w związku z wojną domową toczoną do 2009 r. przez separatystów ? oddziały Tamilskich Tygrysów z syngaleską większością oraz władzami. Przede wszystkim dla osób podróżujących na Sri Lankę indywidualnie przeznaczony jest nowy przewodnik po niej, jaki ukazał się w serii Bezdroża Classic. Chociaż i uczestnicy wycieczek powinni go mieć i zabrać ze sobą, gdyż znajdą w nim ogromną dawkę informacji oraz rad. Przy czym napisanych nie przez reportera, który wpada na krótko, zbiera pospiesznie materiały, zagląda do tego, co wcześniej napisali inni i pisze przewodnik. Lecz przez naszego rodaka ? podróżnika, który mieszka tam już od 2007 roku i jest pilotem oraz organizatorem wycieczek. Zdołał więc poznać wiele ciekawych miejsc i obiektów także poza trasami standardowych wycieczek biur podróży. I ma, co wykazuje w tekście, naprawdę dużą wiedzę o tej stosunkowo niewielkiej ? 65,6 tys. km2, niemal pięciokrotnie mniejszej od Polski, wyspie. Omawiany przewodnik zgodnie z formułą przyjętą dla tej serii wydawniczej, zawiera na wstępie trochę informacji niezbędnych turyście oraz sugestii, co powinni zobaczyć na wyspie w zależności od zainteresowań. Z wymienieniem, krótkimi informacjami o nich oraz zdjęciami, 20 miejsc lub obiektów które trzeba tam zobaczyć koniecznie. Nie brakuje wśród nich żadnego spośród naprawdę ważnych, które zdołałem tam poznać, lub przynajmniej wiem, że zasługują na szczególną uwagę. Właściwą część przewodnikową poprzedza rozdział ?Zaplanuj podróż" z propozycjami 6 tras samochodowych prowadzących łącznie przez ogromną większość najciekawszych i najważniejszych miejsc. Przy czym od wypadów jednodniowych, poprzez 2-3 dniowe i nieco dłuższe, aż po 11 dniową ?Drogi i bezdroża". Pokrywającą się w znacznym stopniu z programami typowych wycieczek na Sri Lankę organizowanych przez nasze biura podróży. Jest też, istotny zwłaszcza dla turystów indywidualnych, kalendarz najważniejszych stałych wydarzeń religijnych, kulturalnych, świąt narodowych i lokalnych. Obszerny i kompetentnie napisany rozdział ?Informacje praktyczne" z wydzieloną częścią ?Informacje A-Z". Ponadto również wysoko oceniany przeze mnie rozdział ?Informacje krajoznawcze". Zawiera on podstawowe dane na temat charakterystyki geograficznej wyspy, jej historii, polityki i gospodarki, społeczeństwa, języków, religii, kultury i sztuki oraz kuchni. Podstawowa, a zarazem najobszerniejsza część przewodnika, ?Zwiedzanie Sri Lanki" przybliża czytelnikowi to co przede wszystkim warto na niej poznać. Miejsca oraz zabytki w podziale na największe miasto i stolicę administracyjną Kolombo (konstytucyjną i siedzibą parlamentu jest Sri Dżajawardanapura Kotte, praktycznie już przedmieście Kolombo) oraz 7 regionów. Z ich ? w sumie 20 ? mapkami oraz planami najważniejszych miast i terenów zabytkowych. W prezentacji każdego z nich jest jego krótka charakterystyka, sugestie co przede wszystkim należy w nich zobaczyć, przedstawienie poszczególnych miejscowości i ich okolic. A także informacje o dojeździe, noclegach, wyżywieniu, rozrywkach, zakupach i charakterystycznych pamiątkach. Wszystko bardzo, chyba nawet trochę nadmiernie zwięźle, ale kompetentnie. Tekst wzbogacają, włamane weń liczne, łącznie niemal 80, informacje monotematyczne w ramkach. Zawierające np. sugestie co zwiedzać mając do dyspozycji 2 dni w Galle, Kandy czy Nuwara Elija, lub 6 dni w interiorze. Informacje o placówkach dyplomatycznych, czasach przejazdu pomiędzy ważniejszymi miejscowościami, niebezpiecznych zwierzętach, przykładowych napiwkach, ostrzeżenia przed naciągaczami itp. Jak również bardzo liczne ciekawostki. Np. ?Witkacy na Ceylonie", ?Degustacja herbaty", ?Kraina ogrodników", ?Jedwab lankijski", ?Batik", ?Kamień księżycowy", ?Betel", ?Tsunami", ?Pogłaskać żółwia", ?Rytualna kąpiel", ?Kaszaloty", ?Bogowie w podróży", ?Historia zęba Buddy", ?Masaże ajurwedyjskie", ?Tajemnice fortecy" i wiele innych. Czytając ten przewodnik znalazłem jedną nieścisłość w podpisie pod zdjęciem ? bo w tekście jest też sporo zdjęć, niestety w większości czarno-białych. Batikowanie (proces produkcji tkanin batikowych) to nie, jak przeczytałem, ?nanoszenie wzoru z wosku na materiał", ale barwienie tkanin w miejscach nie pokrytych woskiem, w rezultacie przede wszystkim usuwania go aby uzyskać potrzebne wzory. Mam też wątpliwości odnośnie czasu potrzebnego na proponowane przez autora, samodzielne zwiedzanie wyspy opisanymi trasami. Nie bardzo wyobrażam sobie np. jak jednego dnia można przebyć nadmorską trasę Kosogoda ? Galle, nawet samochodem, po drodze zwiedzając 7 miejsc. W tym łodzią motorową lasy mangrowe oraz zobaczyć 66 wysp na jeziorze Madu Ganga. Zwiedzić: wylęgarnię żółwi morskich, plantację cynamonu, klasztor buddyjski, sławne muzeum masek w Ambalangodzie. I ? dodam ? oczywiście również, pobliskie warsztaty, w których są one wykonywane, i ewentualnie coś w nich kupić, o czym autor nie pisze, ale to przecież oczywiste, bo po to tam się jeździ. Ponadto kopalnię niebieskich kamieni księżycowych oraz na koniec fort i inne zabytki Galle. No i chyba jeszcze coś zjeść po drodze. Ale już dłuższe trasy, na ile znam tamte miejsca, zaplanowane są bardziej realnie. To jednak tylko drobne uwagi krytyczne nie zmieniające mojej bardzo pozytywnej oceny tego przewodnika. Który z przyjemnością mogę polecić Czytelnikom.
kurier365.pl Cezary Rudziński; 2016-01-14

