Recenzje
Dieta 5:2. 150 prostych przepisów na posiłki poniżej 300 kcal, które pozwolą Ci schudnąć
Książka dotycząca diety 5:2 została napisana przez Samanthę Logan, kobietę, która szukała sposobów aby wrócić do upragnionej wagi sprzed ciąży. Udało jej się to dopiero po kilku latach, za pomocą specjalnie opracowanych przepisów, które znajdziecie w tej książce.
Dieta 5:2 jest bardzo prosta w stosowaniu i niezwykle popularna – przez pięć dni nie musimy ograniczać się z jedzeniem, jednak przez dwa dni w tygodniu stosujemy specjalny jadłospis i nie możemy przekraczać 500 kcal.
Aż 150 przepisów z tej książki pomoże nam przygotować bogate w składniki odżywcze i odpowiednio zbilansowane dania, które nie przekraczają tej magicznej liczby 500 kcal. Zanim zobaczyłam tę książkę, trudno było mi uwierzyć, że można przygotować coś smacznego, ciekawego i kreatywnego, mieszcząc się w sztywno ustalonych ramach kalorycznych. Myślałam, że takie posiłki to jedynie postne dania bez wyrazu i smaku, lecz te przepisy zmieniły mój pogląd.
Przepisy są bardzo barwne i urozmaicone, a wachlarz dań tak szeroki, że z pewnością znajdziemy coś dla siebie. Przepisy zostały podzielone na kilka działów tematycznych, w pierwszym z nich znajdziemy pomysły na pożywne śniadania oraz koktajle, kolejno sałatki, zupy, mięsa, dodatki. Dobrym pomysłem jest dział z pomysłami dla wegetarian oraz propozycje przekąsek.
Dieta 5:2 jest bardzo prosta w stosowaniu i niezwykle popularna – przez pięć dni nie musimy ograniczać się z jedzeniem, jednak przez dwa dni w tygodniu stosujemy specjalny jadłospis i nie możemy przekraczać 500 kcal.
Aż 150 przepisów z tej książki pomoże nam przygotować bogate w składniki odżywcze i odpowiednio zbilansowane dania, które nie przekraczają tej magicznej liczby 500 kcal. Zanim zobaczyłam tę książkę, trudno było mi uwierzyć, że można przygotować coś smacznego, ciekawego i kreatywnego, mieszcząc się w sztywno ustalonych ramach kalorycznych. Myślałam, że takie posiłki to jedynie postne dania bez wyrazu i smaku, lecz te przepisy zmieniły mój pogląd.
Przepisy są bardzo barwne i urozmaicone, a wachlarz dań tak szeroki, że z pewnością znajdziemy coś dla siebie. Przepisy zostały podzielone na kilka działów tematycznych, w pierwszym z nich znajdziemy pomysły na pożywne śniadania oraz koktajle, kolejno sałatki, zupy, mięsa, dodatki. Dobrym pomysłem jest dział z pomysłami dla wegetarian oraz propozycje przekąsek.
Evv-vie.blogspot.com Ev vie
10 przykazań propagandy
Wiesz dlaczego Stany Zjednoczone przyłączyły się do I wojny światowej? Ponieważ sprytni Anglicy przecięli kabel łączący kontynentalną Europe z Ameryką. Jedyny kabel, którymi dostarczano informacje do Ameryki znajdował się w Wielkiej Brytanii. Dzięki temu Brytyjczycy mogli dowolnie sterować informacjami, które docierały do tamtej części świata. Włączenie się Stanów Zjednoczonych do wojny przyczyniło się do zwycięstwa. A nie doszło by do tego gdyby nie zmiana nastawienia opinii publicznej. Oto waga władania informacją.
Obecnie jeżeli chcesz przekonać do siebie wyborców masz dwie możliwości – dokonać czegoś ważnego co zmieni życie obywateli lub wykorzystać propagandę. Propaganda zawsze była tańsza i szybsza, dlatego politycy tak się w niej zakochali. Politycy z naszego podwórka szczególnie. Słowo propaganda zapewne kojarzy Ci się z Hitlerowskimi Niemcami lub ze Związkiem Radzieckim. Jest to wynikiem najlepszej propagandy wszechczasów czyli anglo-saskiego punktu widzenia. To Amerykanie i Brytyjczycy są mistrzami propagandy …. bo nawet ich oto nie podejrzewasz. Mistrz propagandy nigdy nie daje się przyłapać na gorącym uczynku.
