ODBIERZ TWÓJ BONUS :: »

Recenzje

Zaklęcia Photoshopa. Edycja zdjęć. Wydanie II

Nie wiem jak to się stało, ale nie opisywałem jak dotąd nigdy, na moim blogu, książek pani Anny Owczarz-Dadan. A jest ona  "najpłodniejszą" polską autorką książek o fotografii, Photoshopie i innych programach graficznych (jest ich dużo powyżej 20 tytułów).  Obecna książka jest wydaniem drugim, czyli uaktualnieniem pierwszej wersji z roku 2009. Jako, że myśl techniczna twórców Photoshopa nieźle poszła do przodu tak też należało napisać o zmianach w Photoshopie CS6 w stosunku do wersji CS3 omawianej w poprzednim wydaniu.

Podręcznik ten jest kompedium wiedzy o Photoshopie, czyli  zainteresuje i początkujących wprowadzając ich stopniowo w podstawowe arkana wiedzy retuszerskiej,  jak i ich zaawansowanych kolegów, którzy może z początkowych rozdziałów nie skorzystają, ale następne na pewno pomogą rozwinąć im  swój warsztat o kolejne ciekawe efekty retuszerskie.

Książka ma prawie identyczny układ rozdziałów, jak jej pierwsze wydanie, nie oznacza to jednak powielania tekstów, gdyż zmiany, które zaszły od wersji CS3 przez kolejne CS4, CS5 do omawianej wersji CS6, dość mocno różnią się i doszło do nich bardzo dużo nowych opcji i udogodnień dla użytkownika, zmienił się też sposób używania niektórych narzędzi i opcji.  Dlatego ten kto przesiadł się na nowszy lub zaczął od nowszej wersji nie do końca mógł znaleźć wszystkie odpowiedzi mając książkę wydania pierwszego. Jedną z takich ciekawostek CS6 jest np. usuwanie zbędnych elementów ze zdjęcia, lub doskonalsze narzędzia do przerabiania zdjęć kolorowych w czarno-białe.

Lektura pozwala prześledzić krok po kroczku jak nożna poprawić zdjęcie lub przerobić je według naszych potrzeb. Autorka oddała w nasze ręce szereg tutoriali pokazujących jak używając narzędzi, filtrów i opcji uzyskać wymarzony efekt końcowy np. efekt pędzącego samochodu, obracającej się karuzeli, zastosowania filtrów fotograficznych na zdjęciu (polaryzacyjny, wielobarwny, gwiazdkowy itp.), efekty meteorologiczne mgły, śniegi, tęcza. Kolejnymi ciekawymi efektami są wyskakujący z monitora karateka, różnorodna korekta postaci czy krajobrazów i architektury.  Dają one świetną bazę opcji, które można zastosować przy przerabianiu własnych fotografii. Książka jest  opracowana w bardzo czytelny sposób,   do zdjęć w każdej fazie przeróbki dołączone są screeny i opisy jak dalej postępować, pozwala to nawet mniej zaawansowanym użytkownikom Photoshopa na bezstresowe przejście przez kolejne etapy. Na koniec każdego tutoriala jest porównanie zdjęcia na przed i po obróbce.

Pani Ania jak zwykle świetnie przybliżyła czytelnikowi skomplikowane tajemnice Photoshopa, jest to bardzo rozwijająca książka i mimo wydawałoby się dużej ceny 99zł, dostajemy 680 stron wiedzy. Przeliczając zaś wiedzę każdej strony na pieniądze, daje nam to już tylko niecałe 1,5zł za stronę, a to już takiego wrażenia nie robi, polecam na świąteczny prezent.  
photomatrix-nik.blogspot.com Piotr Kubacz

Twitter - sukces komunikacji w 140 znakach. Tajemnice narracji dla firm, instytucji i liderów opinii