Recepta na dorastanie. Wychowaj dziecko na szczęśliwego nastolatka

Sposoby na bycie rodzicem

O tym, jak trudno jest - szczególnie współcześnie - wychować dziecko, wie każdy rodzic. Każdy dzień jest nieustanną walką i wyborem pomiędzy sprzecznymi potrzebami, wartościami, pomiędzy tym, co podpowiada rozsądek czy serce, a tym, co chciałoby wymusić otoczenie czy realia życia społeczno-gospodarczego. Czy jednak można pogodzić te wszystkie emocje, żądania, czy można wychować mądre i odpowiedzialne dziecko, które zna granicę pomiędzy tym, co wolno, a tym, co niedopuszczalne, które przedkłada ?być? ponad ?mieć?, które przy tym doskonale potrafi odnaleźć się w pełnym wyzwań świecie?

Pomocą w tym trudnym wychowawczo zadaniu służyć może poradnik autorstwa guru biznesu i motywacji, Briana Tracy`ego, oraz Aleca Forstroma, który zajmuje się badaniem zachowań rodziców. Opublikowana nakładem wydawnictwa Helion książka to nieoceniona pomoc dla każdego rodzica, opiekuna i nauczyciela, wytyczająca ścieżkę wychowawczą, którą warto podążać, która przynosi pożądane rezultaty. Publikacja jest wynikiem ponad dwóch tysięcy godzin badań, przeprowadzonych na przestrzeni dwunastu lat na rodzicach pochodzących z różnych kultur i reprezentujących różne narodowości. W wyniku pracy Forstroma możliwe było opracowanie schematów działania i wyciągnięcie wniosków na temat technik pomocnych w wychowywaniu dziecka. Okazuje się, że nie trzeba stosować skomplikowanych metod, wystarczą proste zasady, opisane przez autorów oraz konsekwencja w ich stosowaniu, by dokonać zmiany w codziennym życiu, by cieszyć się w pełni rodzicielstwem, by nie drżeć przed przyszłością.