Zobacz, pewnie nadal wierzysz, że Hitler miał jedno jądro i był seksualnym dewiantem? To efekt Brytyjskich i Amerykańskich starań, które nie mają nic wspólnego z rzeczywistością. Idźmy dalej pewnie uważasz, że to Hitler jest twórcą holokaustu, a Związek Radziecki wymyślił gułagi? Nic z tego, ojcami tych „osiągnięć ludzkości” są Brytyjczycy, którzy zagłodzili ponad 1.200.000 ludzi w Indiach. Eksportując 300 tysięcy ton ziarna z Indii do Wielkiej Brytanii podczas wielkiej klęski urodzaju. Jedynym wyjściem dla większych racji żywnościowych dla Hindusów była mordercza praca (gułagi). Turcy wymordowali 1,5 milionów Ormian, Portugalczycy i Hiszpanie wymordowali około 10 milionów ludzi w Ameryce Południowej, Japończycy 400 tysięcy Chińczyków, Kambodżanie 10 milionów swoich obywateli a Chińczycy 60 milionów. Jednak historie piszą tylko zwycięzcy za pomocą propagandy. Dlatego dziś wiemy wszystko o zbrodniach 3 Rzeszy oraz ZSRR ale nie wiemy nic o całej reszcie nie mniejszych zbrodni.
10 przykazań propagandy, to książka, która stara się odrzeć z tajemnicy narzędzia, którymi od lat posługuje się ludzkość by manipulować społeczeństwem. Znajdziesz tam wiele odniesień do historii najnowszej jak i do dużo odleglejszej. Książka na początku wydawała mi się kolejnym poradnikiem, typu 20 trików jak mówić lepiej, jakiegoś trenera. Okazuje się, że jest to książka posiadająca spore podwaliny naukowe. W każdym akapicie wyczuwalne jest chłodne naukowe podejście co jest bardzo dużą zaletą tej książki.
10 przykazań propagandy – dla kogo jest ta książka?
Może to okaże się zaskakujące, ale dla osób, które interesuje Tworzenie własnej marki osobistej. Narzędzia tu zawarte mogą bardzo Wam pomóc w zarządzaniu waszymi czytelnikami. Ponadto książka jest absolutnym must have, dla polityków, specjalistów od marketingu politycznego i środowiska z nim związanego. Na koniec ta książka jest dla każdego Kowalskiego, który chciałby mieć więcej kontroli nad swoim życiem.
Obecnie jeżeli chcesz przekonać do siebie wyborców masz dwie możliwości – dokonać czegoś ważnego co zmieni życie obywateli lub wykorzystać propagandę. Propaganda zawsze była tańsza i szybsza, dlatego politycy tak się w niej zakochali. Politycy z naszego podwórka szczególnie. Słowo propaganda zapewne kojarzy Ci się z Hitlerowskimi Niemcami lub ze Związkiem Radzieckim. Jest to wynikiem najlepszej propagandy wszechczasów czyli anglo-saskiego punktu widzenia. To Amerykanie i Brytyjczycy są mistrzami propagandy …. bo nawet ich oto nie podejrzewasz. Mistrz propagandy nigdy nie daje się przyłapać na gorącym uczynku.
Zobacz, pewnie nadal wierzysz, że Hitler miał jedno jądro i był seksualnym dewiantem? To efekt Brytyjskich i Amerykańskich starań, które nie mają nic wspólnego z rzeczywistością. Idźmy dalej pewnie uważasz, że to Hitler jest twórcą holokaustu, a Związek Radziecki wymyślił gułagi? Nic z tego, ojcami tych „osiągnięć ludzkości” są Brytyjczycy, którzy zagłodzili ponad 1.200.000 ludzi w Indiach. Eksportując 300 tysięcy ton ziarna z Indii do Wielkiej Brytanii podczas wielkiej klęski urodzaju. Jedynym wyjściem dla większych racji żywnościowych dla Hindusów była mordercza praca (gułagi). Turcy wymordowali 1,5 milionów Ormian, Portugalczycy i Hiszpanie wymordowali około 10 milionów ludzi w Ameryce Południowej, Japończycy 400 tysięcy Chińczyków, Kambodżanie 10 milionów swoich obywateli a Chińczycy 60 milionów. Jednak historie piszą tylko zwycięzcy za pomocą propagandy. Dlatego dziś wiemy wszystko o zbrodniach 3 Rzeszy oraz ZSRR ale nie wiemy nic o całej reszcie nie mniejszych zbrodni.
