Recenzje

Dzisiaj chciałabym Wam zaproponować a może przypomnieć o fantastycznej książce, która przyda się każdemu kto ma jakiś problem z włosami. 

Mowa o książce Anwen pt. Jak dbać o włosy.

Anwen to jedna z najbardziej znanych blogerek w Polsce. Zapewne jedna z najlepszych. Co tu dużo o niej mówić, na pewno o niej słyszałyście. Książka jest kompendium wiedzy jaką postanowiła się podzielić. 

Znajdziemy tutaj dużo informacji. Książka podzielona jest na kategorie. Na początek oczywiście dowiemy się jakie są nasze włosy. Następnie dopasujemy do nich najlepsze kosmetyki, najlepsze składniki i dowiemy się jak dbać o nasze włosy. Później możemy znaleźć informacje jak pozbyć się problemów z włosami, a także jak samodzielnie stworzyć dobre kosmetyki dla nas. 

Widać, że autorka zna się na rzeczy. Znajdziemy tutaj dosłownie wszystko i to pokazane profesjonalnie, ale w sposób przystępny dla osoby zupełnie zielonej. 

Zdecydowanie poradnik przedstawia kompleksową wiedzę o włosach. Uważam, że będzie idealnym prezentem dla każdej kobiety. Zawsze można po nią sięgnąć. 

Czytałyście? Ja jestem pod wrażeniem.

Istnieje powszechne przekonanie, że praca sprzedawcy jest bardzo niewdzięczna. Coś w tym jest, ponieważ ludzie na ogół sprzedawcom nie udają, z góry zakładając, że ci chcą im coś wcisnąć.

W rezultacie wielu sprzedawców nie osiąga w pracy pożądanych rezultatów i wciąż narzeka na swoje zarobki. Jednak ci, którzy są w tym fachu dobrzy, zyskują wiele – nie tylko zarabiają oni dużo pieniędzy, lecz także tworzą interesującą sieć osobistych i biznesowych kontaktów.

Czym różnią się dobrzy sprzedawcy od tych słabych? Z pewnością duże znaczenie ma osobowość, lecz nie tylko. Można nauczyć się być dobrym sprzedawcą, jeśli przyswoi się odpowiednią wiedzę i jeśli popracuje się nad sobą.

W mojej opinii książka „Mistrz sprzedaży” to świetny poradnik, którego przeczytanie polecam nie tylko zawodowym sprzedawcom. Autor krok po kroku prowadzi czytelnika przez proces sprzedaży, podkreślając najważniejsze elementy. W przejrzysty sposób wskazuje na czynności lub zachowania, które mogą wydawać się błahostkami, a w praktyce robią dużą różnicę. Bednarski pokazuje, że praca sprzedawcy nie polega na wciskaniu produktu na siłę – lecz jest to praca w dużej mierze bazująca na psychologii oraz na świadomym odpowiadaniu na potrzeby klienta.

(...) A jeśli ci powiem, że gdzieś na tej wyspie jest ogromne pudełko i cokolwiek sobie wyobrazisz, cokolwiek zechcesz, żeby się w nim znalazło, kiedy je otworzysz, znajdziesz w nim właśnie to. Co ty na to?

Każdemu z nas zdarzyło się kiedyś zgubić, choć na szczęście niewielu było rozbitkami wyrzuconymi przez morze na brzeg tropikalnej wyspy. Znasz jednak doskonale to uczucie – w obcym, złowrogim miejscu, z przejmującym przekonaniem, że już nigdy nie uda Ci się odnaleźć drogi do domu. A może pogubiłeś się bez wychodzenia z domu? We własnym życiu rodzinnym, duchowym, emocjonalnym i psychicznym?

„Lost: Zagubieni” odwołuje się do naszych najgłębszych lęków: obawy przed utratą kontaktu z tym wszystkim, co znamy i kochamy; strachu przed pozostaniem na nieznanym terytorium. Odkrywa również mroczne strony ludzkiej natury. Ten strach ma charakter filozoficzny — zmusza nas do zastanowienia się nad odpowiedzią na kluczowe pytania dotyczące nas samych i otaczającego nas świata.(...)

- fragmenty książki



Jeśli zastanawialiście się kiedyś, dlaczego główni bohaterowie serialu Lost: Zagubieni noszą nazwiska takie, jak najwięksi myśliciele w historii, ta książka wam to wyjaśni. Choć pisana jeszcze przed zakończeniem serialu warta jest przeczytania – pomimo niewątpliwych mankamentów wnosi świeże spojrzenie na problemy ukazane w serialu, który nie bez przyczyny wciąż cieszy się ogromną popularnością.