Książka składa się z trzynastu rozdziałów, z których każdy odsłania kolejne aspekty pracy wychowawczej, kolejne sfery życia, kolejne płaszczyzny, na których niezbędne staje się dokonanie pewnych modyfikacji zachowań. Każde dziecko jest jak pusta kartka, na której wszyscy przechodnie pozostawiają jakiś ślad ? przypominają autorzy, zwracając szczególną uwagę na to, jakie zapisy się na tej kartce pojawiają. Musimy bowiem uświadomić sobie, jak wielki wpływ wywiera na dziecko otoczenie (w tym i my), jaką krzywdę można nieopatrznie wyrządzić za sprawą działań (bądź ich zaniechania) czy słów. O wyzwaniach, jakie stoją przed rodzicem, czytamy właśnie w pierwszym rozdziale, poznając również trzy czynniki niezbędne do zbudowania poczucia własnej wartości u dzieci. Drugi rozdział poświęcony jest postępowaniu skutecznego rodzica oraz odpowiedzialności wynikającej ze sprawowania władzy. W kolejnych częściach poradnika zapoznamy się z rolą rodzinnej filozofii, przeczytamy o kształtowaniu u dziecka odpowiedzialności, o komunikacji (zarówno ze sobą, jak i z dzieckiem), o szkole czy o używkach i sposobach, dzięki którym można uchronić przed nimi latorośl.

To zaledwie kilka z wielu tematów poruszanych przez autorów w poradniku, który krok po kroku pomaga pokonywać drogę rodzicielstwa, który tłumaczy motywy określonych reakcji, przytaczając stosowną teorię, ale i posługując się przykładami na jej poparcie. Lektura książki Recepta na dorastanie? pomaga wzmocnić, a niekiedy nawet nawiązać czy odbudować relację pomiędzy rodzicem czy opiekunem a dzieckiem. Wskazówki dotyczące tego, jak działać, jak reagować, są niezmiernie przydatne do tego, by można było jednocześnie wyznaczyć granice dopuszczanego zachowania, a z drugiej strony - budować w dziecku poczucie własnej wartości i odpowiedzialności. Tytuł książki sugeruje, iż jej autorzy prezentują sposoby wychowania dziecka aż do wieku nastoletniego, ale tak naprawdę uniwersalne techniki czy proste reguły zachowania każdego człowieka czynią z książki poradnik, który może być stosowany także wobec starszych dzieci, a nawet - wobec dorosłych.
granice.pl Justyna Gul

Zakochani w świecie. Indie

Książka, o której dziś skreślę kilka słów, długo leżała na półce, a ja  nie umiałam się do niej zabrać. „Zakochani w świecie. Indie”; część pierwsza  tytułu brzmiała pięknie i zachęcająco. Druga – niekoniecznie.  W Indiach nie byłam, ale wchłonęłam w siebie taką dawkę literatury na ich temat, że kolejna nie wydawała mi się konieczna.   Nie pamiętam już, co sprawiło,  że skapitulowałam i książkę przeczytałam, ale nie żałuję!
 
Autorką, a właściwie autorami  jest małżeństwo ludzi mediów – ona: Joanna Grzymkowska – Podolak- dziennikarka telewizyjna i on  - Jarosław Podolak – operator telewizyjny. „Nasz plan był prosty: Objechać Indie, zrobić z tej wyprawy cykl telewizyjnych reportaży podróżniczych i napisać książkę (…) o naszych indyjskich przygodach, radościach, rozczarowaniach i olśnieniach”.
 
Niezaprzeczalnym atutem książki jest jej świeżość  i bezpretensjonalność. Autorka nie udaje , że na wędrówkach po świecie zjadła przysłowiowe zęby. Pisze prosto i szczerze: „Dopiero uczymy się być podróżnikami. Mamy nieodpartą ciekawość świata i ludzi i chęć, by ich poznawać”. Teraz już rozumiem część I  tytułu: „Zakochani w świecie”. Otwieram zatem  i czytam….
 
Joanna i Jarosław Podolakowie  bez większych planów, bez  rezerwacji biletów czy hoteli założyli, że w ciągu czterech miesięcy objadą całe Indie.  Ich podróż zaczyna się na zachodnim wybrzeżu w Bombaju i tam też kończy ( bardzo pomocna w śledzeniu ich wędrówki jest duża czytelna mapa  na wewnętrznej  stronie okładki!).  Po drodze Podolakowie  poznają piękne  plaże Goi i baśniowy Tadż Mahal, zamglony Dardżyling z herbacianymi polami i święte miasto Waranasi nad brzegami świętego  Gangesu.  Północ  kraju i pora roku nie pozwalają smakować piękna potężnej  Kangczendzongi, która tylko raz – o piątej nad ranem odsłania swe majestatyczne piękno na całe…20 minut!  Z nieprzyjaznego zimna podróżnicy jadą do Radżastanu z ponad pięćdziesięcioma stopniami gorąca! A wreszcie kraina Sikhów na północy z ich świętym miastem Amritsar.
 