10 przykazań propagandy, to książka, która stara się odrzeć z tajemnicy narzędzia, którymi od lat posługuje się ludzkość by manipulować społeczeństwem. Znajdziesz tam wiele odniesień do historii najnowszej jak i do dużo odleglejszej. Książka na początku wydawała mi się kolejnym poradnikiem, typu 20 trików jak mówić lepiej, jakiegoś trenera. Okazuje się, że jest to książka posiadająca spore podwaliny naukowe. W każdym akapicie wyczuwalne jest chłodne naukowe podejście co jest bardzo dużą zaletą tej książki.
10 przykazań propagandy – dla kogo jest ta książka?
Może to okaże się zaskakujące, ale dla osób, które interesuje Tworzenie własnej marki osobistej. Narzędzia tu zawarte mogą bardzo Wam pomóc w zarządzaniu waszymi czytelnikami. Ponadto książka jest absolutnym must have, dla polityków, specjalistów od marketingu politycznego i środowiska z nim związanego. Na koniec ta książka jest dla każdego Kowalskiego, który chciałby mieć więcej kontroli nad swoim życiem.
marszalkowski.org Piotr Marszałkowski
Sensu sens
Marek Adamik z dnia na dzień stracił wszystko: radość z codzienności, cel, pracę, a w końcu władzę nad własnym ciałem. Swoje zmagania opisuje w wyjątkowej, momentami wzbudzającej poczucie psychodelii, powieści autobiograficznej. Traktuje słowa nie tylko jako środek przekazu, ale także materię do tworzenia emocjonalnych obrazów. Odbieramy opisywany świat – jego świat – poprzez wrażenia przeplatające się ze sobą jak w warkoczu.
Niektórzy twierdzą, że cierpienie wznosi jednostkę na wyższy poziom świadomości, natomiast długotrwały ból pozwala człowiekowi na niemal transcendentną, wewnętrzną przemianę. Dla pisarza śmiertelna choroba okazuje się katem i zarazem wybawcą, ponieważ ,,gdyby nie ona, przeoczyłby życie”. Nie ukrywa on jednak licznych niedogodności oraz cierpień związanych z osłabieniem. W chaosie i zwoju życia próbuje odnaleźć siebie – tytułowy sens sensu. Spirystyczny klimat potęgują także autorskie ilustracje. Narysowano je z pomysłem, w przyjemny dla oka sposób – poprzez wesołość niekiedy kontrastują z treścią samej książki.
Jest to dzieło oryginalne, udowadniające, że warto dać szansę różnego typu formom pisanym i poszerzać swoją czytelniczą świadomość. Zachęcam do sięgnięcia po tę książkę właśnie ze względu na jej niekonwencjonalność. Możemy uznać ją za bramę, która umożliwi nam spojrzenie na znany, przykry temat w całkiem odmienny sposób, a także zaoferuje atrakcyjne spędzenie dwóch– trzech godzin przy lekturze. Polecam!
Niektórzy twierdzą, że cierpienie wznosi jednostkę na wyższy poziom świadomości, natomiast długotrwały ból pozwala człowiekowi na niemal transcendentną, wewnętrzną przemianę. Dla pisarza śmiertelna choroba okazuje się katem i zarazem wybawcą, ponieważ ,,gdyby nie ona, przeoczyłby życie”. Nie ukrywa on jednak licznych niedogodności oraz cierpień związanych z osłabieniem. W chaosie i zwoju życia próbuje odnaleźć siebie – tytułowy sens sensu. Spirystyczny klimat potęgują także autorskie ilustracje. Narysowano je z pomysłem, w przyjemny dla oka sposób – poprzez wesołość niekiedy kontrastują z treścią samej książki.
Jest to dzieło oryginalne, udowadniające, że warto dać szansę różnego typu formom pisanym i poszerzać swoją czytelniczą świadomość. Zachęcam do sięgnięcia po tę książkę właśnie ze względu na jej niekonwencjonalność. Możemy uznać ją za bramę, która umożliwi nam spojrzenie na znany, przykry temat w całkiem odmienny sposób, a także zaoferuje atrakcyjne spędzenie dwóch– trzech godzin przy lekturze. Polecam!
Lubimy Czytać Anna Zborowska
Jak dbać o włosy. Poradnik dla początkującej włosomaniaczki
Kompendium wiedzy na temat tego, jak obchodzić się z włosami, które mają jakiś problem - są przesuszone, przetłuszczają się lub nadmiernie wypadają. W napisanym przez znaną blogerkę poradniku przeczytasz o tym, jak znaleźć godnego zaufania fryzjera, czym się kierować w doborze szamponów, maseczek i ampułek, by jak najlepiej służyły twoim potrzebom, a także o tym, dlaczego nie powinnaś odstawiać kosmetyków z silikonami.
