Recenzje

Ta powieść mną wstrząsnęła. Gdybym nie wiedziała, że to fikcja literacka to moje dłuższe przemyślenia na 

punkcie tego, czy ludzie są w gruncie rzeczy źli czy dobrzy skończyłyby się na stwierdzeniu, że są bardzo źli. Historia w książce jest przedstawiona oczami 8-letniego chłopca i jego o 20 lat starszej wersji. Dużo się nie różnią. Przesiąknięci żalem do matki, że nie poświęciła im wystarczająco dużo uwagi, bo zajmowała się dziećmi z pogotowia opiekuńczego nie tylko robią przeróżne głupie rzeczy, ale wręcz tragiczne w skutkach. W efekcie jego działań, do czego się przyznaje dopiero w obliczu śmierci matki, jego przybrany brat ulega wypadkowi, w skutek którego doznaje ciężkiego porażenia mózgowego. Od tego czasu matka i syn odsuwają się od siebie jeszcze bardziej. Po śmierci matki przychodzi do niego policjant z podejrzeniami o jej morderstwo... Czy bohater zabił swoją matkę?

Jest to naprawdę wstrząsająca historia, pełna agresywnych wątków. Taką powieść mógłby napisać chyba tylko mężczyzna.



Otwieram pralkę i teraz Alfie chce jednak zostać na moich rękach, wpija się we mnie pazurami, ale i tak go wsadzam do środka, zamykam pokrywę i przytrzymuję. Śmieszni brzmi jego miauczenie z wnętrza pralki. Patrzę na programator i próbuję coś wybrać. Przekręcam go bardzo powoli, żeby tata nie usłyszał żadnego zgrzytnięcia. "Tkaniny delikatne" to będzie chyba najlepszy wybór. Ustawiam więc "Tkaniny delikatne", ale jeszcze nie włączam pralki, bo Alfie potrzebuje trochę piany w swojej kąpieli..

 Jadę na rowerze przez Malfour Park i myślę, czy się nie zatrzymać i nie porzucać kamieniami w gołębie, chociaż czuję odwagę na leje po bombie.

Staję się zła-kniony.

Tak, zabiłem ich. To moja wina. Po prostu ich pozabijałem.

Troje z głowy, jeszcze ja.



Powieść z gatunku psychologicznych. Często czytając tą książkę, miałam ochotę zaliczyć ją do psychicznych. Ale naprawdę bardzo polecam. Wciąga i skupia uwagę. Jest wstrząsająca, ale.. w gruncie rzeczy taka prawdziwa.

Może tak właśnie jest, może ludzie w gruncie rzeczy są źli? Jak Wy uważacie? Ludzie są w gruncie rzeczy źli czy dobrzy? 



 Z tego właśnie składa się życie, z tych krótkich chwil pomyślności. Być może nawet da się ocenić życie na podstawie liczby takich momentów. Jeśli więc wszyscy wpadamy w sidła samobójstwa, alkoholu, przemocy czy zgorzknienia, dzieje się tak dlatego, że wpadamy w szczeliny między tymi chwilami pomyślności.

Pewnie sam wpadłem w jedną z nich, jako ośmiolatek.

Wtedy głos księdza się zmienia, jakby zdradzał jakąś tajemnicę. Mówi, że wie, że każda matka ma w brzuchu taki kamyk. Że wie, że wszystkie matki noszą takie kamyki tam, gdzie kiedyś nosiły dzieci. I że te matki są bardzo dzielne, dlatego, że mają te kamyki. I że już zawsze będą nosiły w brzuchu kamyki zamiast dzieci, które straciły.

Obecnie słowo coaching nie wywołuje już zdziwienia, a coraz większa ilość osób jest skłonna z niego skorzystać. Jest on procesem, który pomaga odnaleźć właściwą drogę do obranego celu i rozwinąć własne umiejętności oraz kompetencje. Cała podróż odbywa się w towarzystwie doświadczonego przewodnika, czyli coacha. Trzeba jednak uważać (jak w każdej dziedzinie życia), aby nie trafić na oszustów korzystających z podejrzanych technik i mogących zrobić nam krzywdę. Profesjonalny coaching to wspaniałe przeżycie, które może być także zabawą, a jak wiadomo poprzez zabawę i rozluźnienie dochodzimy często do najbardziej kreatywnych odkryć. O tym, jak w przyjemny sposób można rozwijać się i dotrzeć do celu bez ciężkiej pracy, pisze znany i ceniony coach Maciej Bennewicz w swojej najnowszej książce Coaching, kreatywność, zabawa. Narzędzia rozwoju dla pasjonatów i profesjonalistów.

To, co wyróżnia tę książkę to lekkie pióro autora. Maciej Bennewicz we wspaniały sposób łączy ze sobą wiele teorii, zarówno klasycznych koncepcji znanych psychologów, jak i filozofii wschodu. Swoją książkę porównuje do narzędzi majsterkowicza, które jednak nie zrobią nam krzywdy, jeśli wykorzystamy je w zabawie. Jest to metafora rozwoju poprzez kreatywność i stan flow. Autor uważa, że tylko w ten sposób możliwa jest zmiana bez wysiłku i ciężkiej pracy, a efekty mogą być dla nas zaskakujące. W końcu kto nie lubi się bawić? W książce znajdziemy teoretyczne opisy na temat zabawy, wspomnianego stanu flow, ale także samego procesu coachingowego i jego narzędzi. Dowiemy się także o archetypach i symbolach oraz o nieświadomości. Przeczytamy na temat mechanizmów obronnych i ich funkcji dla naszej osobowości. Zapoznamy się z zagadnieniem kreatywności, aby ostatecznie dojść do rozdziału poświęconego praktycznemu aspektowi gier i zabaw coachingowych.