Co powinien wiedzieć każdy żółtodziób, który chce rozpocząć prowadzenie bloga? Powinien wiedzieć co chce osiągnąć, jak chce to zrobić i do jakiego odbiorcy przede wszystkim chce „uderzyć”. Nie rozpocząłem swojego bloga z dnia na dzień. Jest to owoc moich długich przemyśleń o tym, jak powinien “idealny” w moim mniemaniu blog wyglądać. A jak swoje „wirtualne dziecko” wypromować? Facebook, Twitter, Facebook i Twitter? Niestety moja niewiedza i kiepskie poradniki dotyczące korzystania z Twittera, które napotkałem w sieci zraziły mnie do niego i odłożyłem go do przysłowiowego lamusa. Do czasu, kiedy do moich rąk trafił ebook “Twitter – sukces komunikacji w 140 znakach. Tajemnice narracji dla firm, instytucji i liderów opinii” autorstwa @ErykaMistewicza, znanego konsultanta strategii marketingowych. Muszę przyznać, że przez wcześniejsze doświadczenia nie oczekiwałem od niego objawienia, które zainspirowałoby mnie do bliższego poznania Twittera. Postanowiłem jednak zaryzykować i wczytując się w ten tytuł nawet nie zauważyłem, kiedy po godzinie, którą planowałem na czytanie minęła już druga, a ja jestem już prawie na końcu “twitterowej biblii”.

Cały Twitter został rozłożony na części pierwsze, a łatwość pisania autora zachęca czytelnika do nieprzerwanej lektury. Odniosłem wrażenie, że książka jest skierowana przede wszystkim do nowych i niedoświadczonych użytkowników Twittera, których autor uświadamia o wcześniej niedostrzeganych na Twitterze szczegółach. Są to jednak również informacje, które mogą przydać się i Twitterowym weteranom. Wytyka wszystkie błędy, które można popełnić prowadząc swoje Twitterowe konto i radzi jak ich unikać. Krok po kroku przedstawia rozwiązania, których stosowanie może zapobiec popełnianiu ich w przyszłości. Eryk Mistewicz udostępnia w swojej książce listę stu najciekawszych jego zdaniem kont na Twitterze, których obserwowanie może być przydatne dla każdego, kto chce poznać Twittera jak i zobaczyć w praktyce jak prawidłowo z niego korzystać. Autor uświadamia nas, że Twitter jest skutecznym i możliwe, że obecnie najszybszym źródłem informacji. Przy pomocy zaledwie 140 znaków użytkownicy przekazują je sobie w sposób zwięzły i przejrzysty, a łatwość i szybkość w docieraniu do interesantów jest niebywała. Obalając Twitterowe mity Eryk Mistewicz również przekonuje czytelnika, że Twitter nie został stworzony tylko dla polityków i dziennikarzy. Jest on dostępny dla każdego i każdy z głową na karku może osiągnąć wyznaczone sobie cele za sprawą Twittera. Jego obsługa bowiem wcale nie jest tak skomplikowana jakby się mogło na początku wydawać.

Po przeczytaniu całości mogę stwierdzić, że Eryk Mistewicz zaserwował danie, które każdy czytelnik może zjeść ze smakiem. To właśnie książka Eryka Mistewicza pomogła mi w największym stopniu w poznaniu Twittera i jego obsługi. Książkę mogę gorąco polecić zarówno tym, którzy swoją przygodę z Twitterem dopiero zaczynają, jak i tym, którzy tę przygodę już zaczęli, ale nie wiedzą jak z Twittera korzystać.

@eCzytelnik
eCzytelnik Krzysztof Zemczak

Klątwa gruzińskiego tortu

Dawno żadna książka nie wzbudziła we mnie tyle skrajnych emocji. Ten niesamowity reportaż rozpala zmysły i łamie stereotypy. Dzieło Jastrzębskiego jest bez wątpienia genialne. Salamit! Witajcie w Gruzji! 

Z Gruzją jest jak z ciastem. Jeśli niewłaściwie dobierzesz składniki i pieczesz je w zbyt wysokiej temperaturze, po wyjęciu z piekarnika pokruszy się. Tak w wielkim skrócie można opisać książkę Macieja Jastrzębskiego „Klątwa gruzińskiego tortu”. 

Pochodzący z Włocławka autor swoje życie zawodowe związał z Polskim Radiem. Pierwsze dziennikarskie kroki stawiał w radiowej Trójce, aby później przenieść się do rozgłośni regionalnej w Bydgoszczy. Od wielu lat jest zagranicznym korespondentem informacyjnej Agencji Radiowej Polskiego Radia. Jest specjalnym wysłannikiem Polskiego Radia do Gruzji. Mieszka w Moskwie. 