Zwierciadło 2015-04-28
Success and Change
CZY MATEUSZ GRZESIAK WIE JAK OSIĄGNĄĆ SUKCES? RECENZJA SUCCESS AND CHANGE
Wstyd się przyznać, ale dopóki nie trafiłam na książkę Success and Change nie miałam pojęcia kim jest Mateusz Grzesiak. Mimo, że tematyką motywacji i rozwoju osobistego interesuje się od dawna, to jego nazwisko zwyczajnie mi umknęło. Odkąd prowadzę tego bloga wszystko co zawiera słowo sukces przyciąga mój wzrok, dlatego postanowiłam sięgnąć po tę pozycję, nie mając tak naprawdę pojęcia co autor może mi zaoferować. Czytałam, robiłam sobie przerwę na kilka dni i znowu wracałam do lektury. Przyznaję, długo zbierałam się do napisania tej recenzji, ale w końcu postanowiłam napisać co sądzę o Grzesiaka sposobie na sukces.
DLACZEGO NIE JESTEŚMY LUDŹMI SUKCESU?
Nie lubię pisać pustych recenzji, które nic nie wnoszą w życie czytelniczek, które zwyczajnie nie są zainteresowane daną książką. Z każdej omawianej przeze mnie pozycji staram się więc wyciągnąć jakieś kluczowe zagadnienie. Mam wrażenie, że to nie tylko poszerza Waszą wiedzę o danej lekturze i daje jakieś wyobrażenie na temat tego, czego możecie się po niej spodziewać, ale też uczy Was jakieś nowej, mam nadzieję przydatnej rzeczy. Tak będzie i tym razem. Zastanawiałyście się kiedyś nad tym, jakie czynniki wpływają na to, że nie osiągamy sukcesu? Jeśli nie, to teraz macie doskonałą okazję żeby je poznać. Opieram się tutaj na wiedzy nie byle kogo, bo międzynarodowego nauczyciela, trenera i psychologa. Okazuje się, że pierwszym, najważniejszym czynnikiem jest nasze środowisko. I to ono decyduje o tym, w jaki sposób myślimy i działamy. Czy środowisko w którym żyjemy może nas ograniczać? Owszem. Wyobraźcie sobie, że nasz mózg dostosowuje się do panujących warunków. Nasze otoczenie możemy porównać do formy, nasz mózg – do ciasta. Gdy wlejecie ciasto do formy, to owszem wyrośnie, ale nie przekroczy ścianek naczynia, w którym się znajduje. Podobnie jest z nami. Jeśli nasze środowisko jest dla nas ograniczające, hamuje nasz rozwój i nie pozwala nam na „bardziej spektakularne wyrośnięcie” to tego nie zrobimy. Chcąc osiągnąć sukces musimy więc stworzyć sobie takie środowisko, które predysponować nas będzie do rozwoju.
Kolejną przyczyną nieosiągania sukcesu, jest posługiwanie się nieaktualnymi strategiami. Każdy z nas jakieś ma i opiera na nich swoje działania. Wyobraźcie sobie, że w szkole podstawowej każde wystąpienie przed klasą wiązało się u Was z bólem brzucha, drżącym głosem i kompletnym zapominaniem tego, o czym chcecie opowiedzieć. Wasi koledzy reagowali na to różnie, ale większość szeptała, wymieniała znaczące spojrzenia i śmiała się z tego, że stoicie na środku sali z rumieńcami, przypominającymi dwie płonące pochodnie. Wasze samopoczucie delikatnie mówiąc było wtedy nie najlepsze. Wróćmy do teraźniejszych czasów. Założę się, że jeśli dotyczy Was powyższy opis, to w większości w obecnym, dorosłym życiu odczuwacie lęk przed wystąpieniami publicznymi. Pomimo tego, że ostatnie takie wydarzenie miało miejsce nawet 10, czy 15 lat temu! To jest właśnie zdezaktualizowana strategia. Działamy według jakieś przyjętej normy, nie zastanawiając się, czy ona nadal ma racje bytu. Większość z nich jest dla nas na tyle ograniczająca, że nie potrafimy podjąć się zadań, które zdecydowanie wpłynęły by na polepszenie naszej obecnej sytuacji, na przykład zawodowej.
Kolejny, trzeci powód wydaje mi się bardzo istotny. Większości z nas towarzyszy nieświadomość, że możemy stworzyć siebie od nowa. A można, i to wbrew pozorom bardzo prosto. Wystarczy wyobrazić sobie siebie za 3 lata, 5, czy 10. Jeśli wiesz już jaka chcesz być, czym chcesz się zajmować, gdzie mieszkać i z kim, to wystarczy teraz zacząć podejmować takie działania, które doprowadzą Cię do upragnionego celu. To jest tak proste, że chwilami wydaje się, aż niewiarygodne. Stworzyć siebie, to genialna sprawa.