Coaching, kreatywność, zabawa to naprawdę wartościowa pozycja. Pokazuje, że zabawa może być uniwersalnym narzędziem, zarówno w procesie coachingowym, jak i w codziennym życiu. Dzięki niej możemy rozwijać się w przyjemny sposób,  kreatywnie rozwiązywać nawet trudne problemy oraz pokonywać przeszkody na drodze do celu.  

Po książki Macieja Bennewicza zawsze sięgam z chęcią, ponieważ nigdy się na nich nie zawiodłam. Tak było też tym razem.

Coaching... zabawa

Wydana przez OnePress/Helion książka „Coaching, kreatywność, zabawa. Narzędzia rozwoju dla pasjonatów i profesjonalistów" Macieja Bennewicza powinna zainteresować przede wszystkim tych, którzy nie są ślepo zapatrzeni we wszelkie „wynalazki" w tej dziedzinie ale dostrzegają, że nawet pozytywny z założenia trening - prowadzony z negatywnym założeniem albo przez mało wprawnego coacha - może wyrządzić więcej szkody niż pożytku. Autor w tej sytuacji proponuje, by nie traktować wszystkiego do końca śmiertelnie poważnie a raczej pozostawać w stanie zabawy. Wszak nawet ci, którzy pod nieustanną presją i w ciężkim znoju wdrapywali się i w końcu osiągnęli założony szczyt, rozglądają się i ze zdumieniem stwierdzają, że ich życiu zapanowała... pustka. Może więc jest ziarno proroczej prawdy w piosence zespołu Skaldowie, że rzecz nie w tym, by złapać króliczka, ale, by - gonić go!

Arabskie noce

Nieco chaotycznie ułożony niewielki informator po jednym z najsłynniejszych emiratów, jednym z najbardziej dyna-m i c z n y c h współczesnych centrów handlu i biznesu. Świetnie skomunikowany lotniczo ze światem niewielki zakątek na Półwyspie Arabskim wabi super-nowoczesnością, która wpisana w surowy kanon arabskiej codzienności sprawia silnie egzotyczne wrażenie. Autorka wylicza dubajskie atrakcje, jednocześnie wyprowadza nas z miasta, gdzie po 2-3 godzinach wkraczamy w tytułowe okolice, do Maskatu, Al-Fudżajry czy Musandam, do miejsc, w których czas płynie inaczej niż w Dubaju.

Niewielki emirat, kiedyś zapomniana wioska poławiaczy pereł, znany jest dziś w świecie nawet przez tych, którzy nie mają pojęcia, gdzie wskazać go na mapie. To zasługa ikonicz-nych budowli, które już wpisały się w panoramę współczesności. Burj Al Arab, jedyny na planecie hotel 7-gwiazdkowy w kształcie żagla, stał się symbolem Dubaju. Burj Kalifa to z kolei najwyższy budynek świata (830 m), którego nie sposób nie dostrzec. Podobnie znany jest Atlantis Palm, kompleks hotelowy na sztucznej wyspie mającej kształt palmy. W Dubaju rozgrywają się wspaniałe zawody sportowe, konne i żeglarskie, ściągające nie tylko najlepszych sportowców, ale także tysiące ich fanów. Emirat, którego bogactwo płynie z ziemi (ropa i gaz), umie świetnie zarabiać na każdej innej działalności. Ci, którzy przedkładają ponad wszystko naturę, także w Dubaju znajdą wiele atrakcji, choćby góry Hadżar, oazy w mieście ogrodów El-Ajn albo nurkowanie w bajecznych rafach zatoki omańskiej. Imprezowicze zaś znajdą dla siebie wszystko na wyspie Yas, gdzie są tory wyścigowe, marina, hotele i amfiteatr.

Informator jest bogato ilustrowany i zawiera niezbędne informacje praktyczne. Warto go mieć pod ręką, gdy wysiądziemy z warszawskiego samolotu linii Emirates na gigantycznym Dubai Airport.

Ile już razy obserwowaliśmy, że, górą nie są ci obiektywnie najlepsi, ale... najbardziej bezczelni, którzy potrafią narzucić innym przekonanie 0 własnej nieomylności i skuteczności działania. I nawet jeśli wszyscy inni w głębi ducha uważają się za lepszych i mądrzejszych i tak idą za wykreowanym liderem - tym, który potrafi narzucić swoją wolę 1 wizję świata. Czas na zmianę, którą możemy zapoczątkować przez sięgnięcie po książkę Roberta Kelseya wydaną przez Sensus „Co Cię blokuje Odzyskaj pewność siebie".

Autor z dużą „pewnością siebie" zapewnia, że sztuki narzucania się innym można się nauczyć. Nie jest to bowiem cecha, z którą przychodzimy na świat, ale z czasem wyrabiamy ją w sobie. Robert Kelsey zapewnia, że ktoś mądry i zdolny, acz niepewny swoich sił i potencjału, ma szansę przezwyciężyć te słabości. Wystarczy, że zabierze się do pracy nad sobą.