Forma książki nie zachwyca. Jak na publikację, mającą na celu nie tylko zachęcić czytelników do oglądania serialu i podążania drogami jego bohaterów ale także w jakim stopniu popularyzację filozofii i pokazanie, że zajmuje się ona także istotnymi i bieżącymi problemami, zgniłozielona okładka nie jest chyba najlepszym rozwiązaniem. Choć oczywiście, kojarzy się ona ze scenerią serialu to trudno wyobrazić sobie, by w jakikolwiek sposób wyróżniała się na księgarnianej półce.

Tytuł serialu Zagubieni wielokrotnie odmieniano na wszystkie możliwe sposoby, fani traktowali go niemalże z nabożną czcią. Podobną próbę podjęli redaktorzy książki, którzy angielskie słowo lost wykorzystali jako sposób na organizację materiału w książce. Sposób jest bardzo prosty – dzieli się ona na cztery części, których pierwsze litery tworzą tytuł serialu: love, origin, survival i transformation.

Każdy z rozdziałów ma inną tematykę. W części love można znaleźć eseje związane z tematyką etyczną czy problemem uprzedmiotowienia jednostki; origin zawiera teksty koncentrujące się na tematyce ontologicznej, istocie i strukturze rzeczy, sposobie ich postrzegania przez ludzi; w survival możecie znaleźć spojrzenie na serial z perspektywy egzystencjalisty Sartra czy poznać czym jest stan natury opisywany przez Hobbesa; w transformation natomiast znajdziecie rozważania na temat wszelkich płynnych przejawów rzeczywistości i działań człowieka: od analizy myśli Tomasza z Akwinu aż po taoizm i jego wpływ na zachowania (serialowego) Johna Locke’a.

Zakładając, że podział taki miał za zadanie usystematyzować treść zawartą w książce i pokazać rozpiętość filozoficznych problemów, które znaleźć możemy w samym serialu przyznać trzeba, że zadanie to niezbyt dobrze udało się autorom zrealizować. Podczas lektury kilkakrotnie odnieść można wrażenie, że pewne tezy powielają się, a niektóre eseje znalazły się w danym rozdziale dlatego tylko, że po prostu nie było ich gdzie indziej wsadzić. O ile zrozumiałe jest samo założenie i chęć powiązania treści książki z serialem, o tyle wykonanie tego zadania okazało się trudniejsze.

Pozostając w temacie autorów i samej ich pracy. Pomimo krytyki przyznać trzeba, że niektóre z prac są prawdziwymi perełkami. Choćby ta, w której Karen Gaffney zastanawia się nad teorią „inności” w Zagubionych analizując samo pojęcie w kontekście antropologicznym poddając pod uwagę sam sposób rozpoznawania „Innych”. Albo, kiedy Sandra Bonetto analizuje zachowania postaci wykorzystując do tego filozofię J.P. Sartre’a wskazując na wagę decyzji podejmowanych przez bohaterów serialu.

Niestety, przyznać trzeba, że większość pozostałego materiału zwyczajnie nie ma wielkiej wagi merytorycznej. A jeśli jeszcze dodamy do tego nie dostatecznie dokładnie przeprowadzoną korektę, błędne odmiany końcówek, dziwić przestaje, że czas jaki poświęcić należy na lekturę wydawać się może czasem straconym.

Podsumowując przyznać trzeba, że wiedząc cokolwiek o filozofii i oglądając serial można wyłapać kilka ciekawych wątków. Nie jest to jednak dobra pozycja dla osób zupełnie nieobeznanych z filozofią. Nawet język, wybitnie popularnonaukowy i zwykle bardzo prosty, nie ułatwia lektury.

Zapewne fani serialu mimo wszystko uznają, że warto przeczytać tę książkę – zapewne mają rację. Ma kilka zalet, do których niewątpliwie należy dostrzeżenie problemów filozoficznych w programie telewizyjnym przeznaczonym dla dużej widowni. Po kilku latach od zakończenia emisji serialu i ostatniego sezonu, który mimo wszystko nie rozwiał wielu kwestii, dobrze wrócić do rzeczywistości Wyspy. Zarówno te, jak i wspomniane wyżej zalety, nie rekompensują jednak mankamentów książki, których jest o wiele więcej.

Wielka Biel zmieniła wszystko. Śmierć, zniszczenie oraz szaleństwo, było na porządku dziennym. Radioaktywny deszcz niszczył większość terenów. Przetrwali mieszkańcy odległych ziem i farm.  Nieszczęśnicy, których dotknęła Wielka Biel doznali uszkodzeń psychicznych oraz fizycznych. Nazwano ich Odmieńcami. Każde skrzywdzone dziecko zamykano w sierocińcach. Głównym celem było oczyścić ludzkość ze skazy. 