Czwartym, ostatnim czynnikiem są nasze negatywne myśli, nazwane przez Mateusza Grzesiaka negatywnymi programami. Są to wszystkie nasze słowa typu „Wyjdę na głupka”, „Nie nadaję się”, „Nie poradzę sobie”, „To jest głupie”. Powiecie, jakie znaczenie mają puste zdania. Jednak wypowiadając je same siebie blokujemy i nie pozwalamy sobie na podjęcie działań, które mogłyby doprowadzić nas do sukcesu.
Przyznam, że sama nigdy przedtem się nad tym nie zastanawiałam, ale uważam, że wyeliminowanie ze swojego życia powyższych czynników zdecydowanie może pomóc nam w pełnej realizacji siebie. Praca, którą będziemy musiały włożyć zapewne będzie dość trudna, ale najważniejsze jest to, aby cel został osiągnięty. Ja sama postanowiłam spróbować i systematycznie usuwać ze swojego życia wszystkie ograniczające elementy. A wracając do recenzji…
CZY MATEUSZ GRZESIAK WIE, JAK OSIĄGNĄĆ SUKCES?
success-and-change-b-iext27412524 Aby recenzja była pełna postanowiłam poruszyć różne aspekty. Zanim odpowiem na tytułowe pytanie zacznę od tego na co być może wiele osób uwagi nie zwraca. Książka jest bardzo profesjonalnie wydana. Okładka przypomina poradniki amerykańskich mentorów. Twarda oprawa i wszyta zakładka (ten przydatny sznureczek do zaznaczania) także zdecydowanie działają na jej korzyść. Wiem, że są osoby, które lubią jeśli dana lektura dobrze prezentuje się na półce, więc Success and Change z pewnością spełni ich wymagania pod tym względem. Ale jako, że nie ocenia się książki po okładce przechodzę do zawartości.
Treść jest dość obszerna, jak na tego typu publikację. Całość podzielona jest na 6 dość długich rozdziałów i część końcową zawierającą ćwiczenia. Z początkowych fragmentów dowiecie się między innymi czym jest psychologia sukcesu, jakie są jego czynniki, a także to co przytoczyłam na początku artykułu, czyli co wpływa na to, że sukcesu jednak nie osiągamy. Autor przytacza wiedzę na temat tego, jak zmienić swoje nawyki i przekonania, aby pomogły nam osiągać więcej. Interesująca jest również część o wyznaczaniu sobie celów i mierzeniu swoich postępów. Mimo, że główną tematyką książki jest sukces autor porusza również takie wątki jak wyższa inteligencja, ego, role społeczne, czy inteligencja emocjonalna. Jak dla mnie trochę niepotrzebnie. Zakładam, że osoby, które kupują Success and Change chcą otrzymać poradę na temat tego, jak tytułowy sukces osiągnąć, a przynajmniej jak stać się osobą, która może sobie na niego zapracować. I moim zdaniem poniekąd znajdą taką odpowiedź, ale jedynie w pierwszych podrozdziałach książki. Informacje tam zawarte faktycznie mogą zmusić nas do przemyśleń i zwrócimy uwagę na błędy, które popełniamy na co dzień. W większości reszta rozdziałów, jak dla mnie za bardzo ociera się o psychologię i choć ją lubię, to niekoniecznie szukam jej w tego typu poradnikach.
Muszę dodać, że język jakim posługuje się Mateusz do najprostszych nie należy. Jeśli nie macie nic wspólnego z wyżej wspomnianą psychologią, nie znacie się na mechanizmach rządzących umysłem człowieka i nie do końca orientujecie się o co w tym wszystkim chodzi, to chwilami treść może być dla Was ciężka do przebrnięcia. Lektura ta z pewnością nie jest idealną opcją na spokojny, relaksujący wieczór z książką. Tutaj zdecydowanie trzeba się skupić i uważnie czytać kolejne zdania. Success and Change zawiera przynajmniej kilka odwołań do Boga i religii. Nie jest to na pewno namawianie do chodzenia do kościoła, Mateusz nie wskazuje też żadnej religii, jako jedyną słuszną opcję, ale widać, że wiara ma dla niego duże znaczenie. Czy ma to sens w tego typu książkach? To już zostawiam indywidualnej ocenie każdej z Was.