Nieśpiesznie, z dnia na dzień, otwarci na nowe krajobrazy, ludzi i przygody ( a tych, jak w każdej podróży – niemało!) Autorzy przemierzają  kolejne miasta, odwiedzają kolejne świątynne kompleksy i buddyjskie klasztory.  Są świadkami  procesji i  lokalnych świąt  i uczestnikami ulicznych zabaw.  Wraz  z nimi odbywamy trekking po rezerwacie ostatnich wolno żyjących  indyjskich słoni i zachwycamy się ryżowymi tarasami oraz herbacianymi polami.  I wreszcie Kalkuta, gdzie spontanicznie zapada decyzja o trzydniowej  pracy w hospicjum założonym przez  bł. Matkę Teresę.
 
Napisałam, że książka  Joanny i Jarosława Podolaków  jest świeża i bezpretensjonalna.  I szczera.  Poznają oni nie tylko kolejne regiony tego potężnego i zróżnicowanego kraju, ale także samych siebie! Plan na początek zakładał: „Oswoić się z Indiami, ze sobą w Indiach i z plecakami na sobie”.  By spędzić  z sobą intensywne i szczelnie wypełnione 4 miesiące podróży, by umieć zaakceptować, że w drodze może się wydarzyć wszystko, trzeba nie tylko decyzji o wspólnej podróży, ale przede wszystkim  potrzeba świadomości, że on/ona jest  tym właściwym współtowarzyszem drogi!  Joanna Podolak pisze po prostu: „Było nam  dobrze ze sobą  i dobrze ze sobą w podróży”, a gdzie indziej: „Lubiliśmy być razem i razem odkrywać nowe miejsca. Dzielić się wrażeniami i przygodami.  Do naszej podróży potrzebowaliśmy Indii, ale jeszcze bardziej siebie”. I choć  w tak gęstym „programie zdarzeń” nie obyło się   bez drobnych  nieporozumień i całkiem poważnej małżeńskiej kłótni ( w ilości: jedna!), książka jest zapisem wspólnych  przeżyć, zachwytów, olśnień i gorzkich refleksji.  Po Waranasi z płonącymi całą dobę stosami pogrzebowymi Autorka pisze: „Tego się nie zapomina. To doświadczenie, które zostaje w pamięci jak blizna na skórze”.  Z Kalkuty Podolakowie wywożą „szacunek dla człowieka bezsilnego, bezradnego i bezwolnego”  i refleksję,  jakimi jesteśmy szczęściarzami wiodąc swoje bezpieczne wygodne życie na drugim końcu świata.  Trekking  po rezerwacie słoni wyciska łzy bezsilności  nad bezwzględnością człowieka, który siłą podporządkowuje sobie te królewskie zwierzęta.  Ale nie chodzi o tanią ckliwość i sentymentalizm.  Autorka widzi i rozumie, że  Indie to kraj  niesłychanych kontrastów! Przepych i bogactwo  sąsiadują z biedą, o której Autorka pisze wprost, że jest przerażająca i dla Europejczyka – zupełnie abstrakcyjna.  Szok  u przybysza z naszej części świata wywołuje kontakt z indyjską ulicą, na której panuje niemiłosierny tłok, „niewyobrażalny chaos riksz, taksówek, autobusów i motorów”, a  pomiędzy tym wszystkim – żebracy, krowy i małpy. I szczury! Tam zawsze dzieje się: „dużo, szybko i głośno”,  bo w Indiach – jak czytamy – „nie ma możliwości, żebyś był tylko sam z sobą!”
 
 
Tym, co ocala wizerunek tego kraju i sprawia, że chce się do niego wracać ( w dwa lata po pierwszej podróży pp. Podolakowie po raz drugi pojechali do Indii) są  nie tylko olśniewające  widoki i zapierające dech w piersiach pomniki architektury, ale  - jak na całym świecie – ludzie! Choć często natarczywi   i natrętni ( przepyszne fragmenty, w których głównymi bohaterami są…ZDJĘCIA- dodam – w ilościach absolutnie hurtowych, a także  reakcje smagłych Hindusów  na blond Europejkę! – koniecznie do lektury! J), w większości sytuacji – serdeczni, uczynni,  życzliwi   i gościnni – jak pisze Autorka- „bez granic”. Trudno byłoby porachować niezliczone spotkania z ludźmi – na kilka chwil,  sekund, na dzień cały. Takie, które w ułamku sekundy się zapomina i takie, które zapadają w pamięć  i serce.
 