Gruzja to niewielki kraj. Leży u podnóża Kaukazu na pograniczu Europy i Azji. Stąd mieszają się tradycje i kultury. Kraj ludzi, którym przed laty według legendy powierzono obronę chrześcijaństwa przed Arabami, Turkami i Persami. Starszym czytelnikom kojarzący się z serialem „Czterej pancerni i pies” i rolą kierowcy czołgu Rudy, Grigorijem. Młodszym być może z doskonałym winem lub festiwalem Eurowizji albo z egzotycznymi wyjazdami na wakacje. No może ktoś, coś słyszał o wojnie Gruzji z Osetią i wmieszaną w konflikt Rosją. O Gruzji, my Polacy wiemy niewiele. A to naród, gdzie naszą ojczyznę darzy się szczególną sympatią. To za sprawą nieżyjącego prezydenta Lecha Kaczyńskiego, który wspierał Gruzinów w walce o odzyskanie utraconych terenów w Osetii, gdzie w konflikt wmieszali się Moskale. 

Stąd książka Jastrzębskiego jest niezwykła. Z jednej strony to reportaż, aczkolwiek niezwykle interesujący i bardzo sumienny. Z drugiej strony opowiedziany w konwencji sensacji i kryminału z wyjątkowo interesującą fabułą. Wisienką na torcie jest tytułowa klątwa, którą wnikliwy czytelnik będzie starać się rozwikłać. „Klątwa…” jest świetnie opisana. Do tego stopnia, że czytelnik ma ochotę na podróż do tego nieziemskiego kraju i zaznania tych samych przyjemności poznawania świata, co autor. Życzliwi ludzie, cudowny krajobraz, piękno natury i doskonały klimat to atrybuty nie do pogardzenia. Dodatkowo piękny kraj i cudowna historia zarówno ta dalsza, jak i bliższa stawiają kropkę nad „i”. 

Dzięki książce łatwiej nam będzie zrozumieć teraźniejszość Gruzji, wgłębić się w przeszłość i wraz z mieszkańcami porozmyślać o przyszłości, która jawi się dość mętnie. Za sprawą Jastrzębskiego jest to bez wątpienia najlepsza pozycja o tym kraju, jaka ukazała się w Polsce. Idealna książka dla osób, które chciałyby pogłębić swoją wiedzę o mieszkańcach Gruzji, winie, śpiewie i górach, które królują nad widnokręgiem. Co ciekawe, ta książka to ni powierzchowna ocena, lecz retrospekcja tak głęboka, że infiltruje nie tylko Gruzję i Gruzinów, jako mieszkańców. Ta książka zgłębia gruzińskie dusze i dokonuje tego w wersji dociekliwej, niejako przy okazji wyjaśniając, dlaczego Gruzini, jako naród utracili darowany im Raj. I to na zawsze. Piękna książka. Jest, jak pudełko czekoladek – nigdy nie wiesz, co Ci się trafi. Warto sięgnąć. Polecam. 

wiadomosci24.pl Marek Bachorski-Rudnicki

GURU KULTU..RY

Chcesz stać się guru kultu…ry? Musisz pokonać 6 etapów, aby wzmocnić charyzmę, zgromadzić własnych apostołów, przyciągnąć wiernych wyznawców oraz zbudować unikalny biznes!

Zbuduj w sobie potężną charyzmę, zgromadź lojalnych fanów i zmień ich w fanatycznych ambasadorów, prowadzonych przed dream team wybranych apostołów.

To wszystko owiń dookoła swojej idei oraz osobistych wartości i rozprzestrzeń na cały świat za pomocą silnej propagandy. Budując sukcesywnie swoją markę, zacznij uwalniać się od hejterstwa, braku wiary w siebie, a także wszechobecnej szarzyzny.

W książce przedstawiono historię pełnego wątpliwości człowieka, który stojąc przed życiowymi decyzjami, wybierał różnie. Czasem ponosił poważne konsekwencje, by kolejnym razem spijać śmietankę sukcesu i kariery. W międzyczasie powstawał nowy kręgosłup moralny, którego podtrzymuje coraz większą charyzmę, wewnętrzną siłę oraz stanowi doskonały punkt podparcia dla egoizmu. Tego zdrowego, który należy chronić, oraz kwaśnego, który nierzadko odbija się czkawką.

Książka Michała Wawrzyniaka pokazuje, iż każdy z nas ma prawo do bycia sobą, własnych myśli i realizacji marzeń. Poradnik wytycza drogę do stworzenia całkowicie indywidualnego, dopasowanego do ciebie miejsca w życiu. Pokazuje, jak połączyć to miejsce z biznesem, by stworzyć silną markę wokół siebie i dla swoich idei.