KOŃCOWA OPINIA O KSIĄŻCE
Success and Change jest pozycją dość specyficzną. W epilogu autor przekonuje czytelnika, że lektura jaką trzyma w rękach wpłynie na jego życie i stanie się początkiem niezwykłej, fascynującej przygody. No cóż, w moim przypadku niestety tak się nie stało. Druga sprawa, rozumiem, że ze względu na swój zawód Mateusz ma taką a nie inną specyfikę wypowiedzi. Nie wiem jednak, czy jest to korzystne, mając na uwadze fakt, że po lekturę może sięgnąć przeciętny Kowalski, który nie ma pojęcia o czysto psychologicznych terminach. Przyznaję, że przez niektóre rozdziały naprawdę ciężko było mi przebrnąć. Były trochę o niczym i całkowicie odbiegały od głównej tematyki książki.
Muszę jednak dodać, że biorąc pod uwagę całość, wyniosłam kilka ciekawych spostrzeżeń. Bardzo spodobały mi się słowa Grzesiaka, który stwierdza, że ludzie mają tendencje do otaczania się osobami głupszymi od siebie, bo w ten sposób podbudowują własną samoocenę. Jak pisze, powinniśmy otaczać się ludźmi, którzy w swoim życiu zaszli znacznie dalej niż my. Przebywając z kimś kogo podziwiamy za konkretne osiągnięcia stwarzamy sobie odpowiednie warunki do rozwoju. Stymulować mogą nas jedynie ludzie, którzy zaszli zdecydowanie dalej od nas, albo przynajmniej mają w sobie potrzebę pokonywania kolejnych barier i samodoskonalenia. Prędzej czy później i tak będziemy musieli zostawić w tyle tych, którzy zdecydowali, że nie chcą iść dalej, bo obecny stan jest dla nich satysfakcjonujący. Powyższe przesłanie zdecydowanie jest najbardziej wartościową rzeczą, jaką wyniosłam z całej lektury.
Odpowiadając na tytułowe pytanie, Mateusz Grzesiak z pewnością wie jak osiągnąć sukces. Świadczy o tym to co robi, jakie ma osiągnięcia i to, jak wielu zwolenników przyciąga. Ta książka nie zawiera jednak rad, których można by się spodziewać. Owszem, znajdziecie w niej sporo godnych uwagi przemyśleń, ale jeśli liczycie na to, że Success and Change naprawdę zmieni Wasze życie, to możecie niepotrzebnie się rozczarować.
Wstyd się przyznać, ale dopóki nie trafiłam na książkę Success and Change nie miałam pojęcia kim jest Mateusz Grzesiak. Mimo, że tematyką motywacji i rozwoju osobistego interesuje się od dawna, to jego nazwisko zwyczajnie mi umknęło. Odkąd prowadzę tego bloga wszystko co zawiera słowo sukces przyciąga mój wzrok, dlatego postanowiłam sięgnąć po tę pozycję, nie mając tak naprawdę pojęcia co autor może mi zaoferować. Czytałam, robiłam sobie przerwę na kilka dni i znowu wracałam do lektury. Przyznaję, długo zbierałam się do napisania tej recenzji, ale w końcu postanowiłam napisać co sądzę o Grzesiaka sposobie na sukces.
DLACZEGO NIE JESTEŚMY LUDŹMI SUKCESU?
Nie lubię pisać pustych recenzji, które nic nie wnoszą w życie czytelniczek, które zwyczajnie nie są zainteresowane daną książką. Z każdej omawianej przeze mnie pozycji staram się więc wyciągnąć jakieś kluczowe zagadnienie. Mam wrażenie, że to nie tylko poszerza Waszą wiedzę o danej lekturze i daje jakieś wyobrażenie na temat tego, czego możecie się po niej spodziewać, ale też uczy Was jakieś nowej, mam nadzieję przydatnej rzeczy. Tak będzie i tym razem. Zastanawiałyście się kiedyś nad tym, jakie czynniki wpływają na to, że nie osiągamy sukcesu? Jeśli nie, to teraz macie doskonałą okazję żeby je poznać. Opieram się tutaj na wiedzy nie byle kogo, bo międzynarodowego nauczyciela, trenera i psychologa. Okazuje się, że pierwszym, najważniejszym czynnikiem jest nasze środowisko. I to ono decyduje o tym, w jaki sposób myślimy i działamy. Czy środowisko w którym żyjemy może nas ograniczać? Owszem. Wyobraźcie sobie, że nasz mózg dostosowuje się do panujących warunków. Nasze otoczenie możemy porównać do formy, nasz mózg – do ciasta. Gdy wlejecie ciasto do formy, to owszem wyrośnie, ale nie przekroczy ścianek naczynia, w którym się znajduje. Podobnie jest z nami. Jeśli nasze środowisko jest dla nas ograniczające, hamuje nasz rozwój i nie pozwala nam na „bardziej spektakularne wyrośnięcie” to tego nie zrobimy. Chcąc osiągnąć sukces musimy więc stworzyć sobie takie środowisko, które predysponować nas będzie do rozwoju.