W tak okrutnym i niegościnnym środowisku przystało żyć Elspeth Gordie. Młodej dziewczynie, która musi uważać na to, co robi, by inni nie poznali jej tajemnicy. Dziwny wypadek sprawia, ze dziewczyna zostaje zesłana do Obernewtyn, sierocińca ulokowanego głęboko w górach. Miejsce to jest owiane złą sławą i każde rozsądne dziecko powinno się bać tego miejsca. Najgorsze jest to, że wszystkie plotki są prawdą.

Pani Isobelle Carmody stworzyła skomplikowany i przemyślany świat. Zdziwiło mnie okrucieństwo, które spotyka wszystkie dzieci. Jest on przesycony magią, różnymi nadprzyrodzonymi zdolnościami i chwiejnymi warunkami atmosferycznymi. Z pewnością nie można się nudzić czytając tę książkę.

Elspeth skrywa tajemnice, którą pilnie szczerze. Jest samotniczką i trudno nawiązuję przyjaźnie, być może, dlatego doceniałam każdy przejaw świadczący o jej stopniowej zmianie. Jest młodą dziewczyną i choć jej wiek jasno nie został zdradzony podejrzewam, że ma niespełna piętnaście lat. Sytuacja, w której się znalazła przerosłaby każdego, jednak ona robiła wszystko, aby podołać wyzwaniu. Co ciekawe, większość bohaterów jest dziećmi, obawiałam się tego, ponieważ lubię czytać o młodzieży i młodych dorosłych. Szybko się przekonała, że nie ma to najmniejszego znaczenia. Dzieci postawione w tak trudnej sytuacji dorastają za szybko. W ich postępowaniu widać rozwagę, przemyślane działanie i świadomość zagrożenia. To wszystko jest wywołane obawą i strachem, jednak sprawia to, że książka jest idealna nie tylko dla młodzieży, ale i każdego, kto lubi dobrą fantastykę. 

Obernewtyn, jest miejscem skrywającym wiele tajemnic. Nie wiedziałam, czego się spodziewać, ponieważ cel większości bohaterów był tajemnicą przez większość powieści. Miejsce to potrafi przyprawić o dreszcze i spowiło lekturę grozą oraz napięciem. Akcja jest szybka, rozgrywa się na przestrzeni kilku miesięcy a wydarzenia toczą się płynnie. Pomimo przeskoków czasowych nie ma luk ani poczucia niewiedzy.  

Patrząc na książkę można pomyśleć, że nie jest zbyt obszerna, lecz druk jest mały a akapity wąskie. Tekstu jest całkiem sporo i bardzo dobrze, ponieważ takiej książki nie powinno się czytać za szybko. Prosty język i plastyczne opisy sprawiają, że z przyjemnością można oddać się lekturze.

„Kroniki Obernewtyn” jest książką wartą przeczytania. Świetnie poprowadzona fabuła oraz tajemnica nie pozwalają się oderwać. O książce zbyt wiele nie słychać i jestem z tego powodu zasmucona i zdziwiona. Tak dobra książka nie powinna niknąć w tłumie, lecz powinno się ją czytać i przeżywać emocje razem z Elspeth. Szalony kot mnie zauroczył, a uwierzcie, to tajemnicze stworzenie potrafi zaintrygować, więc nie mogę zrobić nic więcej jak tylko polecić wam „Kroniki Obernewtyn.

Najlepszym sposobem na udoskonalenie Naszych umiejętności programistycznych jest przećwiczenie rozmaitych przypadków konkretnych zastosowań danego języka. 

Kiedy poznałeś podstawy Java w stopniu dobrym ale zależy Ci na poznaniu szerszego spektrum możliwości, powinieneś koniecznie sięgnąć po tę książkę.

Java. Ćwiczenia zaawansowanie jest to pozycja w której znajdziesz zestaw około stu ćwiczeń dzięki, którym zrozumiesz takie zagadnienia, jak programowanie współbieżne i obsługa wątków, budowanie aplikacji wielowątkowych z interfejsem graficznym, nawiązywanie połączeń sieciowych, komunikacja sieciowa z użyciem protokołu wymiany danych, serwery wielowątkowe, współpraca z relacyjnymi bazami danych oraz obsługa zapytań SQL.

Dzięki tej książce nauczysz się:

• Jak uruchamiać, przerywać i synchronizować wątki,


• jak działają gniazda w Javie i gniazda serwerowe, 


• jakich tajnik użyć do komunikacji się z bazą danych ,


• jakie są sposoby obsługi zapytań w SQL.

Tak więc jak widać jest to odpowiednia pozycja dla osób chcących nabyć wiedzę z programowania sieci oraz baz danych. Polecam...