Adresatami książki są osoby, które pragną zrobić karierę, pokazać się szerszemu gronu oraz udowodnić sobie i innym, że znaczą o wiele więcej, niż na pierwszy rzut oka można zobaczyć. To swoisty manifest, który powinien wzbudzić emocje tych, którzy nie zgadzają się na bycie zwykłymi, szarymi ludźmi. Osób, które nie widzą nic złego w takim życiu, ale nie chcą należeć do tego świata, pełnego stękaczy, narzekaczy i szukających winy u innych.

Książka pozwala dokonać wewnętrznej transformacji, ale w sposób delikatny, krok po kroku, etap po etapie. Jednocześnie pozostawia wiele furtek i daje do zrozumienia, że nie każdy z elementów musi być zrealizowany natychmiast.

Nieważne, czy jesteś biznesmenem, artystą, politykiem, matką, studentem. Jeśli szukasz otwartego, prostego i pełnego humoru komunikatu, a nie chcesz, aby ogłupiały cię uczone słowa, puste obietnice i pseudointelektualny bełkot, to z pewnością docenisz książkę pt. „Guru kultu…ry”. Gdy dobrniesz do jej końca, znajdziesz to, czego szukasz
dojrzalakobieta.pl 2014-12-10

Król biurowej klasy średniej

Bardzo się ucieszyłam na wieść o tym, że Maciek Mazurek, autor słynnego wśród kreatywnych tego kraju bloga Zuch rysuje, napisał książkę. Maćka znam raczej mailowo, niż bezpośrednio (zetknęła nas na moment współpraca zawodowa), ale jego twórczość rysunkowo-pisarską dość dobrze. Śledzę bloga i doceniam żart, kreskę, pióro oraz rzadko spotykane wyczucie granic dobrego smaku. 

Muszę powiedzieć, że dla książki Zucha zrobiłam czytelniczy wyjątek, ponieważ Król biurowej klasy średniej nie mieści się w ramach kanonu literatury, którą zwykle czytam. Szczepan Twardoch powiedział ostatnio, że na pisanie prozy popularnej szkoda mu czasu. Ja mam tak samo, tylko z czytaniem. Życia nie starczy, by przeczytać wszystkie naprawdę ważne książki! Dlatego mam taką zasadę, że jak mnie lektura nie wciągnie na pierwszych 50 stronach - porzucam ją w kąt. Np. ostatnio - smakowita, grubaśna księga w pięknej okładce. Pierwsze kilka stron - nie najgorzej, ale potem dotarłam do sceny miłosnej ciągnącej się przez trzy strony... Nie uwierzycie, jak źle można opisać grę wstępną! W dodatku taką, która nie kończy się szczęśliwym finałem. Zniesmaczona tym okropnym przejawem grafomanii, lekturę porzuciłam. Tytułu nie podaję z litości do autora, wydawcy i tłumacza, który musiał to przeczytać w oryginale. Bleeee....

Na szczęście u Zucha nie znajdziecie scen miłosnych (chociaż do końca nikt nie wie, co w swojej samotni robią programiści - Łukasz i ten drugi, którego nikt nigdy nie widział). Książka Maćka Mazurka przepełniona jest za to dobrym humorem, osadzonym w realiach polsko-biurowo-agencyjnych. Oczywiście, że to żart. Jasne, że krzywe zwierciadło. Nikt chyba nie ma wątpliwości, że Maciek nieco przerysował rzeczywistość. Aż tak źle w agencji reklamowej nie jest. Jednak... kto kiedykolwiek pracował w podobnym przybytku (jako grafik, akont albo nawet programista) ten się wdrygnie i na moment pogrąży we wspomnieniach. Uroni kilka łez. I będą to łzy śmiechu. Na przemian ze łzami żałości nad losem własnym oraz tysięcy szeregowych grafików, którym klient odruchowo kazał powiększyć logo ;)

Maćku - bardzo udana książka. Tylko z finałem trochę pojechałeś... Cóż - prawo artysty. Choć raz nie ograniczał Cię żaden sadystyczny Klient. Ani jego demoniczny pomocnik - AKONT.
grafomanya.wordpress.com Justyna