Kolejną przyczyną nieosiągania sukcesu, jest posługiwanie się nieaktualnymi strategiami. Każdy z nas jakieś ma i opiera na nich swoje działania. Wyobraźcie sobie, że w szkole podstawowej każde wystąpienie przed klasą wiązało się u Was z bólem brzucha, drżącym głosem i kompletnym zapominaniem tego, o czym chcecie opowiedzieć. Wasi koledzy reagowali na to różnie, ale większość szeptała, wymieniała znaczące spojrzenia i śmiała się z tego, że stoicie na środku sali z rumieńcami, przypominającymi dwie płonące pochodnie. Wasze samopoczucie delikatnie mówiąc było wtedy nie najlepsze. Wróćmy do teraźniejszych czasów. Założę się, że jeśli dotyczy Was powyższy opis, to w większości w obecnym, dorosłym życiu odczuwacie lęk przed wystąpieniami publicznymi. Pomimo tego, że ostatnie takie wydarzenie miało miejsce nawet 10, czy 15 lat temu! To jest właśnie zdezaktualizowana strategia. Działamy według jakieś przyjętej normy, nie zastanawiając się, czy ona nadal ma racje bytu. Większość z nich jest dla nas na tyle ograniczająca, że nie potrafimy podjąć się zadań, które zdecydowanie wpłynęły by na polepszenie naszej obecnej sytuacji, na przykład zawodowej.
Kolejny, trzeci powód wydaje mi się bardzo istotny. Większości z nas towarzyszy nieświadomość, że możemy stworzyć siebie od nowa. A można, i to wbrew pozorom bardzo prosto. Wystarczy wyobrazić sobie siebie za 3 lata, 5, czy 10. Jeśli wiesz już jaka chcesz być, czym chcesz się zajmować, gdzie mieszkać i z kim, to wystarczy teraz zacząć podejmować takie działania, które doprowadzą Cię do upragnionego celu. To jest tak proste, że chwilami wydaje się, aż niewiarygodne. Stworzyć siebie, to genialna sprawa.
Czwartym, ostatnim czynnikiem są nasze negatywne myśli, nazwane przez Mateusza Grzesiaka negatywnymi programami. Są to wszystkie nasze słowa typu „Wyjdę na głupka”, „Nie nadaję się”, „Nie poradzę sobie”, „To jest głupie”. Powiecie, jakie znaczenie mają puste zdania. Jednak wypowiadając je same siebie blokujemy i nie pozwalamy sobie na podjęcie działań, które mogłyby doprowadzić nas do sukcesu.
Przyznam, że sama nigdy przedtem się nad tym nie zastanawiałam, ale uważam, że wyeliminowanie ze swojego życia powyższych czynników zdecydowanie może pomóc nam w pełnej realizacji siebie. Praca, którą będziemy musiały włożyć zapewne będzie dość trudna, ale najważniejsze jest to, aby cel został osiągnięty. Ja sama postanowiłam spróbować i systematycznie usuwać ze swojego życia wszystkie ograniczające elementy. A wracając do recenzji…
CZY MATEUSZ GRZESIAK WIE, JAK OSIĄGNĄĆ SUKCES?
success-and-change-b-iext27412524 Aby recenzja była pełna postanowiłam poruszyć różne aspekty. Zanim odpowiem na tytułowe pytanie zacznę od tego na co być może wiele osób uwagi nie zwraca. Książka jest bardzo profesjonalnie wydana. Okładka przypomina poradniki amerykańskich mentorów. Twarda oprawa i wszyta zakładka (ten przydatny sznureczek do zaznaczania) także zdecydowanie działają na jej korzyść. Wiem, że są osoby, które lubią jeśli dana lektura dobrze prezentuje się na półce, więc Success and Change z pewnością spełni ich wymagania pod tym względem. Ale jako, że nie ocenia się książki po okładce przechodzę do zawartości.