Pod koniec czytamy: „Tylko od nas  zależy,  co w niej [podróży]  znajdziemy i co z niej weźmiemy.  Najprawdopodobniej  zobaczymy i spotkamy to, co ze sobą przywieźliśmy. (…) Każdy dostaje taką podróż, do jakiej jest gotowy”.
 
W nowym  2016 roku życzę Wam, drodzy Czytelnicy bloga i sobie, byśmy – jak Autorzy książki – byli „zakochani w świecie” i jak Oni – otwarci i gotowi na „podróż życia”. Bo taką bez wątpienia była  czteromiesięczna wędrówka  po Indiach  Joanny i Jarosława Podolaków.
http://mumagstravellers.blogspot.com/ Majka Em

Delicje i łakocie

( ... ) Na koniec zostawiłam sobie dwie szczególne pozycje w dzisiejszym wpisie, bo są to książki innych blogerek kulinarnych :) Pierwsza z nich to książka Pauliny, wszystkim wam zapewne znana z bloga Just My Delicious. Jej dzieło to niesamowicie bogaty zbiór przepisów dla prawdziwych łasuchów ? czego tam nie ma... i ciasteczka i czekoladki, kremy, galaretki, lizaki, lody, pianki, masełka, pralinki, szyszki, trufle i łakocie do picia. Prawdziwa rozpusta :) Każdy przepis opatrzony jest zdjęciem autorki oraz krótką, osobistą notką dzięki której możemy ją jeszcze lepiej poznać. Polecam słodyczomaniakom :) A ja już wiem co podaruję mojej uwielbiającej słodycze siostrze na urodziny.
Dorotasmakuje.pl

Gdyby nie Ty... Igrając z ogniem 2

Gdyby nie Ty, to druga część trylogii Igrając z ogniem. Tak jak już mówiłam przy pierwszym tomie, kiedy już poznaliśmy głównych bohaterów teraz nie będziemy mieli większych problemów z ich odróżnieniem. Otóż druga część to opowieść o innej miłości. To już nie losy Parker i Garreta (tutaj o nich jest wzmianka chyba tylko w jednym rozdziale), to opowieść o losach kolegi Garreta z SEAL - Brady'ego i znanej młodzieżowej piosenkarki Layli. Brady po akcji na Dominikanie nie mógł się pozbierać, cały czas przypisywał sobie winę za śmierć innych komandosów. Zrezygnował ze służby w SEAL i wstąpił do policji. Tam również nie było mu dane pracować długo, gdyż zdarzyła się nowa tragedia. W końcu założył własną firmę ochroniarską i szczerze powiedziawszy, nie idzie mu za dobrze. Aż do momentu kiedy dostaje propozycję ochrony znanej gwiazdy muzyki młodzieżowej. Od tej pory cały świat Brady'ego stanie na głowie.

W tej części trylogii akcja toczy się jeszcze szybciej niż w pierwszej, zapewne dlatego, że tutaj nie musimy poznawać już większości bohaterów bo po prostu już ich znamy. Tutaj również odnajdziemy kryminał z zagadką, ale i zakazaną miłość, która na początku nie ma prawa bytu.

Ta część jest dużo krótsza od pierwszej, dużo szybciej się ją czyta i sama chyba bardziej dałam się wciągnąć w historię niż w pierwszej części. Co do zagadki, to będąc w połowie książki zaczęłam już powoli podejrzewać o co może chodzić, ale nie byłam niczego pewna, bo trzeba Wam wiedzieć, że akurat ta autorka ma niesamowity talent do takich zagadek. W miarę dalszego czytania zaczynało się okazywać, że po części miałam rację, ale wyszły i takie fakty o których nawet bym nie pomyślała.

Druga część trylogii to 296 stron i przeczytacie ją jeszcze szybciej niż pierwszą część, dlatego, że tutaj akcja pędzi jak szalona, a i wątek miłosny rozgrywa się dużo bardziej dynamicznie.

Komu polecam: najlepiej gdybyście przystępując do tej części trylogii pierwszą mieli już za sobą. Tak jest chyba najlepiej, bo będziecie już wystarczająco dobrze zaznajomieni z przeszłością bohaterów.
DobreRecenzje.pl Edyta; 2016-01-13