Treść jest dość obszerna, jak na tego typu publikację. Całość podzielona jest na 6 dość długich rozdziałów i część końcową zawierającą ćwiczenia. Z początkowych fragmentów dowiecie się między innymi czym jest psychologia sukcesu, jakie są jego czynniki, a także to co przytoczyłam na początku artykułu, czyli co wpływa na to, że sukcesu jednak nie osiągamy. Autor przytacza wiedzę na temat tego, jak zmienić swoje nawyki i przekonania, aby pomogły nam osiągać więcej. Interesująca jest również część o wyznaczaniu sobie celów i mierzeniu swoich postępów. Mimo, że główną tematyką książki jest sukces autor porusza również takie wątki jak wyższa inteligencja, ego, role społeczne, czy inteligencja emocjonalna. Jak dla mnie trochę niepotrzebnie. Zakładam, że osoby, które kupują Success and Change chcą otrzymać poradę na temat tego, jak tytułowy sukces osiągnąć, a przynajmniej jak stać się osobą, która może sobie na niego zapracować. I moim zdaniem poniekąd znajdą taką odpowiedź, ale jedynie w pierwszych podrozdziałach książki. Informacje tam zawarte faktycznie mogą zmusić nas do przemyśleń i zwrócimy uwagę na błędy, które popełniamy na co dzień. W większości reszta rozdziałów, jak dla mnie za bardzo ociera się o psychologię i choć ją lubię, to niekoniecznie szukam jej w tego typu poradnikach.
Muszę dodać, że język jakim posługuje się Mateusz do najprostszych nie należy. Jeśli nie macie nic wspólnego z wyżej wspomnianą psychologią, nie znacie się na mechanizmach rządzących umysłem człowieka i nie do końca orientujecie się o co w tym wszystkim chodzi, to chwilami treść może być dla Was ciężka do przebrnięcia. Lektura ta z pewnością nie jest idealną opcją na spokojny, relaksujący wieczór z książką. Tutaj zdecydowanie trzeba się skupić i uważnie czytać kolejne zdania. Success and Change zawiera przynajmniej kilka odwołań do Boga i religii. Nie jest to na pewno namawianie do chodzenia do kościoła, Mateusz nie wskazuje też żadnej religii, jako jedyną słuszną opcję, ale widać, że wiara ma dla niego duże znaczenie. Czy ma to sens w tego typu książkach? To już zostawiam indywidualnej ocenie każdej z Was.
KOŃCOWA OPINIA O KSIĄŻCE
Success and Change jest pozycją dość specyficzną. W epilogu autor przekonuje czytelnika, że lektura jaką trzyma w rękach wpłynie na jego życie i stanie się początkiem niezwykłej, fascynującej przygody. No cóż, w moim przypadku niestety tak się nie stało. Druga sprawa, rozumiem, że ze względu na swój zawód Mateusz ma taką a nie inną specyfikę wypowiedzi. Nie wiem jednak, czy jest to korzystne, mając na uwadze fakt, że po lekturę może sięgnąć przeciętny Kowalski, który nie ma pojęcia o czysto psychologicznych terminach. Przyznaję, że przez niektóre rozdziały naprawdę ciężko było mi przebrnąć. Były trochę o niczym i całkowicie odbiegały od głównej tematyki książki.
Muszę jednak dodać, że biorąc pod uwagę całość, wyniosłam kilka ciekawych spostrzeżeń. Bardzo spodobały mi się słowa Grzesiaka, który stwierdza, że ludzie mają tendencje do otaczania się osobami głupszymi od siebie, bo w ten sposób podbudowują własną samoocenę. Jak pisze, powinniśmy otaczać się ludźmi, którzy w swoim życiu zaszli znacznie dalej niż my. Przebywając z kimś kogo podziwiamy za konkretne osiągnięcia stwarzamy sobie odpowiednie warunki do rozwoju. Stymulować mogą nas jedynie ludzie, którzy zaszli zdecydowanie dalej od nas, albo przynajmniej mają w sobie potrzebę pokonywania kolejnych barier i samodoskonalenia. Prędzej czy później i tak będziemy musieli zostawić w tyle tych, którzy zdecydowali, że nie chcą iść dalej, bo obecny stan jest dla nich satysfakcjonujący. Powyższe przesłanie zdecydowanie jest najbardziej wartościową rzeczą, jaką wyniosłam z całej lektury.
Odpowiadając na tytułowe pytanie, Mateusz Grzesiak z pewnością wie jak osiągnąć sukces. Świadczy o tym to co robi, jakie ma osiągnięcia i to, jak wielu zwolenników przyciąga. Ta książka nie zawiera jednak rad, których można by się spodziewać. Owszem, znajdziecie w niej sporo godnych uwagi przemyśleń, ale jeśli liczycie na to, że Success and Change naprawdę zmieni Wasze życie, to możecie niepotrzebnie się rozczarować.
posukcesnaszpilkach.pl Katarzyna Głąb